جنگ نرم ایجاد خبرگزاری نیست، گسترش فرهنگ است

در این وبلاگ بارها در مورد تاثیر سرعت اینترنت بر پیشرفت جامعه و همچنین جنگ نرم صبحت کرده‌ام و برای آن چندین مثال هم آوردم. اما نکته‌ای که باعث شد این مطلب را بنویسم، ویدئوی مربوط به پروژه‌ی هنری گوگل است. پروژه‌ای که در آن ‍۱۷ موزه‌ی مطرح دنیا در زمینه‌ی تابلوهای نقاشی به صورت رایگان و مجازی در اختیار تک تک کاربران اینترنت در سرتاسر جهان قرار گرفته است.

آمیت سود (Amit Sood) که مدیر این پروژه است، در یکی از کنفرانس‌های TED در مورد این این پروژه به خوبی توضیح داده است:

لینک مستقیم ویدئو

اما حالا شاید شما با دیدن این ویدئو از خود بپرسید که این پروژه چه ربطی به سرعت اینترنت و جنگ نرم در ایران دارد؟

در جواب این سوال شما باید بگویم که اگر سرعت اینترنت در ایران مناسب بود و زیر ساخت‌های لازم وجود داشت و به جای آنکه میلیون‌ها تومان برای سانسور اینترنت و یا جنگ نرم و زدن وب‌سایت‌های خبری که دو ریال هم ارزش ندارند، دولت ایران اینگونه پروژها را تعریف می‌کرد و در آن تخت جمشید، میدان نقش جهان اصفهان و ده‌ها موزه‌ی ایران را به فضای مجازی یا همان اینترنت می‌برد چه می‌شد؟ آیا غیر از این بود که ایران فرهنگ خودش را به دیگر نقاط جهان صادر می‌کرد؟ آیا این چیزی جز گسترش فرهنگ ایران در جهان است؟ علاوه بر آن کم بودن سرعت اینترنت در ایران آیا غیر از این است که دسترسی کاربران برای غوطه‌ور شدن در دستیابی به اطلاعات اینترنت را کاهش می‌دهد؟

به همین دلیل باید در جواب سینه چاکان جنگ نرم و این دست مزخرفات بگویم که ای آقا یا خانمی که میلیون میلیون پول می‌دهید تا وب‌سایت‌های خبری کپی- پیست (Copy- Paste) ایجاد شود، اگر این پول‌ها را در کارهایی ماندگار مانند پروژه‌ای شبیه Google Art خرج کنید، هم در جنگ نرم خودتان پیروز می‌شوید و هم فرهنگ ایران را به جهانیان نشان می‌دهید.

خلاصه‌ی کلام آنکه راه رسیدن به پیروزی زیاد است اما اگر شما بخواهید چشمان خود را باز کنید که با شواهد موجود سال‌ها طول خواهد کشید!

نوشتن دیدگاه