رابطه برجام با سانسور اینترنت در ایران چیست؟

TO GO WITH AFP STORY BY MOHAMMAD DAVARI - A picture taken of the screen of a laptop shows a webpage that appears when an Iranian user tries to visit websites which are blocked by the government, on May 13, 2013 in the Iranian capital Tehran. The top line reads in Farsi "Year of political and economical epoch," referring to supreme leader, Ali Khamenei who has named the new Iranian year and the bottom line reads in Farsi "Congratulation for the birthday of Fatima, Prophet Muhammed's daughter, Happy Mother's Day and Women's Day." Iran is tightening control of the Internet ahead of next month's presidential election, mindful of violent street protests that social networkers inspired last time around over claims of fraud, users and experts say. AFP PHOTO/ATTA KENARE

در طی چند روز گذشته یکی از خبرهایی که در بین کاربران اینترنت در ایران در حال دست به دست شدن است و بسیاری از روزنامه‌نگاران هم با هیجان به آن اشاره می‌کنند داستان رفع فیلتر شدن یوتیوب در ایران است. و خب در این میان به دلیل اجرایی شدن برجام و رفع تحریم‌های هسته‌ای علیه ایران، خیلی از افراد رفع فیلتر یوتیوب را به برجام ربط داده‌اند.

به همین دلیل سوالی که بسیاری در حال مطرح کردن آن هستند این است که آیا اجرایی شدن برجام با سانسور اینترنت در ایران رابطه دارد؟

پاسخ این سوال بسیار واضح است و دقیقا واژه هیچ است! واضح بودن پاسخ این سوال هم به این نکته باز می‌گردد که برجام در مورد برنامه هسته‌ای ایران است نه آزادی‌های مدنی و حقوق شهروندی در ایران. و نکته جالب در این میان تکرار شدن تاریخ است به گونه‌ای که دقیقا همین شرایط را در زمانی که روحانی در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۹۲ پیروز شد داشتیم و در آن زمان خیلی‌ها حرف از رفع فیلتر شدن توییتر، فیس‌بوک و… می‌زدند در حالی که با گذشت بیش از ۲ سال از آن روز، این وب‌سایت‌ها همچنان فیلتر هستند.

همانگونه که بیشتر از ۲ سال پیش در این مطلب عنوان کردم، رفع فیلترینگ اینترنت در ایران بیشتر شبیه جوک است چون ساختار حکومتی در ایران بیش ۳۵ سال است که در حال سانسور به روش‌های مختلف و در زمینه‌های مختلف هستند و این ساختار با برجام و یک شبه آن را رها نمی‌کند.

البته باید به این نکته اشاره کنم که سانسور اینترنت در ایران در حال فروپاشی است به گونه‌ای که ۷۰ درصد از جوانان در ایران از فیلترشکن استفاده می‌کنند، اما این بدان معنا نیست که دستگاهی که میلیون‌ها دلار برای آن خرج شده است یک شبه از کار بیافتد و فیلترینگ اینترنت را حذف کند.

خلاصه کلام اینکه فیلترینگ اینترنت به مرور زمان بی‌معنی خواهد شد و به صورت یک شبه، بدون هیچ اطلاعیه و به دلیل اجرایی شدن برجام که هیچ ربطی به آزادی بیان ندارد اتفاق نمی‌افتد. وضعیت کنونی در دسترس بودن یوتیوب هم مانند گذشته به دلیل مشکل فنی بوده است و به زودی مانند گذشته مسدود خواهد بود 🙁

نوشتن دیدگاه

معرفی یک سری منبع درباره شبکه ملی اطلاعات (اینترنت ملی)

دیروز به صورت اتفاقی به وب‌سایتی (به دلیل آنکه وب‌سایت کمی مشکوک به نظر می‌رسد، از لینک دادن به آن خودداری کرده‌ام) برخورد کردم که در آن با افتخار در مورد تحقیق درباره شبکه ملی اطلاعات (اینترنت ملی) تبلیغ کرده بود و این تحقیق را به قیمت ۵۰۰ تومان می‌فروخت:

فروش تحقیق در مورد اینترنت ملی به قیمت ۵۰۰ تومان!

