چرا نباید انگشت جوهری خود را در اینترنت منتشر کنید؟

انتخابات مجلس شورای اسلامی و مجلس خبرگان ۱۳۹۴

در روز جمعه، ۷ اسفند ماه دهمین انتخابات مجلس شورای اسلامی و پنجمین انتخابات مجلس خبرگان برگزار شد و در این میان ده‌ها کاربر ایرانی عکس‌هایی از انگشت جوهری خود در شبکه‌های اجتماعی مانند توییتر و اینستاگرام منتشر کردند؛ به عنوان مثال می‌توانم به مجموعه زیر اشاره کرد:


حال آنکه نکته‌ای که بسیاری از کاربران ایرانی (و به خصوص کسانی که با اسم مستعار در شبکه‌های اجتماعی فعالیت می‌کنند) در نظر نگرفته‌اند آن است که با انتشار انگشت خود در حقیقت اثر انگشت‌شان که برای هر فرد یکتاست را منتشر کرده‌اند و این امکان را به افراد و سازمان‌های جاسوسی/اطلاعاتی می‌دهند که به راحتی آنها را شناسایی کنند.

در اینجا شاید شما هم مانند این کاربر توییتر فکر کنید که من پارانوئید شده‌ام 🙂

اما متاسفانه واقعیت این است که این داستان کاملا جدی و قابل اجراست به گونه‌ای که در سال ۲۰۱۴ هکرهای کلوب کامپیوتری هرج و مرج (Chaos Computer Club) توانستند از طریق عکس وزیر دفاع آلمان اثر انگشت وی را شبیه‌سازی کنند و از آن به عنوان روش تایید شناسایی وی استفاده کنند.

حالا داستان زیر را فرض کنید:

شما یک کاربر توییتر هستید که به صورت ناشناس در توییتر فعالیت می‌کنید و در مورد امنیت شخصی خود بسیار محتاط هستید. حالا در انتخابات شرکت می‌کنید و انگشت جوهری خود را در توییتر منتشر می‌کنید. من به عنوان کارمند یک سازمان امنیتی مدت‌ها به دنبال شناسایی هویت شما هستم و با دیدن تصویر اثر انگشت شما و داشتن تکنولوژی VeriFinger اثر انگشت شما را از تصویر استخراج و سپس با پایگاه داده‌هایی که از مکان‌های مختلف (مثلا اداره گذرنامه) در اختیار دارم مقایسه می‌کنم و به این صورت هویت واقعی شما را شناسایی می‌کنم!

علاوه بر این فراموش نکنید که به عنوان یک سازمان جاسوسی به راحتی امکان این وجود دارد که تمامی این عکس‌ها جمع‌آوری و سپس یک پایگاه داده از آنها ایجاد شود. به همین راحتی!

خلاصه کلام آنکه امنیت دیجیتال را جدی بگیرید و از انتشار اطلاعات زیاد در اینترنت خودداری کنید.

 

نوشتن دیدگاه

۵ توییت برتر من در پاییز ۱۳۹۴

Twitter Gif

اگر از من بپرسید که محبوب‌ترین شبکه اجتماعی‌ام کدام است، به طور قطع از توییتر نام خواهم برد؛ به دلیل همین علاقه هم به صورت روزانه مطالبی که از نظرم جالب هستند را در این شبکه اجتماعی منتشر می‌کند. و در بسیاری از موارد هم با واکنش‌های مختلف از سوی کسانی که من را دنبال می‌کنند مواجه می‌شوم.

بر همین اساس دیدم بد نیست که در پایان هر فصل ۵ توییت پرطرفدارم را که بیشترین توجه را به خود جلب کرده‌اند را لیست کنم. ۵ توییتر زیر برترین توییت‌های من در پاییز ۱۳۹۴ بوده‌اند که مورد توجه بیش از ۲۷ هزار دنبال‌کننده‌ام قرار گرفته‌اند. دقت کنید که این آمار از بخش Analytics توییتر استخراج شده‌اند.

۱- نامعتبر بودن گواهینامه امنیتی TLS/SSL پلیس فتا (تعداد مشاهده: ۱۰٫۷۶۷):

۲- عدم اعتماد من به اپلیکیشن موبایل تلگرام (تعداد مشاهده: ۴٫۷۱۳):

۳- تولد آرش زاد و بی‌خبر مطلق از وی (تعداد مشاهده: ۳٫۶۳۰):

۴- نامزد شدن ابداع کننده بیت‌کوین برای جایز نوبل اقتصاد (تعداد مشاهده: ۳٫۶۱۹):

۵- عدم اطمینان من به اپلیکیشن تلگرام (تعداد مشاهده:‌۳٫۵۲۸):

نوشتن دیدگاه

وبلاگ‌نویسی برای زندگی حرفه‌ای شما اهمیت دارد، حتی الان!

