چرا نباید انگشت جوهری خود را در اینترنت منتشر کنید؟

انتخابات مجلس شورای اسلامی و مجلس خبرگان ۱۳۹۴

در روز جمعه، ۷ اسفند ماه دهمین انتخابات مجلس شورای اسلامی و پنجمین انتخابات مجلس خبرگان برگزار شد و در این میان ده‌ها کاربر ایرانی عکس‌هایی از انگشت جوهری خود در شبکه‌های اجتماعی مانند توییتر و اینستاگرام منتشر کردند؛ به عنوان مثال می‌توانم به مجموعه زیر اشاره کرد:


حال آنکه نکته‌ای که بسیاری از کاربران ایرانی (و به خصوص کسانی که با اسم مستعار در شبکه‌های اجتماعی فعالیت می‌کنند) در نظر نگرفته‌اند آن است که با انتشار انگشت خود در حقیقت اثر انگشت‌شان که برای هر فرد یکتاست را منتشر کرده‌اند و این امکان را به افراد و سازمان‌های جاسوسی/اطلاعاتی می‌دهند که به راحتی آنها را شناسایی کنند.

در اینجا شاید شما هم مانند این کاربر توییتر فکر کنید که من پارانوئید شده‌ام 🙂

اما متاسفانه واقعیت این است که این داستان کاملا جدی و قابل اجراست به گونه‌ای که در سال ۲۰۱۴ هکرهای کلوب کامپیوتری هرج و مرج (Chaos Computer Club) توانستند از طریق عکس وزیر دفاع آلمان اثر انگشت وی را شبیه‌سازی کنند و از آن به عنوان روش تایید شناسایی وی استفاده کنند.

حالا داستان زیر را فرض کنید:

شما یک کاربر توییتر هستید که به صورت ناشناس در توییتر فعالیت می‌کنید و در مورد امنیت شخصی خود بسیار محتاط هستید. حالا در انتخابات شرکت می‌کنید و انگشت جوهری خود را در توییتر منتشر می‌کنید. من به عنوان کارمند یک سازمان امنیتی مدت‌ها به دنبال شناسایی هویت شما هستم و با دیدن تصویر اثر انگشت شما و داشتن تکنولوژی VeriFinger اثر انگشت شما را از تصویر استخراج و سپس با پایگاه داده‌هایی که از مکان‌های مختلف (مثلا اداره گذرنامه) در اختیار دارم مقایسه می‌کنم و به این صورت هویت واقعی شما را شناسایی می‌کنم!

علاوه بر این فراموش نکنید که به عنوان یک سازمان جاسوسی به راحتی امکان این وجود دارد که تمامی این عکس‌ها جمع‌آوری و سپس یک پایگاه داده از آنها ایجاد شود. به همین راحتی!

خلاصه کلام آنکه امنیت دیجیتال را جدی بگیرید و از انتشار اطلاعات زیاد در اینترنت خودداری کنید.

 

نوشتن دیدگاه

انتخابات مجلس ۱۳۹۴ و نظرسنجی‌های آنلاین

دهمین انتخابات مجلس شورای اسلامی ایران

یک روز دیگر تا دهمین انتخابات مجلس شورای اسلامی مانده است و در این میان بازار نظرسنجی‌های آنلاین و آفلاین بسیار داغ است به گونه‌ای که با مراجعه به وب‌سایت‌های مختلف و شبکه‌های اجتماعی‌ای مانند توییتر می‌توانید ده‌ها نظرسنجی در این زمینه پیدا و مشاهده کنید.

حال سوالی که در این میان پیش می‌آید این است که آیا واقعا این نظرسنجی‌ها درک درستی از رفتار احتمالی مردم در انتخابات می‌دهند یا خیر؟ به عبارت دیگر آیا می‌توان به این نظرسنجی‌ها اطمینان کرد یا خیر؟

پاسخ به این سوال به این نکته مهم بستگی دارد که در مورد کدام شهر صحبت می‌شود. اگر در مورد شهرهای بزرگی مانند تهران، مشهد، اصفهان، تبریز و شیراز صحبت می‌شود، ممکن است این نظرسنجی‌ها تا حدودی درست باشند (هر چند که در این مورد هم جای بحث زیادی است)؛ اما اگر در مورد شهرهای کوچک مانند زاهدان (جایی که من در آن زندگی می‌کردم)، بجنورد و… صحبت می‌شود، این نظرسنجی‌ها هیچ ارزشی ندارد. چرا؟

چون به طور کلی انتخابات مجلس شورای اسلامی بر خلاف انتخابات ریاست جمهوری، در شهرهای کوچک انتخاباتی محلی هستند به گونه‌ای که افراد براساس رابطه دوستی، قومی، فامیلی و… رای می‌دهند. مثلا در زاهدان ساختار رای دادن براساس وابستگی مذهبی است به گونه‌ای سنی‌ها و شیعه‌ها فارغ از بودن نام یک کاندیدا در لیست X و یا Y، به دلیل رقابت قومی و مذهبی‌ای که با یکدیگر دارند، به کاندید مورد نظر خود رای می‌دهند.

از همین جهت اگر علاقمند به دنبال کردن انتخابات مجلس شورای اسلامی هستید، فراموش نکنید که بر روی این نظرسنجی‌ها در شهرهای بزرگ (آن هم با احتیاط) حساب باز کنید و کلا شهرهای کوچک را از این داستان فاکتور بگیرید.

نوشتن دیدگاه