DeSopa؛ نمونه‌ای دیگر از عدم کارآیی سانسور اینترنت

مدتی از که قانونی با نام SOPA که مخفف Stop Online Piracy Act است در آمریکا سر و صدای زیادی به پا کرده است و باعث شده است بسیاری از فعالان حامی آزادی بیان تمام تلاش خود را برای عدم تصویب این قانون انجام دهند. براساس این قانون وب‌سایت‌هایی که ناقض کپی رایت باشند مشمول محدودیت‌هایی از سوی دولت آمریکا می‌شوند که جادی در مطلبی با عنوان «سوپا را متوقف کنید» در موردش بیشتر توضیح داده است.

در پاسخ به این قانون که می‌توان آن را نوعی فیلتر کردن اینترنت به صورت محترمانه دانست، عده‌ای کدنویس افزونه‌ای با نام DeSopa برای فایرفاکس ایجاد کرده‌اند که به کمک آن کاربران اینترنت می‌توانند قانون SOPA و محدودیت‌های اعمال شده از سوی این قانون را دور بزنند. این گروه کدنویس در توضیحات DeSopa یکی از دلایل نوشتن این افزونه را نشان دادن این نکته عنوان کرده‌اند که قانون SOPA نمی‌تواند از دانلود غیرقانونی محصولاتی مانند فیلم و یا موسیقی جلوگیری کند و این قانون هیچ کارآیی ندارد و تنها باعث سانسور اینترنت می‌شود.

اما هدف من از نوشتن دو پاراگراف بالا معرفی افزونه‌ی DeSopa نبودم! هدف من از نوشتن این مطلب گوشزد کردن این نکته بود که سانسور در هر شرایطی و از هر نوعی محکوم به شکست و مرگ است و همواره راهی برای نابود کردن سانسور وجود دارد، حالا می‌خواهد سانسور اینترنت باشد یا روزنامه و یا کتاب.

نوشتن دیدگاه

نتیجه حمایت از قانون SOPA: از دست دادن ۳۷ هزار دامین

در مطلبی با عنوان «DeSopa؛ نمونه‌ای دیگر از عدم کارآیی سانسور اینترنت» به واکنش عده‌ای از کدنویسان به قانون SOPA اشاره کردم، اما شاید واکنش مردم عادی نیز به این قانون و حامیان آن جالب باشد.

براساس خبری که وب‌سایت The Domains منتشر کرده است، در واکنش به اعلام نام GoDaddy.Com به عنوان یکی از حامیان قانون SOPA، این شرکت بزرگ ثبت دامنه‌ی اینترنتی تنها در دو روز ۳۷ هزار دامنه‌ی اینترنتی که کاربران عادی در آن ثبت کرده بودند را از دست داد و اینگونه کاربران اینترنت اعتراض خود را به GoDaddy.Com نشان دادند، اعتراضی که براساس خبری که وب‌سایت The Next Web منتشر کرده است با واکنش این شرکت مواجه شده و از پس گرفتن حمایت این شرکت از قانون SOPA همراه بوده است، هر چند که هم چنان نام این شرکت در لیست رسمی حامیان این قانون به چشم می‌خورد.

و شاید بهترین خبری که می‌توانستم در آخرین روزهای سال ۲۰۱۱ بخوانم این خبر باشد که یک شرکت بزرگ قدرت مردم عادی را درک کند و فکر نکند که هر کاری می‌تواند بکند چون دارای پول و قدرت است.

نوشتن دیدگاه

«خوب است بدانیم»، پروژه‌ای جذاب از گوگل

امنیت در اینترنت یکی از مواردی است که همواره به آن توجه داشته‌ام و خوانندگان وبلاگ و دنبال‌کنندگان حساب توییترم را تشویق کرده‌ام که در جهت امنیت خود در فضای سایبر قدم بردارند.

مدتی قبل با پوسترهایی تبلیغاتی از سوی گوگل در متروی لندن مواجه شدم به صورتی که در آن نکته‌ای امنیتی را یادآوری می‌کرد و سپس از خوانندگان آگهی درخواست می‌کرد به وب‌سایتی با عنوان Good to Know (خوب است بدانیم) مراجعه کنند.