حال آنکه اگر شما واقعا به داستان شبکه ملی اطلاعات یا همان اینترنت ملی که قدیم‌ها با نام‌هایی مانند اینترنت پاک، اینترنت حلال و… هم نامیده می‌شد علاقه دارید، نیاز به پرداخت هیچ هزینه‌ای در این زمینه ندارید و تنها کافی است که یک جستجوی ساده در اینترنت و یا وبلاگ من انجام دهید 🙂

مثلا لیست زیر لینک مطالبی است که در طول سال‌های اخیر در مورد اینترنت ملی نوشته‌ام که به صورت رایگان و بدون پرداخت هیچ هزینه‌ای می‌توانید از آنها استفاده کنید، هر چند که اگر در جایی آن را بازنشر می‌کنید، ممنون می‌شم که لینکی به وبلاگ من بدید.

خلاصه کلام اینکه اگر هر زمانی در زمینه تکنولوژی، اینترنت و استارتاپ در ایران سوالی داشتید و دنبال مطلبی می‌گشتید، بد نیست که به وبلاگ من سر بزنید.

نوشتن دیدگاه

چرا ایده‌هایی مانند Internet.org خطرناک هستند؟

 

Internet.org

به احتمال زیاد تا کنون در مورد پروژه Internet.org فیس‌بوک شنیده‌اید که قرار است کل مردم کره زمین را به هم متصل کند؛ و در این میان هم بارها رسانه‌های مختلف در مورد این پروژه با هیجان خاصی صحبت کرده‌اند و اینکه قرار است تمام مردم دنیا به اینترنت متصل شوند.

اما نکته‌ای که بسیاری از افراد در مورد این ایده فراموش کرده‌اند آن است که این ایده در حقیقت مربوط به اتصال مردم سرتاسر کره زمین به فیس‌بوک و نه اینترنت است. و خب این ایده به خودی خود بسیار خطرناک است چون در حقیقت قرار است یک شرکت به نام فیس‌بوک به مردم سرتاسر جهان دسترسی به یک سری اطلاعات را بدهد که آنها را براساس سیاست‌های خودش طراحی و تنظیم کرده است!

شاید برای درک بهتر بد نیست به نظرسنجی‌ای که مدتی قبل انجام شده است اشاره کرد که براساس آن بیش از نیمی از کاربران اینترنت در کشورهایی مانند نیجریه، اندونزی، هند و برزیل اعتقاد دارند که اینترنت همان فیس‌بوک است.

فیس‌بوک همان اینترنت است
منبع: Quartz.com

و دقیقا داشتن این نوع دیدگاه که فیس‌بوک همان اینترنت است بسیار خطرناک است چون می‌تواند در دید نسل‌های آینده و همچین درک آنها از اینترنت تاثیر بگذارد و معنا و مفهوم اینترنت که مجموعه‌ای از رایانه‌های مختلف در سرتاسر جهان است را به صورت کامل تغییر دهد. به عنوان مثال اگر نسل آینده فکر کند که اینترنت تنها فیس‌بوک است، در نتیجه مفهوم اینترنت آزاد و دسترسی آزاد به اطلاعات به صورت کامل تغییر خواهد کرد؛ چون در چنین شرایطی یک شرکت و یا فرد (مثلا مارک زاکربرگ) چهارچوب فعالیت میلیاردها کاربر را تعریف می‌کند.

با این توضیح‌ها، اگر علاقه دارید که در مورد خطرات این دست پروژه‌ها بیشتر بدانید بد نیست که این دو مطلب را بخوانید:

در نهایت امیدوار هستم که این مطلب جرقه‌ای در ذهن شما و دیگران ایجاد کند تا از این پس پروژه‌هایی مانند Internet.org را به عنوان پروژه‌هایی برای دسترسی به اینترنت معرفی نکنید و بدانید که این پروژه‌ها به دنبال منفعت برای شرکت‌هایی هستند که آنها را ایجاد کرده‌اند.

در ضمن خوشحال خواهم شد که نظر شما را در این مورد بدانم (به خصوص اگر با آن مخالف هستید) تا در مورد آن بحث و گفتگو کنیم.

نوشتن دیدگاه

واقعیات شنود در دنیای اینترنت

در ماه‌های اخیر و به خصوص پس از سخنان حیرت‌انگیز رئیس پلس فتا در مورد شنود وایبر، واتس‌اپ و…، بحث شنود در دنیای اینترنت در میان فارسی‌زبانان داغ شده است؛ از همین رو در روز جمعه هفته گذشته یعنی ۲ آبان ماه، برنامه‌ای زنده با نریمان غریب در زمینه داستان شنود در دنیای اینترنت داشتیم که آن را می‌توانید در یوتیوب مشاهده و یا از طریق ساندکلاد به آن گوش کنید.

