بازی وبلاگی: چگونه از #توییتر استفاده می‌کنم؟

آرش زاد بازی وبلاگی‌ای را شروع کرده است که در مورد چگونگی استفاده از توییتر و صحبت کردن در مورد این ابزار هیجان‌انگیز است و از من دعوت کرده تا در این بازی وبلاگی شرکت کنم 🙂

توییت زیر اولین توییتی است که منتشر کرده‌ام و به تاریخ ۲۲ بهمن ۱۳۸۵ باز می‌گردد:

در مدت بیش از ۷ سالی که از توییت کردنم می‌گذرد، از ابزارهای مختلفی برای توییت کردن استفاده کرده‌ام. مثلا زمانی از Ecofon استفاده می‌کردم و تا چند وقتی هم Silver Bird ابزار محبوب توییت کردنم بود. در این میان وب‌سایت توییتر همواره جای ثابت خود را داشته است و با گذشت زمان توییت کردن من از طریق Twitter.com تغییری نکرده است.

هم اکنون نیز بسته به زمان و مکانی که قرار دارم، از چندین ابزار مختلف استفاده می‌کنم که در ادامه در مورد تمام آنها صحبت می‌کنم. اما قبل از آن بد نیست که به چرایی استفاده از توییتر پاسخ بدهم.

توییتر فارسی

من چرا از توییتر استفاده می‌کنم؟
از نگاه من توییتر بهترین ابزار برای خواندن جدیدترین اخبار در کمترین زمان ممکن است. این ویژگی مهم هم به محدودیت تعداد حرف‌های قابل استفاده در توییتر باز می‌گردد که افراد بیشتر از ۱۴۰ حرف نمی‌توانند بنویسند. این یعنی آنکه افراد باید در کوتاه‌ترین حالت ممکن، حرف خود را بر روی این شبکه اجتماعی بزنند. این ویژگی برای من مخاطب فارسی‌زبان بسیار مفید است چون دیگر افراد نمی‌توانند در توییتر روده درازی کنند، مثلا اگر کسی بخواهد داستان خریدن یک مرغ را توییت کند، نمی‌تواند از زمانی که مرغ رشد کرده است و بعد به کشتارگاه رفته است و… را تعریف کند 🙂

بر همین اساس نیز حدود ۴ سالی است که توییتر منبع اصلی من برای خواندن اخبار مختلف است هر چند که در هفته‌های اخیر فیدلی نیز به ابزاری برای خواندن آخرین اخبار برای من تبدیل شده است.

از چه ابزارهایی برای توییت کردن استفاده می‌کنم؟
همانگونه که در ابتدا گفتم، برای توییت کردن من از ابزارهای مختلفی استفاده می‌کنم به گونه‌ای که رابطه مستقیمی بین روش توییت کردن و گجتی که از آن استفاده می‌کنم وجود دارد.

اگر در پشت لپ‌تاپ یا رایانه رومیزی‌ام نشسته باشم، وب‌سایت توییتر مکانی است که من از طریق آن توییت می‌کنم. البته یک استثنا در اینجا وجود دارد و آن به توییت کردن یک خبر باز می‌گردد. در این حالت من از افزونه Hootlet که برای مرورگرهای مختلف در دسترس است استفاده می‌کنم. ویژگی مهمی که این افزونه دارد و من در هیچ افزونه و ابزار دیگری تا کنون ندیده‌ام آن است که این افزونه به صورت خودکار زمان انتشار توییت را تنظیم می‌کند. این امکان این اجازه را به من می‌دهد که به راحتی لینک‌های خبری و مطالب جالبی که می‌خوانم را در طول روز به صورت مستمر توییت کنم و به این صورت حساب توییتر خودم را در بیشتر اوقات فعال نگه دارم.

