از بصیر تا غدیر؛ دو سرویس اینترنتی یکی مبهم و دیگر کپی شده!

از زمانی که بحث «جنگ نرم» و مسائل حاشیه‌ای آن در ایران داغ شده است ماهی نیست که یک خبر حیرت‌آور شنیده نشود. در همین راستا طی هفته‌ی گذشته دو خبر که یکی از آنها در نوع خود شاهکار است منتشر شد که نگاهی دقیق‌تر به آنها خالی از لطف نخواهد بود.

۱۹ شهریور ۱۳۹۰، خبری با عنوان «‘بصیر’ جایگزین ‘گوگل ارث’ در ایران» توسط بی‌بی‌سی فارسی منتشر شد:

سرتیپ محمد حسن نامی، رئیس سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح در ایران اعلام کرد: «سایت گوگل ارث برای جاسوسی و جمع آوری اطلاعات کشورها طراحی شده و قرار است سایت بصیر که توسط ایران طراحی شده، در هفته دفاع مقدس به بهره‌برداری برسد و جایگزین گوگل ارث شود.»

به گزارش خبرگزاری مهر، آقای نامی در مورد سایت بصیر گفت: «این سایت هم به کاربران داخل کشور و هم به کاربران همه دنیا سرویس می‌دهد و می تواند از ورود به برخی سایت‌ها مثل گوگل ارث که به جمع آوری اطلاعات در کشورهای مختلف می‌پردازد، جلوگیری کند.»

رئیس سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح ایران ویژگی سایت بصیر را چنین توصیف کرد: «این سایت به هر مسلمانی در هر نقطه کره زمین این امکان را می‌دهد که با یک کلیک جهت قبله را پیدا کند.»

آقای نامی با اشاره به این که برخی کشورها مثل چین و روسیه سایت «گوگل ارث» را به دلیل «جاسوسی» تعطیل کرده‌اند، گفت که با افتتاح «بصیر»، این سایت در ایران نیز «تعطیل» خواهد شد.

اگر از چگونگی تهیه‌ی تصاویر ماهواره‌ای از زمین بگذاریم که نیاز به ماهواره دارد و ایران ماهواره‌ای در این زمینه در فضا ندارد، سوالی که پیش می‌آید پاراگراف آخر این خبر است که در آن به تعطیلی گوگل ارث توسط کشورهای چین و روسیه اشاره شده است، ادعایی که کاملا اشتباه است و با کمی جستجو در اینترنت می‌توان نادرستی آن را متوجه شد.

به عنوان مثال می‌توان به خبر دیلی‌میل که در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۰ (۳۰ مهر ۱۳۸۹) منتشر شده است اشاره کرد که در آن به صورت کاملا شفاف گفته شده است که خدمات گوگل ارث در چین در دسترس همگان است:

Google had not applied for a web mapping licence in China but Google’s mapping service is accessible from computers on the mainland.

گوگل برای گواهی نقشه‌برداری وب در چین اقدامی نکرده است اما سرویس نقشه‌ی گوگل از طریق تمامی رایانه‌های این کشور در دسترس است. (منبع)

هر چند که براساس همین خبر چین وب‌سایتی با نام Map World را با هدف رقابت با گوگل ارث راه‌اندازی کرده است که تنها تصاویر داخل مرزهای چین در آن قابل مشاهده هستند و کشورهای دیگر را تنها به صورت یک نقشه و بدون جزییات می‌توان مشاهده کرد.

اما در مورد روسیه نیز من هر چه جستجو کردم هیچ خبری در مورد راه‌اندازی سرویس بومی برای رقابت با گوگل ارث پیدا نکردم و علاوه بر آن باید بگویم که گوگل ارث در روسیه مسدود یا تعطیل نشده است هر چند که برخی از مناطق در گوگل ارث به درخواست روسیه قابل مشاهده نیستند.

اما خبر دیگری که با خواندن آن در خلاقیت و تولید محققان آن ماندم، خبر راه‌اندازی موتور جستجوی شیعی بود:

به گزارش شیعه آنلاین، گروهی از مهندسان پیرو اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام، اخیرا موتور جستجوگری مانند موتور جستجوگر «گوگل» تولد کرده‌اند. این موتور جستجوگر یا به عبارتی «گوگل شیعی»، «غدیر» نام دارد.

گفتنی است‌‌ همان طور که در صفحه نخست این سایت جستجوگر مشاهده می‌شود، خدمات مختلف وجود دارد از جمله قرآن کریم، خدمات، نقشه جهان، برنامه‌ها، تقویم دینی، پست الکترونیک.

از دیگر خدمات این جستجوگر می‌توان به بخش‌هایی همچون «واقعه غدیر چیست؟»، «سایت صلوات»، «سایت‌ها دیگر»، «راهنمای سایت‌های شیعی»، «خدمات موبایل ویژه دستگاه‌های تلفن همراه» و غیره اشاره کرد.