در صورتی که با تماشای این ویدیو یا گوش کردن به فایل صوتی آن، سوالی در زمینه شنود و امنیت در دنیای اینترنت برای‌تان پیش آمد، می‌توانید آن را در بخش نظرات این پست و یا از طریق توییتر مطرح کنید تا به آن پاسخ بدهم.

امیدوارم این برنامه یک ساعته به کارتان بیاید و پاسخ بسیاری از سوالات‌تان را بدهد 🙂

نوشتن دیدگاه

چه کسانی هفت کلید اینترنت را در دست دارند؟

هفت کلیددار اینترنت
منبع عکس: گاردین

اگر تا کنون به دنبال خرید دامنه‌ای بر روی اینترنت باشید، به احتمال زیاد نام ICANN به گوش‌تان خورده است؛ سازمانی غیردولتی که کلیه خرید و فروش دامنه‌های اینترنتی زیر نظر این سازمان صورت می‌گیرد.

حال آنکه این سازمان برای امنیت بیشتر و به دلیل آنکه کنترل اینترنت به دست شخص، سازمان و یا دولت خاصی نیافتد، هفت کلید طراحی کرده است که به هفت نفر در سرتاسر دنیا داده می‌شود تا به این صورت یکی از زیرساخت‌های اینترنت یعنی Domain Name System یا DNS به خطر نیافتد.

اهمیت DNSها در این است که اگر کسی بتواند کنترل آنها را به دست بگیرد، این امکان را خواهد داشت تا افراد را به آدرس اینترنتی جعلی که حاوی بدافزار و… است منتقل و اطلاعات حیاتی کاربران مانند مشخصات حساب‌های بانکی و… را بدزدد.

در ۱۳ فوریه ۲۰۱۴ (۲۴ بهمن ۱۳۹۲) مراسمی در رابطه با این ۷ کلید کذایی در لس‌آنجلس برگزار شد که گاردین گزارش جالبی در مورد آن درست کرده است و در آن به خوبی کارکرد و داستان این ۷ کلید را توضیح می‌دهد.

به دلیل آنکه این گزارش کمی طولانی و در عین حال هیجان‌انگیز است، دیدم بد نیست که نکات مهم آن را در اینجا بنویسم تا اگر حال خواندن آن را به صورت کامل نداشتید، نکات مهم و جالب این مراسم را از دست ندهید:

  • این هفت کلید در کنار یکدیگر کلید اصلی یا Master Key را ایجاد می‌کنند که به کمک آن می‌توان هسته اصلی اینترنت یا همان DNS را کنترل کرد.
  • شایعه‌های زیادی در مورد این هفت کلید وجود دارد؛ مثلا آیا می‌توان به کمک این کلیدها کل اینترنت را خاموش کرد؟ اگر فردی بتواند کل سیستم اینترنت را به کمک این کلیدها خاموش کند، آیا امکان روشن کردن مجدد آن وجود دارد؟
  • تمام افرادی که این کلیدها را در اختیار دارند، سابقه‌ای طولانی در زمینه امنیت در دنیای اینترنت دارند و ۴ بار در سال (دو بار در شرق و دو بار در غرب آمریکا) یکدیگر را ملاقات می‌کنند. برای اجرای مراسم هم باید دستکم ۳ فرد صاحب کلید حضور داشته باشند.
  • در مجموع ۱۴ کلید وجود دارد که ۷ کلیددار در شرق آمریکا و ۷ کلیددار دیگر در غرب آمریکا در مراسم شرکت می‌کنند.
  • اگر کلید اصلی دزدیده و یا گم شود، نتیجه آن آنقدرها مخرب نیست و تنها ممکن است که برخی از کاربران اخطار امنیتی دریافت کنند و یا آنکه بخشی از شبکه اینترنت دچار مشکل شود.

در نهایت بد نیست که به این نکته نیز اشاره کنم که این هفت کلید آنقدرها هم چیزهای خفنی نیستند و اگر می‌خواهید که شما هم یکی از کلیددارها باشید، تنها کافی است که از طریق ICANN برای این کار اقدام کنید 🙂

نوشتن دیدگاه