ندای امروز » روزمره

من و سال ۱۳۹۰

امین ثابتی — Mon, 19 Mar 2012 21:35:11 +0000

سال ۱۳۹۰ نیز مانند هر سال دیگری به لحظات پایانی خود نزدیک شده است و تا ساعاتی دیگر این سال نیز به صفحات کتاب تاریخ خواهد پیوست، صفحاتی که چه بخواهیم و چه نخواهیم بخشی از زندگی ما هستند و با تمام خوبی و بدی‌هایش باید با آنها بسازیم.

سال ۱۳۹۰ سالی پر از تجربه برای من بوده است، سالی که در آن تجربه‌های گرانبهایی کسب کرده‌ام، تجربه‌هایی که انجام دادن برخی از آنها تنها در حد رویا بود و بس!

سال ۱۳۹۰ سالی پر از کارهای هیجان‌انگیز برای من بوده است، کارهایی که لذت انجام آنها را با هیچ چیزی در این دنیا عوض نمی‌کنم به طوری که اگر امروز به آنچه انجام داده‌ام نگاه کنم، به تمامی آنها افتخار می‌کنم.

و در نهایت سال ۱۳۹۰ برای من سالی بوده است که از نگاه خودم در آن بسیار موفق بوده‌ام. موفقیتی که آنها را به تنهایی کسب نکردهام و برای هر کدام از آنها به دیگرانی مدیون هستم، دیگرانی که همنشینی و داشتن آنها یکی از بزرگترین افتخارات من است. و شاید برای همین است که سال ۱۳۹۰ به سرعت برای من گذشته است.

هر روزتان نوروز، نوروزتان پیروز!

هفت سین نوروز ۱۳۹۱ ما

مطالب مرتبط

2 دیدگاه برای این نوشته:

اسماعیل:
۲۹ اسفند ۱۳۹۰ سال نو مبارک. چرا سفرت عکس میرحسین نداره؟
امین ثابتی:
۲۹ اسفند ۱۳۹۰ @اسماعیل: چرا باید داشته باشه؟

ندای امروز را از طریق خوراک دنبال کنید:

حمله نظامی به ایران- پازلی که هر روز کامل‌تر می‌شود

امین ثابتی — Sun, 16 Oct 2011 00:02:10 +0000

در گذشته در این وبلاگ از بلند شدن صدای طبل جنگ‌سالاران نوشته بودم و اینکه:

جنگ‌سالاران دو طرف ماجرا (ایرانی و آمریکایی) از هرگونه درگیری نظامی بین این دو کشور با اشتیاق زیادی استقبال می‌کنند. باید مراقب بود… صدای طبل‌های آغاز جنگ، از دور دست‌ها در حال شنیده شدن است.

چند روز پیش هم در فیس‌بوک نوشتم که:

من تحلیلگر سیاسى نیستم و دانشش را هم ندارم اما این پازلى که داره براى ایران پیش میره نتیجه خوبى نداره به نظرم!

و حالا با هم روزنامه فیگارو در خبری از انتشار گزارش جدید آژانس بین‌المللی انرژی اتمی سخن گفته است که در آن از تلاش ایران برای ساخت بمب اتمی خبر می‌دهد.

اگر تمامی اخبار این دو هفته را در کنار هم بگذاریم، پازل حمله‌ی نظامی به ایران هر روز کامل‌تر می‌شود! پازلی که تصویر آن مورد علاقه‌ی دو گروه تندرو در ایران و آمریکا است که حیاتشان در جنگ، درگیری و بحران است.

منبع: South Bay Mobilization

مطالب مرتبط

2 دیدگاه برای این نوشته:

شاهین آزاد:
۲۵ مهر ۱۳۹۰ و در این بین چه کسی غیر از مردم عادی آسیب می‌بیند؟ لعنت به همشان‌!
حجت:
۰۱ آبان ۱۳۹۰ کی گفته مردم آسیب میبینند؟؟؟؟؟ مگر تاسیسات اتمی ایران در پشت بام مردم است؟؟؟ شما همه دانسته یا نادانسته با مخالفت با گزینه حمله نظامی به ایران شریک جرم جمهوری اسلامی هستید.

