دو دهه سانسور اینترنت در ایران

سانسور اینترنت در ایران
منبع عکس

اینترنت را می‌توان یکی از بزرگترین چالش‌های حکومت ایران در دو دهه اخیر دانست و در طی این دو دهه، هر دولت سیاست‌های خاص خود را برای کنترل آن دنبال کرده است. در این مطلب نگاهی کلی به تاریخچه اینترنت و سیاست‌های سه دولت سیدمحمد خاتمی، محمود احمدی‌نژاد و حسن روحانی می‌اندازم تا به این صورت افرادی که ممکن است با تاریخچه سانسور اینترنت در ایران آشنا نباشند، کلیاتی از آنچه در طی این ۲۰ سال رخ داده است را به دست آورند.

دولت خاتمی: شروع سانسور اینترنت در ایران

دولت خاتمی را می‌توان دولتی دانست که در آن اینترنت در دسترس عموم قرار گرفت و افراد می‌توانستند با هزینه‌ای کم، کارت اتصال به اینترنت را خریداری کنند. با عمومی شدن استفاده از اینترنت در زمان خاتمی، دوران طلایی وبلاگستان فارسی شروع شد که در آن هزاران نفر -از جمله خودم- که هیچ مکانی برای نوشتن و بیان دیدگاه‌یشان را نداشتند، با درست کردن یک وبلاگ ساده به بیان دیدگاه‌های خود پرداختند.

با محبوبیت وبلاگ‌نویسی در دوران خاتمی و عدم کنترل بر روی محتوایی که بر روی اینترنت منتشر می‌شد، حکومت ایران و دولت خاتمی به فکر مدیریت محتوای تولید شده و دسترسی به این دست محتواها افتاد. از همین رو دولت خاتمی کلید اولیه سانسور و فیلترینگ اینترنت را زد و به این صورت وبلاگ‌های مختلفی که در آنها محتوای انتقادی به وضعیت کشور وجود داشت، زیر تیغ فیلترینگ رفتند.

صفحه فیلترینگ اینترنت در زمان دولت خاتمی
صفحه فیلترینگ اینترنت در زمان دولت خاتمی

در همینجا باید به این نکته مهم نیز اشاره کنم که برخلاف بسیاری از افراد که فکر می‌کنند خاتمی مخالف سانسور اینترنت در کشور بوده است، باید گفت که شخص خاتمی از حامیان سانسور اینترنت در کشور بوده، به عنوان مثال می‌توان به این مصاحبه اشاره کرد که در آن خاتمی از آزاد بودن تمام وب‌سایت‌های سیاسی خبر می‌داده در حالی که بسیاری از وبلاگ‌ها و وب‌سایت‌های سیاسی در آن زمان مسدود بودند – از جمله وبلاگم خودم.

علاوه بر این در دولت خاتمی برای اولین بار عده‌ای به دلیل فعالیت آنلاین دستگیر و مجرم شناخته شدند که در زمان خودش سروصدای زیادی را به پا کرد.

​دولت احمدی‌نژاد: سرکوب گسترده اینترنت در کشور

دولت احمدی‌نژاد را می‌توان دولتی دانست که در آن سرکوب اینترنت و آزادی‌های آنلاین به اوج رسید. به عنوان مثال در دولت احمدی‌نژاد و در اعتراضات به انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸، ایران برای اولین بار دسترسی به اینترنت را به صورت کامل قطع کرد.

علاوه بر این در دولت احمدی‌نژاد مفهوم اینترنت ملی – که این روزها از آن به عنوان «شبکه ملی اطلاعات (شما)» یاد می‌شود – شروع به شکل گرفتن کرد و ایده‌هایی مانند سیستم عامل ملی، آنتی‌ویروس ملی، نقشه گوگل اسلامی و… نیز مورد توجه قرار گرفتند. نکته مهمی که در مورد اینترنت ملی باید در اینجا بیان کرد آن است که بر خلاف تصور بسیاری، دولت احمدی‌نژاد هیچگاه نتوانست این ایده را به صورت کاملا اجرای کرد و دولت روحانی «شما» را از مرحله ایده و مطالعه به اجرا رساند.

