چرا باید به فکر مهاجرت از فرندفید بود؟

زمانی من از طرفداران پروپا قرص فرندفید بودم به گونه‌ای که تا سال ۱۳۹۰ به صورت مستمر در آن حضور داشتم هر چند که هم اکنون ممکن است هفته‌ای یکبار به آن سر بزنم! اگر از کاربران قدیمی فرندفید هم باشید به طور قطع می‌دانید که فرندفید کنونی مانند گذشته نیست و به دلیل خرید این وب‌سایت در مرداد ۱۳۸۸ توسط فیس‌بوک، این وب‌سایت هیچ توسعه‌ای داده نشده است.

حال آنکه برت تیلور (Bret Taylor) که یکی از بنیانگذاران فرندفید است، در پاسخ به سوالی در مورد وضعیت فرندفید جواب زیر را داده است که می‌توان آن را زنگ خطری برای کاربران این شبکه اجتماعی و به خصوص ایرانی‌ها دانست به گونه‌ای که باید از حالا به فکر مهاجرت و استفاده از پلتفرم جایگزین باشند.

پاسخ برت تیلور در مورد وضعیت فرندفید

براساس آنچه برت تیلور اعلام کرده است، کد فرندفید از سال ۲۰۰۹ هیچ تغییری نکرده است و این یعنی آنکه به احتمال زیاد ده‌ها حفره و مشکل امنیتی در فرندفید وجود دارد. به همین دلیل با توجه به عدم تغییر کدهای نوشته شده فرندفید باید گفت که فرندفید یک پلتفرم امن نیست.

علاوه بر این هم اکنون افرادی که فکر چگونگی حل مشکل سرور فرندفید را می‌دانسته در حال ترک فیس‌بوک هستند و این بدان معناست که به زودی افراد متخصصی که کار کردن با سرورهای فرندفید را می‌دانند در فیس‌بوک نخواهند بود و اگر زمانی سرور فرندفید دچار مشکل شود، شانس حل آن مشکل بسیار کم خواهد بود.

برای همین و همانگونه که در ابتدای مطلب گفتم، وضعیت کنونی فرندفید را باید بحرانی دانست و به فکر مهاجرت و پیدا کردن جایگزین آن بود. چرا؟

چون از تکرار تجربه‌ای مانند گوگل ریدر یا همان گودر جلوگیری کرد تا با خاموش شدن یک شبکه اجتماعی،‌ شبکه‌هایی که کاربران در آن ساخته‌اند از بین نروند. اگر کاربر فرندفید هستید، بهتر است که از حالا به فکر راه حل برای این مشکل باشید و اصطلاحا Plan B خود را آماده کنید.

پی‌نوشت ۱: همانگونه که در این مطلب پیش‌بینی کرده بودم، زمان پایان کار فرندفید فرا رسیده است و این وب‌سایت در فروردین ۱۳۹۴ برای همیشه خاموش خواهد شد. تصویر زیر متن وبلاگ رسمی فرندفید در مورد اعلام پایان کار این شبکه اجتماعی است.

متن وبلاگ رسمی فرندفید در مورد تعطیل شدن این شبکه اجتماعی

پی‌نوشت ۲: فرندفید به صورت رسمی در تاریخ ۹ آوریل که برابر با ۲۰ فروردین بود، تعطیل شد و به تاریخ پیوست!

مطلب وبلاگ فرندفید در روز تعطیل شدنش

نوشتن دیدگاه

یک سال زندگی بعد از خاموش شدن گوگل ریدر

منبع عکس: tapscape
منبع عکس: tapscape

بیشتر از یک سال از خاموش شدن گوگل ریدر یا همان گودر می‌گذرد و خب در این مدت زمان به صورت جسته و گریخته نکات مختلفی را یادداشت کردم تا در یک سالگی تعطیل شدن گوگل ریدر به آنها مراجعه و تجربه شخصی‌ام در این مورد را بنویسم. مطلبی که در ادامه می‌خوانید تجربه شخصی من در طول یک سال گذشته و زندگی آنلاینم بدون حضور گوگل ریدر بوده است.

فیدخوان‌های جایگزین
من حدود یک ماه قبل از اینکه گودر به صورت کامل به کار خودش پایان دهد، مهاجرت خودم را به سرویس‌های جایگزین آغاز کردم و اولین سرویسی که امتحان کردم فیدلی بود، سرویسی که همچنان اعتقاد دارم بهترین جایگزین گودر است و برخلاف سرویس‌های دیگر ساختار بهتر و ساده‌تری دارد.

