وبلاگ‌نویسی برای زندگی حرفه‌ای شما اهمیت دارد، حتی الان!

وبلاگ‌نویسی
منبع عکس: Free Blog Photos

افول وبلاگستان فارسی و کاهش کسانی که وبلاگ می‌نویسند به یکی از موضوعات ثابت در میان وبلاگ‌نویسان ایرانی در سال‌های اخیر تبدیل شده است و شاید دو مورد از بهترین مطالب اخیر در این زمینه را بتوان این مطلب وبلاگ یک پزشک با نام «وب فارسی، آغوش‌های گسسته» و یا این مطلب حسین درخشان دانست.

با نگاهی به فضای آنلاین هم آنچه که کاملا مشهود است این نکته است که بسیاری مانند گذشته رغبتی برای نوشتن ندارند و برای نبود این رغبت دلایل مختلف خود را می‌آورند که مهمترین آنها نبود مخاطب، کمبود زمان و نبود درآمد ثابت از طریق وبلاگ‌نویسی است. دلایلی که تا حدود زیادی نادرست هستند! چرا؟

پاسخ به اینکه چرا دلایلی که در بالا ذکر کرده‌ام درست نیستند و همچنان باید وبلاگ‌نویسی را جدی گرفت، به عنوان این مطلب باز می‌گردد.

در اوایل سال ۲۰۱۶، وب‌سایت معروف Harvard Business Review یا HBR که زیرمجموعه دانشگاه هاروارد و مدرسه کسب و کارش است، مطلبی با عنوان «برنامه‌ریزی برای رشد حرفه‌ای شما برای سال [جدید] (Plan Your Professional Development for the Year)» منتشر و در آن به نکات مختلفی در مورد چگونگی پیشرفت در زمینه کاری اشاره کرد.

هر چند که خواندن کل این مطلب نسبتا کوتاه HBR را توسعه می‌کنم، اما بخشی که از نظر من دارای اهمیتی زیادی بود، پاراگراف سوم و دوم از آخر هستند:

Finally, one of the most underused forms of professional development is creating. Many people think of professional development as a more passive form of skills building. But creating content and sharing your insights is valuable form of professional development on two fronts. First, the act of writing (or giving speeches or making podcasts or creating videos) forces you to crystallize your knowledge into a form that’s comprehensible and engaging to others. That sharpens your own understanding and prompts you to think more deeply about the issues.

Second, as I describe in my book Stand Out, one key element of developing yourself as a professional is cultivating your personal brand. When you share your knowledge publicly, your expertise can be recognized – and you’ll reap the benefits in the form of new client inquiries, respect from your peers, and opportunities you likely can’t yet imagine. Developing an expert reputation doesn’t happen overnight, but a steady creation drip of, say, one blog post per week can pay enormous professional dividends within a year or two.

ترجمه این دو پاراگراف به صورت زیر است:

سرانجام، یکی از فرم‌های کمتر استفاده شده در زمینه رشد حرفه‌ای پدیدآوردن است. بسیاری از افراد فکر می‌کنند که رشد حرفه‌ای بیشتر فرمی غیرفعال از ایجاد مهارت است. اما پدیدآوردن محتوا و به اشتراک گذاشتن بینش‌تان به دو صورت [که در ادامه در مورد آنها توضیح داده می‌شود] یک فرم ارزشمند از توسعه حرفه‌ای است. اول، عمل نوشتن (یا سخنرانی کردن یا ساختن پادکست یا ایجاد ویدیو) شما را مجبور می‌کند که دانش خود را در فرمی قابل درک و تعاملی با دیگران [مانند] کریستال شفاف کنید. این کار شما را قوی‌تر می‌کند و شما را به عمیق فکر کردن درباره موضوع‌های [مختلف] تشویق می‌کند.

دوم، همانگونه که من در کتاب ایستادگی کردن (Stand Out) توضیح داده‌ام، یکی از عنصرهای توسعه خودتان به عنوان یک حرفه‌ای ایجاد برند شخصی‌تان است. زمانی که شما دانش خود را به صورت عمومی به اشتراک می‌گذارید، تخصص شما شناخته می‌شود – و شما منفعت آن را به فرم‌هایی مانند درخواست مشتری جدید، دریافت احترام توسط هم تخصص‌هایتان، و موقعیت‌هایی که نمی‌توانید تصور آنها را بکنید درو می‌کنید. توسعه اعتبار به عنوان یک متخصص یک شبه اتفاق نمی‌افتد، اما یک جریان پایدار پدیدآوردن، مثلا بگویید یک پست وبلاگ در هر هفته می‌تواند منفعت حرفه‌ای بسیار زیادی در طول یک یا دو سال برای شما ایجاد کند.