ندای امروز را از طریق خوراک دنبال کنید:

مشاهدات من از مراسم یادبود استیو جابز در یکی از فروشگاه‌های اپل

امین ثابتی — Thu, 06 Oct 2011 21:48:43 +0000

امروز بعدازظهر (۱۴ مهر) به فروشگاه اپل در خیابان ریجنت (Regent Street) رفتم تا واکنش مردم نسبت به مرگ استیو جابز را مشاهده کنم.

زمانی که به در ورودی فروشگاه اپل رسیدم جمعیت نسبتا زیادی در مقابل این فروشگاه ایستاده بودند و هر از چند گاهی یکی سیبی گاز می‌زد و در کنار یکی از ویترین‌های فروشگاه می‌گذاشت و یکی دیگر پیامی می‌نوشت و آن را بر روی دیوار نصب می‌کند و یکی دیگر دسته گلی را می‌گذاشت و چند دقیقه‌ای می‌ایستاد و با گرفتن چند عکس می‌رفت.

در مدت زمانی حدود ۱۵ دقیقه‌ای که نظاره‌گر مردم بودم و مشغول عکس گرفتم با آیفون ۳GS، زنی میانسال را دیدم که در کنارم ایستاده بود و چیزی زیر لب می‌گفت، چیزی مانند دعا و طلب آمرزش برای استیو جابز.

در همین حین که در حال عکس گرفتن بودم، به یکباره یکی از کارکنان یکی از تلویزیون‌های بریتانیا که اسم تلویزیون را هم نپرسیدم (!) از من درخواست کرد که در مقابل دوربینش بایستم و به چند سوال او جواب بدهم. من هم ایستادم و به چند سوال او مانند اینکه آیا با مرگ استیو جابز دوران اپل و او (از نظر تاثیراتش) به پایان رسیده است یا خیر، پاسخ دادم. در همین حین و در قسمتی از مصاحبه سعی کردم که واکنش ایرانیان داخل کشور را نسبت به این اتفاق به او بگویم. برای همین در حدود دو سه دقیقه‌ای در مورد واکنش ایرانیان و اینکه برخی عکس‌های پروفایل خود را به احترام او عوض کرده‌اند و یا سخنرانی معروف او را که در کمتر از یک روز به صورت کامل با زیرنویس فارسی منتشر کرده‌اند صحبت کردم.

بعد از این مصاحبه دیدم بد نیست که فیلمی نیز از رفتار و حرکات مردم بگیریم که نتیجه‌ی آن ویدئوی زیر شده است:

لینک مستقیم ویدئو

اما بد نیست چند نکته‌ی حاشیه‌ای در مورد مرگ استیو جابز را نیز به این مطلب اضافه کنم که شاید برای شما جالب باشد:

- مدتی است که کتاب Free Radicals: The secret anarchy of science را می‌خوانم که در مورد بخش تاریک و زشت علم در آن صحبت شده است. در فصل اول این کتاب در بخشی در مورد موارد استفاده از قرص LSD و تاثیر آن در اختراعات و کشف‌های بزرگ صحبت شده است. در این بخش سخنی از استیو جابز گفته شده که در آن در مورد استفاده از این قرص صحبت کرده و استفاده از آن (قرص LSD) را یکی از دو یا سه کار مهمی نامیده است که در زندگی‌اش انجام داده است.

- انتشار کتاب رسمی زندگی استیو جابز که قرار بود در ۲۱ نوامبر صورت بگیرید، به ۲۴ اکتبر تغییر پیدا کرده است که در همین مدت کم از فعال شدن امکان پیش خرید آن، این کتاب رتبه اول در لیست کتاب‌های آمازون و آی‌بوک اپل را به خود اختصاص داده است.

در نهایت مجموعه عکس‌هایی که از این مراسم یادبود گرفته‌ام را می‌توانید از این آدرس تماشا کنید.

