وبلاگ‌نویسی برای زندگی حرفه‌ای شما اهمیت دارد، حتی الان!

وبلاگ‌نویسی
منبع عکس: Free Blog Photos

افول وبلاگستان فارسی و کاهش کسانی که وبلاگ می‌نویسند به یکی از موضوعات ثابت در میان وبلاگ‌نویسان ایرانی در سال‌های اخیر تبدیل شده است و شاید دو مورد از بهترین مطالب اخیر در این زمینه را بتوان این مطلب وبلاگ یک پزشک با نام «وب فارسی، آغوش‌های گسسته» و یا این مطلب حسین درخشان دانست.

با نگاهی به فضای آنلاین هم آنچه که کاملا مشهود است این نکته است که بسیاری مانند گذشته رغبتی برای نوشتن ندارند و برای نبود این رغبت دلایل مختلف خود را می‌آورند که مهمترین آنها نبود مخاطب، کمبود زمان و نبود درآمد ثابت از طریق وبلاگ‌نویسی است. دلایلی که تا حدود زیادی نادرست هستند! چرا؟

پاسخ به اینکه چرا دلایلی که در بالا ذکر کرده‌ام درست نیستند و همچنان باید وبلاگ‌نویسی را جدی گرفت، به عنوان این مطلب باز می‌گردد.

در اوایل سال ۲۰۱۶، وب‌سایت معروف Harvard Business Review یا HBR که زیرمجموعه دانشگاه هاروارد و مدرسه کسب و کارش است، مطلبی با عنوان «برنامه‌ریزی برای رشد حرفه‌ای شما برای سال [جدید] (Plan Your Professional Development for the Year)» منتشر و در آن به نکات مختلفی در مورد چگونگی پیشرفت در زمینه کاری اشاره کرد.

هر چند که خواندن کل این مطلب نسبتا کوتاه HBR را توسعه می‌کنم، اما بخشی که از نظر من دارای اهمیتی زیادی بود، پاراگراف سوم و دوم از آخر هستند:

Finally, one of the most underused forms of professional development is creating. Many people think of professional development as a more passive form of skills building. But creating content and sharing your insights is valuable form of professional development on two fronts. First, the act of writing (or giving speeches or making podcasts or creating videos) forces you to crystallize your knowledge into a form that’s comprehensible and engaging to others. That sharpens your own understanding and prompts you to think more deeply about the issues.

Second, as I describe in my book Stand Out, one key element of developing yourself as a professional is cultivating your personal brand. When you share your knowledge publicly, your expertise can be recognized – and you’ll reap the benefits in the form of new client inquiries, respect from your peers, and opportunities you likely can’t yet imagine. Developing an expert reputation doesn’t happen overnight, but a steady creation drip of, say, one blog post per week can pay enormous professional dividends within a year or two.

ترجمه این دو پاراگراف به صورت زیر است:

سرانجام، یکی از فرم‌های کمتر استفاده شده در زمینه رشد حرفه‌ای پدیدآوردن است. بسیاری از افراد فکر می‌کنند که رشد حرفه‌ای بیشتر فرمی غیرفعال از ایجاد مهارت است. اما پدیدآوردن محتوا و به اشتراک گذاشتن بینش‌تان به دو صورت [که در ادامه در مورد آنها توضیح داده می‌شود] یک فرم ارزشمند از توسعه حرفه‌ای است. اول، عمل نوشتن (یا سخنرانی کردن یا ساختن پادکست یا ایجاد ویدیو) شما را مجبور می‌کند که دانش خود را در فرمی قابل درک و تعاملی با دیگران [مانند] کریستال شفاف کنید. این کار شما را قوی‌تر می‌کند و شما را به عمیق فکر کردن درباره موضوع‌های [مختلف] تشویق می‌کند.

