۱۰ قانون برای نوشتن در وب

نوشتن یک کتاب با نوشتن یک مقاله و یا یک نامه فرق دارد و به طبع همین تفاوت‌ها، نوشتن در وب هم دارای قوانینی است که مختص دنیای اینترنت می‌باشد. این قوانین تا حدودی باعث می‌شوند که خوانده شدن مطلب شما در دنیای اینترنت تضمین شود. اما این قوانین چیست؟

برای نوشتن در وب ۱۰ قانون کلی وجود دارد که شما باید از تک تک این قوانین پیروی کنید:

۱- مخاطب خود را بشناسید

شما باید در هنگامی که شروع به نوشتن یک مطلب می‌کنید، مخاطب خود را بشناسید و بدانید که وی از نوشته‌ی شما چه انتظاراتی دارد و می‌خواهد که چه چیزی را بدست بیاورد. شما باید این نکته را مد نظر قرار دهید که خواننده‌ی مطلب شما همه‌ی افراد نیستند، بلکه افرادی هستند که به دنبال هدف خاصی می‌گردند و به همین دلیل اگر بتوانید با خوانندگان خود گفتگو کنید و یا آنها را ملاقات کنید، بهتر می‌توانید مخاطب خود را بشناسید. در ضمن این نکته را نیز باید در نظر گرفت که شما نمی‌توانید بیش از سه تا پنج گروه خواننده را با یک مطلب تحت پوشش قرار بدهید.

۲- برای انتشار مطالب یک روش خاصی را دنبال کنید

باید دقت کنید که در چه زمانی، چه مطلبی را با چه ارزشی منتشر کنید. این نکته‌ی مهمی است که می‌تواند در خوانده شدن محتوای مطلب شما تاثیر بسزایی داشته باشد و می‌تواند یک مطلب شما را به پرخواننده‌ترین مطلب تبدیل کند و در عین حال می‌تواند یک مطلب خوب و بامحتوای شما را کاملا بدون خواننده کند.

۳- مطالب خود را ساده و کوتاه بنویسید

در دنیای وب بهتر است که نوشته‌های شما کوتاه و ساده باشند. این سادگی باید به گونه‌ای باشد که خواننده بتواند با چشم کلمات را بخواند و در خواندن آنها دچار مشکل نشود. در ضمن کوتاهی مطلب به این دلیل دارای اهمیت است چون ممکن است خواننده برای خواندن مطلب شما هزینه بدهد (مانند هزینه‌ی اینترنت) به همین دلیل مطالب کوتاه باعث می‌شوند تا خواننده مطلب شما را به صورت کامل بخواند. شما می‌توانید از این قواعد برای کوتاه کردن مطالب خود استفاده کنید:

  • عنوان: هشت کلمه یا کمتر
  • جملات: ۱۵ تا  ۲۰ کلمه
  • پاراگراف‌ها: ۴۰ تا ۷۰ کلمه
  • کل مطلب: ۵۰۰ کلمه یا کمتر

۴- مخاطب خود را شریک کنید

سعی کنید که مخاطب خود را به صورت مستقیم مورد خطاب قرار دهید به گونه‌ای که مخاطب شما احساس کند که شما با وی در حال صحبت کردن هستید. به همین دلیل از ضمیرهای دوم شخص استفاده کنید مانند «شما».

۵- خواننده‌ی خود را رها نکنید

زمانی که در یک مطلب در مورد موضوع خاصی توضیح می‌دهید بهتر است که لینکی هم به مرجع یا مراجع دیگر بدهید تا خواننده در صورت تمایل بتواند اطلاعات کامل‌تر را از آنجا دریافت کند. هیچگاه خواننده‌ی خود را در انتهای یک مطلب رها نکنید و لینک اضافی و مرتبط با آن را در ادامه‌ی مطلب قرار دهید.

۶- قبل از نوشتن، جستجو کنید

قبل از اینکه شروع به نوشتن کنید، در مورد موضوعی که می‌خواهید بنویسید، به خوبی جستجو کنید.

۷- عنوان‌های مناسب و جذاب انتخاب کنید

این نکته را نباید هیچگاه فراموش کنید چون:

  • افراد به اولین چیزی در یک مطلب توجه می‌کنند، عنوان است. اگر عنوان برای آنها جذاب نباشد، آن مطلب را رها می‌کنند و نمی‌خوانند.
  • در موتورهای جستجو عنوان یکی از عوامل تعیین کننده در انتخاب نتیجه‌ی یک جستجو می‌باشد. به همین دلیل عنوان مناسب و جذاب باعث می‌شود که مطلب شما به خوبی در موتورهای جستجو شناسایی شود.
  • زمانی که به یک مطلب لینک داده می‌شود، عنوان آن به نمایش درمی‌آید.

در نوشتن یک عنوان باید این قواعد را رعایت کنید:

  • تعداد کلمات آن نباید بیش از ۸ کلمه باشد.
  • از کلمات کلیدی در عنوان استفاده کنید.
  • از حروف اضافه و صفت تا جایی که می‌توانید استفاده نکنید.
  • عنوان ساده، رک و صریح باشد.

۸- مقدمه، جملات و پاراگراف‌های مناسب و جذاب بنویسید

در مقدمه همواره به سوالات چه کسی، چه، کجا، چه وقت و چگونه پاسخ دهید. به علاوه آن دقت کنید که مقدمه نباید بیش از ۵۰ کلمه باشد و این مقدمه باید آنقدر جذاب باشد تا خواننده را به خواندن کل مطلب تشویق کند.

