لیلی

از آخرین باری که ترانه‌ای در این وبلاگ گذاشته‌ام بیش از یک سال می‌گذرد! یک سالی که اکثر مطالب منتشر شده در اینجا در زمینه‌ی رسانه‌ها و گاف‌های وب‌سایت‌های خبری مختلف بوده است. اما دقایقی پیش ترانه‌ای را به صورت تصادفی در رادیو جوان پیدا کردم که بعد از مدت‌ها من را وادار کرده است در این مورد مطلبی بنویسم.

نام این ترانه «لیلی» است که توسط سینا حجازی خوانده شده است و این نکته را هم یادآوری می‌کنم که من در زمینه‌ی موسیقی هیچ تخصصی ندارم و تنها ترانه‌هایی که از شنیدن آنها لذت می‌برم را در اینجا قرار می‌دهم تا شاید این لذت را با چند نفر از خوانندگان این وبلاگ تقسیم کنم.

نوشتن دیدگاه

رادیو نبض، پالسی از موسیقی فارسی

رادیو نبض: پالسی از موسیقی فارسیاین روزها گوش دادن به رادیوهای آنلاین به یکی از کارهای روزمره‌ی من تبدیل شده است و در این بین سعی می‌کنم که رادیوهای جدیدی را نیز کشف کنم، که جدیدترین آن «رادیو نبض» است. رادیویی که هنوز به صورت رسمی شروع به کار نکرده، اما از دیروز پخش آزمایشی را آغاز کرده است و شما می‌توانید از این آدرس به صورت آنلاین به این رادیو گوش بدهید.

پ.ن. در این چند ساعتی که من به این رادیو گوش داده‌ام، ترانه‌های خوب و باکیفیتی پخش شده است.

نوشتن دیدگاه

تهران انار ندارد

«تهران انار نداردتهران انار ندارد» نام فیلمی از مسعود بخشی است که چهارشنبه‌ی گذشته در سالن New Theater دانشگاه LSE به نمایش درآمد. این فیلم که در مورد تاریخ ۲۰۰ ساله‌ی تهران است، در عین حالی که به بررسی تاریخی تهران می‌پردازد، چاشنی طنز را با خود دارد و در برخی قسمت‌ها وجهه‌ی طنز فیلم بر وجهه‌ی تاریخی آن می‌چربد.

نکته‌ی جالبی که این فیلم برای من داشت، نکات تاریخی بود که در مورد تهران گفته شد، مانند اینکه تهران در ابتدا یک دهات بوده که کار اغلب مردم آنجا چوپانی بوده است! و ده‌ها نکته‌ی دیگر که می‌توانید با تماشای آن، از آنها اطلاع پیدا کنید.

اما از حاشیه‌های نمایش این فیلم می‌توانم به این نکات اشاره کنم:

– صدور ویزای مسعود بخشی در کمتر از ۴۸ ساعت! و زمانی که این نکته را مجری برنامه گفت، تمام تماشاگران خندیدند و مسعود بخشی هم در واکنش به این حرکت تماشاگران، شگفتی خودش را از اهمیت گرفتن ویزا در کمتر از ۴۸ ساعت نشان داد.

– مسعود بهنود، عنایت فانی و حمیدرضا صدر (کارشناس فوتبال) در این نمایش حاضر شده بودند.

– تعداد تماشاگران بسیار زیاد بود به گونه‌ای که عده‌ای پشت درهای بسته ماندند و نتوانستند این فیلم را تماشا کنند.

در نهایت این نکته را به ایرانیانی که در لندن و یا حومه ساکن هستند، یادآوری می‌کنم که سلسله برنامه‌هایی تحت عنوان Transit Tehran: Art and Documentary in Iran در دانشگاه LSE برگزار می‌شود که نمایش فیلم «تهران انار ندارد» از همین سری برنامه‌ها است. برنامه‌های دیگری که در پیش است عبارتند از:

دوشنبه، ۱۹ اکتبر: سخنرانی با موضوع «ایران جوان: تصاویر، سیاست‌ها و داستان‌ها» در Wolfson Theater

چهارشنبه، ۲۱ اکتبر: نمایش دو فیلم مستند به نام‌های «آیت‌الله آنلاین» و «شمارش معکوس» در New Theater

این برنامه‌ها تماما رایگان هستند و تنها شرط حضور در آنها داشتن صندلی برای نشستن است. به همین دلیل کمی زودتر در محل برنامه‌ها حاضر شوید و صندلی بگیرید تا مشکلی برای شرکت شما پیش نیاید.

نوشتن دیدگاه

تحمل کن…

بعضی از ترانه‌ها را اگر هزاران بار هم گوش بدهی، از شنیدن آن سیر نمی‌شوی. ترانه‌ی «تحمل کن» ابی هم از این دسته ترانه‌ها است که به جرات می‌توانم بگویم، بیشتر از هزار بار تا به حال این ترانه را گوش داده‌ام! زمانی که در ایران بودم، تا جایی به این ترانه علاقه‌مند بودم (و هم اکنون نیز هستم) که یک طرف نوار کاست را به صورت پیوسته، با این ترانه پر کرده بودم.

نوشتن دیدگاه

این چه جهانیست؟

بعضی وقت‌ها آدم ترانه‌هایی را پیدا می‌کند که شاید گوش کردن به آنها را سال‌ها ادامه دهد. ترانه‌ی «این چه جهانیست؟» گروه همای از آن دسته ترانه‌هایی است که این روزها آن را شدیدا گوش می‌دهم. دوست ندارم توضیح بیشتری در این مورد بدهم و تنها شما را به گوش کردن این ترانه دعوت می‌کنم.

نوشتن دیدگاه