در مهر ماه سال جاری مقالهای را در وبسایت مردمک در مورد وضعیت تولید محتوای بخشی از وبلاگستان فارسی که شامل موافقان و مخالفان حکومت ایران میشدند را منتشر کردم. در بخش دوم و آخر این مقاله به بررسی آماری این وبلاگها از نظر میزان تولید محتوا و کپی کردن اخبار از دیگر منابع پرداختهام:
بعد از انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸ وبلاگهای زیادی در سرویسهای وبلاگ نویسی فارسی ایجاد شد که بخش زیادی از آن با حمایت دولتی همراه بود. این گزارش به بررسی آماری این پدیده پرداخته است و وبلاگهای سه سرویس وبلاگنویسی پلاکفا، پرشین بلاگ و بلاگفا مورد بررسی قرار گرفتهاند.
در قسمت اول مقالهی پیاده نظام ارتش سایبری در مورد کلیات این پدیده در وبلاگستان فارسی صحبت و به این نکته اشاره شد که این بخش از فضای مجازی وب فارسی مانند پیاده نظامهای ارتشهای حقیقی، خیلی زود از صحنهی نبرد یا همان جنگ نرم حذف میشوند. ادامه مطلب…
۲ نظر »
در حدود ۱٫۵ ماه پیش مقالهای را برای آزاد سایبر در مورد ساختار جدید فیلترینگ در ایران نوشتم که براساس این تغییرات، سیاستهای جدید اعمال شده برای فیلتر کردن اینترنت در ایران در نقطهی مقابل سیاستهای قبلی قرار دارد. در سیاست جدید، فیلترینگ اینترنت در ایران در نقطهی دسترسی یا همان Access صورت میگیرد که این روش میتواند احتمال وجود تفاوت میزان فیلترینگ در بین ارائهدهندگان خدمات اینترنتی در ایران را بالا ببرد.
محمود خسروی، مدیرعامل شرکت ارتباطات زیرساخت، در مصاحبهای که در روز ۱۳ مهرماه امسال توسط خبرگزاری فارس منتشر شد، از تغییر روش فیلترینگ در ایران خبر داده است. تغییری که در تناقض با گفتههای آقای خسروی در ۱۸ مرداد ماه سال جاری است. گفتههایی که براساس آن قرار بود فیلترینگ اینترنت به صورت یکپارچه و از طریق گیتوی صورت گیرد.
آقای خسروی در بخشی از مصاحبهی خود، تنها سازمانی که فیلترینگ در آن زیر نظر شرکت ارتباطات زیرساخت نیست را «مرکز تحقیقات فیزیک نظری» (با مدیریت محمدجواد لاریجانی) اعلام کرد و در مورد آخرین وضعیت فیلترینگ در ایران گفت: «فعلا فیلترینگ یکپارچه است، اما ممکن است در آینده براساس سیاستهای موجود تغییراتی اعمال شود؛ ممکن است اعمال فیلترینگ از گیتوی (Gateway) به لایهی دسترسی (Access) منتقل شود، که با توجه به این موضوع که قاعدتا حجم اطلاعات بیشتر میشود، پیچیدگیهای خاص خود را خواهد داشت.» ادامه مطلب…
- نظر »
در ماههای اخیر در مورد پلیس سایبری بسیار صحبت شده است، اما تاکنون در مورد این بخش جدید نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران اطلاعات زیادی منتشر نشده است و تنها کلیاتی از آن گفته شده است. در مطلبی که با عنوان «پلیس سایبری؛ هدفمندسازی امنیتی در وب» در آزاد سایبر منتشر کردهام، به بررسی ابعاد مختلف این پدیدهی جدید پرداختهام.
واژهی «پلیس سایبری» در آذرماه امسال بازتاب گستردهای در رسانههای ایران داشت. واژهای که تا قبل از انتشار سخنان سردار اسماعیل احمدیمقدم، فعالان حوزهی وب را به یاد کشور چین میانداخت که با داشتن یک پلیس سایبری سازمانیافته و منظم، مشغول رصد اینترنت و رهگیری هرگونه ارتباط مشکوک از دید مقامات دولتی این کشور است.
سردار اسماعیل احمدیمقدم در مصاحبهای با خبرنگاران رسانهها در تاریخ ۲۳ آذر ماه در شیراز، از ایجاد و راهاندازی بخش جدیدی در نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران با نام «پلیس سایبری» خبر داد. وی در این مصاحبه بحث جرایم رایانهای را از جرایم رو به رشد در دنیا عنوان کرد و برای تامین امنیت مردم و جامعه و جلوگیری از آسیبهای احتمالی راهاندازی و ایجاد پلیس سایبری را ضروری دانست.
حال شاید برای شما هم این سوال پیش آمده باشد که منظور از پلیس سایبری چیست؟ این پلیس تحقق چه اهدافی را در دستور کار خواهد داشت؟ اساسا این پلیس سایبری قرار است چه کاری انجام بدهد؟ ادامه مطلب…
- نظر »
اینترنت یکی از عرصههایی است که مسئولین ایران همواره در پی محدود کردن آن بودهاند که بهترین مثال آن فیلترینگ وبسایتها و وبلاگهای مختلف بوده است. بعد از انتخابات جنجالبرانگیز دهمین دورهی ریاست جمهوری در سال گذشته، یکی از متهمان اصلی در عرصهی جنگ نرم شبکههای اجتماعیای مانند توییتر و فرندفید بودهاند که از همان روزهای بعد از انتخابات ۲۲ خرداد ۱۳۸۸ فیلتر شدند. در مطلبی که اخیرا برای مردمک نوشتهام، به بررسی حساب توییتر وبسایت آیتالله خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی ایران پرداختهام.
