چگونه مجلهی اینترنتی پریانا نابود نشود!
اگر از وبگردهای حرفهای باشید حتما خبر شروع به کار مجلهی اینترنتی پریانا را شنیدهاید؛ نشریهای که به صورت تخصصی به مسائل آیتی و پیرامون آن میپردازد. این مجلهی اینترنتی که با طراحی بسیار زیبا و پویای نوید عزیز ایجاد شده، در اول راه است و به همین دلیل دیدم بد نیست در شروع کار این مجله چند نکته را گوشزد کنم تا شاید این مجله به سرنوشت مجلات دیگر اینترنتی دچار نشود. امیدوارم که این نکات بدرد مسئولین این نشریه به خصوص دکتر مجیدی عزیز بخورد.
۱- یکی از مشکلات اساسی وبسایتهای اینترنتی فارسیزبان نداشتن آییننامهی استاندارد نوشتاری است به گونهای که هر نویسنده سبک خودش را برای قواعد نوشتاری رعایت میکند و به همین دلیل هیچگاه نمیتوان یک وبسایت یک دست و استاندارد در این زمینه یافت! به همین دلیل به نظر من ایجاد یک آییننامهی نوشتاری استاندارد میتواند در این زمینه بسیار به کار آید. نکات بیشتر و تکمیلی در این مورد را نیمای عزیز توضیح داده است.
۲- ایجاد گروههای تخصصی برای این دسته مجلات بسیار ضروری است. این گروهها میتوانند با تقسیم کار و تمرکز بر روی موضوعات خاص باعث شوند تا تنوع مطالب مجله بیشتر شود و از تبدیل شدن مجله به یک بنگاه خبرپراکنی مُرده که تنها در مورد چند موضع خاص (وب ۲ یا نرمافزارهای کد باز) مطالب منتشر میکند، خارج شود.
۳- تا جایی که میشود از نویسندگان خواسته شود تا از منابع مختلف برای نوشتن مطالب خود استفاده کنند. این کار باعث میشود تا مجله از یک دارالترجمهی خشک که نویسندگان آن تنها نقش یک مترجم را دارند به یک محیط پویا تبدیل شود تا خوانندگان احساس نزدیکی بیشتر با نویسنده کنند.
۴- یک نشریهی حرفهای نیاز به یک تیم حرفهای و پول دارد! اگر پریانا در آینده میخواهد که مانند چند ماه اول شروع به کار خودش، زنده باشد و خون تازه در رگهایش جریان داشته باشد، باید دادن حقالزحمه به نویسندگانش را در نظر بگیرید. چون زمانی که یک نویسنده بابت مطلبی که مینویسد دستمزد میگیرد، برای نوشتن مطلب جدید و بهتر انرژی تازهای میگیرد (این را من به شخصه تجربه کردهام!).
۵- برای هر یک از افرادی که در این مجله همکاری میکنند، باید عنوان و پُستی در نظر گرفت. این کار باعث میشود تا یک مطلب در یک فرآیند استاندارد و طبق اصول حرفهای برای مخاطب منتشر شود. به عنوان مثال برای انتشار مطلب X باید ابتدا نویسنده آن را بنویسد، سپس یک ویراستار آن را از نظر قواعد ادبی و نوشتاری مورد بررسی قرار دهد و در نهایت سردبیر آن را از نظر ارزش خبری مورد بررسی قرار دهد و اگر دارای شرایط تعیین شده بود آن را منتشر کند.
امیدوارم مجلهی اینترنتی پریانا به یک مجلهی خوب و منبعی دقیق برای تمام کاربران فارسیزبان در اینترنت تبدیل شود.
راستی من هم در این مجلهی اینترنتی همکاری میکنم، اگر دوست داشتید اولین مطلب من را از اینجا بخوانید.
