جوابی به منتقدین: چرا من با سانسور از هر نوع مشکل دارم؟

بارها در این وبلاگ از آزادی بیان و گردش آزاد اطلاعات صحبت کرده‌ام و در توییت‌هایم نیز به این نکته اشاره کرده‌ام که دنیای ایده‌آل من دنیایی است که اطلاعات به راحتی به دست مردم برسد و دولتمردان و سیاستمداران به دلایل مختلف جلوی این گردش آزاد را نگیرند. در ادامه‌ی این تفکرم که همواره بر آن استوار خواهم بود و کوتاه نخواهم آمد و با توجه به انواع برچسب‌های مختلفی که در فرندفید به من زده شده است و برخی فکر می‌کنند که سیاست من در قبال اینگونه اقدامات دوگانه است، تصمیم گرفتم که این مطلب را بنویسم تا شاید تمام منتقدین به این نکته برسند که من با هرگونه سانسور و جلوگیری از آگاهی مردم مشکل دارم. حال می‌خواهد این اقدام از سوی دولت ایران باشد، یا بریتانیا و یا آمریکا و یا هر فرد دیگری؛ چون اعتقاد من این است که دانستن حق مردم است.

از نظر من، تمامی سیاستمداران دنیا، بزرگترین سانسورچی‌های دنیا و اینترنت هستند و هیچ استثنایی هم وجود ندارد!

از نظر من دولت ایران همانقدر سانسورچی است که دولت آمریکا سانسور می‌کند و دولت بریتانیا نیز براساس منافع خودش اینترنت را سانسور می‌کند، هر چند که تفاوت ماجرا در یک نکته است و آن این است که رسانه‌های آزاد بتوانند به بهترین شکل مچ سیاستمداران دروغگو را بگیرند، سیاستمدارانی که زمانی در شغل خودشان موفق‌تر خواهند بود که بهتر دروغ بگویند!

از نظر من فرقی نمی‌کند که دولت ایران به بهانه‌ی ضد انقلاب، دشمن و هزار بهانه‌ی دیگر اینترنت را فیلتر می‌کند و یا دولت بریتانیا به یوتیوب دستور می‌دهد که ویدئوهای خاصی را حذف کند و یا آمریکا ویکی‌لیکس را به دلیل افشاگری‌هایش تحت فشار بگذارد و یا اسرائیل درخواست دست بردن در یک ویدئو در یوتیوب را بدهد. چون از نظر من سیاستمداران در تمام دنیا علاقه دارند که دنیا بسته باشد و اخبار کمتر منتشر شود و تا حد امکان از انتشارشان جلوگیری شود در صورتی که آگاهی حق مردم است.

به همین دلیل، ای خانم و آقایی که هر از چند گاهی به من می‌گویی اگر سانسور برای ایران بد است، چرا غرب در حال سانسور است، باید بگویم که از نظر من دشمن شماره یک اینترنت، سیاستمدارانی هستند که تنها در زمان انتخابات به رای من و تو نیاز دارند، چه ایرانی و چه آمریکایی و چه بریتانیایی و… .

پی‌نوشت:
– این نکته را نباید فراموش کرد که نبود رسانه‌های آزاد در هر کشور حاصلش سانسور شدید و دیکتاتوری است و اگر در غرب هم رسانه‌های آزادی وجود نداشتند، اکثر کشورهای غربی به طور قطع اگر بدتر از شوروی نبودند، بهتر هم نبودند!

نوشتن دیدگاه

دولت‌ها، دشمن شماره یک اینترنت!