دوم، همانگونه که من در کتاب ایستادگی کردن (Stand Out) توضیح داده‌ام، یکی از عنصرهای توسعه خودتان به عنوان یک حرفه‌ای ایجاد برند شخصی‌تان است. زمانی که شما دانش خود را به صورت عمومی به اشتراک می‌گذارید، تخصص شما شناخته می‌شود – و شما منفعت آن را به فرم‌هایی مانند درخواست مشتری جدید، دریافت احترام توسط هم تخصص‌هایتان، و موقعیت‌هایی که نمی‌توانید تصور آنها را بکنید درو می‌کنید. توسعه اعتبار به عنوان یک متخصص یک شبه اتفاق نمی‌افتد، اما یک جریان پایدار پدیدآوردن، مثلا بگویید یک پست وبلاگ در هر هفته می‌تواند منفعت حرفه‌ای بسیار زیادی در طول یک یا دو سال برای شما ایجاد کند.

همانگونه که خواندید با نوشتن وبلاگ و ایجاد محتوای مفید نه کپی از دیگران، در طول مدت زمان طولانی می‌توانید خودتان را به عنوان یک متخصص در زمینه کاری‌تان به دیگران بقبولانید. برای همین وبلاگ‌نویسی و تولید محتوا همچنان برگ برنده برای افرادی است که می‌خواهند زندگی حرفه‌ای موفقی را در طول عمر خود تجربه کنند.

در ضمن این را هم بد نیست بگویم که من یکی از افرادی هستم که با وبلاگ‌نویسی در طول سالیان زیاد توانسته‌ام در زمینه تخصصی خودم پیشرفت کنم، در حقیقت ایده‌ای که در این مطلب بیان کرده‌ام از روی هوا نیست و خودم به شخصه تجربه کرده‌ام 🙂

در نهایت هم خوشحال خواهم شد که اگر شما هم تجربه‌ای در این زمینه دارید، آن را در بخش دیدگاه‌ها و یا از طریق ایمیل با من به اشتراک بگذارید.

نوشتن دیدگاه

وبلاگ‌نویسی همچنان جرم است!

حدود ۴ سال پیش در مطلبی با نام «بهاره‌نویسی: یادی از وبلاگ‌نویسان زندانی…» از چندین وبلاگ‌نویسی که در زندان بوده‌اند نوشتم که یکی از آنها حسین رونقی ملکی بوده است.

هر چند که با گذشتن ۴ سال حسین درخشان آزاد شده است، اما حسین رونقی ملکی همچنان با داستان زندان دست و پنجه نرم می‌کند چون وبلاگ‌نویس بوده است و به دیگران در دسترسی آزاد به اطلاعات کمک می‌کرده است.

خلاصه کلام آنکه با گذشت ۴ سال همچنان داستان زندانی شدن وبلاگ‌نویسانی مانند حسین رونقی ملکی برقرار است 🙁

روز چهارشنبه در مقابل دادستانی تهران حاضر می شوم تا بازداشتم کنند. من مثل صدها زندانی سیاسی دیگر بی گناهم و حقم زندان نیست.

Posted by Hossein Ronaghi on Monday, 18 January 2016

نوشتن دیدگاه

به بهانه پس گرفتن دامنه aminsabeti.com: چگونه وبلاگ‌نویس شدم؟

چند روز پیش سرانجام پس از حدود ۸ سال توانستم کنترل دامنه aminsabeti.com را مجددا در دست بگیریم. اتفاقی که هر چند هزینه مالی برایم داشت، اما از آن بسیار خوشحال هستم و برای همین دیدم بد نیست به بهانه این اتفاق هیجان‌انگیز، در مورد داستان وبلاگ‌نویس شدنم کمی توضیح بدهم 🙂

شروع وبلاگ‌نویسی
من برای اولین بار در ۱۵ مهر ۱۳۸۲ وبلاگ‌نویسی را به صورت جدی شروع کردم هر چند که قبل از آن در بلاگ‌اسکای یک وبلاگ با نام «تریبون آزاد» داشتم که حدود ۳ ماه در آن در مورد زندگی روزمره نوشتم و پس از آن با پاک کردن کل مطالبش، دسترسی آن را به فرد دیگری دادم.

