تغییر بنیادین ساختار فیلترینگ در ایران

در حدود ۱٫۵ ماه پیش مقاله‌ای را برای آزاد سایبر در مورد ساختار جدید فیلترینگ در ایران نوشتم که براساس این تغییرات، سیاست‌های جدید اعمال شده برای فیلتر کردن اینترنت در ایران در نقطه‌ی مقابل سیاست‌های قبلی قرار دارد. در سیاست جدید، فیلترینگ اینترنت در ایران در نقطه‌ی دسترسی یا همان Access‌ صورت می‌گیرد که این روش می‌تواند احتمال وجود تفاوت میزان فیلترینگ در بین ارائه‌دهندگان خدمات اینترنتی در ایران را بالا ببرد.

محمود خسروی، مدیرعامل شرکت ارتباطات زیرساخت، در مصاحبه‌ای که در روز ۱۳ مهرماه امسال توسط خبرگزاری فارس منتشر شد، از تغییر روش فیلترینگ در ایران خبر داده است. تغییری که در تناقض با گفته‌های آقای خسروی در ۱۸ مرداد ماه سال جاری است. گفته‌هایی که براساس آن قرار بود فیلترینگ اینترنت به صورت یکپارچه و از طریق گیت‌وی صورت گیرد.

آقای خسروی در بخشی از مصاحبه‌ی خود، تنها سازمانی که فیلترینگ در آن زیر نظر شرکت ارتباطات زیرساخت نیست را «مرکز تحقیقات فیزیک نظری» (با مدیریت محمدجواد لاریجانی) اعلام کرد و در مورد آخرین وضعیت فیلترینگ در ایران گفت: «فعلا فیلترینگ یکپارچه است، اما ممکن است در آینده براساس سیاست‌های موجود تغییراتی اعمال شود؛ ممکن است اعمال فیلترینگ از گیت‌وی (Gateway) به لایه‌ی دسترسی (Access) منتقل شود، که با توجه به این موضوع که قاعدتا حجم اطلاعات بیشتر می‌شود، پیچیدگی‌های خاص خود را خواهد داشت.» ادامه مطلب…

نوشتن دیدگاه

پلیس سایبری؛ هدفمندسازی امنیتی در وب

در ماه‌های اخیر در مورد پلیس سایبری بسیار صحبت شده است، اما تاکنون در مورد این بخش جدید نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران اطلاعات زیادی منتشر نشده است و تنها کلیاتی از آن گفته شده است. در مطلبی که با عنوان «پلیس سایبری؛ هدفمندسازی امنیتی در وب» در آزاد سایبر منتشر کرده‌ام، به بررسی ابعاد مختلف این پدیده‌ی جدید پرداخته‌ام.

واژه‌ی «پلیس سایبری» در آذرماه امسال بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های ایران داشت. واژه‌ای که تا قبل از انتشار سخنان سردار اسماعیل احمدی‌مقدم، فعالان حوزه‌ی وب را به یاد کشور چین می‌انداخت که با داشتن یک پلیس سایبری سازمان‌یافته و منظم، مشغول رصد اینترنت و رهگیری هرگونه ارتباط مشکوک از دید مقامات دولتی این کشور است.

سردار اسماعیل احمدی‌مقدم در مصاحبه‌ای با خبرنگاران رسانه‌ها در تاریخ ۲۳ آذر ماه در شیراز، از ایجاد و راه‌اندازی بخش جدیدی در نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران با نام «پلیس سایبری» خبر داد. وی در این مصاحبه بحث جرایم رایانه‌ای را از جرایم رو به رشد در دنیا عنوان کرد و برای تامین امنیت مردم و جامعه و جلوگیری از آسیب‌های احتمالی راه‌اندازی و ایجاد پلیس سایبری را ضروری دانست.

