وبلاگ و وبلاگنویسی یکی از پدیدههای بوده است که بدون شک بر روی فضای اجتماعی و سیاسی ایران تاثیر بسیاری داشته است. برای اثبات این حرف نیز میتوان به آمار وبلاگهای فیلتر شده توسط دولت ایران اشاره کرد. اما بعد از انتخابات ریاست جمهوری سال گذشته، وبلاگنویسی در کنار جنگ نرم، به یکی از بحثهای مورد علاقهی مسئولین ایران تبدیل شد به گونهای که یکی از مسئولین در صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، وبلاگنویسی را یک وظیفه و تکلیف شرعی هر شیعه اعلام کرد! در مطلبی با عنوان «وبلاگ، ضرورتی برای هر شیعه» که مدتی قبل در آزاد سایبر منتشر شده است، به بررسی این سخنان پرداختهام.
بحثهای مانند «ضرورت تسخیر فضای مجازی توسط نیروهای ارزشی»، تشکیلاتی نظیر «ارتش سایبری» و مفاهیمی همچون «جنگ نرم» پس از انتخابات ریاست جمهوری سال گذشته به یکباره با فشاری محسوس وارد عرصه سیاسی در ایران شدند، ورد زبان مقامات جمهوری اسلامی شدند و در کانون توجه مسئولان قرار گرفتند.
پیآمد این اتفاق تنها ایجاد ارتشی به نام «ارتش سایبری ایران» نبود؛ در فضای وبلاگستان فارسی هم اثرات این نگرش کاملا محسوس و ملموس است و میتوان وبلاگهای بسیاری را مشاهده کرد که زمان زیادی از تولدشان نگذشته، اما به کپی کردن مطالب وبسایتهای حامی دولت و جنبش سبز میپردازند.
در آخرین نمونه از سخنان مسئولان ایران، میتوان به دیدگاه معاون رسانه مجازی سازمان صدا و سیما، لطفالله سیاهکلی اشاره کرد که داشتن وبلاگ برای هر شیعه را ضروری دانسته است. وی در سخنانی که توسط خبرگزاری فارس منتشر شده، به نکات بسیار مهمی اشاره کرده است که توجه به آنها میتواند برخی از حقایق وب فارسی و همچنین جنگ نرم را روشن کند. ادامه مطلب…
در سال ۱۳۸۶ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی طرحی با نام «ساماندهی پایگاههای اینترنتی ایران» را معرفی کرد که در آن تمامی دارندگان وبسایتها و وبلاگهای ایرانی باید وبسایت یا وبلاگ خود را ثبت میکردند و در صورت عدم ثبت، وبسایت و یا وبلاگشان فیلتر و از دسترس خارج میشد!
در آن زمان اعتراضهای زیادی از سوی وبلاگنویسان صورت گرفت، تا جایی که بسیاری از کاربران لوگویی با عنوان «سایتم را ثبت نمیکنم!» را به نشانهی اعتراض در وبلاگ و وبسایتهایشان قرار دادند. این طرح که با گذشت ۵ ماه از آن در مرداد ماه ۱۳۸۶ شکست خورده بود، بعد از انتخابات ریاست جمهوری دورهی دهم به روشی دیگر زنده و به یکی از شرطهای رفع فیلترینگ تبدیل شد.
این مقدمه را گفتم که بگویم وزارت فرهنگ و اطلاعات عربستان سعودی، امروز به صورت رسمی اعلام کرده است که برای کلیهی فعالیتهای رسانهای آنلاین در این کشور، کاربران باید از سوی این وزارتخانه مجوز بگیرند و گرفتن این مجوز شامل وبلاگنویسان نیز میشود! جملات متن کامل این خبر که به زبان عربی است و به کمک Google Translator آن را به انگلیسی تبدیل کردم، من را به یاد مقدمهای که در بالا گفتم انداخت.