پس از این وبلاگ به این فکر افتادم که دامنه و هاست خودم را بگیریم و به کمک موویبل تایپ که در آن زمان محبوب‌ترین سیستم مدیریت محتوا برای وبلاگ‌نویسی بود، وبلاگ خودم را داشته باشم تا بدون محدودیت بتوانم تغییراتی که دوست دارم را اعمال کنم.

اولین دامنه‌ای که برای این کار خریدم را می‌توان فاجعه‌آمیزترین دامنه‌ای دانست که یک نفر می‌توانست انتخاب کند: amin-website.com! با گرفتن این دامنه اولین وبلاگم بر روی موویبل تایپ را با نام «پنجره» راه‌اندازی کردم و در آن در مورد اتفاقاتی که در اطرافم روی می‌داد و برای خیلی‌ها آشنا نبود (به دلیل اینکه در زاهدان زندگی می‌کردم) می‌نوشتم. تصویر زیر اولین پستی است که در این وبلاگ منتشر کردم و در حقیقت وبلاگ‌نویسی را با این پست به صورت جدی شروع کردم:

اولین پست وبلاگی من در سال ۱۳۸۲

پس از ۵ ماه نوشتن در وبلاگ پنجره، تصمیم گرفتم که نام و دامنه وبلاگ را تغییر بدهم و به همین دلیل دامنه aminsabeti.com را خریدم و وبلاگ جدیدی با نام «مهندس جوگیر» ایجاد کردم که تصویر زیر اولین پست در این وبلاگ است:

اولین پست وبلاگی در aminsabeti.com

پس از این دیگر در این آدرس به وبلاگ‌نویسی ادامه دادم و هر از چند گاهی طراحی آن را تغییر می‌دادم تا اینکه در دی ۱۳۸۵ به دلیل سهل‌انگاری فردی که دامنه aminsabeti.com را برای من خریده بود، این دامنه تمدید نشد و کنترل آن را به صورت کامل از دستم خارج شد.

آن زمان به دلیل آنکه در ایران بودم، امکان این وجود نداشت که دامنه را به صورت مستقیم خریداری کنم و به همین دلیل از سال ۱۳۸۵ تا چند روز پیش، در آدرس aminsabeti.com مطالب بی‌خود و اسپم منتشر می‌شد. به عنوان مثال برای مدتی با رفتن به آدرس aminsabeti.com یک سری نتایج جستجوی مرتبط نشان داده می‌شد و یا تا همین چند وقت پیش یک سری مطالب با موضوع بازی موبایل نمایش داده می‌شد که در آن افراد را به یک وب‌سایت دیگر منتقل می‌کرد تا در آنجا با پرداخت هزینه‌ای آن بازی را دریافت کنند. چیزی که شدیدا از نظر من مشکوک بود.

با از دست دادن کنترل دامنه aminsabeti.com، دامنه aminsabeti.net را خریدم و از بهمن ۱۳۸۵ مجددا شروع به وبلاگ‌نویسی کردم اما با یک نام جدید یعنی ندای امروز 🙂

وبلاگ ندای امروز بر روی دامنه aminsabeti.net

داستان پس گرفتن دامنه aminsabeti.com
از حدود ۲ سال پیش در فکر این بودم که دامنه aminsabeti.com را هر طور شده است پس بگیریم و به همین دلیل از روش‌های مختلف سعی کردم که صاحب دامنه را پیدا و با پرداخت هزینه‌ای کنترل آن را مجددا در دست بگیریم. تمام این تلاش‌ها تا حدود دو هفته پیش با شکست مواجه شد.

