چرا باید از دوستی با افراد ناشناس در شبکه‌های اجتماعی دوری کرد؟

شاید شما هم جز کاربران شبکه‌های اجتماعی‌ای مانند فیس‌بوک باشید و با افراد مختلف بدون آنکه شناختی از آنها داشته باشید دوست شده باشید. اگر شما جز این دسته از افراد هستید که بدون هیچ شناختی افراد مختلف را به عنوان دوست خود انتخاب می‌کنید باید از این پس از دوست شدن با افرادی که آنها را دقیقا نمی‌شناسید دوری کنید.

براساس تحقیقی که توسط سابینا داتکو (Sabina Datcu) محقق آزمایشگاه Bitdefender رومانی انجام شده است، هیچ فرقی نمی‌کند که شما یک متخصص امنیت آی‌تی باشید و یا یک هکر، در هر حالتی دوستی با افراد ناشناس می‌تواند باعث لو رفتن اطلاعات حیاتی برای دسترسی به حساب‌های مختلف شما مانند ایمیل و یا حساب بانکی‌تان شود! مثلا ۸۱ درصد از هکرها و متخصصان امنیت آی‌تی به دوستان ناشناس خود در شبکه‌های اجتماعی اسم مادر (که در بسیاری موارد به عنوان سوال تعویض و دسترسی به پسورد استفاده می‌شود) را داده‌اند و حتی ۷ درصد از هکرهای پسورد خود را به دوستان ناشناس خود داده‌اند!

به همین اگر شما در یکی از شبکه‌های اجتماعی عضو هستید، در انتخاب دوست و برقراری رابطه با دیگران دقت کنید و از دوستی با افرادی که آنها را نمی‌شناسید شدیدا خودداری کنید، زیرا این کار باعث افزایش امنیت شما خواهد شد.

نوشتن دیدگاه

آیا قطع شدن ابزارهای ارتباطی توسط دولت‌ها همواره بد است؟

قبلا در این وبلاگ در مورد اینکه شبکه‌های اجتماعی‌ مانند فیس‌بوک و توییتر ابزار تغییر نیستند صحبت کرده‌ام و برایش مثال هم زده‌ام. به این نکته نیز اشاره کرده‌ام که لایک زدن و شر کردن (Share) مطالب مختلف توسط من و تویی که پشت صفحه‌ی نمایشی‌ای نشسته‌ایم کار خاصی انجام نمی‌دهد!

در ادامه‌ی این ایده‌ام امروز با بخشی از سخنان یکی از فعالان مصری به نام «ولید راشد» برخوردم که به خوبی این نظریه‌ی را که «شبکه‌های اجتماعی ابزار تغییر نیستند» را بار دیگر ثابت می‌کند.

ولید راشد در نشستی در دانشگاه MIT در بخشی از سخنانش در مورد تاثیر قطع شدن ابزارهای ارتباطی مانند اینترنت و موبایل می‌گوید:

I would like to thank Mubarak so much…. he disconnected mobile phones on Jan. 27. More people came down to the streets on the 28th of January because he disconnected.

من دوست دارم که از آقای مبارک بسیار تشکر کنم… او شبکه‌ی تلفن‌های همراه را در روز ۲۷ ژانویه [۷ بهمن] قطع کرد. به دلیل این کار مردم بیشتری در روز ۲۸ ژانویه [۸ بهمن] به خیابان‌ها آمدند. (منبع)

این اقدام حسنی مبارک شاید از نظر خیلی‌ها به عنوان اقدامی برای مبارزه با گردش اطلاعات در مصر تلقی شود، اما باعث شد تا در روز اول فوریه (۱۲ بهمن) بیش از یک میلیون نفر دست به تظاهرات بر ضد حسنی مبارک بزنند و چهار روز بعد نیز آقای دیکتاتور سقوط کند!

به همین دلیل باز هم مانند گذشته به این نکته تاکید می‌کنم که آقایان و خانم‌ها، لایک زدن، شر کردن، رای دادن و وبگردی ابزاری برای تغییر در دنیای واقعی نیست زیرا دنیای واقعی را انسان‌های واقعی (و نه مجازی) تغییر می‌دهند و آن را می‌سازند.

نوشتن دیدگاه

شبکه‌های اجتماعی ابزار تغییر نیستند!