مطالب مرتبط

ندای امروز را از طریق خوراک دنبال کنید:

گاف خیزران در مورد من- اول مطالعه کنیم و بعد برچسب بزنیم

امین ثابتی — Sat, 03 Sep 2011 11:41:48 +0000

در وب فارسی یکی از ایده‌هایی که همواره بر روی آن تاکید کرده‌ام، گفتگو و دوستی با همه فارغ از هرگونه دیدگاه سیاسی بوده است، ایده‌ای که قبلا در مورد آن صحبت کرده‌ام. علاوه بر آن همیشه گفته‌ام که اگر اشتباهی بکنم به صورت کامل مسئولیت آن را می‌پذیرم و از تمام افرادی که آنها را به اشتباه انداخته‌ام عذرخواهی می‌کنم و در مورد ماجرای اسکایپ نیز دقیقا همین اتفاق افتاد و به صورت رسمی عذرخواهی کردم.

امروز مانند همیشه در فرندفید اسم خودم را جستجو کردم که با فیدی از سوی خیزران مواجه شدم که در آن به پستی از وبلاگ من اشاره کرده بود. پس از اینکه از خیزران در مورد ماجرای پست وبلاگم پرسیدم، این لینک را به من معرفی کرد: «خطری باور نکردنی امنیت اطلاعات میلیون‌ها کاربر ایرانی را تهدید می‌کند» که در وب‌سایت «ندای سبز آزادی» به قلم «نیما راشدان» منتشر شده است! مطلبی که در آن هیچ نقشی نداشته‌ام اما اینگونه از سوی خیزران به من مرتبط شده است:

و باید در یک کلام بگویم که خیزران در این مورد گاف داده است. گافی که با عذرخواهی خیزران از نظر من تمام شده است، اما آنچه که برای من سوال است آن است که دلیل اینگونه رفتار چیست؟ دلیل اینکه به این راحتی به افراد برچسب می‌زنیم چیست؟ دلیل اینکه تنها و تنها و به راحتی هر چه تمام‌تر به یک شخص برچسب می‌زنیم چیست؟ دلیل اینکه روی هوا و بدون داشتن هیچ مدرکی این و آن را به هم وصل می‌کنیم چیست؟ و هزاران سوال دیگر…

به عنوان مثال در ماجرای بالا که در مورد آن صحبت کرده‌ام، کاملا مشخص است که خیزران بدون آنکه یک کلمه از این مطلب را بخواند که در خط اول نام نویسنده در آن نوشته شده است، نظریه‌ای در مورد من داده است! به همین دلیل شاید بد نباشد بگویم که در کارهای دانشگاهی و آکادمیک همواره قبل از ارائه‌ی یک نظریه، فردی که ادعایی دارد ده‌ها مقاله را می‌خواند تا از درستی آن مطمئن شود، بد نیست ما هم برای اینکه به دیگران برچسب بزنیم دستکم یک مطلب را به صورت کامل بخوانیم و سپس برچسب بزنیم، هر چند که برچسب زدن از نظر من کاری کاملا اشتباه است اما کسانی که علاقه به این کار دارند بد نیست کمی زحمت بکشند و مطلبی را کامل بخوانند و سپس برچسب را بچسبانند.

در نهایت باز هم مانند گذشته به این نکته تاکید می‌کنم که بدون مدرک و روی هوا به این و آن برچسب نزنیم و به صورت سیستماتیک به یکدیگر حمله نکنیم. یاد بگیریم که خود را قربانی سیاستمداران نکنیم و قبل از هر برچسب و اتهامی کمی مطالعه کنیم چون آگاهی نادرست بسیار خطرناک‌تر از عدم آگاهی است.