دیروز در مطلبی از اعلام نام ایران به عنوان «دشمن اینترنت» سخن گفتم و خلاصه‌ای از گزارش امسال روز جهانی مبارزه با سانسور اینترنت (بخش ایران) را هم نوشتم. با نوشتن مطلب دیروز با خودم به این فکر فرو رفتم که آیا ایران تنها کشوری در دنیاست که اینترنت را فیلتر می‌کند؟ آیا کشورهایی که حرف از دموکراسی و آزادی بیان می‌زنند، اینترنت آزاد را برای کاربران خود فراهم کرده‌اند؟

در پاسخ به این سوالات باید گفت که ایران تنها کشوری نیست که اینترنت را سانسور می‌کند. کشورهایی مانند آمریکا، بریتانیا، اسرائیل، فرانسه و… هم دستی در سانسور کردن اینترنت دارند. به عنوان مثال می‌توانید به این مطلب از وب‌سایت فارسی دویچه‌وله فارسی یا این مطلب در آزاد سایبر مراجعه کنید. دو مطلب خواندنی که نشان می‌دهد که دولت‌های جهان دشمنان شماره یک اینترنت هستند!

علاوه بر آن می‌توانید گزارش کاربران جهان در وب‌سایت هردیکت را براساس کشورهای مختلف در اینجا مشاهده کنید. براساس همین گزارش‌های ارائه شده در این وب‌سایت، من نمودار آماری‌ای تهیه کردم که آن را در زیر مشاهده می‌کنید:

همانگونه که مشاهده می‌کنید در آمریکا ۲۵ درصد، بریتانیا ۲۲ درصد، اسرائیل ۳۰ درصد و فرانسه ۱۸ درصد از وب‌سایت‌های مورد بررسی توسط کاربران هردیکت مسدود هستند. کشورهایی که به نوعی خود را پرچم‌دار گردش آزاد اطلاعات و آزادی بیان می‌دانند اما براساس آمار، کارنامه‌ی درخشانی ندارند و تنها در حرف این ادعا درست به نظر می‌رسد! (برای دیدن نمودارهای در اندازه‌ی واقعی بر روی هر یک از عکس‌های کلیک کنید)

براساس همین آمار می‌توان گفت سانسور اینترنت در جهان در حال تبدیل شدن به پدیده‌ای کاملا طبیعی است به گونه‌ای که در برخی موارد دولت‌های جهان برای جلوگیری از گردش آزاد اطلاعات شرکت‌های ارائه دهنده‌ی خدمات اینترنتی یا مالی را تحت فشار قرار می‌دهند.

به همین دلیل می‌توان گفت که اکثر دولت‌های جهان دشمن اینترنت هستند، هر چند که میزان دشمنی هر یک از این دولت‌ها متفاوت است به گونه‌ای که یکی کل وبلاگ‌های سرویس وبلاگ‌نویسی وردپرس و بلاگر را به دلیل مقابله با دشمن فیلتر می‌کند و دیگری وب‌سایت ویکی‌لیکس را به دلیل انتشار اسناد محرمانه تحت فشار قرار می‌دهد و سعی می‌کند تا این وب‌سایت را تعطیل کند.

پی‌نوشت:
– سیلور کاور: وضعیت فعلی آزادی در اینترنت (تصویری)

نوشتن دیدگاه

بازتاب گاف خبری مشرق و نتایج آن

بخشی از نظرات منتشر شده در تابناک

در روز ۲۹ مهر ماه مطلبی تحت عنوان «گاف خبری سایت مشرق- وقتی مقابله با قاچاق زنان تبدیل به خودفروشی زنان می‌شود!» نوشتم و در آن از خبرسازی ناجوانمردانه‌ی وب‌سایت خبری- تحلیلی مشرق خبر دادم که در آن یک کمپین مبارزه با قاچاق زنان در اسرائیل را به نمایشگاهی برای فروش زنان تبدیل کرده بود!

انتشار این مطلب واکنش‌های مختلفی را در فضای وب فارسی به همراه داشت که بهترین نمونه‌ی آن را در بخش نظرات وب‌سایت تابناک دیدم:

– با وجود تنفری که از رژیم غاصب اسراییل بطور طبیعی وجود دارد، دلیلی نمی‌بینم که شما اقدام به دروغ پراکنی نمایید که با رسالت خبری شما منافات دارد. اینها بازیگرند و در واقع این حرکتی است که صورت گرفته جهت نشان دادن زشتی و پلیدی عمل سوء استفاده جنسی (sex trafficking) و نه چیز دیگری که تنها از افکار مسموم و البته بی‌سواد شما ناشی می‌شود. *فکر نمی‌کنم که به قدری آزاداندیش باشید که توانایی چاپ پست بنده و یا تصحیح خبر را داشته باشید*

– در اسراییل علنی و در ایران مخفیانه. زشت همه جا زشت است، جای آن و نوع آن مهم نیست.

