۱۲ سالگی وبلاگستان فارسی و چند نکته جالب در مورد آن

۱۶ شهریور ماه روز وبلاگستان فارسی است و اگر نمی‌دانید چرا، بهتر است در مورد آن جستجو کنید تا به دلیل آن پی ببرید 🙂

به همین دلیل از صبح در توییتر و گوگل با جستجو کردن عبارت «وبلاگستان فارسی» تلاش کردم که نظر وبلاگ‌نویسان را در مورد وضعیت وبلاگستان فارسی بدانم و تمام سعی خودم را کردم که هر آنچه مطلب در مورد این روز نوشته شده است را توییت کنم تا دیگران نیز از آنچه در بستر وبلاگستان فارسی می‌گذرد مطلع شوند.

داستان وبلاگستان فارسی برای من حدود ۱۰ سال پیش آغاز شد که اولین وبلاگم را در سرویس وبلاگ‌نویسی بلاگ اسکای ایجاد کردم و سپس به فکر راه‌اندازی وبلاگ بر روی دامنه شخصی افتادم. در این مدت که نام وبلاگ‌نویس را با خودم به یدک می‌کشم، تجربه‌های گرانبهایی از وبلاگستان فارسی بدست آورده‌ام که به صورت کاملا مستقیمی بر روی زندگی‌ام تاثیر گذاشته‌اند. تجربه‌هایی که شاید روزی آنها را به صورت کتابی منتشر کردم 🙂

در طی سال‌های اخیر بحث‌ها و گفتگوهای مختلفی در مورد وبلاگستان فارسی صورت گرفته است که یکی از آنها رکود وبلاگستان فارسی بوده و اینکه وبلاگستان فارسی به دلیل ظهور شبکه‌های اجتماعی نفس‌های آخر خود را می‌کشد! نیما اکبرپور در مطلب خوبی که به مناسبت ۱۲ سالگی وبلاگستان فارسی منتشر کرده است، به خوبی به نادرست بودن رکود وبلاگستان فارسی پرداخته است و با آوردن چند نمونه و تجربه شخصی‌اش این قضیه را به خوبی رد کرده است. به همین دلیل از بحث کردن در این مورد مانند علت نامگذاری ۱۶ شهریور به عنوان روز وبلاگستان فارسی می‌گذرم چون حرف زدن در مورد آن تکرار مکررات است.

علاوه بر این زهرا اچ پی در مطلبی با عنوان «نوستالژی: لینک‌دونی وبلاگ‌ها» به دوران طلایی لینک دادن وبلاگ‌ها به یکدیگر اشاره کرده است که در آنها وبلاگ‌نویسان به یکدیگر لینک می‌دانند و به این صورت باعث می‌شدند که مخاطبان جدیدی را به یکدیگر معرفی کنند. امکانی که علیرضا مجیدی به خوبی در مورد کمبود آن در این روزهای وبلاگستان فارسی صحبت کرده است.

۱۶ شهریور، روز وبلاگستان فارسی

با این مقدمه کمی تا قسمتی بلند، حالا بگذارید که سه نکته نسبتا مهم و جالب در مورد وبلاگستان فارسی از نگاه خودم را با شما درمیان بگذارم:

۱- از نگاه من وبلاگستان فارسی برخلاف آنچه که تصور می‌شود نه سیاسی است و نه عاشق فناوری اطلاعات و تکنولوژی! این بدان معناست که از نگاه من بخش بزرگی از وبلاگستان فارسی دور از چشم من و شمای مخاطب در حال فعالیت است. این بخش در مورد دغدغه‌های روزانه خود، ادبیات، عشق به زندگی و دوست دختر/پسر و… می‌نویسد اما به دلیل آنکه صدای بلندی ندارد، زیاد دیده نمی‌شود. مثلا صدای وبلاگ‌های سیاسی و یا فناوری اطلاعات به دلیل ماهیت‌شان بسیار بیشتر از وبلاگی که در مورد زندگی روزمره‌اش می‌نویسند، شنیده می‌شود. شاید برایتان این نکته هم جالب باشد که در طی چهار سال گذشته بیش از ۲۰۰۰ وبلاگ ارزشی فعالیت خود را متوقف کرده‌اند، چرا؟ دلیلش را بعدا و سر فرصت خواهم گفت.