مطالب مرتبط

3 دیدگاه برای این نوشته:

سیدعلی خیزران:
۱۲ شهریور ۱۳۹۰ کی گفته شما حق داری اسم واقعی من رو تگ کنی این زیره؟ کی اجازه داده فید پرایوت فرندفید من رو اینجا اسکرین شاتش رو بزنی؟ من توی گودر نوشتم، اونجا پابلیکه. شکستن حریم خصوصی هنر جدیده؟
سیدعلی خیزران:
۱۲ شهریور ۱۳۹۰ بعد هم من به صورت رسمی همون جایی که نوشته بودم، عذرخواهی کردم. مثل خودت. بعد این بزرگ نمایی دیگه چیه؟ اشتباه کردم، عین خودت تازه نه به اندازه تو. بعد عذرخواهی کردم. حالا مییایی عکس و اسم و ای دی های من جاهای مختلف رو جمع می کنی می ذاری اینجا که چی؟ برای اینکه بقیه من رو بشناسند؟ شدی گرداب دوم؟
امین ثابتی:
۱۲ شهریور ۱۳۹۰ @سیدعلی خیزران: در این مورد حق با خودت بود هر چند که به صورت غیرمستقیم اجازه داده بودی ولی هر دو مورد برداشته شد.

ندای امروز را از طریق خوراک دنبال کنید:

وقتی امین ثابتی گاف می‌دهد- ماجرای جعل اسکایپ توسط مخابرات

امین ثابتی — Sat, 16 Jul 2011 09:33:14 +0000

یکی از مواردی که همواره در این وبلاگ و فعالیت‌های آنلاینم در نظر داشته و دارم، درستی اخبار و مطالبی بوده است که در وبلاگ و یا توییتر منتشر می‌کنم. این موضوع تا جایی برای من اهمیت دارد که همواره گاف‌های مختلف وب‌سایت‌ها را در این وبلاگ منعکس کرده‌ام. به همین دلیل درستی خبر و راستگویی به مخاطب را مهمترین وظیفه‌ی خودم می‌دانم.

دیروز مطلبی با عنوان «اخطار: مخابرات ایران نسخه‌ی جعلی اسکایپ را منتشر کرده است!» را منتشر کردم که در مدت ۲۴ ساعت گذشته با واکنش‌های بسیار زیادی مواجه شد و بحث‌ها و جدل‌های زیادی در مورد آن صورت گرفت. بحث‌هایی که در نهایت از نبود مدارک کافی در مورد ادعای دیروز من خبر دادند و به نوعی نادرست بودن مطلب دیروز تا حدودی روشن شد، هر چند که همچنان چندین سوال باقی مانده است مانند علت دانلود شدن فایل EXE اسکایپ برای سیستم‌های عامل اوبونتو و مک.

اما هدف از نوشتن این مطلب گفتن این نکته است که من در انتشار این خبر عجله کردم و آن را بدون تحقیقات تکمیلی منتشر کردم. به همین دلیل و با توجه به مسئولیتی که در قبال خوانندگان و دنبال‌کنندگان حساب توییترم دارم، از تک تک کسانی که با انتشار این خبر آنها را نیز به اشتباه انداختم، عذرخواهی می‌کنم. عذرخواهی می‌کنم که باعث شدم اطلاعات نادرست به شما داده شود، زیرا همواره به این اعتقاد داشته و دارم که دانستن و آگاهی درست حق مردم است.

در نهایت بدون هیچگونه توجیه و سفسطه‌ای، تمام مسئولیت انتشار این خبر نادرست را برعهده می‌گیرم و بار دیگر از تمامی خوانندگان عذرخواهی می‌کنم. علاوه بر این باید به این نکته نیز اشاره کنم که به زودی چند مطلب تکمیلی در مورد این خبر و حاشیه‌های ایجاد شده توسط آن خواهم نوشت تا کلیات این ماجرا روشن‌تر شود.

مطالب مرتبط

10 دیدگاه برای این نوشته:

