آموزش دور زدن فیلترینگ توسط سربازان جنگ نرم!

قبلا گفته بودم که فیلترینگ و سانسور، سیاست‌هایی هستند که در نهایت شکست می‌خورند و شاید اعتراض حامیان سابق فیلترینگ اینترنت در ایران نسبت به فیلترینگ گسترده‌ی اینترنت در ایران را بتوان شاهدی دیگر بر این ادعا دانست.

در ادامه‌ی همین ادعا، چند روز پیش با مطلبی جالب در وب‌سایت افسران دات آی آر مواجه شدم که شاهدی دیگر بر ناکارآمدی فیلترینگ اینترنت در ایران است به طوری که سربازان جنگ نرمی که هدف خود را مبارزه با جنگ نرم دشمن می‌دانند، به صورت رسمی روش‌های دور زدن فیلترینگ برای دسترسی به فیس‌بوک و توییتر را آموزش می‌دهند! این مطلب که با عنوان «ورود به سایت فیس‌بوک و twitter بدون محدودیت» در تاریخ ۱ اردیبهشت ۱۳۹۱ توسط کاربری به نام «مسعود مسعودی» منتشر و در ۲ اردیبهشت به عنوان مطلب برگزیده‌ی وب‌سایت افسران انتخاب شده است، به صورت مرحله به مرحله دور زدن فیلترینگ وب‌سایت‌های فیس‌بوک و توییتر را آموزش می‌دهد:

با مشاهده‌ی این مطلب و انتخاب شدن آن به عنوان مطلب برگزیده توسط کاربران افسران، آنچه به نظر من جالب آمد، آن است که حامیان و کسانی که سخن از جنگ نرم و… می‌زنند، خود به ساختار فیلترینگ در ایران اعتقاد ندارند و سعی در دور زدن آن دارند! دور زدنی که به صورت کاملا شفاف از ناکارآمدی و میزان نارضایتی از وضعیت فیلترینگ اینترنت در ایران خبر می‌دهد.

چرا فارسی‌سازی توییتر اهمیت دارد؟

در چند سال اخیر یکی از مواردی که بسیاری از وب‌سایت‌های بزرگ در نظر گرفته‌اند، فارسی سازی و در دسترس قرار دادن زبان فارسی بوده است و می‌توان به نمونه‌های زیادی مانند فیس‌بوک و یا گوگل پلاس اشاره کرد که با توجه به نیاز بسیاری از کاربران فارسی‌زبان اقدام به فارسی‌سازی وب‌سایت‌های خود کرده‌اند. در ادامه‌ی این فارسی‌سازی، توییتر نیز از امروز زبان فارسی را جز زبان‌هایی قرار داده است که کاربران فارسی‌زبان می‌توانند به راحتی با محیطی کاملا فارسی به استفاده از توییتر بپردازند.

 

اما در همین چند ساعتی که از آغاز فعالیت بخش فارسی توییتر می‌گذرد، توییت‌های بسیار زیادی در این مورد توسط کاربران فارسی‌زبان و به خصوص ایرانی منتشر شده است که اکثر آنها از عدم استفاده از توییتر فارسی سخن گفته‌اند و شاید خلاصه‌ی این واکنش‌ها را علیرضا در یک توییت عنوان کرده باشد:

اما اگر واقع‌نگر باشیم، باید گفت که فارسی‌سازی هر وب‌سایت بزرگ و پرکاربرد مانند توییتر قدمی مثبت برای وب فارسی است زیرا با فارسی‌سازی آن بسیاری از کاربران فارسی‌زبان که زبان انگلیسی بلد نیستند و تنها با زبان فارسی آشنا هستند، بهتر می‌توانند با وب‌سایت‌هایی مانند توییتر، فیس‌بوک یا گوگل پلاس ارتباط برقرار کنند که این خود باعث جذب بیشتر کاربران فارسی‌زبان و به خصوص ایرانی به استفاده از ابزارهایی مانند توییتر می‌شود، ابزارهایی که این روزها حرف اول را در دنیای اینترنت می‌زنند و معنای وب را با تغییرات بسیاری مواجه کرده‌اند.

به همین دلیل از نگاه من، توییتر و وب‌سایت‌هایی از این دست بهترین کار ممکن را کرده‌اند و به شخصه از این کار توییتر تقدیر می‌کنم چون با نگاهی باز سعی در جذب مخاطبانی را دارد که من و شمایی که ۲۴ ساعت شبانه روز را در اینترنت سپری می‌کنیم، آنها را به راحتی درک نمی‌کنیم.

یادمان باشد وب فارسی آن چیزی نیست که من و شما می‌بینیم، وب فارسی اقیانوس بزرگی است که اکثریت آن را کسانی تشکیل داده‌اند که گیک نیستند؛ کسانی هستند که دغدغه‌یشان یادگیری و به روز بودن است و با زبان فارسی و وب‌سایت‌های فارسی زبان بسیار راحت هستند.

برای همین و با توجه به ناشناس بودن توییتر برای اکثر کاربران اینترنت در ایران، باید از توییتر بابت فارسی‌سازی آن تقدیر و تشکر کرد.

