آقای حسین شریعتمداری تغییر تا چه اندازه؟ السلام‌علیکم- بخش اول

یادداشت‌های دایی

پرزیدنت باراک اوباما

هنوز چندی نیست که از سیاست‌های جورج بوش گذر کرده‌ایم، سیاست «یا با ما یا بر ما» و دکترین «جنگ پیش‌گیرانه». از یکسال پیش ریاست جمهور جدیدی با شعار تغییر در آمریکا بر روی کار آمد. دست دوستی دراز کرد. فرمودید که دستی چدنی است که روی آن مخمل کشیده است. دست خود را به دوستی دراز کرد، گفتید که دست چپ خود را دراز نموده است، اما پرزیدنت اوباما به عنوان یک فرد در چهارچوب سیستم پیچیده‌ای که شخص قدرت مانور آنچنانی که شما تصور می‌فرمایید ندارد، قدم‌های مهمی طی یکسال گذشته برداشته است. راهبرد جهانی سیاست اوباما به جای تکروی جورج بوش، براساس همکاری با قدرت‌های بزرگ به ویژه با اروپا استوار گشته است. او به پیمان‌های بین‌المللی ارج می‌نهد و اخیرا در کنفرانس محیط زیست کپنهاگ شرکت نمود، هر چند به دلیل محدودیت سیستم، موفقیتی نسبی جهت کنترل تغییرات آب و هوایی به دست آورد. او دفاع ضد موشکی را از لهستان و چک برچید و در جهت تقویت سازمان ملل حرکت نموده است. بله انجام این کارها منجر به دریافت جایزه‌ی صلح نوبل او گردید.

جهت دید بهتری از پرزیدنت اوباما در ذیل متن سخنرانی او در دانشگاه قاهره در روز پنجشنبه ۴ ژوئن ۲۰۰۹ را مرور می‌کنیم:

ادامه خواندن “آقای حسین شریعتمداری تغییر تا چه اندازه؟ السلام‌علیکم- بخش اول”

نوشتن دیدگاه

فرصت سوخته: ۱۰ فرمان پرزیدنت جیمی کارتر

یادداشت‌های دایی

جیمی کارتر، رئیس جمهوری اسبق آمریکا

در طول زندگی‌ام با مواردی مواجه شدم که افرادی موثر بر زندگی میلیون‌ها انسان، و در این مورد شاید کل جهان، از به ثمر رساندن برنامه‌ی کلیدی خود به دلایلی که عمدتا آز و طمع‌ورزی دیگران بوده است بازمانده‌اند. شناخت بعضی از این موارد برایم سالیان دراز طول کشیده است. پرزیدنت جیمی کارتر ۳۹مین رئیس جمهوری ایالات متحده‌ی آمریکا از سال ۸۱-۱۹۷۷ بود. مواضع جمهوری اسلامی ایران در ابتدای انقلاب در مقابل او و همچنین مواضع گرفته شده در دوران بیل کلینتون و در حال حاضر در برابر پرزیدنت باراک اوباما نیاز به بازنگری اصولی دارد. برخورد با آمریکا به عنوان یک مجموعه هموژن و یکدست و صف‌آرا کردن کلیه‌ی نیروها و اندیشه‌ها در یک جبهه‌ی واحد دور از واقعیت می‌باشد. تاریخ نشان داده است که تفاوت‌های جناح‌های مختلف هر کشوری همچنان که بوضوح در ایران نیز قایل لمس می‌باشد، منجر به سیاست‌هایی گاها کاملا متضاد می‌گردد و هنر استفاده از فرصت‌های گفتگو و مذاکره نه تنها از بسیاری از حوادث ناگوار جلوگیری می‌نماید، بلکه امکان تفاهم و همزیستی مسالمت‌آمیز را نیز فراهم می‌آورد.

در اینجا به سیاستمداری که فرصت اجرای برنامه‌هایش را از دست داد می‌پردازم. جیمی کارتر اولین رئیس جمهوری آمریکا بود که مسئله‌ی بحران انرژی آمریکا را با ملت خود در میان نهاد. او در ۱۸ آوریل ۱۹۷۷ در یک گفتگوی صمیمانه تلویزیونی با ملت آمریکا، برنامه‌ای انسانی و عملی برای مقابله با بحران انرژی را در میان گذاشت. چنانچه برنامه‌ی جیمی کارتر فرصت عمل می‌یافت، نه مردم آمریکا و نه مردم جهان در وضعیت بحرانی رو به جنگ فعلی قرار نمی‌گرفتند. پیش‌بینی ۳۳ سال پیش او در مورد مصیبت عظیم ملی آمریکا قابل تامل است. به جهت اهمیت این موضع تاریخی، در ذیل چکیده‌ی گفتار او به همراه ۱۰ فرمان جیمی کارتر مرور می‌گردد.