طرحهایی که حکومتهای مختلف از ایران و عربستان سعودی گرفته تا اسرائیل اجرا میکنند تا بتوانند از انتشار آزاد اطلاعات و آزادی بیان جلوگیری کنند! به قول عبدالعزیز فقیح، شاید زمانی برسد که حکومتها در امور خصوصی مردمشان نیز تا جایی که بتوانند دخالت کنند:
نطمح من الدولة بأصدار خطة مستقبلیة لجعل دخول الحمامات بتصریح رسمی أو مرسوم ملکی لحامله #KSA #Haza3
ما از دولت میخواهیم که در برنامههای آیندهی خود اجازهی رفتن به توالت را تنها بعد از اجازهی مقامات یا به دستور حکومت صادر کند.
سه بار این پست را پاک کردم و دوباره از نو شروع کردم! اما دیدم بهترین روش برای اعتراض به دزدی از نوع دیجیتالی دادن ایده و راه کار است تا شاید توجهی عدهای به این مسئله که در ایران در حال بغرنج شدن است، جلب شود.
در هفتهی گذشته وبسایت نارنجی خبری تکاندهنده در مورد دزدی عظیم یکی از مجلات به حساب علمی (علم روز) در ایران داد که در آن بسیاری از مطالب وبسایت نارنجی بدون هیچ کم و کاستی کپی شدهاند، بدون اینکه لینک به این وبسایت داده شود و یا اینکه منبع مطالب را نارنجی اعلام کند! هر چه فکر کردم دیدم که من اگر هزاران خط هم در مورد بد بود این کار بنویسم، احتمال تغییر رفتار بسیار کم است، برای همین ایدهای به ذهنم رسید که دیدم بد نیست آن را در وبلاگ منتشر کنم تا نظر دیگران دوستان را بدانم. اما ایده چیست؟
در وبگردیهایی که میکردم، به صورت کاملا اتفاقی به وبلاگی با نام «مبارزه با دزدان اینترنتی» برخورد کردم که کار اصلیاش معرفی وبسایتها و وبلاگهایی بود که مطالب دیگران را بدون نوشتن منبع و دادن لینک، کپی میکنند. حال آنکه ما میتوانیم با استفاده از ایدهی وبلاگ «مبارزه با دزدان اینترنتی»، صفحهای (از نوع وبسایت، وبلاگ، ویکیپدیا) در گوشهای از این دنیای بیکران اینترنت ایجاد کنیم و سپس لیستی از تمامی وبسایتها، وبلاگها و نشریاتی که از مطالب من و تو، بدون اجازه استفاده کردهاند را در آنجا قرار بدهیم. شاید توانستیم بعد از یک سال برترین دزدهای ایران (از نوع دیجیتالی) را انتخاب کنیم!
در دنیای امروز ممکن است با افکار و عقاید خیلیها مشکل داشته باشیم، اما این دلیلی نمیشود که عدهای تنها و تنها به دلیل نوشتن در یک صفحهی مجازی به نام وبلاگ کشته شوند و یا ماهها در زندان باشند:
در ۱۸ مارس ۲۰۰۹، امیدرضا میرصیاف وبلاگنویس و روزنامهنگار ایرانی در زندان اوین کشته شد. یکی از جرمهای وی نوشتن در وبلاگ و انتقاد کردن بوده است!
مادر حسین درخشان: ۸ ماه است در تمام رسانهها اعلام میکنید کسانی را که قصد براندازی نظام را داشتهاند دستگیر کردهاید. شب عید که میشود، همه آنهایی را که عاملان اصلی فتنه میخوانید آزاد میکنید، اما حسین درخشان هنوز از نظر شما مستحق آزادی نیست! چرا؟ چون از کسانی که میفرمایید براندازند جرمش سنگینتر بوده؟! چون به دامن وطن با پای خودش بازگشته؟! چون از نظر دشمنان، حامی نظام و دولت اسلامی بوده؟! چرا؟
امین ثابتی، نویسنده وبلاگ ندای امروز، خود را یکی از نخستین وبلاگ نویسان استان سیستان و بلوچستان در جنوب شرقی ایران می داند. او این کار را شش سال پیش، زمانی که دانشجوی مهندسی شیمی در دانشگاه زاهدان بود، آغاز کرد.
پینوشت:
اگر به هر دلیلی نمیتوانید ویدئو فوق را ببینید، میتوانید از اینجا آن را دانلود کنید.
در سال ۱۳۸۶ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی طرحی با نام «