همانگونه که خواندید با نوشتن وبلاگ و ایجاد محتوای مفید نه کپی از دیگران، در طول مدت زمان طولانی می‌توانید خودتان را به عنوان یک متخصص در زمینه کاری‌تان به دیگران بقبولانید. برای همین وبلاگ‌نویسی و تولید محتوا همچنان برگ برنده برای افرادی است که می‌خواهند زندگی حرفه‌ای موفقی را در طول عمر خود تجربه کنند.

در ضمن این را هم بد نیست بگویم که من یکی از افرادی هستم که با وبلاگ‌نویسی در طول سالیان زیاد توانسته‌ام در زمینه تخصصی خودم پیشرفت کنم، در حقیقت ایده‌ای که در این مطلب بیان کرده‌ام از روی هوا نیست و خودم به شخصه تجربه کرده‌ام 🙂

در نهایت هم خوشحال خواهم شد که اگر شما هم تجربه‌ای در این زمینه دارید، آن را در بخش دیدگاه‌ها و یا از طریق ایمیل با من به اشتراک بگذارید.

نوشتن دیدگاه

وبلاگ‌نویسی همچنان جرم است!

حدود ۴ سال پیش در مطلبی با نام «بهاره‌نویسی: یادی از وبلاگ‌نویسان زندانی…» از چندین وبلاگ‌نویسی که در زندان بوده‌اند نوشتم که یکی از آنها حسین رونقی ملکی بوده است.

هر چند که با گذشتن ۴ سال حسین درخشان آزاد شده است، اما حسین رونقی ملکی همچنان با داستان زندان دست و پنجه نرم می‌کند چون وبلاگ‌نویس بوده است و به دیگران در دسترسی آزاد به اطلاعات کمک می‌کرده است.

خلاصه کلام آنکه با گذشت ۴ سال همچنان داستان زندانی شدن وبلاگ‌نویسانی مانند حسین رونقی ملکی برقرار است 🙁

روز چهارشنبه در مقابل دادستانی تهران حاضر می شوم تا بازداشتم کنند. من مثل صدها زندانی سیاسی دیگر بی گناهم و حقم زندان نیست.

Posted by Hossein Ronaghi on Monday, 18 January 2016

نوشتن دیدگاه

مشکل وبلاگستان فارسی: عدم تولید مطالب تحلیلی

انتشار مطالب تحلیلی در وبلاگ
منبع عکس: The Connie Blog

مدتی قبل توییت زیر را منتشر کردم و در آن از نوشتن مطلبی با عنوان «آیا وب ایران دارای محتوای باارزش است؟» خبر دادم:


این مطلب در حقیقت همین مطلبی است که از نوشتن آن خبر داده بودم اما با توجه به محتوای آن تصمیم گرفتم که عنوان آن را تغییر دهم تا بهتر بتوانم منظور خودم را از آن به شما منتقل کنم 🙂

در بیش از ۱۱ سالی که از آغاز وبلاگ‌نویسی من می‌گذرد، یکی از مشکلاتی که همواره در وبلاگستان فارسی دیده‌ام عدم انتشار و تولید مطالب تحلیلی بوده است، مطالبی که در آن نویسنده مطلب نظر خودش را به عنوان یک فارسی‌زبان و ایرانی در آن وارد کند و تنها به ترجمه خط به خط یک مطلب انگلیسی رضایت ندهد.

به عنوان مثال اگر به وبلاگ‌های فارسی که در زمینه تکنولوژی فعال هستند نگاهی بیاندارید، متوجه خواهید شد که بیشتر این وبلاگ‌ها از حدود ۱۰ تا ۱۵ منبع انگلیسی‌زبان برای ترجمه و انتشار مطالب خود استفاده می‌کنند و اگر وب‌سایت‌هایی مانند The Verge یا Wired را از آنها بگیرید، میزان پست‌هایی که صورت هفتگی منتشر خواهند کرد دچار کاهش شدیدی خواهد شد! و این دقیقا مشکل وبلاگستان فارسی و در ابعاد بزرگ‌تر وب ایران است.