صفحه فیلترینگ اینترنت در زمان دولت احمدی‌نژاد
صفحه فیلترینگ اینترنت در زمان دولت احمدی‌نژاد

در نهایت دولت احمدی‌نژاد دولتی بود که در آن فیلترینگ شبکه‌های اجتماعی مانند فیس‌بوک و توئیتر آغاز شد؛ هر چند که این سانسور هم اکنون خنده‌دار به نظر می‌رسد زیرا در حال حاضر محمود احمدی‌نژاد دارای حساب تایید شده در توئیتر است!​

دولت روحانی: تغییر رفتار کاربران اینترنت در ایران

دولت روحانی را می‌توان دولتی دانست که نسبت به دولت‌ها قبلی در زمینه کنترل اینترنت و همچنین کاربران اینترنت باهوش‌تر عمل کرده است. به عنوان مثال می‌توان به تعرفه اینترنت در کشور اشاره کرده که در ساختار جدید کاربران برای استفاده از وب‌سایت‌هایی که در خارج از ایران میزبانی می‌شوند (مثلاً تلگرام، گوگل و…) باید دو برابر نسبت به استفاده از وب‌سایت‌هایی که در داخل کشور میزبانی می‌شوند (آپارات، ورزش۳ و…)، هزینه پرداخت کنند.

اینگونه تعرفه‌بندی در بلندمدت می‌تواند رفتار و درک کاربران اینترنت در ایران را کاملاً تغییر دهد به طوری که در آینده‌ای نزدیک کاربران اینترنت ممکن است اینترنت را وب‌سایت‌های ایرانی مانند آپارات، دیجی‌کالا و… بدانند و ایده‌ای در زمینه وب‌سایت‌هایی مفیدی مانند ویکی‌پدیا نداشته باشند.

صفحه فیلترینگ اینترنت در زمان دولت روحانی
صفحه فیلترینگ اینترنت در زمان دولت روحانی

​علاوه بر مدیریت هوشمندانه رفتار کاربران در دولت روحانی – که از نگاه من خطرناک‌ترین اقدام تمام دولت‌های اخیر در زمینه فضای مجازی بوده است – می‌توان به عمومی شدن استفاده از اینترنت در دستگاه‌های موبایل (۳G و ۴G) اشاره کرد که باعث شد دسترسی به اینترنت از طبقه متوسط جامعه به طبقه کارگر و کم درآمد نیز برسد.

با راه‌اندازی ۳G و ۴G، سیاست فیلترینگ در دولت روحانی نیز دچار تغییر شد و با محبوبیت تلفن‌های همراه، سانسور وب‌سایت‌های مختلف تا حدودی زیادی کنار و تمرکز بر روی مدیریت و سانسور اپلیکیشن‌های موبایل گذاشته شد. برای مثال هم می‌تواند به فیلتر شدن اپلیکیشن‌های ارتباطی مانند وی‌چت، وایبر و در آخرین نمونه تلگرام اشاره کرد.

در نهایت هم باید به اجرایی شدن «شما» در دولت روحانی اشاره کرد که این امکان را به دولت روحانی و دولت‌های بعدی می‌دهد تا در زمان‌های بحرانی مانند تظاهرات سراسری، اینترنت جهانی را قطع کنند بدون آنکه سیستم ارتباطی در داخل کشور دچار مشکل شود.

مشهود است که در ایران با تغییر دولت سیاست‌های کلی سانسور اینترنت در کشور تغییر نکرده، هر چند که روش اجرای آن دچار تغییر شده است؛ مثلاً در دولت احمدی‌نژاد با مشت آهنین به سرکوب اینترنت پرداخته می‌شد اما در دولت روحانی به صورت غیرمستقیم و با طرح‌هایی مانند اراسه اینترنت رایگان برای استفاده از سرویس‌های داخلی، سانسور اینترنت اعمال می‌شود.


این مطلب را برای رادیو فردا نوشته‌ام و به همین دلیل این مطلب ابتدا در رادیو فردا و سپس در اینجا منتشر شده است. شما می‌توانید تمامی مطالب نوشته شده توسط من در رادیو فردا را در اینجا دنبال کنید.