Hootlet

علاوه بر این، به دلیل آنکه Hootlet یکی از خدمات وب‌سایت Hootsuite است، امکان گرفتن گزارش تعداد کلیک‌ها بر روی لینک‌ها، موقعیت جغرافیایی مخاطبان و… وجود دارد که این مورد به من کمک می‌کند تا درک کلی‌ای از مخاطبان توییت‌های خود پیدا کنم.

آمار ارائه شده از توییت‌ها توسط Hootsuite

البته در اینجا باید این اعتراف را بکنم که آنقدرها به این آمارها نگاه نمی‌کنم چون اعتقاد دارم که به عنوان یک کاربر عادی توییتر، آنقدرها مهم نیست که چه تعداد من را دنبال می‌کنند و یا چه کسانی بر روی لینک‌ها من کلیک می‌کنند. از نظر من توییت کردن اینقدر هیجان‌انگیز و لذت بخش است که صرف انجام دادن آن کار بسیار باحال و جذابی است و این آمارها زیاد مهم نیستند.

اگر از روی آیفون یا آی‌پد بخواهم توییتر را چک کنم، به طور قطع از اپلیکیشن رسمی توییتر در این زمینه استفاده می‌کنم هر چند که در مواقعی خاص که نیاز دارم تا چندین کلید واژه را به صورت همزمان دنبال کنم، اپلیکیشن Hootsuite به کارم می‌آید. در همین جا بد نیست به این نکته هم اشاره کنم که اگر بخواهم یک رویداد مهم (مانند مناظره‌های انتخاباتی) را در توییتر دنبال کنم، وب‌سایت Hootsuite گزینه‌ای است که قطعا آن را انتخاب می‌کنم. علاوه بر این در برخی موارد از طریق اپلیکشین Flipboard هم توییت می‌کنم.

اگر دقت کنید، تا اینجا اسمی از توییت‌دک نیاورده‌ام؛ نرم‌افزار/اپلیکیشنی که صاحب آن توییتر است و طرفداران خاص خود را دارد. من از توییت‌دک برای حساب‌هایی خاص استفاده می‌کنم که نیاز دارم تا واکنش کاربران به کلیدواژه و یا حساب خاصی را به صورت زنده همراه با سروصدا اعلام کند! به همین دلیل از توییت‌دک در این مطلب نامی نبرده‌ام زیرا ابزار آنقدرها محبوبی در زندگی توییتری من نیست.

در نهایت هم باید بگویم که تمام مواردی که در بالا گفتم تنها ابزارهایی هستند برای لذت بیشتر از زندگی آنلاین، از همین رو استفاده از تمام این ابزارها از هر فرد به فرد دیگری متفاوت است و ممکن است سال آینده در چنین روزی من به هیچ عنوان از Hootsuite استفاده نکنم (که پارسال برای مدتی کلا استفاده از آن را کنار گذاشته بودم). چیزی که نباید در این میان فراموش کنیم آن است که در دنیای تکنولوژی، هر آنچه وجود دارد ابزارهایی هستند برای بهتر زندگی کردن و ایجاد هیجان بیشتر در آن 🙂

نوشتن دیدگاه

آیا جشنواره وب ایران مفید است؟

اگر من را در توییتر دنبال کرده باشید، احتمالا دیده‌اید که در طی چند روز اخیر در مورد جشنواره وب ایران توییت‌های زیادی کرده‌ام. در ابتدا قصد داشتم که تنها در توییتر به این موضوع بپردازم، اما با خواندن مطلب صادق جم و توییتی از آرش زاد، تصمیم گرفتم که در این موردش مطلبی بنویسم.

