آیا آمدن نتفلیکس به ایران اهمیت دارد؟

در چند روز گذشته یکی از خبرهایی که در میان کاربران ایرانی تا حدودی سروصدا به پا کردن و رسانه‌های مختلفی هم به آن پرداختند، خبر اضافه شدن نام ایران در میان کشورهایی است که می‌توانند از نتفلیکس استفاده کنند.

نتفلیکس در ایران

هر چند که این خبر بسیار خوب و جذاب است، اما اگر واقعیتش را بخوانید تنها در حد همان خبر خوب است و در عمل بود و نبود نتفلیکس برای ایرانیان داخل کشور آنقدرها مهم نیست!

دلیل این عدم کاربرد هم به سه نکته مهم و اساسی بازمی‌گردد که خیلی از رسانه‌ها به خصوص رسانه‌های فارسی زبان به آن توجه نکرده‌اند:

۱- امکان پرداخت به نتفلیکس وجود ندارد: برای استفاده از نتفلیکس شما نیاز دارید که هزینه‌ای را به صورت ماهیانه بدهید (مثلا در بریتانیا از ۵.۹۹ پوند شروع می‌شود) که برای پرداخت این هزینه باید کارت مستر/ ویزا و یا آنکه حساب پی‌پل داشته باشید. حال آنکه می‌دانید هیچ کدام از این دو حالت در دسترس کاربران داخل ایران نیست و به همین دلیل امکان عضویت در نتفلیکس وجود ندارد. حتی اگر فرض کنیم که با رفع تحریم‌ها غرب و به خصوص آمریکا بر علیه ایران، این مشکل حل شود، باید بگویم که نکته بعدی امکان استفاده از نتفلیکس را سخت‌تر می‌کند!

۲- عدم وجود اینترنت سریع و ارزان در ایران: نکته دوم که می‌توان آن را حادتر از نکته اول دانست داستان همیشگی اینترنت بی‌کیفیت در کشور و قیمت گران آن است که عملا استفاده از نتفلیکس را بی‌معنی و بدون صرفه اقتصادی می‌کند.

همانگونه که می‌دانید در ایران اینترنت به صورت نامحدود ارائه نمی‌شود و شما باید حجم ماهیانه مشخص (مثلا ۵ گیگابایت در ماه) خریداری کنید و اگر این حجم تمام شد، باید مجددا حجمی را خریداری و هزینه‌ای را پرداخت کنید. حالا فرض کنید که در این شرایط بخواهید یک فیلم با کیفیت استاندارد و نه HD تماشا کنید که حجمی حدود ۸۰۰ مگابایت دارد؛ تازه سرعت کم که باعث توقف‌های زیاد در میان فیلم می‌شود را کنار بگذارید.

از همین رو درست است که امکان استفاده از نتفلیکس هیجان‌انگیز است، اما داشتن زیرساخت مناسب نیاز اولیه آن است که متاسفانه در ایران وجود ندارد.

۳- فیلترینگ اینترنت در ایران وجود دارد: این نکته دیگر نیاز به هیچ توضیحی ندارد و اگر در ایران باشید به طور قطع می‌دانید که وضعیت فیلترینگ در کشور چگونه است و با توجه به اینکه فیلم‌هایی که در تنفلیکس وجود دارند با دیدگاه حکومت ایران یکی نیستند، به طور قطع باید انتظار مسدود شدن آن را داشت و اگر این اتفاق رخ بدهد، هر زمان که کاربری در ایران پرداختی را به نتفلیکس انجام دهد، در حقیقت قانون جرایم رایانه‌ای را نقض کرده که می‌تواند برای وی عواقبی داشته باشد.

در نهایت متاسفانه در دسترس قرار گرفتن نتفلیکس برای کاربران داخل کشور هر چند که می‌تواند هیجان‌انگیز باشد، اما آنقدرها کارآیی ندارد و تنها برای تبلیغات تنفلیکیس و نقشه بالا خوب است! راستی بد نیست به این نکته هم اشاره کنم که این دست خبرها به طور قطع لرزه بر وب‌سایت‌هایی مانند آپارات می‌اندازد که به دلیل سانسور اینترنت در ایران رشد کرده‌اند و باید منتظر واکنش این دست سایت‌ها و همچنان صداوسیما نیز بود.

پی‌نوشت: به نظر می‌رسد که در کمتر از یک روز از اضافه شدن ایران در لیست کشورهایی که می‌توانند از نتفلیکس استفاده کنند، این وب‌سایت فیلتر شده است!

نوشتن دیدگاه

کارگزاران سایبری ایران، برنامه‌ای برای فعالیت‌های مدنی در فضای مجازی

برنامه کارگزاران سایبری ایران

اگر در ایران باشید (که بیشتر خوانندگان این وبلاگ از ایران هستند)، به طور قطع نام فیلترشکن «سایفون» را شنیده‌اید و به احتمال زیاد نام آزمایشگاه فناوری- پژوهشی اصل ۱۹ نیز به گوش‌تان خورده است.