میزان مطالب تحلیلی منتشر شده در وب ایران بسیار بسیار کم است در حالی که صدها موضوع و عنوان برای نوشتن وجود دارد. مثلا اگر شما به عنوان یک وبلاگ‌نویس مطلبی در مورد امکان جدید فیس‌بوک یا گوشی آی‌فون ۶ می‌نویسید، بد نیست که این امکان را از نگاه کسی که در داخل ایران زندگی می‌کند و دارای محدودیت‌های مختلف است بررسی کنید. برای درک بهتر، بگذارید یک مثال ساده بزنم:

اگر دقت کرده باشید، من یکی از کسانی هستم که همواره خوانندگان وبلاگم را به فعال کردن ورود دو مرحله‌ای تشویق کرده‌ام و از آنها خواسته‌ام که این کار را حتما در مورد حساب‌های مهم خود مانند ایمیل، فیس‌بوک و… انجام دهند. حال آنکه با توجه به اینکه من داخل ایران زندگی نمی‌کنم، ممکن است به این نکته پی نبرم که کد فعال‌سازی ورود دو مرحله‌ای فیس‌بوک در ایران به دلایل مختلفی دریافت نمی‌شود و این یعنی آنکه امکان فعال شدن ورود دو مرحله‌ای فیس‌بوک در ایران تقریبا غیرممکن است.

حال آنکه اگر شما به وبلاگ‌های مختلفی تکنولوژی فارسی زبان مراجعه کنید، خواهید دید که آنقدرها در این مورد صحبت نشده است در حالی که با یک امتحان ساده به راحتی می‌توان به این نکته پی برد و آن را منتشر کرد.

از این دست مثال‌ها می‌توان ده‌ها مورد را نام برد که آنقدرها مورد توجه وبلاگ‌نویسان فارسی زبان قرار نگرفته است و بیشتر آنها به صورت یک ماشین ترجمه، مطالبی را از وب‌سایت‌های انگلیسی زبان دریافت، ترجمه و منتشر می‌کنند.

خب، شاید با خواندن پاراگراف‌های بالا، این سوال برای شما پیش بیاد که راه حل چیست؟

در پاسخ به این سوال باید بگویم که راه حل یک جمله است هر چند که عمل کردن به آن نیاز به تجربه و تمرکز کافی است: انتشار مطالبی تحلیلی و بومی کردن مطالب منابع خارجی.

این جمله یعنی آنکه هر زمان که شما تصمیم گرفتید که مطلبی را از یک وبلاگ خارجی ترجمه و منتشر کنید، بد نیست که در قسمت‌های مختلف آن نظر شخصی و دیدگاه خود را نیز وارد کنید. به عنوان مثال اگر مثلا در مورد سرویس موسیقی آنلاین Spotify مطلبی را ترجمه می‌کنید، بد نیست که در کنار آن به سرویس‌های ایرانی و مزیت و معایب آنها نیز بپردازید یا اصلا به جای آنکه به معرفی سرویس‌های موسیقی آنلاین خارجی بپردازید، در یک مطلب به معرفی سرویس‌های ایرانی در این زمینه بپردازید و سپس به آنها از جنبه‌های مختلف امتیاز دهید.

فراموش نکنید که ترجمه کردن کار آسانی است و شاید برای عده‌ای ارزشمند باشد، اما اضافه کردن دیدگاه و نظر خودتان ارزشی افزوده به آن مطلب می‌دهد که خواندن آن برای بسیاری از افراد جذاب خواهد بود.