حال شاید برای شما هم این سوال پیش آمده باشد که منظور از پلیس سایبری چیست؟ این پلیس تحقق چه اهدافی را در دستور کار خواهد داشت؟ اساسا این پلیس سایبری قرار است چه کاری انجام بدهد؟ ادامه مطلب…

نوشتن دیدگاه

وبلاگ، «ضرورتی برای هر شیعه»

وبلاگ و وبلاگ‌نویسی یکی از پدیده‌های بوده است که بدون شک بر روی فضای اجتماعی و سیاسی ایران تاثیر بسیاری داشته است. برای اثبات این حرف نیز می‌توان به آمار وبلاگ‌های فیلتر شده توسط دولت ایران اشاره کرد. اما بعد از انتخابات ریاست جمهوری سال گذشته، وبلاگ‌نویسی در کنار جنگ نرم، به یکی از بحث‌های مورد علاقه‌ی مسئولین ایران تبدیل شد به گونه‌ای که یکی از مسئولین در صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، وبلاگ‌نویسی را یک وظیفه و تکلیف شرعی هر شیعه اعلام کرد! در مطلبی با عنوان «وبلاگ، ضرورتی برای هر شیعه» که مدتی قبل در آزاد سایبر منتشر شده است، به بررسی این سخنان پرداخته‌ام.

بحث‌های مانند «ضرورت تسخیر فضای مجازی توسط نیروهای ارزشی»، تشکیلاتی نظیر «ارتش سایبری» و مفاهیمی همچون «جنگ نرم» پس از انتخابات ریاست جمهوری سال گذشته به یک‌باره‌ با فشاری محسوس وارد عرصه سیاسی در ایران شدند، ورد زبان مقامات جمهوری اسلامی شدند و در کانون توجه مسئولان قرار گرفتند.

پی‌آمد این اتفاق تنها ایجاد ارتشی به نام «ارتش سایبری ایران» نبود؛ در فضای وبلاگستان فارسی هم اثرات این نگرش کاملا محسوس و ملموس است و می‌توان وبلاگ‌های بسیاری را مشاهده کرد که زمان زیادی از تولدشان نگذشته، اما به کپی کردن مطالب وب‌سایت‌های حامی دولت و جنبش سبز می‌پردازند.

در آخرین نمونه‌ از سخنان مسئولان ایران، می‌توان به دیدگاه معاون رسانه مجازی سازمان صدا و سیما، لطف‌الله سیاهکلی اشاره کرد که داشتن وبلاگ برای هر شیعه را ضروری دانسته است. وی در سخنانی که توسط خبرگزاری فارس منتشر شده، به نکات بسیار مهمی اشاره کرده است که توجه به آنها می‌تواند برخی از حقایق وب فارسی و همچنین جنگ نرم را روشن کند. ادامه مطلب…

نوشتن دیدگاه

شناسنامه‌دار کردن IPها؛ رهگیری کاربران

روش‌های شناسایی کاربران اینترنت بعد از انتخابات ریاست جمهوری سال گذشته برای بسیاری از کاربران اینترنت، به خصوص کسانی که فعالیت‌های سیاسی انجام می‌دادند دارای اهمیت شد. در این بین در ۲۷ مهر ماه سال جاری خبری مبنی بر شناسنامه‌دار شدن IPهای ایران منتشر شد که براساس آن دولت ایران به شناسایی کاربران اینترنت یک قدم نزدیک‌تر می‌شود. در مقاله‌ای که برای آزاد سایبر نوشته‌ام، به بررسی این خبر و تاثیر احتمالی آن بر روی شبکه‌ی اینترنت در ایران پرداخته‌ام.

برای شناسایی کاربران اینترنت روش‌های مختلفی وجود دارد که یکی از پرکاربردترین و مهم‌ترین آنها شناسایی کاربران از طریق شناسه‌ی اینترنتی (IP) است. روشی با دقت بالا که با بهره‌گیری دقیق از آن می‌توان در بسیاری از موارد حتی آدرس محل سکونت کاربر هدف را هم شناسایی کرد.