۲- هیچ گاه و تحت هیچ شرایطی شبکه‌های اجتماعی جای وبلاگ‌ها را نخواهند گرفت و در این مورد من می‌توانم به شما تضمین بدهم! نکته‌ای که در مورد وبلاگ‌نویسی در نظر گرفته نمی‌شود آن است که با وبلاگ نوشتن شما یک آرشیو آنلاین بر روی اینترنت ایجاد می‌کنید که ۱۰ سال بعد هم به راحتی می‌توان با یک جستجوی ساده و یا چند کلیک به آن دسترسی داشت. این حالت برای شبکه‌های اجتماعی امکان‌پذیر نیست و شما به راحتی نمی‌توانید به آرشیو و مطالبی که یک کاربر بر روی حساب توییتر، فیس‌بوک یا گوگل پلاس خود منتشر کرده است، مراجعه کنید. مثلا شما تاکنون چند بار به مطالب گذشته دوستان خود در پروفایل فیس‌بوکشان مراجعه کرده‌اید؟ مطمئن هستم زیر تعداد انگشتان یک دست است! برای همین به شخصه به هیچ عنوان نگران رشد شبکه‌های اجتماعی و تاثیر منفی آنها بر روی وبلاگ‌نویسی نبوده، نیستم و نخواهم بود.

۳- اولین توییتی که در آن عبارت «وبلاگستان فارسی» وجود داشته در تاریخ ۹ شهریور ۱۳۸۶ منتشر شده است. اولین توییتی هم که حاوی عبارت «روز وبلاگستان فارسی» بوده است، توسط یک فتحی و در تاریخ ۱۶ شهریور ۱۳۸۷ توییت شده است. اولین توییت فارسی که در آن از واژه «وبلاگ» استفاده شده نیز توسط مزیدی در ۱۱ بهمن ۱۳۸۵ منتشر شده است.

در نهایت هم روز وبلاگستان فارسی را به شمایی که وبلاگ‌نویس هستید و یا بوده‌اید تبریک می‌گویم و امیدارم که مانند گذشته به تولید محتوا بپردازید و از مطالب دیگران دزدی نکنید 🙂

نوشتن دیدگاه

آقای محترم، هک کردن مصداق بارز دزدی است

من از جمله کسانی هستم که با هرگونه حمله‌ی سایبری به هر بهانه‌ای مخالف هستم و به همین دلیل هرگونه هک کردن و نفوذ به حساب دیگران را نوعی تعرض به حریم خصوصی افراد می‌دانم و افرادی که به عنوان هکر در این زمینه فعالیت می‌کنند را بی‌اخلاق‌ترین افراد فضای وب می‌دانم و به هیچ عنوان نمی‌توانم با این دسته از افراد کنار بیایم.

نوید ف. یکی از این دسته افرادی است که با بی‌اخلاقی هر چه تمام‌تر مدتی قبل یک وب‌سایت به بهانه‌ی تبلیغ رایگان در فیس‌بوک ایجاد کرد و شناسه‌ی کاربری و کلمه‌ی عبور ده‌ها کاربر ایرانی فیس‌بوک را دزدید! این حرکت وی که مصداق بارز جرایم سایبری است و در حالی با آزادی عمل صورت گرفته است که مقامات ایران هرگونه دسترسی غیرمجاز به وب‌سایت‌های مختلف را جرم می‌دانند. براساس قانون جرایم رایانه‌ای، فصل سوم- ماده‌ی ۱۲:

هرکس به طور غیرمجاز داده‌ای متعلق به دیگری را برباید، چنانچه عین داده‌‌ها در اختیار صاحب آن باشد، به جزای نقدی از یک تا بیست میلیون ریال و در غیر این صورت به حبس از نود و یک روز تا یک سال یا جزای نقدی از پنج تا بیست میلیون ریال یا هر دو مجازات محکوم خواهد شد. (منبع)

بر همین اساس این هکر مصادق بارز یک جرم رایانه‌ای را انجام داده است که براساس قانون جرایم رایانه‌ای باید محکوم شود. اما وی که ادعای مستقل بودن می‌کند دلیل نفوذ غیرمجاز به حساب‌های کاربران فیس‌بوک را اینگونه توضیح می‌دهد:

سلام، با تشکر از دوستان که با افاضه ادب به معرفی بنده پرداختن. هدف از ایجاد این سایت به هیچ وجه دسترسی به اطلاعات شخصی کاربران و یا عکسای خانوادگی اونها نبود چون بدون هک هم می‌شد به اونها دسترسی داشت!! هدف اصلی هک افراد خاصی بودن که فعالیت‌های خاصی داشتن. همچنین آیدی کاربرانی که اشتباها هک شده بودن، پس داده شد. در ضمن بنده به هیچ عنوان از ارتش سایبری و… نیستم. به هر حال پیش‌داوری در بین دوستان ممکنه در آینده براشون مشکل‌ساز بشه. موفق باشید (منبع)

