آیا نوشیدن الکل برای سلامتی خوب است؟

لیوان‌های پر از نوشیدنی الکلی

یکی از تصمیم‌هایی که در چند ماه اخیر گرفته‌ام این است که در این وبلاگ بیشتر و بیشتر بنویسم و این نوشتن تنها در مورد امنیت دیجیتال و سانسور اینترنت نباشد، چیزهایی که بعضی وقت‌ها ممکن است برای شمای خواننده تکراری و حوصله سربر باشد. در راستای همین تصمیم این مطلب را می‌توان شروع این تغییر در این وبلاگ دانست.😜

در طی دو سال اخیر یکی از رسانه‌های محبوب من فایننشال تایمز بوده است و در این مدت در شماره‌های آخر هفته این روزنامه مقاله‌های هیجان‌انگیز زیادی پیدا کرده‌ام. در شماره این هفته به مقاله بلندی در مورد تاثیر الکل بر روی انسان و مزیت‌های آن برخوردم که هیجان آن آنقدر زیاد بود که باعث شد این مطلب را اینجا بنویسم! دقت کنید که برای خواندن نسخه کامل مقاله، نیاز به عضویت ماهیانه فایننشال تایمز دارید 🙁

جذابیت این مقاله برای من در این است که تمام محتوای آن براساس یک سری تحقیقات علمی نوشته شده و برخلاف تصور عموم که نوشیدن الکل برای سلامتی مضر است، این تحقیقات نشان داده که نوشیدن الکل به میزان متعادل (براساس پیشنهاد دولت بریتانیا این میزان ۱۴ واحد در هفته است) باعث کاهش ۵۰ درصدی ابتلا به بیماری زوال عقل می‌شود. بخش دیگر جذاب این مقاله در جایی است که میزان شادی افرادی که الکل می‌نوشند از افرادی که الکل مصرف نمی‌کنند بیشتر است!

اگر هم سوال شما این است که الکل دقیقا چه تاثیری بر بدن انسان می‌گذارد که باعث افزایش شادی و همچنین کاهش ابتلا به بیماری زوال عقل می‌شود، باید در مورد اندورفین بیشتر بخوانید، هورمونی که احساس رضایت،‌ شادی و هیجان به انسان می‌دهد. اگر هم علاقه دارید که اندروفین را در بدن خودتان افزایش دهید،‌ سه راه حل ساده وجود دارد که عبارتند از ورزش کردن،‌ نوشیدن الکل به میزان متعادل و داشتن دوست.

خلاصه کلام اینکه نوشیدن الکل – به میزان متعادل – نه تنها بد نیست، بلکه باعث بهبود وضعیت روحی و سلامت شما می‌شود 🙂 پس نوش!

نوشتن دیدگاه

دو دهه سانسور اینترنت در ایران

سانسور اینترنت در ایران
منبع عکس

اینترنت را می‌توان یکی از بزرگترین چالش‌های حکومت ایران در دو دهه اخیر دانست و در طی این دو دهه، هر دولت سیاست‌های خاص خود را برای کنترل آن دنبال کرده است. در این مطلب نگاهی کلی به تاریخچه اینترنت و سیاست‌های سه دولت سیدمحمد خاتمی، محمود احمدی‌نژاد و حسن روحانی می‌اندازم تا به این صورت افرادی که ممکن است با تاریخچه سانسور اینترنت در ایران آشنا نباشند، کلیاتی از آنچه در طی این ۲۰ سال رخ داده است را به دست آورند.

دولت خاتمی: شروع سانسور اینترنت در ایران

دولت خاتمی را می‌توان دولتی دانست که در آن اینترنت در دسترس عموم قرار گرفت و افراد می‌توانستند با هزینه‌ای کم، کارت اتصال به اینترنت را خریداری کنند. با عمومی شدن استفاده از اینترنت در زمان خاتمی، دوران طلایی وبلاگستان فارسی شروع شد که در آن هزاران نفر -از جمله خودم- که هیچ مکانی برای نوشتن و بیان دیدگاه‌یشان را نداشتند، با درست کردن یک وبلاگ ساده به بیان دیدگاه‌های خود پرداختند.

با محبوبیت وبلاگ‌نویسی در دوران خاتمی و عدم کنترل بر روی محتوایی که بر روی اینترنت منتشر می‌شد، حکومت ایران و دولت خاتمی به فکر مدیریت محتوای تولید شده و دسترسی به این دست محتواها افتاد. از همین رو دولت خاتمی کلید اولیه سانسور و فیلترینگ اینترنت را زد و به این صورت وبلاگ‌های مختلفی که در آنها محتوای انتقادی به وضعیت کشور وجود داشت، زیر تیغ فیلترینگ رفتند.