مدتی قبل مطلبی با عنوان «وقتی کاربران ایرانی از فیس‌بوک می‌خواهند سبز شود!» را منتشر کردم که با بازتاب‌هایی در گوگل ریدر مواجه شد و عده‌ای این مطلب را نوعی شنا کردن در خلاف جهت جریان آب نامیدند و اقداماتی مانند درخواست سبز شدن از فیس‌بوک را حرکتی در جهت سرشماری حامیان جنبش سبز دانستند.

امروز در بین لینک‌هایی که برای خواندن ذخیره کرده بودم، به ترجمه‌ی مصاحبه‌ای از NPR برخوردم  که در خبرگزاری فارس منتشر شده بود. در این مصاحبه جیمز لویس، مدیر بخش تکنولوژی و سیاست‌گذاری عمومی در مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌الملل آمریکا، شبکه‌های اجتماعی را ابزاری ضروری برای سیاست خارجی آمریکا خوانده است. اما آنچه که باعث شد تا من به این مصاحبه علاقه‌مند شوم، چند نکته‌ی مهم در سخنان آقای لویس بود که به نوعی سخنان من در مطلب گذشته‌ام را تایید می‌کند:

…من معتقدم که وزارت امور خارجه [آمریکا] بیشتر شبیه به یک مشوق است. آنها بر این باورند که فیس‌بوک یا توییتر بسیار عالی هستند و گاهی اوقات آن‌ها را به انجام اقداماتی تشویق می‌کنند. اما این ابزار‌ها [شبکه‌های اجتماعی] به خودی خود به نوعی خنثی هستند و کارایی آن‌ها به خواسته‌ی مردمی که قرار است از آن استفاده کنند، بستگی دارد. این ابزار‌ها راهی هستند برای تقویت صدای مخالفین و حمایت از حرکت ایشان، اما به هیچ وجه قادر نیستند یک جنبش مخالفت‌آمیز خلق کنند و ابزاری نیستند که با استفاده از آن بتوان در امور سیاسی یک بازیگر دخالت کرد.

…تا به اینجا که خوش‎ شانس بوده [آمریکا] و بیشتر شرکت‌هایی که در این عرصه فعالیت می‌کنند، شرکت‌های آمریکایی هستند و از ارزش‌هایی مشابه پیروی می‌کنند. چندی است که شاهد مخالفت‌هایی از سوی رژیم‌هایی چون چین و ایران هستیم. آن‌ها این فرایند را نمی‌پسندند. آن‌ها گمان می‌کنند که فیس‌بوک یا توییتر ابزاری آمریکایی برای ایجاد اختلال در حکومت‌های ایشان هستند. چرا که تأثیر این ابزار، به نحوی بی‌ثباتی به همراه دارد. آنچه صحت ندارد، این است که آمریکا به عمد درصدد ایجاد چنین تأثیراتی است.

…من گمان نمی‌کنم که توییتر یا فیس‌بوک یا گوگل یا هیچ یک از عواملی از این دست دستور کار سیاسی داشته باشند. البته آن‌ها ممکن است کم و بیش تلاش کنند که با ارزش‌های دموکراتیکی که در آمریکا می‌بینیم، خود را هماهنگ کنند، اما به هیچ وجه از یک دستور کار سیاسی پیروی نمی‌کنند. (منبع)

این سه پاراگراف بخش‌های مهم مصاحبه‌ی آقای لویس است که قسمت‌های مهم‌تر آن را پرنگ کرده‌ام و از نظر من این سه پاراگراف چنان روشن است که نیاز به هیچ توضیح دیگری نیست. با این حال باید گفت تنها چیزی که در کل این مصاحبه از نظر من بسیار مهم است آن است که:

«شبکه‌های اجتماعی هیچ قدرتی برای ایجاد یک جنبش و تغییرات سیاسی بزرگ مانند تغییر یک حکومت را ندارد.»

این یعنی آنکه من و توی کاربر اینترنت نباید فکر کنیم که لایک‌ها و کامنت‌ها و اینگونه کارها، یک فعالیت بزرگ سیاسی است که به تغییری بزرگ منجر خواهد شد!

نوشتن دیدگاه

به شبکه‌ی دوستان وبلاگ ندای امروز بپیوندید

آیا از گشت و گذار در Facebook و MySpace لذت می‌برید؟

آیا می‌خواهید که با خوانندگان وبلاگ ندای امروز آشنا شوید و با آنها تبادل نظر کنید؟

آیا می‌خواهید استفاده از یک شبکه‌ی اجتماعی کوچک را تجربه کنید؟

اگر جواب شما به هر یک از این سوالات آری است، پس هم اکنون به شبکه‌ی دوستان وبلاگ ندای امروز بپیوندید.

نوشتن دیدگاه