نوشتن دیدگاه

چه نکاتی را باید در مورد فیلتر شدن احتمالی اینستاگرام بدانید؟

شبکه‌های اجتماعی مختلف از جمله اینستاگرام

در روز ۱۲ تیر ۱۳۹۷، معاون اول دادستان کل کشور محمد مصدق، از در دستور کار قرار گرفتن فیلترینگ اینستاگرام خبر داد و دلیل این اقدام را «سوءاستفاده از احساسات پاک مردم» توسط «سلبریتی‌ها» اعلام کرد.

هر چند که این خبر از سوی محمدجواد آذری جهرمی، وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات تکذیب و رد شده است، اما با توجه به سابقه ایران در زمینه فیلترینگ سرویس‌های آنلاین مختلف که ابتدا با تکذیب خبرهای مختلف و سپس اجرایی شدن فیلترینگ صورت می‌گیرد، می‌توان خبرهای چند روز اخیر را مقدمه‌چینی برای فیلتر کردن اینستاگرام دانست.

از همین رو در این مطلب سعی می‌کنم که به جنبه‌های مختلف این خبر بپردازم تا به این صورت تصویر شفافی از آنچه که ممکن است اتفاق بیافتد داشته باشیم.

آیا فیلتر کردن اینستاگرام امکان‌پذیر است؟

پاسخ این سؤال مثبت است! این بدین معناست که دولت ایران می‌تواند اینستاگرام را مانند وب‌سایت‌ها و سرویس‌های آنلاین دیگر فیلتر و مسدود کند و در دسترسی کاربران ایرانی به این سرویس اختلال ایجاد کند؛‌ آخرین نمونه را هم می‌توان فیلترینگ تلگرام دانست، هر چند که کاربران پس از فیلتر شدن آن همچنان و با ابزارهای مختلف به تلگرام دسترسی دارند.

آیا امکان مسدود کردن دسترسی به اینستاگرام از طریق فیلترشکن وجود دارد؟

پاسخ این سؤال به طور قطع خیر است، این بدان معناست که هر چند دولت ایران می‌تواند دسترسی به اینستاگرام را به صورت معمولی مسدود کند، اما امکان مسدود کردن آن به گونه‌ای که اینستاگرام را نتوان با فیلترشکن و یا وی‌پی‌ان باز کرد وجود ندارد و اگر یکی از مقام‌های ایران مانند وزیر ارتباطات ادعایی در این زمینه مطرح کردند، باید بدانید که این ادعا از اساس اشتباه و بدون پایه علمی است.

دولت ایران تنها در حالتی می‌تواند دسترسی به اینستاگرام را از طریق فیلترشکن‌ها مسدود کند که دسترسی کاربران به اینترنت جهانی را قطع کند؛ کاری که دولت ایران نمی‌تواند به صورت دائمی انجام دهد و ممکن است آن را برای چند روز انجام بدهد. عدم کار کردن فیلترشکن‌ها مختلف در چند روز ابتدایی فیلتر شدن تلگرام یکی از نمونه کارهایی است که دولت ایران می‌تواند انجام دهد، هر چند که نمی‌تواند آن را به صورت دائم و مستمر اجرا کند.

آیا فیلتر شدن اینستاگرام به معنی پایان محبوبیت اینستاگرام در ایران است؟

هر چند که پیش‌بینی کردن کار سخت و در بیشتر موارد نادرست است اما با توجه به خروجی فیلتر شدن تلگرام باید گفت که شانس آنکه محبوبیت اینستاگرام در میان کاربران ایرانی کاهش چشم‌گیری پیدا کند بسیار پایین است و این شبکه اجتماعی چه فیلتر شود و چه نشود، همچنان بین کاربران ایرانی محبوب خواهد ماند.

تنها اتفاق احتمالی که با فیلتر شدن اینستاگرام روی خواهد داد آن است که برخی از کاربران که چگونگی استفاده از فیلترشکن و یا وی‌پی‌ان را نمی‌دانند، پشت دره‌های فیلترینگ بمانند هر چند که به مرور زمان آنها نیز راه فرار را یاد می‌گیرند.