نقش شبکه‌های اجتماعی در شورش‌های لندن چیست؟

سه روز از شورش‌های خیابانی در لندن می‌گذرد و یکی از بحث‌هایی که در رسانه‌های مختلف مورد توجه قرار گرفته است، نقش ابزارهایی مانند فیس‌بوک، توییتر و گوشی‌های بلک‌بری در این شورش‌ها بوده است و در این زمینه وب‌سایت Gigaom مقاله‌ی خوبی نوشته است. خلاصه‌ی این مقاله آن است که ابزارهایی مانند شبکه‌های اجتماعی و یا موبایل‌ها مانند چاقویی دو لبه هستند که هم می‌توان با آنها میوه‌ای را پوست کند یا هم آدمی را کشت!

این  جمله بدان معناست که همانگونه که شبکه‌های اجتماعی مانند فیس‌بوک و توییتر می‌توانند در مصر و تونس به مخالفان کمک کنند تا تظاهرات خود را برنامه‌ریزی و دولت را به زمین بزنند، این ابزارها می‌توانند به کمک شورشیان و گنگسترهایی بیایند که برنامه‌ای جز دزدی از فروشگاه‌ها و آتش زدن خانه و کاشانه‌ی مردم ندارد. علاوه بر آن بسیاری مانند جارد کوهن از Google Idea با نظریه‌ی انقلاب‌هایی از نوع توییتری و فیس‌بوکی مخالف هستند و به اعتقاد آنها این ابزارها تنها می‌توانند نقش شتاب‌دهنده یا کاتالیزور را بازی کنند نه شروع کننده.

به عنوان مثال کشته شدن فردی با نام «خالد سعید» در مصر باعث آغاز تظاهرات بر علیه حکومت حسنی مبارک شد و در لندن نیز کشته شدن «مارک دوگان» توسط پلیس باعث آغاز شورش‌های خیابانی شد و در هیچ کدام از آنها آغاز کننده، ابزارهایی مانند توییتر، فیس‌بوک و بلک‌بری نبوده‌اند.

به همین دلیل مانند گذشته باز هم به این نکته تاکید می‌کنم که شبکه‌های اجتماعی ابزارهایی برای تغییر نیستند.

در نهایت نیز خواندن کامل مقاله‌ی Gigaom را شدیدا توصیه می‌کنم.

پادکست «رسانه‌های خُرد»: پیش‌شماره ۴- چند بحث امنیتی در مورد شبکه‌های اجتماعی

طبق روال گذشته که هر جمعه پادکستی با موضوع امنیت در وب را منتشر می‌کردم، چهارمین پیش‌شماره‌ی پادکست «رسانه‌های خُرد» را با یک روز تاخیر می‌توانید از اینجا دانلود کنید و یا از طریق پلیر زیر به صورت مستقیم گوش کنید.

در چهارمین پیش‌شماره‌ی این سری پادکست‌ها به موضوعات زیر پرداخته شده است:

- حل مشکل رهگیری کاربران آیفون

- دعوتنامه‌ی جعلی سرویس جدید گوگل

- انتشار یک اسکم جدید در توییتر

- انتشار گزارش سیمانتیک در مورد امنیت اپلیکیشن‌های فیس‌بوک

- تغییر سیاست سرویس اشتراک‌گذاری عکس توییت‌پیک و حواشی آن

آیا قطع شدن ابزارهای ارتباطی توسط دولت‌ها همواره بد است؟

قبلا در این وبلاگ در مورد اینکه شبکه‌های اجتماعی‌ مانند فیس‌بوک و توییتر ابزار تغییر نیستند صحبت کرده‌ام و برایش مثال هم زده‌ام. به این نکته نیز اشاره کرده‌ام که لایک زدن و شر کردن (Share) مطالب مختلف توسط من و تویی که پشت صفحه‌ی نمایشی‌ای نشسته‌ایم کار خاصی انجام نمی‌دهد!

در ادامه‌ی این ایده‌ام امروز با بخشی از سخنان یکی از فعالان مصری به نام «ولید راشد» برخوردم که به خوبی این نظریه‌ی را که «شبکه‌های اجتماعی ابزار تغییر نیستند» را بار دیگر ثابت می‌کند.

ولید راشد در نشستی در دانشگاه MIT در بخشی از سخنانش در مورد تاثیر قطع شدن ابزارهای ارتباطی مانند اینترنت و موبایل می‌گوید:

I would like to thank Mubarak so much…. he disconnected mobile phones on Jan. 27. More people came down to the streets on the 28th of January because he disconnected.

من دوست دارم که از آقای مبارک بسیار تشکر کنم… او شبکه‌ی تلفن‌های همراه را در روز ۲۷ ژانویه [۷ بهمن] قطع کرد. به دلیل این کار مردم بیشتری در روز ۲۸ ژانویه [۸ بهمن] به خیابان‌ها آمدند. (منبع)

این اقدام حسنی مبارک شاید از نظر خیلی‌ها به عنوان اقدامی برای مبارزه با گردش اطلاعات در مصر تلقی شود، اما باعث شد تا در روز اول فوریه (۱۲ بهمن) بیش از یک میلیون نفر دست به تظاهرات بر ضد حسنی مبارک بزنند و چهار روز بعد نیز آقای دیکتاتور سقوط کند!

به همین دلیل باز هم مانند گذشته به این نکته تاکید می‌کنم که آقایان و خانم‌ها، لایک زدن، شر کردن، رای دادن و وبگردی ابزاری برای تغییر در دنیای واقعی نیست زیرا دنیای واقعی را انسان‌های واقعی (و نه مجازی) تغییر می‌دهند و آن را می‌سازند.