فرصت سوخته: ۱۰ فرمان پرزیدنت جیمی کارتر

یادداشت‌های دایی

جیمی کارتر، رئیس جمهوری اسبق آمریکا

در طول زندگی‌ام با مواردی مواجه شدم که افرادی موثر بر زندگی میلیون‌ها انسان، و در این مورد شاید کل جهان، از به ثمر رساندن برنامه‌ی کلیدی خود به دلایلی که عمدتا آز و طمع‌ورزی دیگران بوده است بازمانده‌اند. شناخت بعضی از این موارد برایم سالیان دراز طول کشیده است. پرزیدنت جیمی کارتر ۳۹مین رئیس جمهوری ایالات متحده‌ی آمریکا از سال ۸۱-۱۹۷۷ بود. مواضع جمهوری اسلامی ایران در ابتدای انقلاب در مقابل او و همچنین مواضع گرفته شده در دوران بیل کلینتون و در حال حاضر در برابر پرزیدنت باراک اوباما نیاز به بازنگری اصولی دارد. برخورد با آمریکا به عنوان یک مجموعه هموژن و یکدست و صف‌آرا کردن کلیه‌ی نیروها و اندیشه‌ها در یک جبهه‌ی واحد دور از واقعیت می‌باشد. تاریخ نشان داده است که تفاوت‌های جناح‌های مختلف هر کشوری همچنان که بوضوح در ایران نیز قایل لمس می‌باشد، منجر به سیاست‌هایی گاها کاملا متضاد می‌گردد و هنر استفاده از فرصت‌های گفتگو و مذاکره نه تنها از بسیاری از حوادث ناگوار جلوگیری می‌نماید، بلکه امکان تفاهم و همزیستی مسالمت‌آمیز را نیز فراهم می‌آورد.

در اینجا به سیاستمداری که فرصت اجرای برنامه‌هایش را از دست داد می‌پردازم. جیمی کارتر اولین رئیس جمهوری آمریکا بود که مسئله‌ی بحران انرژی آمریکا را با ملت خود در میان نهاد. او در ۱۸ آوریل ۱۹۷۷ در یک گفتگوی صمیمانه تلویزیونی با ملت آمریکا، برنامه‌ای انسانی و عملی برای مقابله با بحران انرژی را در میان گذاشت. چنانچه برنامه‌ی جیمی کارتر فرصت عمل می‌یافت، نه مردم آمریکا و نه مردم جهان در وضعیت بحرانی رو به جنگ فعلی قرار نمی‌گرفتند. پیش‌بینی ۳۳ سال پیش او در مورد مصیبت عظیم ملی آمریکا قابل تامل است. به جهت اهمیت این موضع تاریخی، در ذیل چکیده‌ی گفتار او به همراه ۱۰ فرمان جیمی کارتر مرور می‌گردد.

ادامه خواندن “فرصت سوخته: ۱۰ فرمان پرزیدنت جیمی کارتر”

نوشتن دیدگاه