ای داد باز شب شد…

چند روزی است که ویدئو کلیپ جدید  گروه Black Cats منتشر شده است. ویدئو کلیپی که با ویدئو کلیپ‌ها و سبک خواندن گروه‌های گذشته‌ی Black Cats فاصله‌ی زیادی دارد و به همین دلیل است که من از شنیدن و دیدن ترانه‌ی «ای داد» سیر نمی‌شوم. دیدم بد نیست که شما را هم در این لذت شریک کنم، مخصوصا آن قسمتی که دو خواننده‌ی گروه (که هنوز اسمشان را نمی‌دانم!) در مقابل هم قرار می‌گیرند و با یکدیگر کل کل می‌کنند! خلاصه‌ی کلام آنکه دیدن این ویدئو کلیپ را برای یک بار هم که شده به شما پیشنهاد می‌کنم:

لینک مستقیم ویدئو

نوشتن دیدگاه

یک بامداد لذت بخش…

فرض کنید که ساعت ۲ بامداد است و شما تنها در اتاق‌تان دراز کشیده‌اید و نمی‌دانید باید چه بکنید. در این ساعات نه حوصله‌ای برای خواندن کتاب و نه حوصله‌ای برای گردش در فرندفید است! حال آنکه من برای این مشکل شما یک راه حل دارم و آن این است:

ابتدا چراغ‌های اتاق‌تان را خاموش کنید، سپس بر روی پلیر زیر کلیک و ترانه‌ی «بگذار و بگذر» را با صدای فرشاد جمالی گوش کنید. این ترانه در این ساعات بامداد چنان نفوذی بر بدن آدمی دارد که من را به حالت مسخ در می‌یاورد.

منبع ترانه: شب زنده‌ها

نوشتن دیدگاه

ابتذال چیست؟

یکی از بهترین جملاتی که تاکنون در وبلاگستان فارسی خوانده‌ام این جملات محسن نامجو در مورد ابتذال بوده است:

«ابتذال جواد یساری نیست، چون جواد یساری خودش، محتوای ترانه‌هایش، مخاطبانش و سازش همه یکی هستند، همه در یک ظرف قرار می‌گیرند، این ابتذال نیست، ابتذال گروه آریان است اگر بخواهند با تیپ و قیافه‌شان که سنبل شهرک غرب است، در مدح علی و عرفانی بخوانند.»

این جمله‌ی را از وبلاگ «یادداشت‌های دو دانشجوی IT» برداشته‌ام که به نظر من باید آن را با آب طلا نوشت!

نوشتن دیدگاه

سه اسطوره در یک مکان

اگر می‌خواهید سه اسطوره‌ی موسیقی زبان فارسی را در یک مکان مشاهده کنید، دیدن این ویدئو کلیپ را به شما پیشنهاد می‌کنم. در این ویدئو کلیپ ابی، سولی و مارتیک را خواهید دید که مجموعه‌ای از ترانه‌های خود را به صورت گلچین می‌خوانند؛ پس این ویدئو کلیپ را به هیچ عنوان از دست ندهید!

نوشتن دیدگاه

۱ دسامبر: روز جهانی ایدز

Support World AIDS Day

امسال بیستمین سالگرد روز جهانی ایدز است که هر سال در اولین روز ماه دسامبر، مراسمی در مورد این بیماری برگزار می‌شود که هدف از نامگذاری این روز توجه‌ی بیشتر به این بیماری است. بیماری که براساس آمار رسمی تا پایان سال ۲۰۰۷، حدود ۳۲ میلیون نفر در جهان به آن مبتلا شده‌اند، که حدود ۲ میلیون آن را کودکان تشکیل می‌دهند و براساس همین آمار، حدود ۲ میلیون نفر بر اثر این بیماری در سال ۲۰۰۷ جان خود را از دست داده‌اند. اما نکته‌ی تکان‌دهنده‌ی آمار منتشر شده آن است که نیمی از مبتلایان جدید به این بیماری را افراد زیر ۲۵ سال تشکیل می‌دهند و این یعنی خطر فراگیر و جهانی برای نسل آینده‌ی این کره‌ی خاکی. در ایران نیز براساس آخرین آمار اعلام شده، تا ابتدای تیرماه امسال حدود ۱۸ هزار مبتلا به این بیماری در کشور شناسایی شده‌اند که بیشترین مبتلایان بین سنین ۲۵ تا ۳۴ سال قرار دارند.

به همین دلیل توجه به این بیماری و اطلاع‌رسانی در مورد این بیمار در قرن کنونی یک امر کاملا مهم تلقی می‌شود، به گونه‌ای که امسال این روز بازتاب‌های گوناگونی در وبلاگ‌های سراسر دنیا مخصوصاً وبلاگ‌نویسانی که به این بیماری مبتلا هستند، داشته است.

به عنوان مثال در وبلاگ Poz for Life، نویسنده‌ی آن از زمانی که متوجه شد به بیماری ایدز مبتلا شده است، اینگونه نوشته است:

در حدود ساعت ۱۰:۳۰ صبح به مطب پزشکم رفتم و مستقیما وارد دفتر کار او شدم و نشستم. سپس پزشکم گفت: «راسل، متاسفانه جواب آزمایش ایدز شما مثبت است». من برای چند ثانیه خشکم زد و سپس اولین چیزی که از دهانم خارج شد، این بود: «من فکر می‌کنم که راه بازگشتی وجود داشته باشد».

و در وبلاگ AZUR Development Organization ماجرای یک زن کنگویی که به بیماری ایدز مبتلا است اینگونه بیان شده است:

داشتن یک میز در فروشگاهی که این زن در آن است کار بسیار مشکلی است، اما او همواره دارای یک میز است و علت آن چیزی نیست جز مبتلا بودن به بیماری ایدز! بدینگونه که تا فردی متوجه می‌شود این زن مبتلا به بیماری ایدز است، از وی دوری می‌کند. در صورتی که بیماری وی از نوع بسیار ساده و معمولی ایدز است.

اما در مورد این بیمار افراد معروف جهان هم جملاتی را گفته‌اند. همسر نلسون ماندا در مورد ایدز اینگونه گفته است:

ما می‌توانیم نسلی بدون ایدز داشته باشیم. ما یک نفر از آن نسل هستیم که می‌توانیم آن را ایجاد کنیم.

الیزابت تیلور، بازیگر معروف بریتانیایی نیز اینگونه گفته است:

این به اندازه‌ی کافی بد است که یک نفر به دلیل بیماری ایدز از بین برود، اما نباید یک نفر به دلیل کتمان آن از بین برود.

در ضمن هر ساله شعاری برای روز جهانی ایدز در نظر گرفته می‌شود که شعار امسال این بوده است:

هم پیمان در برابر گسترش ایدز: رهبری، کنترل، نجات

و در نهایت، شما را به گوش دادن به ترانه‌ای با نام The AIDS Song دعوت می‌کنم:

[display_podcast]

نوشتن دیدگاه