ادامه خواندن “فرصت سوخته: ۱۰ فرمان پرزیدنت جیمی کارتر”

نوشتن دیدگاه

و نوبت به بلاگبان رسید…

چند هفته‌ای است که وب‌سایتی با نام بلاگبان در بین وب‌سایت‌های فارسی‌زبان شروع به کار کرده است. بلاگبان که هدفش تنها و تنها جمع‌آوری مهم‌ترین مطالب وبلاگستان فارسی است، یک پروژه‌ی کاملا مستقل است که به هیچ جا وابسته نیست و از هیچ حزب و مسلکی حمایت نمی‌کند و تنها کارش ایجاد چکیده‌ای از مطالب وبلاگستان فارسی است.

اما شاید برای شما سوال پیش آمده باشد که بلاگبان را چه کسانی اداره می‌کنند؟

مدیران بلاگبان من و نیما اکبرپور هستیم که کلیه‌ی امور مربوط به بلاگبان را انجام می‌دهیم. از توییت کردن گرفته تا تایید وبلاگ‌ها و نوشتن نظر پای تمامی فیدهای شما در فرندفید. به همین دلیل از این نظر باید خیال‌تان کاملا راحت باشد که بلاگبان را یک مشت ربات اداره نمی‌کنند و انسان‌هایی کاملا زنده و سرحال‌ (!) مدیریت آن را بر عهده دارند. علاوه بر این باید گفت که بلاگبان کاملا مستقل است و به هیچ جا وابسته نیست. این بدان معناست که بلاگبان و مدیران آن سعی نمی‌کنند که دیدگاه و یا وبلاگی را حذف کنند و تنها بر مبنای تمام قوانینی که در بلاگبان به روشنی آمده است، عمل می‌کنند.

علاوه بر این، باید گفت که بلاگبان متعلق به هیچ کس نیست و این پروژه تنها و تنها با همکاری تک تک شما بلاگرهای وبلاگستان فارسی رهبری می‌شود و رشد می‌کند. به همین دلیل به حمایت تک تک شما بلاگرها نیازمندیم و از همین‌جا از تمامی وبلاگ‌نویسان دعوت می‌کنم که در رشد و توسعه‌ی این پروژه همکاری کنید.

حالا شاید بگویید، خوب بلاگبان چه می‌کند؟

بلاگبان یک وب‌سایت است که تنها و تنها به جمع‌آوری مطالب وبلاگستان فارسی می‌پردازد و از بین هزاران مطلبی که هر روز در این جامعه‌ی مجازی منتشر می‌شود، برگزیده‌های آن را که توسط بلاگرهای وبلاگستان فارسی انتخاب شده است را منتشر می‌کند. این نکته در بلاگبان نکته‌ای کاملا حیاتی است و بدین معنا است که در بلاگبان تنها وبلاگ‌نویسان حق رای دارند! البته در این مورد در بلاگبان و وبلاگ آن به صورت مفصل توضیح داده‌ایم.

در نهایت باید گفت که بلاگبان از هیچ حرکت سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و… حمایت نمی‌کند و تنها حیطه‌ی کاری آن آی‌تی و فناوری اطلاعات می‌باشد.

پ.ن. جمله‌ی آخر مثل اینکه باعث سو تفاهم شده است. منظور من از جمله‌ی آخر این بوده است که ما حرکت سیاسی، اجتماعی و… را رهبری و یا اجرا نمی‌کنیم. ممنون از سمیه‌ی عزیز که این نکته را گوشزد کرد.

نوشتن دیدگاه

شاه کلید پیش‌بینی حوادث جهان در آینده (۳)

یادداشت‌های دایی

… ادامه

جهت روشن‌تر شدن اهمیت موضوع انرژی مایلم چند قول را ذکر نمایم:

هیچ موضوعی به اندازه‌ی انرژی آینده‌ی ما اساسی نمی‌باشد.

پرزیدنت باراک اوباما، ۲۶ ژانویه ۲۰۰۹

نفت کالایی بی‌مانند است بدین معنی که طبیعتی استراتژیک دارد… انرژی به واقع پایه‌ی اقتصاد جهان می‌باشد. نفت پایه و بنیان اقتصاد جهان است و از هر کالای دیگری متمایز می‌باشد.