– خوب نیست که هر چیزی رو اینجوری گزارش کنید، موضوع اینطور که شما نوشتید نیست. BBC گزارش کامل این موضوع رو پخش کرده، این خانم‌ها در اعتراض به همین چیزی که شما برده‌داری نامگذاری کردید. در فروشگاه به این شکل جمع شدن و با جمع‌آوری امضاء به دنبال تصویب قانونی هستن که بوسیله اون بتونن جلوی رواج استفاده از خانم‌های فاسد رو بگیرن. برای سایت وزینی مثل تابناک اصلا خوب نیست که اخبار رو وارونه جلوه بده حتی در ارتباط با رژیم منحوسی مثل رژیم اشغالگر قدس.

– ای بابا تو دیگه چرا تابناک!!! این یک نمایش اعتراضی بوده به رواج تن فروشی. در کنار این نمایشگاه هم در حال جمع آوری امضا برای تصویب قانونی برای مجازات شش ماهه واسه کسایین که از خدمات روسپی‌ها استفاده می‌کنن. اینجوری اعتبار خودتونو کمرنگ می‌کنید به عنوان یک رسانه مستقل!

– تا جایی که ما خبر داریم این یه نوع اعتراض به قاچاق انسان بود.

– لااقل متن گزارش‌ها را کامل بخوانید. این نمایشی اعتراضی به بازار سیاه قاچاق انسان بود که دراین فروشگاه ترتیب داده بودند. خانم‌ها نیز به این اعتراض خود را بیان می‌داشتند و جهت جلب توجه به این فرم در ویترین قرار گرفته بوند.

– آخه برادر من تو که بلد نیستی انگلیسی بخونی واسه چی دری وری می‌نویسی؟ تو اسراییل خراب شده پول دادن برای رابطه جنسی غیر قانونیه. اون چیزی هم که شما خبرش رو زدین دقیقا برعکسه. اونها ۱۵ تا خانم هستن که در واقع یه شو راه انداختن برای جلب نظر مردم تا یه طومار امضا بشه برای اینکه دولت قوانین سختگیرانه‌تری برای تعقیب افراد خاطی تصویب و اجرا بکنه!

– مقصر خودشونم هستن. بماند که این صهیونیست ها چقدر … هستن!!

– منظورشون از made in israel چیه؟

– خاک بر سرشان… مایه ننگ است… حالم بهم خورد.

– خدای من! سر درد گرفتم.

– حقوق بشر چی شد!!!!!!!!!!!!!!

– این حرکت یک حرکت نمادین اعتراضی است کسی اینها را نمی‌خرد، آنها به موضوع تجارت زنان اعتراض می‌کنند. درست است ما با اسراییل مخالفیم و تا نابودی کامل آن از پا نخواهیم نشست، اما خلاف جوانمردی است اخبار آنها را وارونه جلوه دهیم.

– لعنت خدا بر قوم صهیونیست

– این چیز جدیدی نیست، یادم هست در زمانی که نوجوان بودم فکر کنم سال‌های اولیه دهه هفتاد شمسی وقتی پدرم از سفر هلند برگشته بود، عین همین مسئله بلکه به مراتب شنیع‌تر از آن را در ویترین مغازه‌های آنجا دیده بود.

– مرگ بر اسرائیل. اللهم عجل لولیک الفرج.