این سازمان از اول فوریه ۲۰۱۶ (۱۲ بهمن ۱۳۹۴) برنامه‌ای با نام «کارگزاران سایبری ایران» راه‌اندازی خواهد کرد که در آن به کسانی که پروژه‌های نوآورانه برای فعالیت‌های مدنی در فضای مجازی داشته باشند یک سری آموزش و کمک مالی ۵ هزار دلاری اعطا خواهد کرد.

حالا اگر شما ایده هیجان‌انگیزی مرتبط با این موضوع دارید، می‌توانید ایده خود را با توجه به شرایطی که در اینجا بیان شده است برای اصل ۱۹ بفرستید تا یکی از ۳ تا ۵ نفر برگزیده برنامه کارگزاران سایبری ایران شوید. دقت کنید که مهلت ارسال ایده‌هایتان تا ساعت ۱۱:۵۹ شب به وقت غرب آمریکا در روز ۲۲ ۲۹ ژانویه ۲۰۱۶ که برابر با ۳ ۹ بهمن ۱۳۹۴ در ساعت ۱۲:۳۰ ایران است خواهد بود.

اگر هم سوالی در زمینه این برنامه دارید، بد نیست که یک ایمیل به نشانی stewards در asl19.org بزنید.

نوشتن دیدگاه

تاثیر حمله به سفارت عربستان بر روی استارتاپ‌ها

سفارت عربستان در تهران
سفارت عربستان در تهران

در طی چند روز اخیر داغ‌ترین خبر در بین ایرانیان سرتاسر دنیا داستان حمله به سفارت و کنسولگری عربستان در تهران و مشهد بوده است که با یک جستجوی ساده می‌توانید ده‌ها تحلیل،‌ دیدگاه و نظر در این زمینه پیدا کنید. اما چیزی که در میان این تحلیل‌ها به فراموشی سپرده شده است ثاثیر این دست حوادث بر روی فضای استارتاپی ایران و به طور کل فناوری اطلاعات است.

به احتمال زیاد شما با خواندن پاراگراف بالا به خودتان می‌گوید که این ماجرا چه ربطی به استارتاپ‌های ایرانی دارد در حالی که مسئله کاملا سیاسی است و هیچ ربطی دنیای تکنولوژی ندارد.

اگر شما چنین فکری می‌کنید باید بدانید که اشتباه می‌کنید و در این داستان یک فاکتور مهم را که تاثیر مستقیم بر روی استارتاپ‌های ایرانی دارد را در نظر نگرفته‌اید: ریسک سرمایه‌گذاری.

قبلا در مطلبی در مورد چرایی عدم حضور شرکت‌های تکنولوژی غربی در ایران صحبت کرده‌ام و به نکات مختلفی از جمله ریسک بالای سرمایه‌گذاری در ایران اشاره کرده‌ام. حال آنکه دقیقا حادثه‌ای مانند حمله به سفارت عربستان مجددا این نکته را در ذهن سرمایه‌گذاران خارجی زنده می‌کند که چه تضمینی وجود دارد که ما سرمایه‌یمان را به داخل ایران ببریم و سپس عده‌ای تندرو که امکان کنترل آنها توسط دولت وجود ندارد، به بخش‌هایی که ما در آنها سرمایه‌گذاری کرده‌ایم (مثلا یک فروشگاه زنجیره‌ای) حمله نکنند؟

و در دنیای واقعیت هم باید به این دست سرمایه‌گذاران حق داد چون وقتی که عده‌ای به سفارت یک کشور که خاک آن کشور محسوب می‌شود به راحتی حمله می‌کنند، حمله کردن به یک تجارت برایشان مانند آب خوردن خواهد بود!

از همین رو متاسفانه چه خوشمان بیاید و چه خوشمان نیاید، حمله به سفارت عربستان باعث زنده شدن خاطره حمله به سفارت بریتانیا و آمریکا در سال‌های گذشته شده است و از همین رو به احتمالا زیاد بسیاری از افرادی که علاقه به سرمایه‌گذاری در ایران را داشته‌اند را به فکر فرو خواهد بود، به خصوص سرمایه‌گذاری در بخش تکنولوژی و استارتاپ که شکننده‌تر از بخش‌هایی مانند نفت و پتروشیمی است.

 

نوشتن دیدگاه

امنیت مرورگر شما چگونه است؟

Panoptoclick

قبلا در مورد بنیاد مرزهای الکترونیکی یا Electronic Frontier Foundation و یکی از سرویس‌های جذاب آن که بررسی امنیت اپلیکیشن‌ها و نرم‌افزارهای مختلف ارتباطی است صحبت کرده‌ام و به همین دلیل به احتمال زیاد با این بنیاد که می‌توان آن را پیر مغان در عرضه حریم خصوصی کاربران در دنیای دیجیتال دانست آشنا هستید.