در این وب‌سایت، گوگل نکات کلیدی و اساسی در جهت امنیت اطلاعات و حساب‌های مختلف مانند ایمیل را گوشزد می‌کند که به کمک آن کاربران می‌توانند به مقدار بسیار زیادی امنیت خود را بالا ببرند. جذابیت این وب‌سایت برای من آنچنان زیاد بود که باعث شد تا این مطلب را در وبلاگ بنویسم و از تمامی خوانندگان وبلاگ دعوت کنم که به این وب‌سایت مراجعه کنند و مطالب جذاب آن را در جهت افزایش امنیت خود در فضای سایبری بخوانند.

به عنوان مثال می‌توان به امکان تایید اعتبار ۲ مرحله‌ای حساب گوگل اشاره کرد که هم اکنون برای کاربران ایرانی نیز فعال شده است و فعال کردن این امکان را به تمامی کاربران ایرانی توصیه می‌کنم زیرا با فعال کردن این امکان اگر کلمه‌ی عبور حساب گوگل و یا جیمیل شما لو برود، امکان دسترسی به آن بدون داشتن کد دوم که به کمک گوشی تلفن همراه شما قابل مشاهده است، وجود ندارد!

برای همین گشت و گذار در بخش «خوب است بدانیم» گوگل را از دست ندهید که اطلاعات گرانبهایی برای افزایش امنیت سایبری شما در آنجا وجود دارد.

نوشتن دیدگاه

دو مقاله در مورد تغییرات اخیر گوگل ریدر یا همان گودر

در یک ماه گذشته یکی از بحث‌های ثابت و داغ در بین کاربران ایرانی که از سرویس گوگل ریدر استفاده می‌کرده‌اند، تغییرات این سرویس بوده است. برای همین و به دلیل حساسیت زیاد کاربران ایرانی به این موضوع، من دو مطلب برای وب‌سایت مردمک نوشتم که عنوان اولین مطلب «مرثیه‌ای برای یک خوراک‌خوان؛ تغییرات گوگل‌ریدر» و عنوان دومین مطلب «گوگل پلاس آنقدرها هم بد نیست» است.

در این دو مطلب در مورد خوبی‌ها و بدی‌های این تغییرات صحبت کرده‌ام و اینکه من به شخصه با این تغییرات موافق هستم و این کار را قدمی مثبت از سوی گوگل می‌دانم، هر چند که بسیاری مخالف من هستند و اعتقاد دارند که این اقدام گوگل نوعی نابودی گوگل ریدر بوده است. به همین دلیل خوشحال می‌شوم که شما نیز نظرات خود را بعد از خواندن این دو مطلب با من در میان بگذارید و بگویید که نظر شما در این مورد چیست.

مرثیه‌ای برای یک خوراک‌خوان؛ تغییرات گوگل‌ریدر
چند روز قبل وبلاگ رسمی گوگل ریدر از ادغام گوگل ریدر با شبکهٔ اجتماعی گوگل پلاس خبر داد. این خبر با واکنش شدید کاربران این سرویس مواجه شد، امین ثابتی نگاهی دارد به دلایل این واکنش‌ها به خصوص از سوی کاربران ایرانی.

گوگل ریدر (Google Reader) یک خوراک‌خوان (RSS Reader) تحت وب است که کاربران می‌توانند بدون مراجعه به یک وب‌سایت یا وبلاگ، مطالب آن را دنبال کنند و بخوانند. این بدان معناست که کاربران این سرویس با دنبال کردن خوراک (RSS) یک وب‌سایت یا وبلاگ می‌توانند جدید‌ترین مطالب منتشر شده در آن وب‌سایت یا وبلاگ را بخوانند بدون آنکه یک مورد از مطالب منتشر شده را از دست بدهند.