هر جمله باید بین ۱۵ تا ۲۰ کلمه باشد. هر پاراگراف هم باید شامل ۴۰ تا ۷۰ کلمه باشد. این نکته را هم به یاد داشته باشید که خوانندگان مطالب شما در وب، به روش اسکن کردن مطالب را می‌خوانند و به همین دلیل اگر جمله‌ی اول پاراگراف جذاب نباشد، آن پاراگراف تا آخر خوانده نخواهد شد.

۹- متادیتای مناسب و جذاب انتخاب کنید

اگر شما نمی‌توانید متادیتای خوب بنویسید، شما نمی‌توانید در دنیای وب بنویسید! متادیتا محتوای یک وب را نشان می‌دهد؛ به طور مثال عنوان و مقدمه‌ی یک مطلب، متادیتا به حساب می‌آید.

۱۰- ویرایش کنید، ویرایش کنید، ویرایش کنید

بهتر است که مطالب شما را کسی به جز خودتان ویرایش کند. با این حال چند نکته را در مورد ویرایش باید در نظر بگیرید:

  • یک ویرایش خوب به ویرایشی گفته می‌شود که مدت زمان آن ۳۰ تا ۵۰ درصد مدت زمانی باشد که شما آن مطلب را نوشته‌اید.
  • بهتر است که هر مطلب را سه بار ویرایش کنید.
  • غلط‌های املایی و گرامری را در آخرین مرحله ویرایش کنید.

منبع: Marketing Profs

نوشتن دیدگاه

چگونه مجله‌ی اینترنتی پریانا نابود نشود!

اگر از وبگردهای حرفه‌ای باشید حتما خبر شروع به کار مجله‌ی اینترنتی پریانا را شنیده‌اید؛ نشریه‌ای که به صورت تخصصی به مسائل آی‌تی و پیرامون آن می‌پردازد. این مجله‌ی اینترنتی که با طراحی بسیار زیبا و پویای نوید عزیز ایجاد شده، در اول راه است و به همین دلیل دیدم بد نیست در شروع کار این مجله چند نکته را گوشزد کنم تا شاید این مجله به سرنوشت مجلات دیگر اینترنتی دچار نشود. امیدوارم که این نکات بدرد مسئولین این نشریه به خصوص دکتر مجیدی عزیز بخورد.

۱- یکی از مشکلات اساسی وب‌سایت‌های اینترنتی فارسی‌زبان نداشتن آیین‌نامه‌ی استاندارد نوشتاری است به گونه‌ای که هر نویسنده سبک خودش را برای قواعد نوشتاری رعایت می‌کند و به همین دلیل هیچگاه نمی‌توان یک وب‌سایت یک دست و استاندارد در این زمینه یافت! به همین دلیل به نظر من ایجاد یک آیین‌نامه‌ی نوشتاری استاندارد می‌تواند در این زمینه بسیار به کار آید. نکات بیشتر و تکمیلی در این مورد را نیمای عزیز توضیح داده است.

۲- ایجاد گروه‌های تخصصی برای این دسته مجلات بسیار ضروری است. این گروه‌ها می‌توانند با تقسیم کار و تمرکز بر روی موضوعات خاص باعث شوند تا تنوع مطالب مجله بیشتر شود و از تبدیل شدن مجله به یک بنگاه خبرپراکنی مُرده که تنها در مورد چند موضع خاص (وب ۲ یا نرم‌افزارهای کد باز) مطالب منتشر می‌کند، خارج شود.

۳- تا جایی که می‌شود از نویسندگان خواسته شود تا از منابع مختلف برای نوشتن مطالب خود استفاده کنند. این کار باعث می‌شود تا مجله از یک دارالترجمه‌ی خشک که نویسندگان آن تنها نقش یک مترجم را دارند به یک محیط پویا تبدیل شود تا خوانندگان احساس نزدیکی بیشتر با نویسنده کنند.

۴- یک نشریه‌ی حرفه‌ای نیاز به یک تیم حرفه‌ای و پول دارد! اگر پریانا در آینده می‌خواهد که مانند چند ماه اول شروع به کار خودش، زنده باشد و خون تازه در رگ‌هایش جریان داشته باشد، باید دادن حق‌الزحمه به نویسندگانش را در نظر بگیرید. چون زمانی که یک نویسنده بابت مطلبی که می‌نویسد دستمزد می‌گیرد، برای نوشتن مطلب جدید و بهتر انرژی تازه‌ای می‌گیرد (این را من به شخصه تجربه کرده‌ام!).

۵- برای هر یک از افرادی که در این مجله همکاری می‌کنند، باید عنوان و پُستی در نظر گرفت. این کار باعث می‌شود تا یک مطلب در یک فرآیند استاندارد و طبق اصول حرفه‌ای برای مخاطب منتشر شود. به عنوان مثال برای انتشار مطلب X باید ابتدا نویسنده آن را بنویسد، سپس یک ویراستار آن را از نظر قواعد ادبی و نوشتاری مورد بررسی قرار دهد و در نهایت سردبیر آن را از نظر ارزش خبری مورد بررسی قرار دهد و اگر دارای شرایط تعیین شده بود آن را منتشر کند.

امیدوارم مجله‌ی اینترنتی پریانا به یک مجله‌ی خوب و منبعی دقیق برای تمام کاربران فارسی‌زبان در اینترنت تبدیل شود.

راستی من هم در این مجله‌ی اینترنتی همکاری می‌کنم، اگر دوست داشتید اولین مطلب من را از اینجا بخوانید.

نوشتن دیدگاه