| مشاهده‌ 5 نظر دیگر

فرامرز:
۲۵ تیر ۱۳۹۰ دوست عزیز از اینکه فورا هشدار دادی ممنونم. بعضی وقت ها لازمه که این جور خبر ها رو قبل از مطمئن شدن از صحت و سقم آن سریعا اعلام کرد. به هر حال بهتر از به خطر افتادن امنیت افراده. واقعیت اینه که اسکایپ رو خوشبختانه از خیلی جاهای مطمئن میشه دانلود کرد. معمولا خود وب سایت اسکایپ یک فایل کوچک ارائه می ده که از طریق اون می تونین برنامه اصلی رو دانلود کنین. اما می تونین کل برنامه رو از سایت های معتبر دیگه هم دانلود کنین. اما بیشتر از اسکایپ من از خود سایت بالاترین نگرانم. چون همه جور خبر درست و نادرست و حتی انحرافی و تفرقه انداز توش پیدا میشه. بالاترین مثل کشیش کلیسائیه که همه مردم می رن پیشش و خودشون به کارهای که کردن اعتراف می کنن.
صادق:
۲۵ تیر ۱۳۹۰ احسنت!
صادق:
۲۶ تیر ۱۳۹۰ از مسئولیت پذیری‌تان سپاس گذاریم.
وحید:
۲۶ تیر ۱۳۹۰ مرسی به خاطر صداقت و حرفه ای گری. باعث خیر شد تا با نوشته هاتون آشنا شم.
jimmyheller:
۲۶ تیر ۱۳۹۰ امین من که ندید حرفاتو کلا قبول دارم، این یکی هم من میدونم الکی نگفتی، من همیشه از وی پی ان استفاده می کنم تو هم که گفتی شدیدتر استفاده می کنم. همین که این نوع رفتار رو از کسی که منتقد می بینم خب اعتمادم بیشتر هم میشه! مرسی امین.

ندای امروز را از طریق خوراک دنبال کنید:

جوابی به منتقدین: چرا من با سانسور از هر نوع مشکل دارم؟

امین ثابتی — Tue, 21 Jun 2011 16:39:18 +0000

بارها در این وبلاگ از آزادی بیان و گردش آزاد اطلاعات صحبت کرده‌ام و در توییت‌هایم نیز به این نکته اشاره کرده‌ام که دنیای ایده‌آل من دنیایی است که اطلاعات به راحتی به دست مردم برسد و دولتمردان و سیاستمداران به دلایل مختلف جلوی این گردش آزاد را نگیرند. در ادامه‌ی این تفکرم که همواره بر آن استوار خواهم بود و کوتاه نخواهم آمد و با توجه به انواع برچسب‌های مختلفی که در فرندفید به من زده شده است و برخی فکر می‌کنند که سیاست من در قبال اینگونه اقدامات دوگانه است، تصمیم گرفتم که این مطلب را بنویسم تا شاید تمام منتقدین به این نکته برسند که من با هرگونه سانسور و جلوگیری از آگاهی مردم مشکل دارم. حال می‌خواهد این اقدام از سوی دولت ایران باشد، یا بریتانیا و یا آمریکا و یا هر فرد دیگری؛ چون اعتقاد من این است که دانستن حق مردم است.

از نظر من، تمامی سیاستمداران دنیا، بزرگترین سانسورچی‌های دنیا و اینترنت هستند و هیچ استثنایی هم وجود ندارد!

از نظر من دولت ایران همانقدر سانسورچی است که دولت آمریکا سانسور می‌کند و دولت بریتانیا نیز براساس منافع خودش اینترنت را سانسور می‌کند، هر چند که تفاوت ماجرا در یک نکته است و آن این است که رسانه‌های آزاد بتوانند به بهترین شکل مچ سیاستمداران دروغگو را بگیرند، سیاستمدارانی که زمانی در شغل خودشان موفق‌تر خواهند بود که بهتر دروغ بگویند!

از نظر من فرقی نمی‌کند که دولت ایران به بهانه‌ی ضد انقلاب، دشمن و هزار بهانه‌ی دیگر اینترنت را فیلتر می‌کند و یا دولت بریتانیا به یوتیوب دستور می‌دهد که ویدئوهای خاصی را حذف کند و یا آمریکا ویکی‌لیکس را به دلیل افشاگری‌هایش تحت فشار بگذارد و یا اسرائیل درخواست دست بردن در یک ویدئو در یوتیوب را بدهد. چون از نظر من سیاستمداران در تمام دنیا علاقه دارند که دنیا بسته باشد و اخبار کمتر منتشر شود و تا حد امکان از انتشارشان جلوگیری شود در صورتی که آگاهی حق مردم است.