اما اهمیت گوگل ریدر برای کاربران ایرانی به چندین نکته باز می‌گردد که در ادامهٔ این مطلب به آن پرداخته خواهد شد هر چند که می‌توان اولین و مهم‌ترین عامل که باعث محبوبیت روزافزون گوگل ریدر در بین کاربران ایرانی شد را امکان دسترسی به سایت‌های فیل‌تر شده از سوی دولت ایران دانست. ادامه مطلب…

گوگل پلاس آنقدرها هم بد نیست
سرانجام پس از کش و قوس‌های فراوان و با وجود اعتراض‌های زیادی که نسبت به حذف امکانات اجتماعی گوگل ریدر از سوی کاربران این ابزار و به خصوص ایرانی‌ها صورت گرفت، گوگل از تاریخ ۱ نوامبر (۱۰ آبان) این تغییرات را در گوگل ریدر عملی و اجرا کرد.

قبلا در مطلبی با عنوان «مرثیه‌ای برای یک خوراک‌خوان؛ تغییرات گوگل‌ریدر» در مورد این تغییرات صبحت شده است و به این نکته اشاره شده که گوگل براساس ایدهٔ اولیهٔ گوگل ریدر که ابزاری برای خواندن خوراک بوده است، این تغییرات را اعمال کرده است.

با عملی شدن این تغییرات، هر چند روش‌هایی مانند آنچه وبلاگ «عصیان» مطرح کرده است را می‌توان اجرا کرد تا مانند گذشته گوگل ریدری از جنس لایک زدن و به اشتراک‌گذاری مطالب داشته باشیم، اما آنچه باید به خاطر داشت آن است که این روش‌ها شاید در کوتاه مدت پاسخگو باشند ولی در بلند مدت نمی‌توان به آن‌ها آنچنان که باید و شاید تکیه کرد. ادامه مطلب…

نوشتن دیدگاه

ما، وب فارسی و جامعه ایران

آرش کمانگیر در مطلبی تحت عنوان «چرا ما مهم نیستیم و چرا این اتفاق مهمی است» در مورد بخشی از وب فارسی صحبت می‌کند که به اعتقاد وی هم اکنون جریان وب فارسی در دست آنهاست و می‌گوید:

شاید بشود بازکردن راهی را به «ما» نسبت داد. شاید. خیلی هم مهم نیست که راه چطور باز شد. مهم این است که سیل راه افتاده‌است. این‌که این جربان به‌کجا می‌رسد را من نمی‌دانم. چیزی که من می‌دانم این است که فرمان ِ موج دیگر دست «ما» نیست، و «آنها» که موج را جلو می‌برند هم بیشتر از دغدغه‌ی هدایت ِ این قطار، تشنه‌ی شکستن آن سد هستند. (منبع)

با خواندن این مطلبِ آرش ناگهان به یاد ماجرای اخیر حذف شدن یکی از کاندیداهای آکادمی گوگوش افتادم که با غوغایی در صفحه‌ی فیس‌بوک آکادمی موسیقی گوگوش و همچنین ایجاد صفحه‌های بسیاری در فیس‌بوک در حمایت از آن کاندیدا همراه شد که نمونه‌هایی از آن را می‌توانید در اینجا مشاهده کنید. ماجرایی که نشان داد دغدغه‌ی بخش بزرگی از وب فارسی که شاید من وبلاگ‌نویس آن را اصلا ندیده باشم، چیز دیگری است و با آنچه من فکر می‌کنم فرسنگ‌ها فاصله دارد.

قبلا هم در مورد اینکه وب فارسی نماینده‌ی تمام جامعه‌ی ایران نیست صحبت کرده‌ام. به عنوان مثال  با نگاهی به گوگل ریدر قبل تغییرات اخیرش، می‌توان این تفاوت را تا حدودی مشاهده کرد. گوگل ریدر فضایی بود که در آن اعدام منفور و متلک انداختن به دخترها بی‌فرهنگی بود و ده‌ها مورد دیگر که فرسنگ‌ها با آنچه در بطن جامعه می‌گذشت متفاوت بود.

برای همین با تایید نوشته‌ی آرش باید بگوییم که آنچه در فضای وب فارسی در حال رخ دادن است، با آنچه در بطن جامعه‌ی ایران در حال رخ دادن است از زمین تا آسمان فرق دارد و در خوش‌بینانه‌ترین حالت می‌توان فیس‌بوک را تنها نشان‌دهنده‌ی بخش بسیار بسیار کوچکی از جامعه‌ی ایران دانست، دقت کنید که در خوش‌بینانه‌ترین حالت!

نوشتن دیدگاه