چرا عربده می‌کشید؟

بد روزگاری شده است، بد مردمی شده‌ایم، بد جهانی شده است! همه چیز دارد بد می‌شود. همه دارند بد می‌شوند و صداقت، منطق و دوستی دارد کم‌کم ساک مسافرتی‌اش را می‌بندد و به یک کره‌ی دیگر در کهکشان دیگری می‌رود. می‌دانید چرا؟

چون عربده‌کشی در جهان و مخصوصا ایران در حال نهادینه شدن است. هر کسی زورش به جایی نمی‌رسد (مانند خودم!) زود عربده می‌کشد و فریاد وامصیبتا سر می‌دهد. هر کسی که نمی‌داند از شرایط بدی زندگی‌اش چگونه فرار کند دست به عربده‌کشی می‌زند و به زمین و زمان فحش می‌دهد. نمونه می‌خواهید؟ کافی است که از صبح تا ظهر در سر یکی از چهارراه‌های شهرتان بیاستید!

خلاصه آنکه رفتارهای هیئتی، لُمپنی و احساساتی این روزها بدجوری من را اذیت می‌کند؛ رفتارهایی که اگر جلوی آن را نگیریم نه تنها خودمان را نابود می‌کنیم، بلکه فرهنگ و هر آنچه که در این سال‌ها به دست آورده‌ایم را نیز نابود خواهیم کرد.

پس بی‌زحمت به جای آنکه برای مردم غزه عربده بکشید، به جای آنکه از نابرابری‌ها و کمبودها عربده بکشید، به جای آنکه از فیلتر شدن وبلاگ‌تان عربده بکشید، به دنبال یک راه حل اساسی و منطقی باشید چون همواره عربده در مقابل منطق شکست می‌خورد.