آقای وزیر، منبع آمار شما کجاست؟

بارها مسئولین ایران برای آنکه جایگاه ممتاز ایران را در جهان نشان دهند، از آمار و ارقام مختلف استفاده کرده‌اند. اما نکته‌ای که همواره برای من سوال بوده، منبع این آمار و ارقام است و اینکه این مقام‌ها و رده‌بندی‌ها چگونه است و بر چه اساسی انجام گرفته است.

به عنوان مثال رضا تقی‌پور، وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات در مصاحبه‌ای که با خبرگزاری مهر در تاریخ ۴ تیر سال جاری انجام داده است، از رتبه‌ی پنجم ایران در زمینه‌ی امنیت شبکه‌ی مجازی سخن می‌گوید و یا در سخنانی در مورد اینترنت ملی، از عدم نیاز ۹۵٪ کاربردها به اینترنت خبر می‌دهد.

حال آنکه با خواندن این دو مصاحبه سوالی که برای من به عنوان یک شهروند عادی پیش می‌آید آن است که:

۱- رتبه‌ی اول تا چهارم در زمینه‌ی امنیت شبکه‌ی مجازی را چه کشورهایی تشکیل داده‌اند که ایران مقام پنجم را بدست آورده است؟ و منبع این رتبه‌بندی کجاست؟

۲- براساس کدام تحقیق و بررسی آقای وزیر به این نتیجه رسیده است که ۹۵٪ کاربردها به اینترنت نیاز ندارند؟ و مفهوم کاربرد چیست؟

هر چند که در مورد سوال دوم می‌توان به همان ایده‌ای اشاره کرد که برای کاربران خانگی اینترنت سرعت ۲۵۶ کیلوبیت  ۱۲۸ کیلوبیت در ثانیه کافی است، ایده‌ای که بیشتر به دوران اینترنت در دهه‌ی ۹۰ میلادی نزدیک است تا دوران وب ۲.۰.

به همین دلیل آقای وزیر، لطفا منبع آمار خود را بگویید تا دستکم شهروند منحرفی مانند من به راه راست هدایت شود!

نوشتن دیدگاه

شناسنامه‌دار کردن IPها؛ رهگیری کاربران

روش‌های شناسایی کاربران اینترنت بعد از انتخابات ریاست جمهوری سال گذشته برای بسیاری از کاربران اینترنت، به خصوص کسانی که فعالیت‌های سیاسی انجام می‌دادند دارای اهمیت شد. در این بین در ۲۷ مهر ماه سال جاری خبری مبنی بر شناسنامه‌دار شدن IPهای ایران منتشر شد که براساس آن دولت ایران به شناسایی کاربران اینترنت یک قدم نزدیک‌تر می‌شود. در مقاله‌ای که برای آزاد سایبر نوشته‌ام، به بررسی این خبر و تاثیر احتمالی آن بر روی شبکه‌ی اینترنت در ایران پرداخته‌ام.

برای شناسایی کاربران اینترنت روش‌های مختلفی وجود دارد که یکی از پرکاربردترین و مهم‌ترین آنها شناسایی کاربران از طریق شناسه‌ی اینترنتی (IP) است. روشی با دقت بالا که با بهره‌گیری دقیق از آن می‌توان در بسیاری از موارد حتی آدرس محل سکونت کاربر هدف را هم شناسایی کرد.

در روز ۲۷ مهر ماه سال جاری، علی‌اصغر انصاری، معاون شرکت فناوری اطلاعات در مصاحبه‌ای که با خبرگزاری مهر انجام داده است از شناسنامه‌دار شدن تمامی IPهای موجود در کشور خبر داد. طرحی که در آن بیش از ۳ میلیون IP دارای شناسنامه می‌شوند و به عبارتی قابلیت تعقیب و شناسایی کاربران اینترنت را به مسئولان ایرانی می‌دهد. قابلیتی که می‌تواند از جهاتی سودمند و از جهاتی دیگر مضر باشد.

شناسه‌ی اینترنتی (IP) چیست؟

شناسه‌ی اینترنتی یا همان IP، نشانی‌ای است که به هر کامپیوتری که به شبکه‌ی جهانی اینترنت وصل می‌شود اختصاص می‌یابد (ترکیبی از ۴ عدد که با نقطه از هم جدا می‌شوند، به‌عنوان مثال ۲۱۷٫۲۱۹٫۱۲۵٫۵۶). این شماره برای هر کامپیوتر متصل به اینترنت یکتا است و اگر بخواهیم کارکرد IP را در دنیای واقعی شبیه‌سازی کنیم، می‌توانیم آن را به نشانی پستی هر خانه تشبیه کنیم. نشانی‌ای که با در اختیار داشتن آن می‌توانید به سادگی محل سکونت هر کسی را بیابید.

IP هم دقیقا همین نقش را در دنیای مجازی بازی می‌کند و با دانستن IP یک کامپیوتر متصل به اینترنت، می‌توانید محل زندگی کاربر مورد نظر خود را تا حدودی (در برخی موارد با دقت بالا) شناسایی کنید. نکته اینجاست که با شناسنامه‌دار کردن این شناسه‌ی یکتا، راه برای شناسایی کاربران هموارتر می‌شود و مسئولان در صورت لزوم به راحتی می‌توانند به کاربر هدف دسترسی پیدا کنند. ادامه مطلب…

نوشتن دیدگاه

«یا حق»؛ جستجوی بومی، اینترنت ملی

«یا حق» نام موتور جستجویی است که هادی ملک‌پرست، مدیرکل تحقیق و توسعه شرکت فناوری اطلاعات ایران از آغاز فاز مطالعاتی آن خبر داده است. موتور جستجویی که نام «موتور جستجوی ملی» بر آن نهاده‌اند. با انتشار این خبر سوال‌های زیادی در مورد کارکردهای این موتور جستجو به وجود آمده است که مهم‌ترین آن «کاربرد» این موتور جستجو است. با توجه به وجود موتورهای جستجوی قدرتمندی مانند گوگل و یاهو،‌ به چه دلیل مسئولان به فکر تولید و راه‌اندازی موتور جستجوی ملی افتاده‌اند؟

هدف از ایجاد موتور جستجوی ملی

براساس گفته‌ی مدیر کل تحقیق و توسعه شرکت فناوری اطلاعات ایران، مهم‌ترین هدف موتور جستجوی ملی «یا حق» کاهش هزینه‌ها است و از آنجایی که این موتور جستجو در شبکه‌ی ملی اینترنت (اینترانت کشوری) قابل دسترسی است، بدون اتصال به اینترنت می‌توان از آن استفاده کرد. این در حالی است که برای استفاده از موتورهای جستجویی مانند گوگل و یاهو، کاربر باید به شبکه‌ی جهانی اینترنت متصل باشد. ادامه مطلب…

نوشتن دیدگاه