پایان داستان فیلترینگ سرویس‌های مختلف در ایران چیست؟

به عنوان یک قانون کلی باید گفت که بازنده بازی موش و گربه فیلترینگ اینترنت و سرویس‌های مختلف در هر کشوری از جمله ایران سیستم سانسور است و در تاریخ نیز ده‌ها مورد در این زمینه وجود دارد. در ایران نیز داستان متفاوت نیست و آنچه که ثابت شده،‌ این است که کاربران در نهایت -چه دولت ایران بخواهد و چه نخواهد- راه خود را برای دسترسی به پلتفرم‌های مسدود شده پیدا می‌کنند.

تنها راهی که دولت ایران برای مقابله کامل با دسترسی افراد به سرویس‌های فیلتر شده دارد آن است که دسترسی کاربران ایرانی به اینترنت جهانی را به صورت دائمی قطع کند، کاری که به دلایل اقتصادی و سیاسی امکان‌پذیر نیست.

در پایان باید به این نکته نیز اشاره کنم که بازنده بازی سانسور اینترنت سانسورچی است چون روش‌های دور زدن سیستم سانسور هر روز ساده‌تر از گذشته می‌شوند.


این مطلب را برای رادیو فردا نوشته‌ام و به همین دلیل این مطلب ابتدا در رادیو فردا و سپس در اینجا منتشر شده است. شما می‌توانید تمامی مطالب نوشته شده توسط من در رادیو فردا را در اینجا دنبال کنید.

نوشتن دیدگاه

برای حفظ حریم خصوصی‌مان چه کارهایی باید انجام دهیم؟

تذکر: این مطلب ابتدا در رادیو فردا منتشر شده است و هم اکنون آن را در اینجا بازنشر می‌کنم. اگر علاقه دارید که مطالب من در رادیو فردا را دنبال کنید، می‌توانید صفحه من در رادیو فردا را دنبال کنید.


تلفن هوشمند

۲۸ ژانویه (۸ بهمن ماه) ، روز حفظ حریم خصوصی در بسیاری از نقاط جهان از جمله اروپا، آمریکا، کانادا و هند است.

از همین رو هر ساله در این روز گفتگوها و حرف‌های مختلفی در مورد حریم خصوصی زده می‌شود که با نگاهی به هشتگ DataProtectionDay می‌توانید توییت‌های مختلف در این زمینه را بخوانید.

با گسترش استفاده ایرانی‌ها از تلفن‌های همراه و همچنین اپلیکیشن‌های مختلف، اهمیت حریم خصوصی بیش از پیش شده است و به همین دلیل به مناسب روز حفظ حریم خصوصی، چند نکته مهم و کاربردی برای بهبود حریم خصوصی را رعایت کنید:

۱-در مکان‌های عمومی از وی‌پی‌ان یا فیلترشکن مانند سایفون استفاده کنید: با توجه به اینکه استفاده از وی‌پی‌ان و فیلترشکن در ایران به دلیل فیلترینگ گسترده اینترنت امری عادی است، کاربران اینترنت در ایران در اکثر مواقع از فیلترشکن استفاده می‌کنند. اما با این حال باید بر روی این نکته تاکید شود که هر زمانی که در مکان‌های عمومی مانند کافی‌شاپ، هتل، رستوران و… به اینترنت وصل شدید، حتما وی‌پی‌ان یا فیلترشکن خود را فعال کنید.

با فعال کردن وی‌پی‌ان و فیلترشکن در حقیقت شما شنود و بررسی ترفیک لپ‌تاپ یا تلفن همراه‌تان از بین می‌برید و به این صورت امکان مانیتور کردن فعالیت‌های آنلاین خود را از شرکت ارائه دهنده خدمات اینترنتی و یا صاحب کافی‌شاپ، هتل و… از بین می‌برید.

علاوه بر این دقت کنید که به هیچ عنوان و تحت هیچ شرایطی از موتورهای جستجوی ایرانی مانند یوز استفاده نکنید چون نه تنها تمام چیزهایی که در آنها جستجو می‌کنید در سرورهای این موتورهای جستجو ذخیره می‌شوند، بلکه نتایج سانسور شده در اختیار شما قرار می‌گیرد.