در ادامه کارهای جذاب بنیاد مرزهای الکترونیکی، اخیرا این بنیاد سرویس جدیدی با نام Panopticlick راه‌اندازی کرده است که به کمک آن شما می‌توانید از وضعیت مرورگر خود در مقابل رهگیری وب‌سایت‌ها مختلف مطلع شوید. به عنوان مثال شما به کمک این سرویس می‌توانید متوجه شوید که آیا مرورگر شما درخواست‌های مختلف برای رهگیری شما از سوی وب‌سایت‌های مختلف را مسدود می‌کند یا خیر؛ مثلا تصویر زیر نتیجه بررسی Panopticlick در مورد مرورگر گوگل کروم من است:

نتایج Panopticlick برای مرورگر کروم

اگر با خواندن پاراگراف بالا این سوال برای شما مطرح شده است که چه اهمیتی دارد که وب‌سایت‌های مختلف وبگردی ما را دنبال کنند، ابتدا شما را به خواندن این مطلب وبلاگم دعوت می‌کنم و پس از آن به این نکته اشاره می‌کنم که با رهگیری وبگردی‌ها شما توسط مرورگر، امکاناتی مانند Private Browsing و یا Icognito بعلاوه استفاده از وی‌پی‌ان بی‌معنی می‌شوند زیرا شما به راحتی قابل شناسایی هستند!

در نهایت هم اگر فعالیت‌های آنلاینی می‌کنید که نگران رهگیری توسط وب‌سایت‌ها، شرکت‌ها و دولت‌های مختلف هستید، پیشنهاد من به شما آن است که حتما از مرورگر تور (Tor) استفاده کنید. در ضمن، برای محافظت از خود در مقابل رهگیری وب‌سایت‌های مختلف حتما افزونه Privacy Badger را نصب کنید.

نوشتن دیدگاه

پیام خطای ۴۵۱

در سال‌های اخیر تمرکز دولت‌های برای کنترل و سانسور اینترنت بیش از پیش شده است و شاید بهترین نمونه آن را مقابله دولت‌های غربی و به خصوص آمریکا با وب‌سایت‌های تورنت که امکان دانلود فیلم‌ها، سریال‌ها، نرم‌افزارها و… را می‌دهند دانست.

به همین دلیل در سال‌های اخیر در زمانی که وب‌سایتی به دستور یک دولت مسدود می‌شد، پیام خطای مشخصی که نشان دهنده آن باشد که این وب‌سایت به دستور دولت مسدود شده است نمایش داده نمی‌شد و در بیشتر مواقع پیام نمایش داده شده پیام خطای ۴۰۳ بود:

پیام خطای ۴۰۳
پیام خطای ۴۰۳ (منبع عکس)

این عدم نشان دادن پیام مشخص باعث می‌شد که کاربران از سانسور صورت گرفته توسط دولت‌ها به صورت دقیق مطلع نشوند.

حالا خبر خوش آن است که از این پس وب‌سایت‌هایی که به دستور دولت‌ها مسدود و سانسور می‌شوند، پیام خطای ۴۵۱ ۴۱۵ را نمایش می‌دهند که نام آن برگرفته از کتاب «فارنهایت ۴۵۱» است، کتابی که یک رمان علمی- تخیلی در مورد سانسور حکومتی و کتاب‌سوزی است.

پیام خطای ۴۱۵
 نمونه‌ای از پیام خطای ۴۱۵ ۴۵۱‍

خلاصه کلام اینکه از این پس هر زمانی وب‌سایتی به درخواست دولتی سانسور و از دسترس خارج شود، پیام ۴۱۵ ۴۵۱ مانند آنچه که در تصویر بالا مشاهده می‌کنید نمایش داده خواهد شد؛ البته برخی دولت‌ها این امکان را دارند که از نمایش این پیام جلوگیری کنند؛ هر چند که اگر این کار را دولتی انجام دهد باید این سوال مطرح شود که از چه چیزی آن دولت می‌ترسد که از نمایش پیام خطای ۴۱۵ جلوگیری کرده است.

در هر صورت اگر زمانی پیام ۴۱۵ ۴۵۱ را مشاهده کردید، بدانید که آن وب‌سایت توسط یک دولت سانسور و مسدود شده است. البته می‌دانم که مفهوم سانسور از هر نظر برای من و شمایی که در ایران زندگی کرده‌ایم و یا می‌کنیم کاملا آشنا است و نیازی به دیدن پیام ۴۱۵ ۴۵۱ نیست!

پی‌نوشت: به دلیل بی‌دقتی در بخشی از متن نام خطا را ۴۱۵ عنوان کرده بودم که نام درست آن ۴۵۱ است 🙂

نوشتن دیدگاه