با توجه به آنچه در بالا گفتم، خوشحال می‌شوم که نظر شما را در این مورد بدانم و اینکه شما در این زمینه چه فکر می‌کنید؟

نوشتن دیدگاه

به بهانه پس گرفتن دامنه aminsabeti.com: چگونه وبلاگ‌نویس شدم؟

چند روز پیش سرانجام پس از حدود ۸ سال توانستم کنترل دامنه aminsabeti.com را مجددا در دست بگیریم. اتفاقی که هر چند هزینه مالی برایم داشت، اما از آن بسیار خوشحال هستم و برای همین دیدم بد نیست به بهانه این اتفاق هیجان‌انگیز، در مورد داستان وبلاگ‌نویس شدنم کمی توضیح بدهم 🙂

شروع وبلاگ‌نویسی
من برای اولین بار در ۱۵ مهر ۱۳۸۲ وبلاگ‌نویسی را به صورت جدی شروع کردم هر چند که قبل از آن در بلاگ‌اسکای یک وبلاگ با نام «تریبون آزاد» داشتم که حدود ۳ ماه در آن در مورد زندگی روزمره نوشتم و پس از آن با پاک کردن کل مطالبش، دسترسی آن را به فرد دیگری دادم.

پس از این وبلاگ به این فکر افتادم که دامنه و هاست خودم را بگیریم و به کمک موویبل تایپ که در آن زمان محبوب‌ترین سیستم مدیریت محتوا برای وبلاگ‌نویسی بود، وبلاگ خودم را داشته باشم تا بدون محدودیت بتوانم تغییراتی که دوست دارم را اعمال کنم.

اولین دامنه‌ای که برای این کار خریدم را می‌توان فاجعه‌آمیزترین دامنه‌ای دانست که یک نفر می‌توانست انتخاب کند: amin-website.com! با گرفتن این دامنه اولین وبلاگم بر روی موویبل تایپ را با نام «پنجره» راه‌اندازی کردم و در آن در مورد اتفاقاتی که در اطرافم روی می‌داد و برای خیلی‌ها آشنا نبود (به دلیل اینکه در زاهدان زندگی می‌کردم) می‌نوشتم. تصویر زیر اولین پستی است که در این وبلاگ منتشر کردم و در حقیقت وبلاگ‌نویسی را با این پست به صورت جدی شروع کردم:

اولین پست وبلاگی من در سال ۱۳۸۲

پس از ۵ ماه نوشتن در وبلاگ پنجره، تصمیم گرفتم که نام و دامنه وبلاگ را تغییر بدهم و به همین دلیل دامنه aminsabeti.com را خریدم و وبلاگ جدیدی با نام «مهندس جوگیر» ایجاد کردم که تصویر زیر اولین پست در این وبلاگ است:

اولین پست وبلاگی در aminsabeti.com

پس از این دیگر در این آدرس به وبلاگ‌نویسی ادامه دادم و هر از چند گاهی طراحی آن را تغییر می‌دادم تا اینکه در دی ۱۳۸۵ به دلیل سهل‌انگاری فردی که دامنه aminsabeti.com را برای من خریده بود، این دامنه تمدید نشد و کنترل آن را به صورت کامل از دستم خارج شد.

آن زمان به دلیل آنکه در ایران بودم، امکان این وجود نداشت که دامنه را به صورت مستقیم خریداری کنم و به همین دلیل از سال ۱۳۸۵ تا چند روز پیش، در آدرس aminsabeti.com مطالب بی‌خود و اسپم منتشر می‌شد. به عنوان مثال برای مدتی با رفتن به آدرس aminsabeti.com یک سری نتایج جستجوی مرتبط نشان داده می‌شد و یا تا همین چند وقت پیش یک سری مطالب با موضوع بازی موبایل نمایش داده می‌شد که در آن افراد را به یک وب‌سایت دیگر منتقل می‌کرد تا در آنجا با پرداخت هزینه‌ای آن بازی را دریافت کنند. چیزی که شدیدا از نظر من مشکوک بود.

با از دست دادن کنترل دامنه aminsabeti.com، دامنه aminsabeti.net را خریدم و از بهمن ۱۳۸۵ مجددا شروع به وبلاگ‌نویسی کردم اما با یک نام جدید یعنی ندای امروز 🙂

وبلاگ ندای امروز بر روی دامنه aminsabeti.net

داستان پس گرفتن دامنه aminsabeti.com
از حدود ۲ سال پیش در فکر این بودم که دامنه aminsabeti.com را هر طور شده است پس بگیریم و به همین دلیل از روش‌های مختلف سعی کردم که صاحب دامنه را پیدا و با پرداخت هزینه‌ای کنترل آن را مجددا در دست بگیریم. تمام این تلاش‌ها تا حدود دو هفته پیش با شکست مواجه شد.