به همین دلیل، ای خانم و آقایی که هر از چند گاهی به من می‌گویی اگر سانسور برای ایران بد است، چرا غرب در حال سانسور است، باید بگویم که از نظر من دشمن شماره یک اینترنت، سیاستمدارانی هستند که تنها در زمان انتخابات به رای من و تو نیاز دارند، چه ایرانی و چه آمریکایی و چه بریتانیایی و… .

پی‌نوشت:
- این نکته را نباید فراموش کرد که نبود رسانه‌های آزاد در هر کشور حاصلش سانسور شدید و دیکتاتوری است و اگر در غرب هم رسانه‌های آزادی وجود نداشتند، اکثر کشورهای غربی به طور قطع اگر بدتر از شوروی نبودند، بهتر هم نبودند!

مطالب مرتبط

ندای امروز را از طریق خوراک دنبال کنید:

صدای من را از ایران می‌شنوید!

امین ثابتی — Fri, 01 Apr 2011 13:30:46 +0000

به روز شده: امروز اول آوریل است و این مطلب دروغ اول آوریل بود! هر چند که جدای از بخش حضور من در تهران، به تک تک کلمات این مطلب اعتقاد کامل دارم.

در روز ۲۵ تیر ماه ۱۳۸۸ در ساعت ۸ بامداد به وقت ایران، تهران را به مقصد لندن با هدف ادامه‌ی تحصیل ترک کردم. در این مدت تجربه‌های زیادی کسب کردم که به جرات می‌توانم بگویم که اگر در ایران بودم، هرگز آنها را بدست نمی‌آوردم. تجربه‌هایی مانند غم غربت، دوری از خانواده، زندگی در بین انسان‌هایی که فرهنگ و زبان آنها برایم بسیار غریب بود و هزاران مورد دیگر…

حال آنکه امروز بعد از گذشت بیش از ۱٫۵ سال از زندگی در غربت به ایران برگشته‌ام. به کشوری که در آن این وبلاگ فیلتر است، فیلترینگ اینترنت بی‌داد می‌کند، نهایت سرعت اینترنت در آن برای منِ کاربر خانگی ۱۲۸ کیلوبیت در ثانیه است و هزاران مورد دیگر که در مورد آنها حرف خواهم زد. اما با تمام این‌ها، هم اکنون که این مطلب را برای شما می‌نویسم، در وطن هستم، وطنی به نام ایران و شهری به نام تهران! شهری که چند روزی در آن خواهم بود و سپس به مکانی که در آن ۲۳ سال زندگی کرده‌ام یعنی زاهدان خواهم رفت.

به همین دلیل باید بگویم: «صدای من را از ایران می‌شنوید، کشوری که وطن هر ایرانی است و خواهد بود.»

مطالب مرتبط

1 دیدگاه برای این نوشته:

فرهاد:
۱۲ فروردین ۱۳۹۰ دروغ اول آوریلت مبارک

ندای امروز را از طریق خوراک دنبال کنید:

ندای امروز و مسابقه‌ی The Bobs

امین ثابتی — Tue, 22 Mar 2011 22:41:58 +0000

امروز قرار بود که سالنامه‌ی ندای امروز را منتشر کنم، اما زمانی که اینباکس جیمیل‌ام را باز کردم با ایمیلی از طرف تیم مسابقه‌ی وبلاگی دویچه‌وله (The Bobs) مواجه شدم که از کاندید شدن وبلاگ «ندای امروز» در بخش وبلاگ‌های فارسی خبر می‌داد. ایمیلی که تا قبل از خواندن آن به هیچ وجه به ذهن من نمی‌رسید که زمانی این وبلاگ در رقابتی شرکت کند، هر چند که در مورد خوب و بد بودن اینگونه مسابقات در گذشته صحبت‌ها کرده‌ام و در برخی موارد مخالفتم را با آن اعلام کرده‌ام و حالا خیاط در کوزه افتاده است!