علاوه بر فیدلی در این مدت به صورت دوره‌ای از اپلکیشن‌های فلیپ‌برد و زایت هم استفاده کردم اما چیزی که در این میان متوجه شدم این نکته بود که این اپلیکیشن‌ها ابزارهایی برای کشف اخبار و منابع خبری جدید هستند تا دنبال کردن وب‌سایت‌هایی که به آنها علاقه دارم. به عنوان مثال زایت بهترین اپلیکیشن برای پیدا کردن منابع خبری جدید و اخباری است که کمتر در رسانه‌های غالب مانند گاردین، بی‌بی‌سی و… می‌توان آنها را پیدا کرد.

در دو ماه گذشته نیز علاوه بر فیدلی، از Reeder نیز استفاده کرده‌ام که نسخه آی‌اواس آن برخلاف نسخه مک‌اش، بسیار ضعیف و ناکارآمد است. دلیل ناکارآمدی‌اش هم به این نکته باز می‌گردد که مدت زمان زیادی طول می‌کشد تا آخرین مطالب را نشان دهد در حالی که فیدلی این کار را به سرعت انجام می‌دهد. از همین رو هم اکنون فیدلی تنها و اولین انتخاب من به عنوان فیدخوان جایگزین گوگل ریدر است.

خبرخوانی از طریق شبکه‌های اجتماعی
در طول یک سال گذشته در مدت زمان‌های مختلف به این فکر افتادم که به جای دنبال کردن اخبار وب‌سایت‌ها و وبلاگ‌های مختلف از طریق RSS، آنها را از طریق حساب‌های توییتر، فیس‌بوک و گوگل پلاس‌شان دنبال کنم. از همین روی برای مدت سعی کردم که آخرین اخبار وب‌سایت‌ها و وبلاگ‌های مختلف را از طریق شبکه‌های اجتماعی آنها دنبال کنم اما آنچه که نتیجه شد این نکته بود که شبکه‌های اجتماعی ابزار مناسبی برای دنبال کردن اخبار مختلف و جایگزین خوبی برای فیدریدرها نیستند.

شاید در اینجا این نکته به ذهن‌تان برسد که توییتر دقیقا برای دنبال کردن اخبار مختلف است و جمله آخر پاراگراف بالا اشتباه است. در پاسخ به این نکته باید بگوییم که شبکه‌های اجتماعی مختلف (به خصوص توییتر) ابزارهایی عالی برای دنبال کردن اخبار در لحظه هستند و برای دنبال کردن آخرین اخبار منتشر شده در وب‌سایت‌ها کارآمد نیستند. به بیان دیگر از نظر من شبکه‌های اجتماعی کاربردی که فیدریدرها دارند را به هیچ عنوان ندارند و این تصور که شبکه‌های اجتماعی را می‌توان جایگزین فیدریدرها کرد کاملا اشتباه است.

راه حل چیست؟
تمام مواردی که در بالا گفتم، در حقیقت کارهایی بود که من در طول یک سال گذشته انجام دادم تا به این نکته برسم که راه حل پس از خاموش شدن گوگل ریدر چیست؟

با توجه به ابزارهای مختلفی که در این مدت امتحان کرده‌ام و همانگونه که چند پاراگراف بالاتر گفتم، از نگاه من بهترین ابزار برای دنبال کردن آخرین اخبار وب‌سایت‌ها و وبلاگ‌های مختلف، استفاده از RSS یا همان فیدشان است و دنبال کردن آنها از طریق شبکه‌های اجتماعی آنقدرها کارآمد نیست.

در پاسخ به این نکته که چه ابزاری برای فید خوانی مناسب است نیز تجربه شخصی من نشان می‌دهد که فیدلی هم اکنون بهترین گزینه است، به خصوص اگر عادت دارید که از روی تلفن هوشمند یا تبلت فیدخوانی کنید.

در پایان این مطلب هم باید به این نکته اعتراف کنم که در طول یک ساله گذشته اعتقاد داشتم می‌توان فیدخوانی را با رفتن به شبکه‌های اجتماعی، جایگزین کرد و منتظر مرگ RSS بود؛ اما هم اکنون اعتقاد دارم که چنین چیزی درست نیست و فید بخش حیاتی اینترنت است که امکان فراموش کردن آن دستکم در حال حاضر وجود ندارد.