– با سلام؛ من یکی از طرفداران شما هستم اما از دیدن این خبر خیلی ناراحت شدم. از شما که در کار خود تا حدودی حرفه ای هستید بعید بود این خبر و عکسی که شما در این قسمت قرار داده‌اید در خصوص مبارزه با قاچاق انسان و مخصوصا زنان و فروش آنها جهت کارهای ناشایست می‌باشد که NGO در کشور اسرائیل به این کار اعتراض خود را به این شکل نشان داده‌اند.

– یکم تلوزیون خارجی ببنید همش ایرانی نگاه نکنید. این برده فروشی نیست، انجمن مبارزه با قاچاق انسان در اسرائیل. بخاطر مبارزه با قاچاق زنان ودختران به اسرائیل این نمایشگاه راه افتاده.

– شما چرا موضوع خبرها را برعکس می‌کنید؟ این خانم‌ها به صورت نماددین برای مبارزه با برده‌داری جدید این عمل را انجام داده‌اند و صورت مضروب شده عکس آخر نمایانگر همین مسئله است.

– ای دختر ساده بس است باش به هوش- تا بر تن خرد تو نزد مارک فروش- رفت عمر و ندیده‌ام به چشمان مردی- مردی چه بود نیست به جز نامردی- جز دانش و فضل نیست تو را راه کمال- ظاهر منما به حکم حق روی و جمال (به امید زیاد شدت درایت و عقل همه بانوان)

– این مطلب را دیروز در ماهواره هم نشان داد اما موضوع این نبود لطفا بررسی کنید و بعد بزنید. موضوع از این قرار است که چون اسراییل بزرگترین مقصد قاچاق انسان است، این نمایشگاه را عده‌ای که مخالف این امر هستند ترتیب داده‌اند.

– چه قیافه های بدی داشتند.

– عکس آخری که معلومه که دست یه مرد هست نه یه زن!! ضمنا تو خبر نوشتین که زنان مهاجر ولی رو اتیکت این اخری نوشته شده ساخت اسراییل!!!! جون مادرتون یا خبر رو راست و پیغمبری بزنین یا مواظب سوتی دادن باشین!

– دوست عزیز اگه یه ذره تحقیق بیشتر می‌کردی می‌دیدی که یه گزارشی پنج شنبه شب مورخ ۲۹/۷/۸۹ از بی‌بی‌سی فارسی پخش شد که در مورد همین نمایش بود و علت برگزاری از زبان برگزار کننده اون مخالفت صریح با قاچاق زنان و روسپی‌ها به سرزمین‌های اشغالی بود.

– نمایشگاه مذکور توسط سازمان‌های مدافع زنان جهت اعتراض به برده‌کشی جنسی زنان ایجاد شده بود.

– ما از منابع دیگر شنیدیم این کار برای اعتراض به فعل قبیح «تجارت زنان» بوده.

– ظاهرا خودشونم زیاد ناراحت یا مضطرب نیستند!!!

– این یک حرکت نمادین در اعتراض به قاچاق انسان است. راستی چرا بعضی مطالبتان اصلا نظرات کاربران ندارد!

– واقعا متاسفم. یعنی شما نمی‌دانید موضوع اصلی چیست. دروغ ازگناهان کبیره است.

– حواستون کجاست؟ این یک نمایش اعتراض آمیز به قاچاق زنان بوده. نه اینکه زنان رو واقعا برای فروش تو ویترین قرار داده باشند.

– متاسفم براتون. این تصاویر مربوط به نمایشگاهی در خصوص مبارزه با برده‌داری در اسرائیل بود، ولی شما متاسفانه صداقت خبرگزاری رو رعایت نکردید.

براساس همین نظرات می‌توان فهمید که کاربران ایرانی در مورد خبرسازی‌های رسانه‌های مختلف واکنش نشان می‌دهند و مانند سال‌های گذشته که هر رسانه‌ای خبری براساس منافع خود منتشر می‌کرد و اطلاعات غلط به مخاطبان می‌داد، دیگر این روش‌ها کارساز نیست. علاوه بر این، نکته‌ی مهم دیگر آن است که در این نظرات بسیاری مخالفت خود را با کشور اسرائیل اعلام کرده‌اند، اما از خبرسازی دروغ بر علیه این کشور ابزار تعجب و در برخی موارد اعتراض کرده‌اند.