وبلاگ‌نویسی
منبع عکس: Free Blog Photos

افول وبلاگستان فارسی و کاهش کسانی که وبلاگ می‌نویسند به یکی از موضوعات ثابت در میان وبلاگ‌نویسان ایرانی در سال‌های اخیر تبدیل شده است و شاید دو مورد از بهترین مطالب اخیر در این زمینه را بتوان این مطلب وبلاگ یک پزشک با نام «وب فارسی، آغوش‌های گسسته» و یا این مطلب حسین درخشان دانست.

با نگاهی به فضای آنلاین هم آنچه که کاملا مشهود است این نکته است که بسیاری مانند گذشته رغبتی برای نوشتن ندارند و برای نبود این رغبت دلایل مختلف خود را می‌آورند که مهمترین آنها نبود مخاطب، کمبود زمان و نبود درآمد ثابت از طریق وبلاگ‌نویسی است. دلایلی که تا حدود زیادی نادرست هستند! چرا؟

پاسخ به اینکه چرا دلایلی که در بالا ذکر کرده‌ام درست نیستند و همچنان باید وبلاگ‌نویسی را جدی گرفت، به عنوان این مطلب باز می‌گردد.

در اوایل سال ۲۰۱۶، وب‌سایت معروف Harvard Business Review یا HBR که زیرمجموعه دانشگاه هاروارد و مدرسه کسب و کارش است، مطلبی با عنوان «برنامه‌ریزی برای رشد حرفه‌ای شما برای سال [جدید] (Plan Your Professional Development for the Year)» منتشر و در آن به نکات مختلفی در مورد چگونگی پیشرفت در زمینه کاری اشاره کرد.

هر چند که خواندن کل این مطلب نسبتا کوتاه HBR را توسعه می‌کنم، اما بخشی که از نظر من دارای اهمیتی زیادی بود، پاراگراف سوم و دوم از آخر هستند:

Finally, one of the most underused forms of professional development is creating. Many people think of professional development as a more passive form of skills building. But creating content and sharing your insights is valuable form of professional development on two fronts. First, the act of writing (or giving speeches or making podcasts or creating videos) forces you to crystallize your knowledge into a form that’s comprehensible and engaging to others. That sharpens your own understanding and prompts you to think more deeply about the issues.

Second, as I describe in my book Stand Out, one key element of developing yourself as a professional is cultivating your personal brand. When you share your knowledge publicly, your expertise can be recognized – and you’ll reap the benefits in the form of new client inquiries, respect from your peers, and opportunities you likely can’t yet imagine. Developing an expert reputation doesn’t happen overnight, but a steady creation drip of, say, one blog post per week can pay enormous professional dividends within a year or two.

ترجمه این دو پاراگراف به صورت زیر است:

سرانجام، یکی از فرم‌های کمتر استفاده شده در زمینه رشد حرفه‌ای پدیدآوردن است. بسیاری از افراد فکر می‌کنند که رشد حرفه‌ای بیشتر فرمی غیرفعال از ایجاد مهارت است. اما پدیدآوردن محتوا و به اشتراک گذاشتن بینش‌تان به دو صورت [که در ادامه در مورد آنها توضیح داده می‌شود] یک فرم ارزشمند از توسعه حرفه‌ای است. اول، عمل نوشتن (یا سخنرانی کردن یا ساختن پادکست یا ایجاد ویدیو) شما را مجبور می‌کند که دانش خود را در فرمی قابل درک و تعاملی با دیگران [مانند] کریستال شفاف کنید. این کار شما را قوی‌تر می‌کند و شما را به عمیق فکر کردن درباره موضوع‌های [مختلف] تشویق می‌کند.

دوم، همانگونه که من در کتاب ایستادگی کردن (Stand Out) توضیح داده‌ام، یکی از عنصرهای توسعه خودتان به عنوان یک حرفه‌ای ایجاد برند شخصی‌تان است. زمانی که شما دانش خود را به صورت عمومی به اشتراک می‌گذارید، تخصص شما شناخته می‌شود – و شما منفعت آن را به فرم‌هایی مانند درخواست مشتری جدید، دریافت احترام توسط هم تخصص‌هایتان، و موقعیت‌هایی که نمی‌توانید تصور آنها را بکنید درو می‌کنید. توسعه اعتبار به عنوان یک متخصص یک شبه اتفاق نمی‌افتد، اما یک جریان پایدار پدیدآوردن، مثلا بگویید یک پست وبلاگ در هر هفته می‌تواند منفعت حرفه‌ای بسیار زیادی در طول یک یا دو سال برای شما ایجاد کند.

