سه بار این پست را پاک کردم و دوباره از نو شروع کردم! اما دیدم بهترین روش برای اعتراض به دزدی از نوع دیجیتالی دادن ایده و راه کار است تا شاید توجهی عدهای به این مسئله که در ایران در حال بغرنج شدن است، جلب شود.
در هفتهی گذشته وبسایت نارنجی خبری تکاندهنده در مورد دزدی عظیم یکی از مجلات به حساب علمی (علم روز) در ایران داد که در آن بسیاری از مطالب وبسایت نارنجی بدون هیچ کم و کاستی کپی شدهاند، بدون اینکه لینک به این وبسایت داده شود و یا اینکه منبع مطالب را نارنجی اعلام کند! هر چه فکر کردم دیدم که من اگر هزاران خط هم در مورد بد بود این کار بنویسم، احتمال تغییر رفتار بسیار کم است، برای همین ایدهای به ذهنم رسید که دیدم بد نیست آن را در وبلاگ منتشر کنم تا نظر دیگران دوستان را بدانم. اما ایده چیست؟
در وبگردیهایی که میکردم، به صورت کاملا اتفاقی به وبلاگی با نام «مبارزه با دزدان اینترنتی» برخورد کردم که کار اصلیاش معرفی وبسایتها و وبلاگهایی بود که مطالب دیگران را بدون نوشتن منبع و دادن لینک، کپی میکنند. حال آنکه ما میتوانیم با استفاده از ایدهی وبلاگ «مبارزه با دزدان اینترنتی»، صفحهای (از نوع وبسایت، وبلاگ، ویکیپدیا) در گوشهای از این دنیای بیکران اینترنت ایجاد کنیم و سپس لیستی از تمامی وبسایتها، وبلاگها و نشریاتی که از مطالب من و تو، بدون اجازه استفاده کردهاند را در آنجا قرار بدهیم. شاید توانستیم بعد از یک سال برترین دزدهای ایران (از نوع دیجیتالی) را انتخاب کنیم!
در دنیای امروز ممکن است با افکار و عقاید خیلیها مشکل داشته باشیم، اما این دلیلی نمیشود که عدهای تنها و تنها به دلیل نوشتن در یک صفحهی مجازی به نام وبلاگ کشته شوند و یا ماهها در زندان باشند:
در ۱۸ مارس ۲۰۰۹، امیدرضا میرصیاف وبلاگنویس و روزنامهنگار ایرانی در زندان اوین کشته شد. یکی از جرمهای وی نوشتن در وبلاگ و انتقاد کردن بوده است!
مادر حسین درخشان: ۸ ماه است در تمام رسانهها اعلام میکنید کسانی را که قصد براندازی نظام را داشتهاند دستگیر کردهاید. شب عید که میشود، همه آنهایی را که عاملان اصلی فتنه میخوانید آزاد میکنید، اما حسین درخشان هنوز از نظر شما مستحق آزادی نیست! چرا؟ چون از کسانی که میفرمایید براندازند جرمش سنگینتر بوده؟! چون به دامن وطن با پای خودش بازگشته؟! چون از نظر دشمنان، حامی نظام و دولت اسلامی بوده؟! چرا؟
امین ثابتی، نویسنده وبلاگ ندای امروز، خود را یکی از نخستین وبلاگ نویسان استان سیستان و بلوچستان در جنوب شرقی ایران می داند. او این کار را شش سال پیش، زمانی که دانشجوی مهندسی شیمی در دانشگاه زاهدان بود، آغاز کرد.
پینوشت:
اگر به هر دلیلی نمیتوانید ویدئو فوق را ببینید، میتوانید از اینجا آن را دانلود کنید.
دنیل سوئلو (Daniel Suelo)، بلاگری ۴۸ ساله است که از سال ۲۰۰۰، بدون یک پنس، زندگی میکند! به همین دلیل به عنوان بلاگری در دنیا شناخته میشود که کمترین گازهای گلخانهای را تولید میکند. اما ماجرای این سبک زندگی وی از کجا شروع شده است؟
دنیل، زمانی که در اکوادور کار میکرده است، میبیند که زندگیهای سنتی چگونه توسط پول دچار تغییر میشوند و اعتیادهایی مانند اعتیاد به تلویزیون، چگونه رژیمهای ناسالمی را وارد زندگی مردم میکنند. وقتی با این شرایط مواجه میشود، تصمیم میگیرد زمانی که به خانهاش برمیگردد، شغل و خانهاش را ترک کند و به غاری برای زندگی برود؛ و دقیقا همین کار را انجام میدهد! در این بین، وی برای گذران زندگی، به شکار و ماهیگیری میپردازد و برای مطالعه و به روز کردن وبلاگش از کتابخانهی عمومی استفاده میکند.
حالا به نظر شما، نمیتوان بدون یک ریال زندگی کرد؟
اگر دوست دارید در این مورد بیشتر بخوانید، میتوانید به اینجا مراجعه کنید.
زمانی که خبر دریافت جایزهی «محمد امین» توسط دلبر توکلی را خواندم، به ناگهان از خنده در حال انفجار بودم، اما خوشبختانه خطر انفجار از کنار گوشم گذشت و توانستم زنده از این مهلکه بیرون بیایم! اما چرا این حادثهی خطرناک برای من رخ داد؟
این حادثه به این دلیل برای من رخ داده است که دیدم سازمانهای بیسواد در کشورهای غربی هم پیدا میشوند که هنوز فرق بین وبلاگنویس و روزنامهنگار را نمیدانند! هنوز نمیدانند که وبلاگنویس کسی است که به صورت متداوم در وبلاگش مینویسد و با دیگران در حال بحث و گفتگو است. البته وبلاگ تاثیرگذار از دید شرکت تامسون رویترز، وبلاگی است که به طور متوسط روزی صفر بازدیدکننده دارد و در روزی که خبر برنده شدن وی اعلام میشود، این میزان بازدیدکننده به ۹۲ نفر میرسد!
اما یک تعریف جدید نیز شرکت تامسون رویترز از وبلاگنویس ارائه داد که براساس گفتهی خانم دلبر توکلی عبارتست از:
من بلاگر مطرحی نبودم و خودم هم از نامزد شدن برای این جایزه خبر نداشتم. علت دریافت این جایزه این بوده که من رابط یکی از افرادی بودم که در جریانات اخیر کشته شده و خبر رو به رسانههای بینالمللی دادم و این طور که اهداکنندگان گفتن، من به همین خاطر این جایزه رو گرفتم. (منبع)
به همین دلیل از این به بعد وبلاگنویسی را باید اینگونه تعریف کنیم:
وبلاگنویس کسی است که خبری را از کسی گرفته و به یک خبرگزاری منتقل میکند. وی نباید هیچگونه وبسایتی تحت عنوان وبلاگ داشته باشد و اگر هم داشته باشد باید میزان بازدیدکنندگان وی صفر نفر در روز باشد.
این نکته را هم بگویم که به نظر من یکی از افرادی که شایستهی این جایزه بود، وحید آنلاین است که تمام زندگیاش را به خاطر وبلاگنویسی و اطلاعرسانی بر روی دوشش انداخته است و هم اکنون در یکی از کشورهای دنیا آواره است.
شاه کلید پیشبینی حوادث جهان در آینده (2)
استفاده از واژهی قلهی تولید نفت (Peak Oil) به صورت اسم خاص برای لحظهای از تاریخ که تولید جهانی نفت به حداکثر ممکن خود میرسد، اطلاق میگردد...