همه‌ی این‌ها را گفتم تا به این نکته‌ی نهایی برسم که آقا و خانمی که در خبرگزاری‌های مختلف کار می‌کنید، زمان خبرسازی و جعل خبر به پایان رسیده است و دیگر نمی‌توان براساس آنچه در ذهن شما می‌گذرد خبری را منتشر کرد! از امروز بهتر است که تنها حقیقت را منعکس کنید، نه آنکه آن را براساس منافع عده‌ای تغییر و تحریف کنید.

علاوه بر این، واکنش‌های مختلف به این گاف خبری وب‌سایت مشرق نشان داد که میزان آگاهی کاربران ایرانی از رشد قابل توجه‌ای برخورد بوده است و این همان چیزی است که باعث شده تا من سعی کنم گاف‌های خبرگزاری‌های مختلف را در این وبلاگ بنویسم.

نوشتن دیدگاه

گاف خبری سایت مشرق- وقتی مقابله با قاچاق زنان تبدیل به خودفروشی زنان می‌شود!

روز گذشته خبری با عنوان «بازار برده فروشی مدرن در اسراییل» را در وب‌سایت مشرق خواندم که به نظر مشکوک می‌آمد، ولی در مورد آن پیگیری نکردم تا اینکه امروز یکی از کاربران فرندفید حقیقت پشت پرده‌ی این خبر را روشن کرد و نشان داد که این خبر کاملا جعلی و بی‌پایه است.

سایت خبری- تحلیلی مشرق که باید دستکم کلمه‌ی «تحلیلی» را از عنوان خود حذف کند، خبری با عنوان «بازار برده فروشی مدرن در اسرائیل» را اینگونه منتشر کرده است:

به گزارش مشرق روزنامه صهیونیستی هاآرتض نوشت؛ درحالی که فروشگاه‌ها لباس‌های تن مانکن را برای فروش در ویترین با برچسب قیمت به معرض نمایش می گذارند در اسراییل اخیرا زنانی که از کشورهای مختلف قاچاق شده اند با برچسب قیمت برای تن فروشی در ویترین به نمایش گذاشته شده‌اند.

به نوشته این روزنامه، در ویترین فروشگاهی در «مرکز خرید دیزین گوف» در تل‌آویو پایتخت اسراییل تابلویی نصب شده که بر روی آن نوشته شده است «زنان برای فروش بر حسب سلیقه شخصی».

در این فروشگاه، هفت زن جوان با حالتی زننده در حالیکه بر روی آنها اتیکت قیمت زده شده است، در ویترین به نمایش گذاشته شده‌اند که نظر هر عابر پیاده‌ای را به خود جلب می‌کنند.

به نوشته قدسنا عابران در گفتگو با رسانه‌های اسراییلی گفته‌اند که ما ابتدا فکر می‌کردیم این زنان مانکن‌های چوبی هستند که برای نمایش لباس‌ها در ویترین قرار گرفته‌اند اما با جابجا شدن و پلک زدن آنها فهمیدیم که اینها انسان هستند. گفتیم شاید به جای مانکن‌های چوبی از این دخترخانم‌ها استفاده شده است، پیگیر شدیم دیدیم خیر، این‌ها برای فروش در ویترین مغازه قرارگرفته‌اند.

هاآرتض نوشت: بر روی اتیکت هر یک از زنان، سن، وزن، اندازه و کشور محل تولد آنها درج شده است. (منبع)

اما حقیقت ماجرا دقیقا در نقطه‌ی مقابل این خبر قرار دارد و آن اعتراض به قاچاق جنسی زنان در اسرائیل است.