راستی، تجربه شما در یک سال گذشته چگونه بوده است؟ آیا دنبال کردن فیدهای وبلاگ‌ها و وب‌سایت‌های مختلف را به صورت کامل فراموش کردید یا همچنان به آن وفادارید؟

نوشتن دیدگاه

تعطیل شدن گوگل ریدر، زنگ خطری برای کاربران ایرانی

از دیشب که خبر تعطیل شدن گوگل ریدر در اول جولای ۲۰۱۳ (۱۰ تیر ۱۳۹۲) منتشر شده است، بحث‌های زیادی در مورد چرایی این تصمیم گوگل صورت گرفته است به گونه‌ای که هم اکنون نام این سرویس گوگل در توییتر ترند شده است و به طبع آن بسیاری از وبلاگ‌های سرشناس مانند نارنجی و یک پزشک جایگزین‌های مناسب برای گوگل ریدر را معرفی کرده‌اند.

ترند شدن گوگل ریدر در توییتر

اما آنچه که در این میان مورد توجه‌ی کاربران ایرانی قرار نگرفته است، علت و اهمیت تعطیل شدن این سرویس برای آنهاست، حتی برای کسانی که تاکنون از این سرویس استفاده نکرده‌اند! خطری که به جرات می‌توان آن را فاصله گرفتن کاربران ایرانی از دنیای تکنولوژی و فناوری اطلاعات دانست. چرا؟

برای این ادعا دلایل مختلفی وجود دارد که بهترین شاهد آن را می‌توان نظر رابرت اسکوبل در مورد تعطیل شدن گوگل ریدر دانست:

نظر رابرت اسکوبل در مورد تعطیل شدن گوگل ریدر

از نگاه رابرت اسکوبل، تعطیل شدن گوگل ریدر به این دلیل است که روش خبرخوانی و دنبال کردن اخبار با ظهور شبکه‌های اجتماعی تغییر چشم‌گیری پیدا کرده است و این روزها کاربران اینترنت با مراجعه به فیس‌بوک، توییتر، گوگل پلاس و یا اپلیکیشن‌هایی مانند فلیپ‌برد، کمتر به سراغ فید یا همان RSS می‌روند. به همین دلیل نیز گوگل تصمیم گرفته است که گوگل ریدر را تعطیل کند و تمرکز خود را بر روی گوگل پلاس بگذارد.

خب، اگر بخواهیم منصفانه به داستان نگاه کنیم، حرف رابرت اسکوبل تا حدود زیادی درست است و با نگاهی به طرز خبرخوانی در کشورهای مختلف به راحتی می‌توان به این نکته رسید که حضور کاربران اینترنت در شبکه‌های اجتماعی بسیار محسوس‌تر است و شاید بهترین مثال دست به دست شدن فیلم زورگیری در تهران در فیس‌بوک بود که باعث شد تا قوه قضائیه به آن واکنش نشان دهد، اتفاقی که به ندرت برای خبری در گوگل ریدر رخ داده است.

اما در این داستان افرادی مانند رابرت اسکوبل در مورد وضعیت عادی‌ای صحبت می‌کنند که کاربران اینترنت یک کشور تنها با یک کلیک به فیس‌بوک می‌روند و به راحتی و با تاچ کردن تلفن هوشمند خود، اپلیکیشن فلیپ‌برد و… را نصب و استفاده می‌کنند. شرایطی که برای کاربران ایرانی رویایی بیش نیست به گونه‌ای که با داشتن سرعت بسیار کم اینترنت، با مشکلاتی مانند بسته شدن پورت‌های وی‌پی‌ان و فیلترینگ شدید شبکه‌های اجتماعی مواجه‌اند.

برای همین با نگاهی به وضعیت حرکت دنیای اینترنت و تمرکز شرکت‌های بزرگ بر روی شبکه‌های اجتماعی و فیلتر بودن تمامی شبکه‌های اجتماعی محبوب در ایران و توهمات مسئولین فیلترینگ ایران در مورد آنها، باید گفت که کاربران ایرانی هر روز فاصله‌یشان از دنیای واقعی اینترنت بیشتر و بیشتر می‌شود. فاصله‌ای که مقصر اصلی آن دولت ایران و ساختار خنده‌دار فیلترینگ اینترنت در ایران است.