و در ادامه می‌گوید:

جناب نیما [اکبرپور]، می‌شه لطف کنید بفرمایید من کی گفتم صفحه فیش کار وردپرس بوده؟ دوستان شما گفتن آنلاین ادز هک شده گفتم اینم از قدرت وردپرسه!!
در ضمن می‌شه بفرمایید تو فیس‌بوک چه اطلاعات شخصی وجود داره که من دزدیدم؟؟ اجازه بدید مواردی را که باعث شرمندگیه خودم مشخص کنم. برای من شرمندگی اینه که ملت و کشورم را به امثال بی‌بی‌سی و… بفروشم. البته هر کس نظر و عقیده‌ای داره!! فرمودید به در و دیوار کوبیدم می‌شه بگید به کدوم دیوار؟؟ (منبع)

اما نکته‌ی خنده‌دار آن است که وی هنوز درک درستی از حریم خصوصی ندارد و به نوبه‌ی خود کار اشتباهی نکرده است! قسمت جالب‌تر ماجرا آن است که وی حرف و ایده‌ی خودش را در دو نظر مختلف که در بالا آمده است نقض می‌کند. وی از یک سو از نبود اطلاعاتی ارزشمند در فیس‌بوک خبر می‌دهد و از سوی دیگر با حربه‌ای به نام فیشینگ به حساب‌های فیس‌بوک کاربران ایرانی نفوذ می‌کند! و سوالی که پیش می‌آید آن است که اگر فیس‌بوک اطلاعات ارزشمندی از نظر وی ندارد، ایجاد صفحه‌ای شبیه به آن برای دزدیدن شناسه و کلمه‌ی عبور کاربران چه معنایی دارد؟ مگر آدم برای کاری که ارزشی ندارد این همه زحمت می‌کشد؟!

نکته‌ی دیگر آن است که وی می‌گوید که با نفوذ به حساب کاربران در فیس‌بوک، به دنبال دسترسی به اطلاعات خصوصی کاربران قربانی یا عکس‌های خانوادگی آنها نبوده است! حرفی که از سر تا پا غلط و خنده‌دار است و احتمالا تعریف اطلاعات خصوصی توسط ایشان با کل دنیا تفاوت دارد، حتی با سرهنگ تورج کاظمی، معاون مبارزه با جرایم پلیس فتا که در مصاحبه‌ی اخیر خود در مورد نفوذ غیر مجاز به حساب کاربران فیس‌بوک می‌گوید:

براساس قانون جرایم رایانه‌ای موضوعی به اسم مجازات افراد به دلیل عضویت در فیس‌بوک وجود ندارد و حتی اگر افراد از طریق فیس‌بوک اطلاعاتشان مورد سو استفاده قرار گیرد و به دادسرای جرایم یارانه‌ای مراجعه کنند، شکایت آنان مورد پیگیری قرار می‌گیرد اما هیچ‌گاه با این افراد به عنوان متهم برخورد نمی‌شود و بر این اساس عضویت در فیس‌بوک جرم نیست مگر آنکه افراد بخواهند از این فضا سو استفاده کنند. (منبع)

و بر همین اساس می‌توان گفت که این هکر با توجه به نفوذ غیرمجاز به حساب کاربران باید به دادسرای جرایم یارانه‌ای معرفی شود و مورد پیگرد قانونی قرار بگیرد.

این نکته را هم اضافه کنم که اگر شما از کاربران فیس‌بوک هستید، حتما ۱۰ پیش‌شماره‌ی سری پادکست‌های «رسانه‌های خُرد» را دستکم یک بار گوش کنید تا به تله‌ی هکرهای بی‌اخلاقی مانند مورد بالا نیافتید که دم از اسلام و مسلمانی می‌زنند اما تنها در شعار و نه در عمل و با اعتماد به نفس تمام از کم اطلاعاتی مردم سو استفاده می‌کنند و وارد حساب‌های شخصی آنها می‌شوند.

در نهایت این را هم بگویم که اخلاق مهمترین فاکتور هر کاری است و فضای وب نیز از این مورد مستثنا نیست به طوری که همگی باید به حداقل‌های اخلاقی پایبند باشیم و به حریم خصوصی دیگران احترام بگذاریم نه آنکه با اعتماد به نفس حریم‌ها را بشکنیم و دیگران را تهدید به ایجاد مشکل کنیم. بهتر است خودمان را در سطح شعبان بی‌مخ‌های فضای وب نرسانیم که تنها کارمان عربده‌کشی و ترساندن و نقض حقوق دیگران است.

نوشتن دیدگاه