همانگونه که خواندید با نوشتن وبلاگ و ایجاد محتوای مفید نه کپی از دیگران، در طول مدت زمان طولانی می‌توانید خودتان را به عنوان یک متخصص در زمینه کاری‌تان به دیگران بقبولانید. برای همین وبلاگ‌نویسی و تولید محتوا همچنان برگ برنده برای افرادی است که می‌خواهند زندگی حرفه‌ای موفقی را در طول عمر خود تجربه کنند.

در ضمن این را هم بد نیست بگویم که من یکی از افرادی هستم که با وبلاگ‌نویسی در طول سالیان زیاد توانسته‌ام در زمینه تخصصی خودم پیشرفت کنم، در حقیقت ایده‌ای که در این مطلب بیان کرده‌ام از روی هوا نیست و خودم به شخصه تجربه کرده‌ام 🙂

در نهایت هم خوشحال خواهم شد که اگر شما هم تجربه‌ای در این زمینه دارید، آن را در بخش دیدگاه‌ها و یا از طریق ایمیل با من به اشتراک بگذارید.

نوشتن دیدگاه

استارتاپ ایرانی، حبابی که می‌ترکد و بهایی که می‌ماند

در این وبلاگ در مورد داستان استارتاپ در ایران و حبابی که دور آن را احاطه کرده است چندین بار نوشته‌ام. دو هفته پیش به صورت تصادفی با مطلبی از هفته‌نامه عصر ارتباط مواجه شدم که دیدم بازنشر آن در اینجا خالی از لطف نیست چون دقیقا به نکته‌ای که دستکم دو سال است به آن اشاره می‌کنم پرداخته است و آن داستان حبابی است که عده‌ای در مورد فضای استارتاپی ایران ایجاد کرده‌اند و اعداد نجومی و دور از واقعیت در مورد استارتاپ‌های مختلف ارائه می‌کنند.

با این مقدمه کوتاه بهتر است که به سراغ مطلب جالب هفته‌نامه عصر ارتباط بروم؛ دقت کنید که قسمت‌های پررنگ توسط من صورت گرفته است:

عصر ارتباط
برای دیدن نسخه بزرگ این تصویر، اینجا کلیک کنید.

گزارش‌های هفته گذشته عصر ارتباط در خصوص مسایل و چالش‌های پیرامون پشت پرده و نبرد حامیان دروغین اکوسیستمی به نام استارت‌آپ‌ها در ایران، بازتاب‌های زیادی داشت. بیشتر این بازتاب‌ها در جهت تایید مطالب مذکور بود و البته بسیاری خواستار نام بردن از سوءاستفاده‌کنندگان از این فضا بودند.

در این میان برخی نیز خواستار به کار بردن عنوان «‌دلالان‌های تک» برای برخی فعالان عرصه شتابدهندگان و استارت‌آپ‌ها بودند. در همین خصوص مطلع شدیم که یک مجموعه دولتی خواستار استفاده نکردن از عبارت استارت‌آپ در برنامه‌هایی شده که به‌عنوان اسپانسر از آنها حمایت می‌کند.

اگر چه برخی به اصطلاح علاقه‌مندان به حمایت از استارت‌آپ‌ها از مدت‌ها قبل عناوین دیگری جایگزین کرده‌اند که قطعا این امر، آنها را از شمول برخی ابهامات و سوءاستفاده‌های احتمالی خارج نمی‌کند و به این موارد نیز در آینده پرداخته می‌شود.

در همین راستا یک فعال در این زمینه که خواستار ذکر نشدن نام خود بود، ضمن تایید محتوای گزارش‌های منتشر شده در هفته‌نامه، مطالبی را پیرامون برخی خبرسازی‌ها و سوءاستفاده‌ها از موضوع استارت‌آپ‌های ایرانی‌ ارایه کرده که با اندکی تلخیص و حذف نام‌ها در ادامه می‌آید.