دیک چنی، ۴۶مین معاون اول ریاست جمهوری ایالات متحده‌ی آمریکا (این سخن در زمانی که وی مدیر عامل شرکت نفتی هالیبرتون بود، ایراد شده است)

زنگ‌های خطر را در نوامبر سال ۲۰۰۷ به صدا درآوردیم و نوامبر امسال (یعنی ۲۰۰۸) با ارائه‌ی گزارش «آینده‌ی انرژی جهان» زنگ‌ها با صدای بلند‌تری به صدا درآمدند… این بر عهده‌ی دولت‌هاست. ما خطر را به آنها گوشزد کرده‌ایم.

Fatih Birol، رئیس اقتصادی مرکز انرژی جهانی (IEA)، آوریل ۲۰۰۹ چاپ شده در مجله‌ی شورای روابط خارجی آلمان

سازمان انرژی جهانی (IEA) به تازگی گزارش نموده است که تعداد پروژه‌های جدید تولید نفت ظرف ۵ تا ۶ سال آینده جهت ایجاد ظرفیت‌های جدید تولید کافی نمی‌باشند تا از افت تولید نفت جهانی جلوگیری نمایند.

ساداد الحسینی، قائم مقام اکتشاف و تولید Saudi Aramco (شرکت ملی نفت عربستان، تولیدکننده‌ی یک هشتم نفت جهان بوده است)

در دهه‌ی ۸۰ برای افراد مطلع مشخص گردیده بود که نرخ رشد جمعیت، فقر، لطمات محیط زیستی و کمبود منابع با چنان سرعتی رو به افزایش است که امکان ادامه‌ی آن میسر نمی‌باشد. مهم‌ترین تحقیق در این زمینه (Meadow, et al. 1972) تحت عنوان «محدودیت رشد» (Limits to Growth) به چاپ رسید که با مخالفت‌ها یا تمجیدهای فراوانی همراه گشت. گروه مخالفین شامل سنتی‌ها بودند که به مفید بودن رشد اعتقاد داشتند. عجله‌ی آنها در رد نظریه‌ی «محدودیت رشد» سریع و فوری بود. احتمالا انگیزه‌ی آنها بر این اعتقاد راسخ بود که پیام «محدودیت» خیلی ترسناک است که واقعیت داشته باشد (برای مثال Cole, et al. 1973). شاید به عنوان یک تلاش جهت انحراف یا تقلیل اثر پیام «محدودیت» کلمه‌ی «پایداری» (Sustainable) به عنوان یک صفت جایگزین شروع به استفاده‌ی عام گردید. استفاده از عنوان جدید «پایداری» خاطرآسودگی و اطمینان برای آنهایی به وجود آورد که حتی به طور موقت تمایل داشتند فکر کنند که «محدودیت رشد» ممکن نیست.

ادامه خواندن “شاه کلید پیش‌بینی حوادث جهان در آینده (۳)”

نوشتن دیدگاه

شاه کلید پیش‌بینی حوادث جهان در آینده (۲)

یادداشت‌های دایی

… ادامه

استفاده از واژه‌ی قله‌ی تولید نفت (Peak Oil) به صورت اسم خاص برای لحظه‌ای از تاریخ که تولید جهانی نفت به حداکثر ممکن خود می‌رسد، اطلاق می‌گردد. هابرت پیش‌بینی نمود که قله‌ی تولید نفت جهانی در حدود ۸۴ میلیون بشکه در روز در حوالی سال‌های ۱۹۹۵ اتفاق خواهد افتاد. اما به دلیل بحران انرژی در دهه‌ی ۷۰ و افزایش شدید قیمت نفت که منجر به استفاده بهینه‌تر از منابع نفتی گردید، وقوع قله‌ی تولید نفت برای مدت کوتاهی به تاخیر افتاد. طبق برآورد آلبرت بارتلت (Albert A. Bartlett)، پرفسور فیزیک در دانشگاه کلرادو آمریکا قله‌ی تولید نفت در سال ۲۰۰۴ اتفاق افتاده و تولید نفت از این سال ثابت باقی مانده است. نگارنده با توجه به افزایش شدید قیمت نفت از دسامبر ۲۰۰۷ و رسیدن قیمت هر بشکه نفت به ۱۴۷ دلار در جولای ۲۰۰۸ معتقد است قله‌ی تولید نفت حداکثر در سال ۲۰۰۷ اتفاق افتاده است. لازم به توضیح است که میزان تولید در سال ۲۰۰۶ برابر ۸۵٫۲۴ میلیون بشکه در روز بوده است که بسیار نزدیک به پیش‌بینی هابرت برای حداکثر تولید نفت می‌باشد.

ادامه خواندن “شاه کلید پیش‌بینی حوادث جهان در آینده (۲)”

نوشتن دیدگاه