دو هفته قبل ایمیلی برایم ارسال شد که از من درخواست کرده بود که قیمت پیشنهادی خودم را برای این دامنه بدهم. براساس تجربه قبلی‌ام که حدود یک سال پیش قیمت پیشنهادی‌ام را ۱۰۰ دلار اعلام کرده بودم، دو هفته پیش این مبلغ را ۲۰۰ دلار اعلام کردم و پس از یک هفته و در حالی که از گرفتن کنترل این دامنه ناامید شده بودم، توانستم aminsabeti.com را به قیمت ۲۰۰ دلار بخرم و به این صورت داستان ۸ سال نداشتن این دامنه را به پایان برسانم 🙂

۲۰۰ دلاری که هر چند از نگاه خیلی‌ها ممکن است گران به نظر برسد، اما از نظر من ارزشش را داشت زیرا دامنه‌ای است که اسم و فامیل من را یدک می‌کشد.

خلاصه کلام اینکه هم اکنون کنترل این دامنه در اختیار من است و اگر به aminsabeti.com بروید، به صورت خودکار به aminsabeti.net منتقل می‌شوید.

نوشتن دیدگاه

آیا دوران طلایی وبلاگستان فارسی به پایان رسیده است؟

پوستر روز وبلاگستان فارسی ۱۳۹۳
پوستر روز وبلاگستان فارسی ۱۳۹۳

۱۳ سال پیش در چنین روزی وبلاگستان فارسی با اولین پست فارسی که توسط سلمان جریری منتشر شد، پا به وب ایران گذاشت.

وبلاگستان فارسی در این ۱۳ سال فراز و نشیب‌های زیادی را پشت سر گذاشته است به گونه‌ای که در طی سال‌های اخیر حرف از مرگ وبلاگستان فارسی و پایان دوران طلایی‌اش به گوش می‌رسد.

اما واقعیتش را بخواهید از نگاه من دوران طلایی و اوج وبلاگستان فارسی از بین نرفته است و با نگاهی به محتوایی که وبلاگستان فارسی برای وب ایران تولید می‌کند، به راحتی می‌توان به این نکته پی برد که همچنان بخش مهمی از محتوای مفید وب ایران را وبلاگ‌نویسان فارسی‌زبان تولید می‌کنند.

شاید با خواندن پاراگراف بالا این سوال در ذهن‌تان پیش بیاید که من نقش شبکه‌های اجتماعی را در تحلیلم در نظر نگرفته‌ام و دچار توهم شده‌ام!

در پاسخ به این سوال باید به مطلبی که چند سال پیش در برنامه نوبت شمای بی‌بی‌سی فارسی گفتم، اشاره کنم و اینکه شبکه‌های اجتماعی باعث شدند افرادی که واقعا به وبلاگ‌نویسی اهمیت می‌دادند و آن را دغدغه خود می‌دانسته‌اند در وبلاگستان باقی بمانند و افرادی که از سر تفنن و براساس موج وبلاگ‌نویسی در سال‌های اول وبلاگستان فارسی به فکر وبلاگ نوشتن بیافتند، به شبکه‌های اجتماعی‌ای مانند توییتر یا فیس‌بوک مهاجرت کنند.

علاوه بر این نباید فراموش کنیم که بر خلاف تصور، ماندگاری پست‌های وبلاگ بسیار بیشتر از مطالبی است که در شبکه‌های اجتماعی مانند توییتر یا فیس‌بوک منتشر می‌کنید؛ برای درک این موضوع به شما پیشنهاد می‌کنم مطلب علیرضا شیرازی را که به مناسبت روز وبلاگستان فارسی نوشته است را بخوانید.

در پایان هم بد نیست به یکی از بدترین اتفاق‌هایی که ۱۰ ماه پیش در وبلاگستان فارسی رخ داده است اشاره کنم و آن داستان تعطیل شدن نارنجی و وبلاگ‌های مرتبط با آن (نگهبان و نردبان) بود. فراموش نکنیم که وبلاگستان فارسی مانند ۱۳ سال پیش زنده است و همانگونه که رادیو با ظهور تلویزیون و اینترنت از بین نرفت، وبلاگ‌نویسی هم با ظهور شبکه‌های اجتماعی و… از بین نخواهد رفت 🙂

نوشتن دیدگاه