در بخشی از این مطلب آمده: «جدای از مافیای پشت برخی استارت‌آپ‌ها چندی پیش یکی از شرکت‌های فعال در این عرصه مدعی شد مبلغ … میلیارد تومان به استارت‌آپ‌های دوره اول این شتاب‌دهنده اختصاص داده که طی صحبت با یکی از اعضای این تیم‌ها مشخص شد این موضوع یک بازی تبلیغاتی بوده و عملا یک صدم این مبلغ هم به تیم‌ها ارایه نشده، بلکه این ارزش کاذب خدماتی بوده که خود ایشان محاسبه و رسانه‌ای کرده بودند و این دروغ‌ها واقعا استارت‌آپ ایران را زیر سوال برده است.

در نمونه‌ای دیگر چندی پیش شرکت مجهول‌الهویه‌ … اعلام کرد، خانم … از شرکت خارجی و مطرح … جزو منتورهای (مربیان) ما است، در حالی که اصلا ایشان خدمات منتوری به شرکت مذکور ارایه نمی‌دهد و اصلا وی به ایران نیامده است. دروغ بعدی فهرست منتورهایی هست که الان امثال … و … معرفی می‌کنند.

مورد عجیب دیگر در حوزه استارت‌آپ‌های ایرانی به آقای … رییس شرکت (هلدینگ) … باز می‌گردد که همزمان منتور همه شتاب‌دهنده‌ها است! و پرسش اینجا است که آیا واقعا ایشان در پنج برنامه همزمان خدمات منتوری ارایه می‌دهند؟! این افراد تجربه چند استارت‌آپ شکست خورده یا موفق را داشته‌اند؟ در نهایت اینکه مشخص شده ایشان برای شهرت و اعتبار شرکت … و با پول هنگفت مجموعه … فقط تبلیغات انجام می‌دهند و عملا هیچ کجا خدمات واقعی منتوری ارایه نمی‌دهند. در واقع استارت‌آپ ابزاری برای شهرت‌طلبی و سوءاستفاده امثال وی شده است.

بحث ارزش‌گذاری‌های دروغین و لابی‌بازی با برخی رسانه‌های خارجی هم که جای خود دارد و واقعا نیاز است این دروغ‌ها ریشه‌کن شود. اگر چه تعداد این دروغ‌ها به قدری زیاد شده که اگر قصد ورود به آن باشد، به اندازه یک کتاب حجم دارد.

در پایان این مطلب آمده است، بنده گزارش دقیق و کتبی داشتم از درگاه پرداخت استارت‌آپی که مدعی است، ایکس میلیون تومان در ماه درآمد دارد، اما در واقع یک‌پنجم درآمد مذکور هم واقعی نیست. به هر حال کذب بودن این ادعا امروز یا فردا روشن شده، حباب درآمد این استارت‌آپ یک روز خواهد ترکید و کارکنان آن نیز کار خود را از دست خواهند داد.»

به هر ترتیب بدیهی است دلالی و کلاهبرداری در پس نقاب مقولات با ارزشی همچون کارآفرینی و اشتغالزایی امری مذموم بوده و باید برای سالم‌سازی فضای استارت‌آپ‌ها و کسب و کارهای اینترنتی به منظور جلوگیری از آلوده شدن آن به دست فرصت‌طلبان اقدامات لازم به عمل آید.

هفته‌نامه عصر ارتباط همچنان آمادگی خود را برای انعکاس نظرات علاقه‌مندان به این مقوله در بخش خصوصی و دولتی اعلام می‌دارد.

نوشتن دیدگاه

وبلاگ‌نویسی همچنان جرم است!

حدود ۴ سال پیش در مطلبی با نام «بهاره‌نویسی: یادی از وبلاگ‌نویسان زندانی…» از چندین وبلاگ‌نویسی که در زندان بوده‌اند نوشتم که یکی از آنها حسین رونقی ملکی بوده است.

هر چند که با گذشتن ۴ سال حسین درخشان آزاد شده است، اما حسین رونقی ملکی همچنان با داستان زندان دست و پنجه نرم می‌کند چون وبلاگ‌نویس بوده است و به دیگران در دسترسی آزاد به اطلاعات کمک می‌کرده است.

خلاصه کلام آنکه با گذشت ۴ سال همچنان داستان زندانی شدن وبلاگ‌نویسانی مانند حسین رونقی ملکی برقرار است 🙁

روز چهارشنبه در مقابل دادستانی تهران حاضر می شوم تا بازداشتم کنند. من مثل صدها زندانی سیاسی دیگر بی گناهم و حقم زندان نیست.

Posted by Hossein Ronaghi on Monday, 18 January 2016

نوشتن دیدگاه