یک سال زندگی بعد از خاموش شدن گوگل ریدر

منبع عکس: tapscape
منبع عکس: tapscape

بیشتر از یک سال از خاموش شدن گوگل ریدر یا همان گودر می‌گذرد و خب در این مدت زمان به صورت جسته و گریخته نکات مختلفی را یادداشت کردم تا در یک سالگی تعطیل شدن گوگل ریدر به آنها مراجعه و تجربه شخصی‌ام در این مورد را بنویسم. مطلبی که در ادامه می‌خوانید تجربه شخصی من در طول یک سال گذشته و زندگی آنلاینم بدون حضور گوگل ریدر بوده است.

فیدخوان‌های جایگزین
من حدود یک ماه قبل از اینکه گودر به صورت کامل به کار خودش پایان دهد، مهاجرت خودم را به سرویس‌های جایگزین آغاز کردم و اولین سرویسی که امتحان کردم فیدلی بود، سرویسی که همچنان اعتقاد دارم بهترین جایگزین گودر است و برخلاف سرویس‌های دیگر ساختار بهتر و ساده‌تری دارد.

علاوه بر فیدلی در این مدت به صورت دوره‌ای از اپلکیشن‌های فلیپ‌برد و زایت هم استفاده کردم اما چیزی که در این میان متوجه شدم این نکته بود که این اپلیکیشن‌ها ابزارهایی برای کشف اخبار و منابع خبری جدید هستند تا دنبال کردن وب‌سایت‌هایی که به آنها علاقه دارم. به عنوان مثال زایت بهترین اپلیکیشن برای پیدا کردن منابع خبری جدید و اخباری است که کمتر در رسانه‌های غالب مانند گاردین، بی‌بی‌سی و… می‌توان آنها را پیدا کرد.

در دو ماه گذشته نیز علاوه بر فیدلی، از Reeder نیز استفاده کرده‌ام که نسخه آی‌اواس آن برخلاف نسخه مک‌اش، بسیار ضعیف و ناکارآمد است. دلیل ناکارآمدی‌اش هم به این نکته باز می‌گردد که مدت زمان زیادی طول می‌کشد تا آخرین مطالب را نشان دهد در حالی که فیدلی این کار را به سرعت انجام می‌دهد. از همین رو هم اکنون فیدلی تنها و اولین انتخاب من به عنوان فیدخوان جایگزین گوگل ریدر است.

خبرخوانی از طریق شبکه‌های اجتماعی
در طول یک سال گذشته در مدت زمان‌های مختلف به این فکر افتادم که به جای دنبال کردن اخبار وب‌سایت‌ها و وبلاگ‌های مختلف از طریق RSS، آنها را از طریق حساب‌های توییتر، فیس‌بوک و گوگل پلاس‌شان دنبال کنم. از همین روی برای مدت سعی کردم که آخرین اخبار وب‌سایت‌ها و وبلاگ‌های مختلف را از طریق شبکه‌های اجتماعی آنها دنبال کنم اما آنچه که نتیجه شد این نکته بود که شبکه‌های اجتماعی ابزار مناسبی برای دنبال کردن اخبار مختلف و جایگزین خوبی برای فیدریدرها نیستند.

شاید در اینجا این نکته به ذهن‌تان برسد که توییتر دقیقا برای دنبال کردن اخبار مختلف است و جمله آخر پاراگراف بالا اشتباه است. در پاسخ به این نکته باید بگوییم که شبکه‌های اجتماعی مختلف (به خصوص توییتر) ابزارهایی عالی برای دنبال کردن اخبار در لحظه هستند و برای دنبال کردن آخرین اخبار منتشر شده در وب‌سایت‌ها کارآمد نیستند. به بیان دیگر از نظر من شبکه‌های اجتماعی کاربردی که فیدریدرها دارند را به هیچ عنوان ندارند و این تصور که شبکه‌های اجتماعی را می‌توان جایگزین فیدریدرها کرد کاملا اشتباه است.

راه حل چیست؟
تمام مواردی که در بالا گفتم، در حقیقت کارهایی بود که من در طول یک سال گذشته انجام دادم تا به این نکته برسم که راه حل پس از خاموش شدن گوگل ریدر چیست؟

با توجه به ابزارهای مختلفی که در این مدت امتحان کرده‌ام و همانگونه که چند پاراگراف بالاتر گفتم، از نگاه من بهترین ابزار برای دنبال کردن آخرین اخبار وب‌سایت‌ها و وبلاگ‌های مختلف، استفاده از RSS یا همان فیدشان است و دنبال کردن آنها از طریق شبکه‌های اجتماعی آنقدرها کارآمد نیست.

در پاسخ به این نکته که چه ابزاری برای فید خوانی مناسب است نیز تجربه شخصی من نشان می‌دهد که فیدلی هم اکنون بهترین گزینه است، به خصوص اگر عادت دارید که از روی تلفن هوشمند یا تبلت فیدخوانی کنید.

در پایان این مطلب هم باید به این نکته اعتراف کنم که در طول یک ساله گذشته اعتقاد داشتم می‌توان فیدخوانی را با رفتن به شبکه‌های اجتماعی، جایگزین کرد و منتظر مرگ RSS بود؛ اما هم اکنون اعتقاد دارم که چنین چیزی درست نیست و فید بخش حیاتی اینترنت است که امکان فراموش کردن آن دستکم در حال حاضر وجود ندارد.