براساس خبری که یورونیوز منتشر کرده است، این خبر مربوط به کمپینی اعتراضی به قاچاق جنسی حدود ۳ هزار زن در اسرائیل است که مورد تجاوز و سوء استفاده‌ی جنسی قرار می‌گیرند. برگزارکننده‌ی این کمپین، اوری کیدر (Ori Keider) در مصاحبه‌ای که با یورونیوز انجام داده است، هدف این اقدام را نشان دادن وضعیت قاچاق زنان عنوان کرده و اینکه مردم نمی‌توانند به راحتی از این پدیده‌ی شوم دوری کنند.

برای اطلاعات بیشتری می‌توانید ویدئوی موجود در خبر یورونیوز را مشاهده کنید.

اما سوال که در اینجا پیش می‌آید آن است که چرا یک وب‌سایت خبری- تحلیلی اینگونه یک خبر مثبت را به یک خبر کاملا منفی تبدیل می‌کند؟! و اینکه براساس کدام اصل روزنامه‌نگاری می‌توان اینگونه به مخاطبان خیانت کرد و به آنها اطلاعات غلط داد؟ علاوه بر این چرا دیگر وب‌سایت‌ها مانند رجانیوز نیز بدون هیچگونه تحقیقی اینگونه اخبار دروغ را منتشر می‌کنند؟

پی‌نوشت:

لینک مطلب روزنامه‌ی هاآرتض که وب‌سایت مشرق به آن اشاره کرده است.

وب‌سایت مربوط به کمپین مبارزه با قاچاق زنان در اسرائیل.

نوشتن دیدگاه

وبلاگ‌نویسی در عربستان سعودی مجوز می‌خواهد!

در سال ۱۳۸۶ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی طرحی با نام «ساماندهی پایگاه‌های اینترنتی ایران» را معرفی کرد که در آن تمامی دارندگان وب‌سایت‌ها و وبلاگ‌های ایرانی باید وب‌سایت یا وبلاگ خود را ثبت می‌کردند و در صورت عدم ثبت، وب‌سایت و یا وبلاگ‌شان فیلتر و از دسترس خارج می‌شد!

در آن زمان اعتراض‌های زیادی از سوی وبلاگ‌نویسان صورت گرفت، تا جایی که بسیاری از کاربران لوگویی با عنوان «سایتم را ثبت نمی‌کنم!» را به نشانه‌ی اعتراض در وبلاگ و وب‌سایت‌هایشان قرار دادند. این طرح که با گذشت ۵ ماه از آن در مرداد ماه ۱۳۸۶ شکست خورده بود، بعد از انتخابات ریاست جمهوری دوره‌ی دهم به روشی دیگر زنده و به یکی از شرط‌های رفع فیلترینگ تبدیل شد.

این مقدمه را گفتم که بگویم وزارت فرهنگ و اطلاعات عربستان سعودی، امروز به صورت رسمی اعلام کرده است که برای کلیه‌ی فعالیت‌های رسانه‌ای آنلاین در این کشور، کاربران باید از سوی این وزارتخانه مجوز بگیرند و گرفتن این مجوز شامل وبلاگ‌نویسان نیز می‌شود! جملات متن کامل این خبر که به زبان عربی است و به کمک Google Translator آن را به انگلیسی تبدیل کردم، من را به یاد مقدمه‌ای که در بالا گفتم انداخت.

طرح‌هایی که حکومت‌های مختلف از ایران و عربستان سعودی گرفته تا اسرائیل اجرا می‌کنند تا بتوانند از انتشار آزاد اطلاعات و آزادی بیان جلوگیری کنند! به قول عبدالعزیز فقیح، شاید زمانی برسد که حکومت‌ها در امور خصوصی مردم‌شان نیز تا جایی که بتوانند دخالت کنند:

نطمح من الدوله بأصدار خطه مستقبلیه لجعل دخول الحمامات بتصریح رسمی أو مرسوم ملکی لحامله #KSA #Haza3

ما از دولت می‌خواهیم که در برنامه‌های آینده‌ی خود اجازه‌ی رفتن به توالت را تنها بعد از اجازه‌ی مقامات یا به دستور حکومت صادر کند.

– عکس از اینجا.

نوشتن دیدگاه