۲- برای مکالمه‌های حساس از سیگنال استفاده کنید: هر چند که تلگرام محبوب‌ترین پیام‌رسان در ایران است، اما نکته‌ای که نباید فراموش کرد آن است که امکان شنود در تلگرام توسط شرکت تلگرام وجود دارد. به همین دلیل اگر می‌خواهید که مکالمه‌های حساسی داشته باشید (دقت کنید که هر فردی تعریف خودش را از واژه حساس دارد)، به جای استفاده از تلگرام یا اپلیکیشن‌های مشابه، بهتر است که از اپلیکیشن سیگنال استفاده کنید.

ویژگی مهم اپلیکیشن سیگنال آن است که تمامی مکالمات از طریق این اپلیکیشن به صورت نقطه به نقطه (End to End) رمزنگاری می‌شود. این بدان معناست که هیچ سازمان و فردی حتی ارائه دهنده سرویس – یعنی شرکت سیگنال – امکان شنود و دسترسی به پیام‌ها را ندارد.

در همینجا بد نیست به این نکته نیز اشاره شود که واتس‌اپ نیز مانند سیگنال از ویژگی رمزنگاری نقطه به نقطه استفاده می‌کند اما توسط سازمان‌های مستقل این ادعا مورد تایید قرار نگرفته است و به همین دلیل بهتر است که از سیگنال به جای واتس‌اپ استفاده کنید.

۳- برای جستجو امن از DuckDuckGo همراه با مرورگر TOR استفاده کنید: اگر می‌خواهید که جستجوهای شما توسط دولت‌ها،‌ سازمان‌ها و شرکت‌های ارائه خدمات اینترنتی قابل مشاهده و شنود نباشد، به جای استفاده از گوگل و مرورگرهایی مانند کروم و یا فایرفاکس،‌ از موتور جستجوی DuckDuckGo و مرورگر امن TOR استفاده کنید. با استفاده از این دو ابزار در حقیقت شما امکان دسترسی سازمان‌ها و افراد مختلف به جستجوها و همچنین آدرس آی‌پی‌تان – که در دنیای مجازی مانند آدرس محل زندگی‌تان در دنیای واقعی است – را از بین می‌برید.

۴- از افزونه‌هایی مانند Privacy Badger و HTTPS Everywhere استفاده کنید: این روزها وب‌سایت‌ها و سرویس‌های مختلف سعی می‌کنند که کاربران اینترنت را به روش‌ها و ترفندهای مختلف رصد کنند تا به این صورت بتوانند آگهی‌های مختلف را به آنها نمایش دهند. برای مقابله با این دست رصدها و همچنان اطمینان از آنکه به وب‌سایتی از طریق امن یعنی HTTPS وسط شده‌اید، نصب دو افزونه Privacy Badger و همچنین HTTPS Everywhere شدیدا پیشنهاد می‌شود.

افزونه Privacy Badge در حقیقت امکان رصد توسط وب‌سایت‌های مختلف را از بین می‌برد و HTTPS Everywhere هر وب‌سایتی که از SSL/TLS – که ارتباط بین دستگاه شما و وب‌سایت را امن می‌کند – پشتیبانی کند را به صورت HTTPS و نه HTTP باز می‌کند.

در نهایت فراموش نکنید که حفاظت از حریم خصوصی یکی از کارهای مهمی است که هر کاربر اینترنت باید انجام دهد و به هیچ عنوان و تحت هیچ شرایطی نباید آن را دستکم گرفت. روز حفظ حریم خصوصی خوبی داشته باشید!

نوشتن دیدگاه

۶ نکته درباره وضعیت اینترنت و شبکه ارتباطات ایران در سال پیش روی خورشیدی

حدود دو هفته پیش توییت زیر را منتشر و از نبود نگاه تحلیلی در میان وبلاگ‌های تکنولوژی انتقاد کردم:

بعد از ارسال این توییت به این فکر افتادم که بد نیست خودم در این زمینه دست به کار شوم در مورد بودجه سال آینده وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات مطلبی بنویسم که حاصل آن نوشته زیر شد که در ابتدا در وب‌سایت بی‌بی‌سی فارسی منتشر شده است و من کپی‌ای از آن را در زیر آورده‌ام. در این مطلب سعی کرده‌ام به صورت خلاصه و مشخص در مورد بودجه سال ۱۳۹۴ وزارت ارتباطات و تاثیر آن بر روی زندگی کاربران اینترنت در ایران صحبت کنم.