به همین خاطر از نظر من تعطیل شدن سرویس‌های مانند گوگل ریدر زنگ خطری برای کاربران ایرانی است، زیرا فاصله آنها با حقیقت دنیای اینترنت بیشتر و بیشتر می‌شود، فاصله‌ای که جز ضرر و عقب‌ماندگی هیچ نتیجه‌ای نخواهد داشت.

نوشتن دیدگاه

دو مقاله در مورد تغییرات اخیر گوگل ریدر یا همان گودر

در یک ماه گذشته یکی از بحث‌های ثابت و داغ در بین کاربران ایرانی که از سرویس گوگل ریدر استفاده می‌کرده‌اند، تغییرات این سرویس بوده است. برای همین و به دلیل حساسیت زیاد کاربران ایرانی به این موضوع، من دو مطلب برای وب‌سایت مردمک نوشتم که عنوان اولین مطلب «مرثیه‌ای برای یک خوراک‌خوان؛ تغییرات گوگل‌ریدر» و عنوان دومین مطلب «گوگل پلاس آنقدرها هم بد نیست» است.

در این دو مطلب در مورد خوبی‌ها و بدی‌های این تغییرات صحبت کرده‌ام و اینکه من به شخصه با این تغییرات موافق هستم و این کار را قدمی مثبت از سوی گوگل می‌دانم، هر چند که بسیاری مخالف من هستند و اعتقاد دارند که این اقدام گوگل نوعی نابودی گوگل ریدر بوده است. به همین دلیل خوشحال می‌شوم که شما نیز نظرات خود را بعد از خواندن این دو مطلب با من در میان بگذارید و بگویید که نظر شما در این مورد چیست.

مرثیه‌ای برای یک خوراک‌خوان؛ تغییرات گوگل‌ریدر
چند روز قبل وبلاگ رسمی گوگل ریدر از ادغام گوگل ریدر با شبکهٔ اجتماعی گوگل پلاس خبر داد. این خبر با واکنش شدید کاربران این سرویس مواجه شد، امین ثابتی نگاهی دارد به دلایل این واکنش‌ها به خصوص از سوی کاربران ایرانی.

گوگل ریدر (Google Reader) یک خوراک‌خوان (RSS Reader) تحت وب است که کاربران می‌توانند بدون مراجعه به یک وب‌سایت یا وبلاگ، مطالب آن را دنبال کنند و بخوانند. این بدان معناست که کاربران این سرویس با دنبال کردن خوراک (RSS) یک وب‌سایت یا وبلاگ می‌توانند جدید‌ترین مطالب منتشر شده در آن وب‌سایت یا وبلاگ را بخوانند بدون آنکه یک مورد از مطالب منتشر شده را از دست بدهند.

اما اهمیت گوگل ریدر برای کاربران ایرانی به چندین نکته باز می‌گردد که در ادامهٔ این مطلب به آن پرداخته خواهد شد هر چند که می‌توان اولین و مهم‌ترین عامل که باعث محبوبیت روزافزون گوگل ریدر در بین کاربران ایرانی شد را امکان دسترسی به سایت‌های فیل‌تر شده از سوی دولت ایران دانست. ادامه مطلب…

گوگل پلاس آنقدرها هم بد نیست
سرانجام پس از کش و قوس‌های فراوان و با وجود اعتراض‌های زیادی که نسبت به حذف امکانات اجتماعی گوگل ریدر از سوی کاربران این ابزار و به خصوص ایرانی‌ها صورت گرفت، گوگل از تاریخ ۱ نوامبر (۱۰ آبان) این تغییرات را در گوگل ریدر عملی و اجرا کرد.

قبلا در مطلبی با عنوان «مرثیه‌ای برای یک خوراک‌خوان؛ تغییرات گوگل‌ریدر» در مورد این تغییرات صبحت شده است و به این نکته اشاره شده که گوگل براساس ایدهٔ اولیهٔ گوگل ریدر که ابزاری برای خواندن خوراک بوده است، این تغییرات را اعمال کرده است.

با عملی شدن این تغییرات، هر چند روش‌هایی مانند آنچه وبلاگ «عصیان» مطرح کرده است را می‌توان اجرا کرد تا مانند گذشته گوگل ریدری از جنس لایک زدن و به اشتراک‌گذاری مطالب داشته باشیم، اما آنچه باید به خاطر داشت آن است که این روش‌ها شاید در کوتاه مدت پاسخگو باشند ولی در بلند مدت نمی‌توان به آن‌ها آنچنان که باید و شاید تکیه کرد. ادامه مطلب…

نوشتن دیدگاه