راستی، تجربه شما در یک سال گذشته چگونه بوده است؟ آیا دنبال کردن فیدهای وبلاگ‌ها و وب‌سایت‌های مختلف را به صورت کامل فراموش کردید یا همچنان به آن وفادارید؟

نوشتن دیدگاه

آیا مردم ایران ناامید هستند؟

وقتی که در ایران زندگی می‌کردم، یکی از آرزوهایم آمدن به بریتانیا برای درس خواندن بود که به این آرزو در سال ۱۳۸۸ رسیدم و برای تحصیل در مقطع فوق لیسانس رشته‌ی مهندسی مکانیک به لندن آمدم.

امروز ویدیویی را دیدم که هم اکنون در حال دست به دست شدن در میان کاربران شبکه‌های اجتماعی و به خصوص فیس‌بوک است. ویدیویی که در آن از ۵۰ نفر در مورد آرزویشان تا آخر روز سوال شده است که هر کس پاسخ متفاوتی داده بود. یکی از پرت شدن به دنیای دیگر گفته است و دیگر از تعطیل شدن مدرسه‌اش.

با دیدن این ویدیو آنچه به نظرم رسید آن بود که این ویدیو همانقدر نظر مردم در مورد آینده‌ی خود را سیاه نشان داده است که صدا و سیمای ایران آن را سفید نشان می‌دهد، به گونه‌ای که با تماشای مصاحبه‌های صدا و سیما آنچه که به ذهن آدمی می‌رسد شعر معروف «همه چی آرومه، من چقدر خوشحالم» است!

به همین دلیل از نگاه من این ویدیو مشخص کننده‌ی وضعیت ایران نیست، هر چند که ممکن است ناامیدی در میان مردم ایران هر روز بیشتر شود که مقصر آن حکومت ایران، کشورهای غربی و تمام کسانی هستند که فریاد دفاع از حقوق مردم ایران سر می‌دهند، اما در عین حال به ادامه و بدتر شدن وضعیت کنونی در ایران اعتقاد راسخ دارند، چون منافع خود را در وضعیت کنونی و بدتر از آن می‌دانند!

خلاصه‌ی کلام آنکه ممکن است که مردم و جوانان ایران ناامید باشند، اما این ناامیدی هنوز به میزانی که در این ویدیو نشان داده شده، نرسیده است.


لینک مستقیم ویدیو

نوشتن دیدگاه

حاشیه‌ای بر اعدام دو مجرم در پارک هنرمندان تهران

چند روز پیش نوشتم که مردم ایران در قرن ۱۸ میلادی زندگی می‌کنند و امروز با انتشار تصاویری از اعدام دو مجرم در تهران مجددا بر روی این موضوع تاکید می‌کنم. تصاویری که شاید بهترین آنها دو مورد زیر باشند (منبع)، دو موردی که به وضوح نشان می‌دهد که مردم یک شهر چگونه و با چه اشتیاقی در سحرگاه به خیابان می‌آیند تا جان دادن دو انسان را تماشا کنند.

یادمان باشد که تمام مشکلات ایران از سوی دولت و ساختار حکومتی آن نیست و دستکم ۵۰ درصد آن از طرف مردم است، مردمی که با ذوق و شوق به تماشای اعدام می‌روند و برای بهتر دیدن صحنه‌ی اعدام از تنه‌ی درخت‌ها بالا می‌روند!

تماشای اعدام دو مجرم توسط مردم در پارک هنرمندان

تماشای اعدام دو مجرم توسط مردم در پارک هنرمندان

پی‌نوشت ۱: بحث این مطلب مشکل فرهنگی ما ایرانیان است و در اینجا کاری به درستی و نادرستی حکم اعدام این دو مجرم ندارم.

نوشتن دیدگاه

من یک رایانه‌ی دست دوم دارم، چه کاری می‌توانم با آن بکنم؟

اگر شما یک رایانه‌ی دست دوم دارید و نمی‌دانید با آن چه کار باید بکنید، تصویر زیر پاسخ مشکل شما را می‌دهد. برای اطلاعات بیشتر هم می‌توانید به این آدرس مراجعه کنید و یا بر روی تصویر کلیک کنید.

طرح اهدای رایانه دست دوم به مدارس مناطق محروم کشور

نوشتن دیدگاه

چرا کمتر در اینجا می‌نویسم؟

حدود سه ماه پیش از پایان دوران گاف گرفتن و تمرکز بر آموزش حرف زده بودم و اینکه با وجود ابزارهایی مانند یوتیوب، توییتر، ویکی‌پدیا و… می‌توان با کمترین هزینه، در راه آموزش قدم برداشت. در ادامه‌ی همین ایده هم مدتی است که در ویکی‌پدیای فارسی و ویکی‌نسک شروع به فعالیت کرده‌ام و هر از چند گاهی مطلبی را در این دو پروژه‌ی هیجان‌انگیز می‌نویسم.

به عنوان مثال، هم اکنون در حال تکمیل صفحه‌ای هستم که در نهایت هدفش آموزش روش‌های امن و کارا برای دور زدن فیلترینگ و سانسور اینترنت در ایران یا هر جای دیگری است. به همین دلیل اگر می‌بینید که در اینجا کمتر می‌نویسم، بدانید دلیلش تلاش برای نوشتن در ویکی‌پدیا و ویکی‌نسک است 🙂

نوشتن دیدگاه