بررسی لایحه بودجه سال ۱۳۹۴: بخش فناوری اطلاعات و ارتباطات

وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات را می‌توان یکی از تاثیرگذارترین وزارتخانه‌ها در وضعیت اینترنت و ارتباطات ایران دانست؛ بررسی بودجه پیشنهادی سالانه این وزارتخانه می‌تواند به فهم دقیقی از سیاست‌های کلان این وزارتخانه کمک کند که تاثیر مستقیم و فوری بر اینترنت و شبکه ارتباطات ایران دارد.

در دی ماه سال جاری، مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی گزارشی ۴۲ صفحه‌ای در مورد بودجه سال آینده بخش فناوری اطلاعات و ارتباطات منتشر کرد که حاوی نکات جالب و مهمی در مورد سیاست‌های محمود واعظی و وزارتخانه زیر نظر وی یعنی وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات بود.

در ادامه به شش نکته مهم بودجه پیشنهادی سال آینده وزارت ارتباطات اشاره می‌شود که می‌تواند دید دقیق‌تری در مورد برنامه‌های سال آینده این وزارتخانه بدهد:

۱- مهمترین نکته در مورد بودجه وزارت ارتباطات افزایش سهم بودجه این وزارتخانه از بودجه کل کشور است که به حدود ۲ درصد رسیده است در حالی که این سهم در سال گذشته ۱.۵۲ درصد بوده است. براساس آنچه که مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی اعلام کرده است، بخش بزرگی از بودجه سال ۱۳۹۴ وزارت ارتباطات در زمینه زیرساخت خرج خواهد شد و در عین حال بودجه مربوط به سرویس‌های خدماتی، تولید محتوا و منابع انسانی دچار کاهش شدیدی خواهند بود.

۲- دومین نکته در مورد بودجه سال آینده مربوط به تجارت الکترونیکی می‌شود و مرکز توسعه تجارت الکترونیکی که مسئول صدور گواهی الکترونیکی است شاهد رشدی ۴۷ درصدی درآمدش خواهد بود. این رشد بدین معناست که در سال ۱۳۹۴ شهروندان ایران باید شاهد رونق و افزایش افراد و شرکت‌های فعال در زمینه تجارت الکترونیک باشند. رونقی که هم اکنون و با ظهور فروشگاه‌های آنلاینی مانند دیجی‌کالا تا حدود زیادی به چشم می‌آیند.

۳- بر اساس بودجه پیشنهادی وزارت ارتباطات، ایرانیان در سال آینده نباید انتظار آغاز فعالیت اپراتور جدیدی را داشته باشند. علت عدم انتظار به این مورد باز می‌گردد که وزارت ارتباطات در درآمد سال ۱۳۹۴ خود هیچ بودجه‌ای را در زمینه «فعالیت اپراتورهای جدید» در نظر نگرفته است در حالی که در سال جاری مبلغ ۵۰ هزار میلیون تومان برای این منظور در نظر گرفته شده بود؛ البته باید به این نکته اشاره کرد که این میزان درآمد پیش‌بینی شده از طریق فعالیت اپراتورهای جدید تا نیمه آبان سال جاری صفر بوده است.

۴- نکته بعدی مربوط به پروژه خبرساز وزارت ارتباطات است که تاکنون نام‌های مختلفی داشته است: اینترنت ملی، اینترنت حلال، اینترنت پاک، شبکه ملی اطلاعات (شما). براساس آنچه که وزارت ارتباطات به عنوان بودجه سال آینده «شما» درخواست کرده است، بودجه این پروژه نسبت به سال گذشته دچار کاهش ۱۶ درصدی شده است.

