من و سال ۱۳۹۰

سال ۱۳۹۰ نیز مانند هر سال دیگری به لحظات پایانی خود نزدیک شده است و تا ساعاتی دیگر این سال نیز به صفحات کتاب تاریخ خواهد پیوست، صفحاتی که چه بخواهیم و چه نخواهیم بخشی از زندگی ما هستند و با تمام خوبی و بدی‌هایش باید با آنها بسازیم.

سال ۱۳۹۰ سالی پر از تجربه برای من بوده است، سالی که در آن تجربه‌های گرانبهایی کسب کرده‌ام، تجربه‌هایی که انجام دادن برخی از آنها تنها در حد رویا بود و بس!

سال ۱۳۹۰ سالی پر از کارهای هیجان‌انگیز برای من بوده است، کارهایی که لذت انجام آنها را با هیچ چیزی در این دنیا عوض نمی‌کنم به طوری که اگر امروز به آنچه انجام داده‌ام نگاه کنم، به تمامی آنها افتخار می‌کنم.

و در نهایت سال ۱۳۹۰ برای من سالی بوده است که از نگاه خودم در آن بسیار موفق بوده‌ام. موفقیتی که آنها را به تنهایی کسب نکردهام و برای هر کدام از آنها به دیگرانی مدیون هستم، دیگرانی که همنشینی و داشتن آنها یکی از بزرگترین افتخارات من است. و شاید برای همین است که سال ۱۳۹۰ به سرعت برای من گذشته است.

هر روزتان نوروز، نوروزتان پیروز!

هفت سین نوروز ۱۳۹۱ ما
نوشتن دیدگاه

بهاریه‌نویسی: یادی از وبلاگ‌نویسان زندانی…

سال ۱۳۸۹ و به عبارتی دهه‌ی ۸۰ خورشیدی نفس‌های آخر را می‌زند و تا دقایقی دیگر به پایان خواهد رسید. بسیاری این روزها به فکر مسافرت و تفریح هستند، به فکر رفتن به مکانی که هوایی تازه تنفس کنند و این شور چنان است که بازی «بهاریه نویسی» نیز در وبلاگستان فارسی به راه افتاده است.

حال آنکه در این بحبه بد نیست یادی از جمعی از وبلاگ‌نویسانی وبلاگستان فارسی بکنیم که شاید مانند من و شما شانس شاد بودن در این سال نو را نداشته باشند. وبلاگ‌نویسانی مانند حسین درخشان، حسین رونقی ملکی، محمدرضا پورشجری (سیامک مهر)، پیمان روشن ضمیر، اشرف علیخانی و یا امیدرضا میرصیافی که دیگر در کنار من و شما نیست.

در هر صورت یادمان باشد که در شادی‌ها و خوشی‌ها هم به یاد کسانی باشیم که شاید حق‌شان نشستن در اتاقی تنگ و تاریک نباشد، چون آنچه را که فکر می‌کرده‌اند بر روی دیواری مجازی نوشته‌اند.

به امید آن روزی که با نو شدن سال، افکار و دیدگاه بسیاری نو شود و دیگر کسی تنها و تنها به دلیل نوشتن آنچه فکر می‌کند به پشت میله‌هایی آهنی که سرمایش تن هر انسانی را به لرز می‌آورد، نرود.

نوروزتان پیروز؛ به امید سالی که…

پی‌نوشت:
– عکس استفاده شده در این مطلب، تصویر سفره‌ی هفت‌سین امسال ماست که پروانه طراحی‌اش کرده است.

نوشتن دیدگاه

عیدی وبلاگستان فارسی؛ نمود وبلاگ‌ها در دنیای واقعی

با شروع موج وبلاگ‌نویسی در ایران، وبلاگستان فارسی به یکی از منابع همیشگی خبری رسانه‌های مختلف و کاربران فارسی‌زبان تبدیل شده است. براساس همین باید گفت که با گذشت حدود یک دهه از عمر وبلاگستان فارسی، این بخش از وب فارسی نقش بسزایی در بالا بردن آگاهی عمومی داشته است و خواهد داشت.