صفحه فیلترینگ اینترنت در زمان دولت خاتمی
صفحه فیلترینگ اینترنت در زمان دولت خاتمی

در همینجا باید به این نکته مهم نیز اشاره کنم که برخلاف بسیاری از افراد که فکر می‌کنند خاتمی مخالف سانسور اینترنت در کشور بوده است، باید گفت که شخص خاتمی از حامیان سانسور اینترنت در کشور بوده، به عنوان مثال می‌توان به این مصاحبه اشاره کرد که در آن خاتمی از آزاد بودن تمام وب‌سایت‌های سیاسی خبر می‌داده در حالی که بسیاری از وبلاگ‌ها و وب‌سایت‌های سیاسی در آن زمان مسدود بودند – از جمله وبلاگم خودم.

علاوه بر این در دولت خاتمی برای اولین بار عده‌ای به دلیل فعالیت آنلاین دستگیر و مجرم شناخته شدند که در زمان خودش سروصدای زیادی را به پا کرد.

​دولت احمدی‌نژاد: سرکوب گسترده اینترنت در کشور

دولت احمدی‌نژاد را می‌توان دولتی دانست که در آن سرکوب اینترنت و آزادی‌های آنلاین به اوج رسید. به عنوان مثال در دولت احمدی‌نژاد و در اعتراضات به انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸، ایران برای اولین بار دسترسی به اینترنت را به صورت کامل قطع کرد.

علاوه بر این در دولت احمدی‌نژاد مفهوم اینترنت ملی – که این روزها از آن به عنوان «شبکه ملی اطلاعات (شما)» یاد می‌شود – شروع به شکل گرفتن کرد و ایده‌هایی مانند سیستم عامل ملی، آنتی‌ویروس ملی، نقشه گوگل اسلامی و… نیز مورد توجه قرار گرفتند. نکته مهمی که در مورد اینترنت ملی باید در اینجا بیان کرد آن است که بر خلاف تصور بسیاری، دولت احمدی‌نژاد هیچگاه نتوانست این ایده را به صورت کاملا اجرای کرد و دولت روحانی «شما» را از مرحله ایده و مطالعه به اجرا رساند.

صفحه فیلترینگ اینترنت در زمان دولت احمدی‌نژاد
صفحه فیلترینگ اینترنت در زمان دولت احمدی‌نژاد

در نهایت دولت احمدی‌نژاد دولتی بود که در آن فیلترینگ شبکه‌های اجتماعی مانند فیس‌بوک و توئیتر آغاز شد؛ هر چند که این سانسور هم اکنون خنده‌دار به نظر می‌رسد زیرا در حال حاضر محمود احمدی‌نژاد دارای حساب تایید شده در توئیتر است!​

دولت روحانی: تغییر رفتار کاربران اینترنت در ایران

دولت روحانی را می‌توان دولتی دانست که نسبت به دولت‌ها قبلی در زمینه کنترل اینترنت و همچنین کاربران اینترنت باهوش‌تر عمل کرده است. به عنوان مثال می‌توان به تعرفه اینترنت در کشور اشاره کرده که در ساختار جدید کاربران برای استفاده از وب‌سایت‌هایی که در خارج از ایران میزبانی می‌شوند (مثلاً تلگرام، گوگل و…) باید دو برابر نسبت به استفاده از وب‌سایت‌هایی که در داخل کشور میزبانی می‌شوند (آپارات، ورزش۳ و…)، هزینه پرداخت کنند.

اینگونه تعرفه‌بندی در بلندمدت می‌تواند رفتار و درک کاربران اینترنت در ایران را کاملاً تغییر دهد به طوری که در آینده‌ای نزدیک کاربران اینترنت ممکن است اینترنت را وب‌سایت‌های ایرانی مانند آپارات، دیجی‌کالا و… بدانند و ایده‌ای در زمینه وب‌سایت‌هایی مفیدی مانند ویکی‌پدیا نداشته باشند.

صفحه فیلترینگ اینترنت در زمان دولت روحانی
صفحه فیلترینگ اینترنت در زمان دولت روحانی

​علاوه بر مدیریت هوشمندانه رفتار کاربران در دولت روحانی – که از نگاه من خطرناک‌ترین اقدام تمام دولت‌های اخیر در زمینه فضای مجازی بوده است – می‌توان به عمومی شدن استفاده از اینترنت در دستگاه‌های موبایل (۳G و ۴G) اشاره کرد که باعث شد دسترسی به اینترنت از طبقه متوسط جامعه به طبقه کارگر و کم درآمد نیز برسد.

با راه‌اندازی ۳G و ۴G، سیاست فیلترینگ در دولت روحانی نیز دچار تغییر شد و با محبوبیت تلفن‌های همراه، سانسور وب‌سایت‌های مختلف تا حدودی زیادی کنار و تمرکز بر روی مدیریت و سانسور اپلیکیشن‌های موبایل گذاشته شد. برای مثال هم می‌تواند به فیلتر شدن اپلیکیشن‌های ارتباطی مانند وی‌چت، وایبر و در آخرین نمونه تلگرام اشاره کرد.

در نهایت هم باید به اجرایی شدن «شما» در دولت روحانی اشاره کرد که این امکان را به دولت روحانی و دولت‌های بعدی می‌دهد تا در زمان‌های بحرانی مانند تظاهرات سراسری، اینترنت جهانی را قطع کنند بدون آنکه سیستم ارتباطی در داخل کشور دچار مشکل شود.