براساس گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی، بیشتر این کاهش مربوط به توسعه این شبکه بوده است در حالی که بخش زیرساخت‌ها، مدیریت یکپارچه و کاربردهای این شبکه در مجموع افزایش ۱۰ درصدی‌ را شاهد خواهند بود. علاوه بر این تا نیمه آبان ماه سال جاری، وزارت ارتباطات تنها ۳۰.۲ درصد از بودجه اختصاص داده شده به «شما» را صرف کرده است و به همین دلیل می‌توان تاخیر در راه‌اندازی «شما» را انتظار داشت.

۵- براساس پیشنهادات، وزارت ارتباطات کمتر از ۱ درصد از بودجه سال آینده خود را به سرمایه انسانی اختصاص داده است در حالی که با توجه به شواهد موجود، آموزش عمومی، تخصصی و حرفه‌ای فناوری اطلاعات و ارتباطات در ایران بسیار ضروری است. هر چند که می‌توان این کاهش بودجه را به افزایش فعالیت شرکت‌های خصوصی در زمینه آموزش فناوری اطلاعات و ارتباطات نسبت داد که در سال‌های اخیر افزایش چشم‌گیری داشته‌اند.

۶- در بودجه پیشنهادی سال آینده وزارت ارتباطات بودجه اختصاص داده شده به شبکه ارتباطی بسیج تحت عنوان «برنامه جذب آموزش توسعه بسیج (سازمان بسیج ارتش ۲۰ میلیونی)» است که شاید بتوان آن را بخشی از پروژه شبکه مستقل از اینترنت بسیج دانست که در آبان ماه سال جاری راه‌اندازی شد.

نوشتن دیدگاه

تشکیل «شورای عالی فضای مجازی» با وب فارسی چه می‌کند؟

دیروز که واکنش وب فارسی به تشکیل شورای عالی فضای مجازی را منتشر کردم، به این فکر کردم که این شورا قرار است با وب فارسی چه کند و آیا تاثیری بر روی وضعیت کنونی وب فارسی و به خصوص وبلاگستان فارسی می‌گذارد یا نه؟

نتیجه‌ی این فکر مطلبی شد که امروز در مردمک با عنوان «تشکیل «شورای عالی فضای مجازی» با وب فارسی چه می‌کند؟» منتشر شده است و در آن به ابعاد مختلف تشکیل این شورا و تاثیر آن بر روی وب فارسی پرداخته‌ام.

در روز چهارشنبه، ۱۷ اسفند ماه آیت‌الله خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران در حکمی خواستار تشکیل «شورای عالی فضای مجازی» شد. براساس این حکم وظیفه‌ی این شورا ایجاد مرکزی با نام «مرکز ملی فضای مجازی» است تا به کمک آن ایران بتواند اشراف کامل و به روزی بر روی فضای مجازی داخل و خارج از کشور داشته باشد.

انتشار این خبر واکنش‌های مختلف را در فضای وب فارسی با خود به همراه داشت به طوری که می‌توان این واکنش‌های را به دو دسته‌ی کلی تقسیم کرد: مخالفین و موافقین حکومت ایران. مخالفین حکومت ایران این حکم را قدم دیگری از سوی ایران برای محدود کردن بیشتر کاربران ایرانی و فضای اینترنت دانسته‌اند و موافقین حکومت ایران که این اقدام را قدمی در بهتر شدن فضای وب و مشخص‌تر شدن سیاست‌های کلی ایران در مورد فضای اینترنت دانسته‌اند.

اما اگر بخواهید فارغ از هر گونه دیدگاه سیاسی به تشکیل شورای عالی فضای مجازی نگاه کنیم، باید گفت که این شورا با توجه به شرایط کنونی اینترنت در ایران و فیلترینگ گسترده وب‌سایت‌های مختلف که این روزها دامن بسیاری از وب‌سایت‌های اصولگرا مانند «تریبون مستضعفین» را گرفته است، می‌تواند قدمی هر چند مثبت در جهت روشن شدن سیاست‌های ایران در قبال اینترنت دانست. سیاست‌هایی که در طی سال‌های اخیر از سوی هر سازمان و مسئولی که دستی در اینترنت دارد به صورت سلیقه‌ای اعمال می‌شود. ادامه مطلب…

نوشتن دیدگاه