با نگاهی کلی به وضعیت اینترنت در ایران و بررسی آن، براساس دو شاخصه مهم سرعت اینترنت و فیلترینگ، میتوان به این نکته پی برد که مسئولین و مقامات ایرانی رابطه خوبی با اینترنت ندارند و آن را ابزاری در دست دشمنان خود میدانند که از طریق آن قصد براندازی جمهوری اسلامی را دارند. براساس همین دیدگاه واژه «جنگ نرم» بعد از انتخابات جنجالی ریاست جمهوری در سال ۱۳۸۸ به یکباره وارد ادبیات سیاسی ایران شد و هفتهای نیست یکی از مسئولین ایران در مورد آن صحبت نکند.
یکی از بخشهایی که همواره مورد حملهی مسئولین ایران بوده است و از آن به عنوان ابزار خطرناک سازمانهای جاسوسی غرب یاد شده است، شبکههای اجتماعی مانند فیسبوک و توییتر بودهاند؛ شبکههایی که یکی از اهرمهای خبررسانی معترضان به نتیجه انتخابات ریاست جمهوری در درگیریهای سال گذشته بودند.
اما نکته جالب توجه در این بین، استفاده برخی از وبسایتهای رسمی مسئولین ایران از این شبکههای اجتماعی در جهت اطلاعرسانی آخرین اخبار است که به عنوان نمونه میتوان به حساب توییتر آیتالله خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی ایران اشاره کرد.
آیتالله خامنهای در توییتر
حساب توییتر آیتالله خامنهای در تاریخ ۱۱ فروردین ۱۳۸۸ ایجاد شده است و تا زمان نوشتن این مطلب ۸۴۵ نفر این حساب را دنبال میکنند و براساس آمار ارائه شده از سوی وبسایت Twitter Counter، در سه ماه گذشته در هر روز یک نفر به دنبالکنندگان این حساب اضافه شده است. ادامه مطلب…
- نظر »
در سالهای اخیر در مورد «شبکهی اینترنت ملی» بسیار صحبت شده است، اما در هیچ یک از این اخبار در مورد این شبکه و ویژگیهای آن به صورت جامع صحبت نشده است. در مطلبی که هفتهی گذشته با عنوان «شبکه ملی اینترنت» برای مردمک نوشتهام، به تک تک این سوالات پاسخ دادهام به گونهای که با خواندن این مطلب، بسیاری از ابهامات پیرامون این شبکه برای شما از بین خواهد رفت.
در سال ۱۳۸۴ بحثی با عنوان «شبکه ملی اینترنت» از سوی مسئولین وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات مطرح شد که با واکنشهای مختلف از سوی فعالان وب مواجه شد به صورتی که عدهای این طرح را قدمی در راه محدودیت بیشتر کاربران اینترنت در ایران دانستند و عدهای هم آن را راهی برای پیشرفت و گسترش دولت الکترونیک دانستند که در نهایت به نفع کاربران اینترنت در ایران خواهد بود.
در ادامه خبرهای منتشر شده در مورد این طرح که تاکنون به مرحله اجرا و بهرهبرداری نرسیده است، رضا تقیپور وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات در مصاحبه با خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) در ۱۲ آذر ماه از بهرهبرداری از فاز اول شبکه ملی اینترنت در سال ۱۳۸۹ خبر داد. اما منظور از شبکه ملی اینترنت چیست، این شبکه چه اهدافی دارد و آیندهی آن چگونه خواهد بود.
شبکه ملی اینترنت چیست؟
تاکنون تعریفهای مختلفی از شبکهی ملی اینترنت بیان شده است. عبدالمجید ریاضی، معاون سابق وزیر ارتباطات و دبیر شورای عالی فناوری اطلاعات، شبکه ملی اینترنت را اینگونه تعریف میکند: «از نظر من نوعی که کارم را به صورت تخصصی دنبال میکنم، اینترنت تعریف دیگری دارد. اگر بشود شبکهای درست کرد که ویژگیهای اینترنت را داشته باشد، در سطح محدود توزیع شده و در نهایت قابلیت اتصال به شبکه جهانی را هم داشته باشد، برای من اهمیت دارد. حالا شما هر اسمی که میخواهید روی آن بگذار. ما اسم آن را میگذاریم اینترنت ملی».
این در حالی است که دکتر تقیپور به کار بردن واژه «اینترنت ملی» را نادرست میداند و به اعتقاد او بسیاری از فعالیتهای این طرح بدون نیاز به بستر اینترنت قابل انجام هستند که یکی از این موارد آموزشهای الکترونیکی است، به همین دلیل واژه «شبکهی ملی اطلاعات» را مناسب این طرح میداند. ادامه مطلب…
- نظر »