علاقمندان با مراجعه به آدرس اینترنتی www. gedeer. com می‌توانند از این جستجوگر شیعی استفاده کنند. (منبع)

با خواندن این خبر به این موتور جستجوی رفتم و به این همه خلاقیت این گروه از مهندسان حسرت خوردم! اگر از طراحی لوگو و ساختار کلی صفحه‌ی اصلی بگذریم که کپی کاملی از گوگل است و شما می‌توانید از طریق این آدرس لوگوی شبیه به گوگل را در عرض کمتر از یک دقیقه بسازید، الگوریتم جستجوی این وب‌سایت جالب است زیرا این موتور جستجو که از همکاری چندین مهندس متولد شده است به صورت کاملا دقیق از نتایج گوگل استفاده می‌کند به طوری که اگر شما در آن کلمه‌ای را جستجو کنید در قسمت پایین سمت چپ نتایج جستجو لوگوی گوگل را خواهید دید!

این بدان معناست که مهندسین خلاق این وب‌سایت تنها از Google App که به صورت رایگان در دسترس همه است، برای این کار خارق‌العاده‌ی خود استفاده کرده‌اند!

و حالا این سوال پیش می‌آید که این مهندسین خلاق برای این کار خود چه بودجه‌ای را دریافت کرده‌اند که اینگونه هنرمندانه کپی کنند و بعد نام تولید و ابداع را بر آن بگذارند؟

گاف خیزران در مورد من- اول مطالعه کنیم و بعد برچسب بزنیم

در وب فارسی یکی از ایده‌هایی که همواره بر روی آن تاکید کرده‌ام، گفتگو و دوستی با همه فارغ از هرگونه دیدگاه سیاسی بوده است، ایده‌ای که قبلا در مورد آن صحبت کرده‌ام. علاوه بر آن همیشه گفته‌ام که اگر اشتباهی بکنم به صورت کامل مسئولیت آن را می‌پذیرم و از تمام افرادی که آنها را به اشتباه انداخته‌ام عذرخواهی می‌کنم و در مورد ماجرای اسکایپ نیز دقیقا همین اتفاق افتاد و به صورت رسمی عذرخواهی کردم.

امروز مانند همیشه در فرندفید اسم خودم را جستجو کردم که با فیدی از سوی خیزران مواجه شدم که در آن به پستی از وبلاگ من اشاره کرده بود. پس از اینکه از خیزران در مورد ماجرای پست وبلاگم پرسیدم، این لینک را به من معرفی کرد: «خطری باور نکردنی امنیت اطلاعات میلیون‌ها کاربر ایرانی را تهدید می‌کند» که در وب‌سایت «ندای سبز آزادی» به قلم «نیما راشدان» منتشر شده است! مطلبی که در آن هیچ نقشی نداشته‌ام اما اینگونه از سوی خیزران به من مرتبط شده است:

و باید در یک کلام بگویم که خیزران در این مورد گاف داده است. گافی که با عذرخواهی خیزران از نظر من تمام شده است، اما آنچه که برای من سوال است آن است که دلیل اینگونه رفتار چیست؟ دلیل اینکه به این راحتی به افراد برچسب می‌زنیم چیست؟ دلیل اینکه تنها و تنها و به راحتی هر چه تمام‌تر به یک شخص برچسب می‌زنیم چیست؟ دلیل اینکه روی هوا و بدون داشتن هیچ مدرکی این و آن را به هم وصل می‌کنیم چیست؟ و هزاران سوال دیگر…

به عنوان مثال در ماجرای بالا که در مورد آن صحبت کرده‌ام، کاملا مشخص است که خیزران بدون آنکه یک کلمه از این مطلب را بخواند که در خط اول نام نویسنده در آن نوشته شده است، نظریه‌ای در مورد من داده است! به همین دلیل شاید بد نباشد بگویم که در کارهای دانشگاهی و آکادمیک همواره قبل از ارائه‌ی یک نظریه، فردی که ادعایی دارد ده‌ها مقاله را می‌خواند تا از درستی آن مطمئن شود، بد نیست ما هم برای اینکه به دیگران برچسب بزنیم دستکم یک مطلب را به صورت کامل بخوانیم و سپس برچسب بزنیم، هر چند که برچسب زدن از نظر من کاری کاملا اشتباه است اما کسانی که علاقه به این کار دارند بد نیست کمی زحمت بکشند و مطلبی را کامل بخوانند و سپس برچسب را بچسبانند.

در نهایت باز هم مانند گذشته به این نکته تاکید می‌کنم که  بدون مدرک و روی هوا به این و آن برچسب نزنیم و به صورت سیستماتیک به یکدیگر حمله نکنیم. یاد بگیریم که خود را قربانی سیاستمداران نکنیم و قبل از هر برچسب و اتهامی کمی مطالعه کنیم چون آگاهی نادرست بسیار خطرناک‌تر از عدم آگاهی است.