در روز ۲۷ مهر ماه سال جاری، علی‌اصغر انصاری، معاون شرکت فناوری اطلاعات در مصاحبه‌ای که با خبرگزاری مهر انجام داده است از شناسنامه‌دار شدن تمامی IPهای موجود در کشور خبر داد. طرحی که در آن بیش از ۳ میلیون IP دارای شناسنامه می‌شوند و به عبارتی قابلیت تعقیب و شناسایی کاربران اینترنت را به مسئولان ایرانی می‌دهد. قابلیتی که می‌تواند از جهاتی سودمند و از جهاتی دیگر مضر باشد.

شناسه‌ی اینترنتی (IP) چیست؟

شناسه‌ی اینترنتی یا همان IP، نشانی‌ای است که به هر کامپیوتری که به شبکه‌ی جهانی اینترنت وصل می‌شود اختصاص می‌یابد (ترکیبی از ۴ عدد که با نقطه از هم جدا می‌شوند، به‌عنوان مثال ۲۱۷٫۲۱۹٫۱۲۵٫۵۶). این شماره برای هر کامپیوتر متصل به اینترنت یکتا است و اگر بخواهیم کارکرد IP را در دنیای واقعی شبیه‌سازی کنیم، می‌توانیم آن را به نشانی پستی هر خانه تشبیه کنیم. نشانی‌ای که با در اختیار داشتن آن می‌توانید به سادگی محل سکونت هر کسی را بیابید.

IP هم دقیقا همین نقش را در دنیای مجازی بازی می‌کند و با دانستن IP یک کامپیوتر متصل به اینترنت، می‌توانید محل زندگی کاربر مورد نظر خود را تا حدودی (در برخی موارد با دقت بالا) شناسایی کنید. نکته اینجاست که با شناسنامه‌دار کردن این شناسه‌ی یکتا، راه برای شناسایی کاربران هموارتر می‌شود و مسئولان در صورت لزوم به راحتی می‌توانند به کاربر هدف دسترسی پیدا کنند. ادامه مطلب…

نوشتن دیدگاه

تابستان، فصل آغاز فیلترینگ سازمان‌یافته

با به پایان رسیدن فصل تابستان، دومین گزارش از سری گزارش‌های وضعیت فیلترینگ در ایران را مدتی قبل به پایان رساندم و چند روزی است که این گزارش در وب‌سایت آزاد سایبر منتشر شده است. براساس این گزارش می‌توان تابستان ۱۳۸۹ را «فصل آغاز فیلترینگ سازمان‌یافته» نامید که در طی آن بسیاری از وب‌سایت‌های خبری و اطلاع‌رسانی فیلتر شدند.

در دومین گزارش از سری گزارش‌های بررسی وضعیت فیلترینگ در ایران، به وضعیت سانسور آنلاین در تابستان ۱۳۸۹ می‌پردازیم. تابستانی که می‌توان از آن با عنوان «فصل آغاز فیلترینگ سازمان‌یافته» یاد کرد؛ یک گام بزرگ برای نزدیک شدن به ایجاد اینترنت ملی یا همان اینترانت. (بخوانید: بهار، فصل کشتار وبلاگستان فارسی)

تیر ۸۹

۳ تیر: سازمان گزارشگران بدون مرز نخستین «پناهگاه ضد سانسور» در فضای مجازی را راه‌اندازی کرد. هدف از راه‌اندازی این پایگاه اینترنتی کمک به کاربران برای عبور از سد سانسور، آموزش نحوه «گمنام ماندن» در فضای مجازی و محافظت از ارتباطات الکترونیک کاربران اعلام شد.

۶ تیر: براساس گزارش وب‌سایت «ایران گلوبال» بیش از ۲۵ وب‌سایت متعلق به بهائیان فیلتر شدند. گفته می‌شود این وب‌سایت‌ها برای دفاع از حقوق بهائیان در ایران فعالیت می‌کردند.

۱۰ تیر: وب‌سایت باشگاه مهندسان ایران که در تاریخ ۲۴ فروردین فیلتر شده بود، رفع فیلتر شد.

۲۷ تیر: وب‌سایت SubScene که مرکزی برای دانلود زیرنویس فیلم‌ها و سریال‌های انگلیسی‌ زبان است، فیلتر شد. ادامه مطلب…

نوشتن دیدگاه