مشهود است که در ایران با تغییر دولت سیاست‌های کلی سانسور اینترنت در کشور تغییر نکرده، هر چند که روش اجرای آن دچار تغییر شده است؛ مثلاً در دولت احمدی‌نژاد با مشت آهنین به سرکوب اینترنت پرداخته می‌شد اما در دولت روحانی به صورت غیرمستقیم و با طرح‌هایی مانند اراسه اینترنت رایگان برای استفاده از سرویس‌های داخلی، سانسور اینترنت اعمال می‌شود.


این مطلب را برای رادیو فردا نوشته‌ام و به همین دلیل این مطلب ابتدا در رادیو فردا و سپس در اینجا منتشر شده است. شما می‌توانید تمامی مطالب نوشته شده توسط من در رادیو فردا را در اینجا دنبال کنید.

نوشتن دیدگاه

منتظر دنیای Deepfake باشید!

اضافه کردن چهره نیکلاس کیج در فیلم مرد پولادین
اضافه کردن چهره نیکلاس کیج در فیلم مرد پولادین (منبع)

حدود ۶ سال پیش یکی از کارهایی که من در این وبلاگ انجام می‌دادم، گرفتن گاف خبرگزاری‌های مختلف در داخل ایران بود که اخبار جعلی (Fake News) را به عنوان اخبار واقعی به مخاطبان خود می‌فروختند. در آن زمان بحث اخبار جعلی آنقدرها در میان کاربران اینترنت و به‌خصوص شبکه‌های اجتماعی داغ نبود.

با گذشت حدود ۶ سال بحث اخبار جعلی و انتشار آنها در شبکه‌های اجتماعی به موضوع مهمی تبدیل شده است، که می‌توان اوج آن را در رفراندوم باقی ماندن/خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا و انتخابات ریاست جمهوری آمریکا دید.

در واکنش به انتشار اخبار جعلی – که سیاستمداران سرتاسر جهان نیز دستی در آن دارند – رسانه‌های مختلف بخشی با عنوان راست‌آزمایی درست کرده‌اند که یکی از نمونه‌های خوب درست‌سنجی مربوط به روزنامه نیویورک تایمز است. در حقیقت کاری که رسانه‌ها برای مقابله با اخبار جعلی انجام می‌دهند آن است که با مقایسه سخنان و اخبار منتشر شده با منابع دیگر و همچنین آمار و ارقام، درست یا نادرست بودن آن را به بررسی می‌کنند.

هر چند که مقابله با اخبار جعلی پیچیدگی‌های خودش را دارد، اما همچنان امکان رو کردن دست اخبار جعلی وجود دارد؛‌ اما در مورد مقابله با اخبار جعلی در سال‌های آینده جای شک بسیاری است زیرا مفهومی جدید با نام Deepfake (جعل‌عمیق؟) در حال شکل گرفتن است که به کمک تکنولوژی می‌توان اخبار و محتوایی جعلی‌ای را تولید کرد که امکان به چالش کشیدن آنها بسیار سخت و در برخی موارد غیرممکن باشد!

در Deepfake شما می‌توانید یک ویدیو از سخنرانی یک مقام سیاسی درست کنید که با صدا و تصویر وی باشد به گونه‌ای که مخاطب فکر می‌کند این سخنان را او گفته است در حالی که چنین چیزی از پایه و اساس درست نیست! یا اینکه یک دولت سرکوبگر می‌تواند یک مصاحبه تلویزیونی علیه یکی از مخالفانش را تولید و سپس آن را منتشر کند.

عامل اصلی‌ای هم که باعث شد این مطلب را در اینجا بنویسم به نگرانی من در دنیای Deepfake بازمی‌گردد که این تکنولوژی به دولت‌هایی مانند ایران این امکان را بدهد که بدون دستگیر کردن یک مخالف سیاسی، یک اعتراف اجباری جعلی از فرد مورد نظر را تهیه و سپس آن را بر روی اینترنت منتشر کنند، یا آنکه ویدیو پورن از یک مخالف سیاسی تولید و براساس آن ویدیو، وی را دستگیر و محکوم به اعدام کنند! و این یعنی یک خطر بزرگ که قبل از دیر شدن باید آمادگی لازم و روش‌های مقابله با آن را بررسی کرد و یاد گرفت.

خلاصه کلام اینکه به زودی باید منتظر اخبار جعلی پیچیده‌ای باشیم که حدس زدن آنها بسیار سخت است و نیاز به تکنولوژی برای مقابله با آن است، اخباری که برای درست‌سنجی آنها تنها یک جستجوی ساده در اینترنت کافی نیست.

پی‌نوشت ۱: ایده این مطلب از این مقاله روزنامه فایننشال تایمز گرفته است.

پی‌نوشت ۲:‌ خواندن این مقاله دانشگاهی که مربوط به ویدیو زیر است را پیشنهاد می‌کنم.

پی‌نوشت ۳: اگر علاقه به تولید ویدیو جعلی دارید، بد نیست اپلیکیشن FakeApp را امتحان کنید!

نوشتن دیدگاه