با این مقدمه‌ی دو خطی، بگذارید که به سراغ سوالی که در عنوان این مطلب عنوان شده است برویم: آیا جشنواره وب ایران مفید است؟

اگر بخواهم به صورت خلاصه و تنها در یک کلمه به آن پاسخ بدهم باید بگویم نه! از نگاه من، جشنواره‌ی وب ایران برخلاف آنچه در شبکه‌های اجتماعی و وب‌سایت‌ها یا وبلاگ‌های مختلف می‌خوانید، آنقدرها که گفته می‌شود مهم و مفید نیست. شاید الان با خودتان بگویید که من با این جشنواره و برگزارکنندگانشان دشمنی دارم و مانند همه غر می‌زنم! اگر شما چنین فکری می‌کنید، به شما پیشنهاد می‌کنم که ادامه‌ی این مطلب را بخوانید 🙂

قبل از آنکه به دلایل مختلف مهم نبودن جشنواره‌ی وب ایران بپردازم، بد نیست که تعریف دقیقی از مهم و مفید نبودن بیان کنم. از نگاه من ‍فرآیندی مهم و مفید است که منفعت آن برای یک جمع باشد نه عده‌ای خاص! در اینجا هم جشنواره‌ای که نام وب ایران را با خود یدک می‌کشد، باید جشنواره‌ای باشد که در آن برای وب ایران و نه جمعی خاص مفید و کارآمد باشد. حالا بگذارید به سراغ دلایلم بروم:

جشنواره وب ایران

ادامه خواندن “آیا جشنواره وب ایران مفید است؟”

نوشتن دیدگاه

آیا ایران از فلسطین در دنیای تکنولوژی جلوتر است؟

وقتی نام فلسطین را می‌شنوید چه چیزی به ذهن‌تان می‌رسد؟ جنگ؟ کشتار؟ اسرائیل؟ بیت‌المقدس؟ یا مواردی در همین مایه‌ها؟

اگر این سوال را دیروز از من می‌پرسیدید، به شما قطعا پاسخ می‌دادم جنگ، خونریزی، کشتار و… . اما امروز پاسخ من کاملا متفاوت است و هم اکنون از نگاه من فلسطین کشوری است که دارای ایده‌های کارآفرینی موفقی مانند JobMatch است. ایده‌ای که در آن افراد جویای کار و شرکت‌های مختلف می‌توانند از طریق پیامک یا همان اس‌ام‌اس لیست شغل‌های مختلف را دریافت و براساس آن کار مناسب برای خود و یا فرد مناسب برای کاری که در شرکت خود دارند را انتخاب کنند.

براساس مقاله‌ای که Technology Review منتشر کرده است، هم اکنون این ایده‌ی ساده اما جذاب در ۲۰ کشور جهان و در ۵ زبان مختلف در دسترس کاربران است. از نظر تعداد کاربران نیز بیش از ۵۰۰۰ جویای کار و ۷۰۰ شرکت از ۶ کشور عضو این وب‌سایت هستند.

اما چرا این مطلب را نوشتم؟

این مطلب را به این دلیل نوشتم تا نشان دهم کشوری مانند فلسطین که در ذهن ما کشوری با مشکلات بسیار است، چگونه از ابزار اینترنت در جهت رشد اقتصادی و کمک به افراد جامعه بهره می‌برد. چگونه توانسته رشد تولید ناخالص داخلی/ملی (GDP) خود را از ۱ درصد در سال ۲۰۰۸ به ۸ درصد در سال ۲۰۱۱ برساند. حالا شما شرایط این کشور را با ایران مقایسه کنید، کشوری که مسئولانش، خود را سرآمد دنیا از هر نظر می‌دانند. کشوری که در آن سانسور اینترنت بیداد می‌کند، نوشتن در مورد فیلترینگ خطرناک است، بودجه‌های میلیاردی برای داستان‌هایی مانند جنگ نرم حیف و میل می‌شود و… 🙁

برای همین است که از نگاه من، وضع ما در عرصه‌ی تکنولوژی و نوآوری آنقدرها که فکر می‌کنیم خوب نیست. یکی از مقصران این وضع را هم کمیته‌ی فیلترینگ در ایران می‌دانم که استعدادهای زیادی در وب فارسی را کشته و می‌کشند.

ادامه خواندن “آیا ایران از فلسطین در دنیای تکنولوژی جلوتر است؟”

نوشتن دیدگاه