امروز در مسیری که هر روز پیاده‌روی می‌کنم ایده‌ای به ذهنم رسید که براساس آن می‌توان نمود وبلاگستان فارسی را از فضای مجازی به فضای حقیقی آورد. ایده‌ای که شاید به توان آن را عیدی وبلاگستان فارسی به جامعه‌ی ایران دانست، جامعه‌ای که من و تو در هر کجای این کره‌ی خاکی باشیم جزئی از آن هستیم. اما این ایده چیست؟

نام: عیدی وبلاگستان فارسی
در ابتدا باید بگویم که این نام تنها یک اسم است، شما می‌توانید نام این ایده را نام خودتان، وبلاگ‌تان، وب‌سایت‌تان یا هر چیز دیگری بگذارید چون از دید من مهم عمل است نه نام! نام‌ها در تاریخ بارها عوض شده‌اند اما خود عمل همواره پایدار و به یادماندنی بوده است.

چیست: عیدی وبلاگستان فارسی چیست؟
هم اکنون در وب فارسی و به خصوص وبلاگستان فارسی بسیاری از وبلاگ‌ها و وب‌سایت‌ها تبلیغات مختلف را در ازای دریافت مبلغی در وبلاگ یا وب‌سایت خود قرار می‌دهند. بر همین اساس ساختار کلی ایده براساس درآمد حاصل از تبلیغات یا جزئی از آنها در وبلاگ‌ها و وب‌سایت‌های مختلف است.

بر این اساس هر یک از وبلاگ‌نویسان و یا وب‌مسترهای فارسی که تمایل به شرکت در این برنامه را دارند، از آگهی دهنده‌ی خود می‌خواهند که کل هزینه‌ی تبلیغات فروردین ۱۳۸۹ را به حساب هر موسسه‌ای خیریه‌ای (مانند محک، ایران چریتی، کمک به زندانیان بی‌بضاعت و…) واریز کند و تنها فیش واریزی را به عنوان سند پرداخت به وبلاگ‌نویس یا وب‌مستر ارسال کند.

چرا: مزیت عیدی وبلاگستان فارسی چیست؟
از دید من مهمترین مزیت عیدی وبلاگستان فارسی در آن است که به میزان هر چند اندک به بخشی از جامعه‌ی ایران کمک می‌شود. علاوه بر این، حرکتی دسته جمعی انجام شده است تا نشان داده شود که وبلاگستان فارسی روح دارد، شعور دارد، حس دارد و می‌فهمد که در جامعه چه می‌گذرد.

بر همین اساس از تک تک وبلاگ‌نویسان و وب‌مسترهای وب فارسی دعوت می‌کنم که با شرکت در این ایده عیدی هر چند کوچکی را به بخشی از جامعه‌ی ایران بدهند.

در نهایت خوشحال خواهم شد که لیست وبلاگ‌ها و وب‌سایت‌هایی که در این برنامه شرکت می‌کنند را در اینجا نام ببرم، به همین دلیل اگر در این برنامه شرکت کردید لطفا به من اطلاع دهید.

نوشتن دیدگاه

۱۳۸۹

در طول تمام دوران زندگی‌ام، سال ۱۳۸۸ مهمترین سال زندگی‌ام تا هم اکنون بوده است. چه از بعدی زندگی خصوصی و چه از بعد درسی و چه از بعد کاری. سال ۱۳۸۸ سالی بود که من به بسیاری از اهداف زندگی‌ام رسیدم و در این راه تجربیات زیادی را هم به دست آوردم.

البته سال ۱۳۸۸ از نظر رخدادهای سیاسی نیز بسیار مهم بود، به گونه‌ای که هیچگاه فردای روز اعلام نتایج انتخابات در تهران را از یاد نمی‌برم که پیرمردی در اتوبوس فریاد زد و یا روزی که تظاهرات عظیم سکوت در تهران برگزار شد و البته هزاران اتفاق دیگر…

با همه‌ی این‌ها سال ۱۳۸۸ به پایان رسید و سال ۱۳۸۹ با امید شروع شده است. به امید سالی سبز و سرشار از شادی.

نوشتن دیدگاه