دو هفته قبل ایمیلی برایم ارسال شد که از من درخواست کرده بود که قیمت پیشنهادی خودم را برای این دامنه بدهم. براساس تجربه قبلی‌ام که حدود یک سال پیش قیمت پیشنهادی‌ام را ۱۰۰ دلار اعلام کرده بودم، دو هفته پیش این مبلغ را ۲۰۰ دلار اعلام کردم و پس از یک هفته و در حالی که از گرفتن کنترل این دامنه ناامید شده بودم، توانستم aminsabeti.com را به قیمت ۲۰۰ دلار بخرم و به این صورت داستان ۸ سال نداشتن این دامنه را به پایان برسانم 🙂

۲۰۰ دلاری که هر چند از نگاه خیلی‌ها ممکن است گران به نظر برسد، اما از نظر من ارزشش را داشت زیرا دامنه‌ای است که اسم و فامیل من را یدک می‌کشد.

خلاصه کلام اینکه هم اکنون کنترل این دامنه در اختیار من است و اگر به aminsabeti.com بروید، به صورت خودکار به aminsabeti.net منتقل می‌شوید.

نوشتن دیدگاه

مشکلات وبلاگ‌نویسی و روزنامه‌نگاری شهروندی در ایران

برای ضبط ویدئویی که در یک کنفرانس پخش خواهد شد، به همفکری تمامی شما خوانندگان نیاز دارم. موضوع ویدئو در مورد مشکلات وبلاگ‌نویسی و روزنامه‌نگاری شهروندی در ایران استد. به همین دلیل از تمامی شما خوانندگان (به خصوص وبلاگ‌نویسان/ روزنامه‌نگاران شهروندی) تقاضا دارم که نظراتشان را در این مورد بنویسند. برای شروع هم من دو سوال کلیدی را مطرح می‌کنم:

۱- اصلی‌ترین مشکلی که وبلاگ‌نویسان/ روزنامه‌نگاران شهروندی در ایران با آن مواجه‌اند، چیست؟

۲- از بین فیلترینگ، تحریم کاربران ایرانی توسط شرکت‌های آمریکایی، کدام یکی ضربه‌ی بیشتری به وبلاگ‌نویسان/ روزنامه‌نگاران شهروندی وارد کرده است؟ (پاسخ این سوال به نظر من بسیار مهم است چون مخاطبان این ویدئو آمریکایی هستند)

علاوه بر این دو سوال خوشحال خواهم شد که شما نکات دیگری را نیز بیان کنید که از چشم من دور مانده باشد.

در نهایت خوشحال می‌شوم که پاسخ‌ها و نظرات خود را تا بامداد جمعه در زیر این مطلب بنویسد و یا آن را برای من ایمیل کنید.

نوشتن دیدگاه

از امید تا حسین…

در دنیای امروز ممکن است با افکار و عقاید خیلی‌ها مشکل داشته باشیم، اما این دلیلی نمی‌شود که عده‌ای تنها و تنها به دلیل نوشتن در یک صفحه‌ی مجازی به نام وبلاگ کشته شوند و یا ماه‌ها در زندان باشند:

در ۱۸ مارس ۲۰۰۹، امیدرضا میرصیاف وبلاگ‌نویس و روزنامه‌نگار ایرانی در زندان اوین کشته شد. یکی از جرم‌های وی نوشتن در وبلاگ و انتقاد کردن بوده است!

مادر حسین درخشان: ۸ ماه است در تمام رسانه‌ها اعلام می‌کنید کسانی را که قصد براندازی نظام را داشته‌اند دستگیر کرده‌اید. شب عید که می‌شود، همه آنهایی را که عاملان اصلی فتنه می‌خوانید آزاد می‌کنید، اما حسین درخشان هنوز از نظر شما مستحق آزادی نیست! چرا؟ چون از کسانی که می‌فرمایید براندازند جرمش سنگین‌تر بوده؟! چون به دامن وطن با پای خودش بازگشته؟! چون از نظر دشمنان، حامی نظام و دولت اسلامی بوده؟! چرا؟

نوشتن دیدگاه