این خیاط ما که خودم هستم، از شما درخواست می‌کند تا در مسابقه‌ی The Bobs شرکت کنید و به وبلاگ مورد نظر خود رای بدهید، این وبلاگ می‌تواند «ندای امروز» باشد و یا سایر نامزدهای بخش وبلاگ‌های فارسی. به همین دلیل؛

اگر از وبلاگ «ندای امروز» چیزی یاد گرفته‌اید و یا مطالب آن را آنچنان دیده‌اید که وقت گران‌بهای خود را برای خواندن آن صرف کرده‌اید، من، امین ثابتی از شما درخواست می‌کنم که به این وبلاگ رای بدهید و اگر این وبلاگ را لایق چنین چیزی نمی‌دانید، دستکم به دیگر نامزدها رای بدهید.

برای رای دادن در مسابقه‌ی The Bobs نیز باید مراحل زیر را طی کنید:

۱- وارد این صفحه شوید.

۲- برای اینکه شما بتوانید به کاندیدای مورد نظر خود رای بدهید و گزینه‌ی Vote فعال شود، باید از طریق یکی از شبکه‌های اجتماعی فیس‌بوک یا توییتر رای خود را اعلام کنید. مانند آنچه در شکل زیر مشخص شده است، بر روی یکی از گزینه‌های Facebook Login یا Connect with Twitter کلیک کنید و سپس امکان اتصال توسط The Bobs را تایید کنید.

۳- حال گزینه‌ی Vote از حالت خاکستری (غیر فعال) به حالت صورتی (فعال) تبدیل شده است. از قسمت In the category بخش Best Blog Persian را انتخاب کنید و از قسمت I vote for نیز وبلاگ مورد نظرتان که می‌تواند «ندای امروز Today’s Voice» باشد را انتخاب کنید.

۴- بر روی گزینه‌ی Vote کلیک کنید تا رای شما ثبت شود.

و به همین سادگی در این مسابقه‌ی وبلاگی شرکت می‌کنید. در نهایت خواندن این مطلب آرش کمانگیر که داور بخش فارسی این مسابقه است را نیز پیشنهاد می‌کنم.

مطالب مرتبط

5 دیدگاه برای این نوشته:

مانی ب.:
۰۴ فروردین ۱۳۹۰ سلام من در فیس بوک و تویتر نیستم و نمی توانم در رأی گیری شرکت کنم. اما یک سؤال دارم: نوشته اید: «هر چند که در مورد خوب و بد بودن اینگونه مسابقات در گذشته صحبت‌ها کرده‌ام و در برخی موارد مخالفتم را با آن اعلام کرده‌ام». ممکن است برای این که مجبور نباشم آرشیو وبلاگ شما را زیرورو کنم٬ لینک این صحبت ها را در اختیار من قرار دهید؟
امین ثابتی:
۰۴ فروردین ۱۳۹۰ @ مانی ب.: مانی جان من در توییتر و فرندفید بیشتر در این مورد حرف زدم. اما در اینجا می‌تونی یک نمونه‌اش را بخونی.
صادق:
۰۵ فروردین ۱۳۹۰ تبریک می‌گم امین جان :) امیدوارم که موفق باشی
احسان دیاری:
۰۶ فروردین ۱۳۹۰ موفق باشی امین جان می رم که بهت رای بدم :دی
مانی ب.:
۰۶ فروردین ۱۳۹۰ سلام امین. ممنون. من در فرندفید نیستم٬ اما اونجا صحبت های شما رو دنبال می کنم. منظورم دقت در نحوه رأی گیری مسابقه س.

ندای امروز را از طریق خوراک دنبال کنید:

بهاریه‌نویسی: یادی از وبلاگ‌نویسان زندانی…

امین ثابتی — Sun, 20 Mar 2011 21:30:32 +0000

سال ۱۳۸۹ و به عبارتی دهه‌ی ۸۰ خورشیدی نفس‌های آخر را می‌زند و تا دقایقی دیگر به پایان خواهد رسید. بسیاری این روزها به فکر مسافرت و تفریح هستند، به فکر رفتن به مکانی که هوایی تازه تنفس کنند و این شور چنان است که بازی «بهاریه نویسی» نیز در وبلاگستان فارسی به راه افتاده است.

