لذتی از نوع دفترچه‌ی کوچک

زمانی که در تهران بودم دفترچه‌ی کوچکی خریدم که در آن یادداشت‌های مهم یا برنامه‌ی روزانه‌ام را بنویسم. از زمانی که به زاهدان آمده‌ام، نوشتن در این دفترچه به یکی از تفریح‌های من تبدیل شده است به گونه‌ای که این دفترچه مانند گوشی تلفن همراهم، همواره با من است و هر نکته یا موردی را که به ذهنم می‌رسد را در آن یادداشت می‌کنم و در وقت مناسب به آن می‌پردازم.

حال آنکه اگر زمانی به وبلاگ‌نویسی معتاد شده بودم، هم اکنون به یادداشت کردن در دفترچه‌ی کوچکم معتاد شده‌ام. اعتیادی که باعث شده است اینجا مدت‌ها خاک بخورد و کسی به دادش نرسد!

راستی، شایعه‌ها را شنیده‌اید؟ اگر نه تا چند روز دیگر آنها را خواهید شنید!