حال آنکه در این بحبه بد نیست یادی از جمعی از وبلاگ‌نویسانی وبلاگستان فارسی بکنیم که شاید مانند من و شما شانس شاد بودن در این سال نو را نداشته باشند. وبلاگ‌نویسانی مانند حسین درخشان، حسین رونقی ملکی، محمدرضا پورشجری (سیامک مهر)، پیمان روشن ضمیر، اشرف علیخانی و یا امیدرضا میرصیافی که دیگر در کنار من و شما نیست.

در هر صورت یادمان باشد که در شادی‌ها و خوشی‌ها هم به یاد کسانی باشیم که شاید حق‌شان نشستن در اتاقی تنگ و تاریک نباشد، چون آنچه را که فکر می‌کرده‌اند بر روی دیواری مجازی نوشته‌اند.

به امید آن روزی که با نو شدن سال، افکار و دیدگاه بسیاری نو شود و دیگر کسی تنها و تنها به دلیل نوشتن آنچه فکر می‌کند به پشت میله‌هایی آهنی که سرمایش تن هر انسانی را به لرز می‌آورد، نرود.

نوروزتان پیروز؛ به امید سالی که…

پی‌نوشت:
- عکس استفاده شده در این مطلب، تصویر سفره‌ی هفت‌سین امسال ماست که پروانه طراحی‌اش کرده است.

مطالب مرتبط

2 دیدگاه برای این نوشته:

سروش:
۰۵ فروردین ۱۳۹۰ امسال جای خیلی ها خالی بود
صادق:
۰۶ فروردین ۱۳۹۰ دست مریزاد :)

ندای امروز را از طریق خوراک دنبال کنید:

منتظر تغییر باشید؛ تغییری از جنس یک شهروند عادی

امین ثابتی — Fri, 11 Mar 2011 17:22:12 +0000

صدای سال جدید خورشیدی و پایان دهه‌ی ۸۰ هر روز بلندتر می‌شود، دهه‌ای که ابتدایش با موجی از وبلاگ‌نویسی شروع شد و انتهاش با موجی از شبکه‌های اجتماعی در حال به پایان رسیدن است و براساس همین دو موج از دید من این دهه، دهه‌ی خیلی خوبی بوده است چون با اوج شروع شد و با اوج در حال رسیدن به خط پایان است.

دو خط بالا را گفتم که بگویم در فکر تغییر هستم، در فکر تغییر در ساختار این وبلاگ، در نمای این وبلاگ و محتوای این وبلاگ! حدود دو سالی است که در این وبلاگ بیشتر تمرکزم را بر روی وبلاگستان فارسی، شبکه‌های اجتماعی و فیلترینگ در ایران گذاشته‌ام و همین سه مورد باعث شد که این وبلاگ به مذاق آقایان خوش نیاید و فیلتر شود! فیلتری که با اجرای بی‌بند و بار آن، ابهت‌اش در دیدگان ایرانیان شکسته شده به صورتی که در این روزها کودکان دبستانی هم می‌دانند VPN، اولتراسرف و یا فری‌گیت چیست!

همانگونه که گفتم، به فکر تغییر هستم، اما تغییری از جنس یک شهروند عادی نه یک سیاستمدار که تنها برای گرفتن رای من و تو شعار تغییر، برابری و عدالت می‌دهد؛ به فکر متنوع کردن محتوای این وبلاگ و تولید پادکست و ویدئوکست هستم. پادکست‌هایی کوتاه که دستکم هفته‌ای یک بار بدون هیچ ویرایش و دستکاری منتشر شوند و آنچه که با کیبورد و کلمات قابل گفتن نیست را با شما در میان بگذارم. ویدئوکست‌هایی که ممکن است در مورد زندگی، تکنولوژی یا یکی از خیابان‌های لندن یا هر شهر دیگری باشد.

این‌ها را گفتم که بگویم منتظر تغییر باشید، تغییر در محتوای این وبلاگ که کارش این روزها نقد اشتباهات رسانه‌ای و بزرگنمایی‌های بچه‌گانه است!

شاید این تغییر با آغاز دهه‌ی ۹۰ خورشیدی شروع شود…

مطالب مرتبط

ندای امروز را از طریق خوراک دنبال کنید: