من از جمله کسانی هستم که با هرگونه حملهی سایبری به هر بهانهای مخالف هستم و به همین دلیل هرگونه هک کردن و نفوذ به حساب دیگران را نوعی تعرض به حریم خصوصی افراد میدانم و افرادی که به عنوان هکر در این زمینه فعالیت میکنند را بیاخلاقترین افراد فضای وب میدانم و به هیچ عنوان نمیتوانم با این دسته از افراد کنار بیایم.
نوید ف. یکی از این دسته افرادی است که با بیاخلاقی هر چه تمامتر مدتی قبل یک وبسایت به بهانهی تبلیغ رایگان در فیسبوک ایجاد کرد و شناسهی کاربری و کلمهی عبور دهها کاربر ایرانی فیسبوک را دزدید! این حرکت وی که مصداق بارز جرایم سایبری است و در حالی با آزادی عمل صورت گرفته است که مقامات ایران هرگونه دسترسی غیرمجاز به وبسایتهای مختلف را جرم میدانند. براساس قانون جرایم رایانهای، فصل سوم- مادهی ۱۲:
هرکس به طور غیرمجاز دادهای متعلق به دیگری را برباید، چنانچه عین دادهها در اختیار صاحب آن باشد، به جزای نقدی از یک تا بیست میلیون ریال و در غیر این صورت به حبس از نود و یک روز تا یک سال یا جزای نقدی از پنج تا بیست میلیون ریال یا هر دو مجازات محکوم خواهد شد. (منبع)
بر همین اساس این هکر مصادق بارز یک جرم رایانهای را انجام داده است که براساس قانون جرایم رایانهای باید محکوم شود. اما وی که ادعای مستقل بودن میکند دلیل نفوذ غیرمجاز به حسابهای کاربران فیسبوک را اینگونه توضیح میدهد:
سلام، با تشکر از دوستان که با افاضه ادب به معرفی بنده پرداختن. هدف از ایجاد این سایت به هیچ وجه دسترسی به اطلاعات شخصی کاربران و یا عکسای خانوادگی اونها نبود چون بدون هک هم میشد به اونها دسترسی داشت!! هدف اصلی هک افراد خاصی بودن که فعالیتهای خاصی داشتن. همچنین آیدی کاربرانی که اشتباها هک شده بودن، پس داده شد. در ضمن بنده به هیچ عنوان از ارتش سایبری و… نیستم. به هر حال پیشداوری در بین دوستان ممکنه در آینده براشون مشکلساز بشه. موفق باشید (منبع)
و در ادامه میگوید:
جناب نیما [اکبرپور]، میشه لطف کنید بفرمایید من کی گفتم صفحه فیش کار وردپرس بوده؟ دوستان شما گفتن آنلاین ادز هک شده گفتم اینم از قدرت وردپرسه!!
در ضمن میشه بفرمایید تو فیسبوک چه اطلاعات شخصی وجود داره که من دزدیدم؟؟ اجازه بدید مواردی را که باعث شرمندگیه خودم مشخص کنم. برای من شرمندگی اینه که ملت و کشورم را به امثال بیبیسی و… بفروشم. البته هر کس نظر و عقیدهای داره!! فرمودید به در و دیوار کوبیدم میشه بگید به کدوم دیوار؟؟ (منبع)
اما نکتهی خندهدار آن است که وی هنوز درک درستی از حریم خصوصی ندارد و به نوبهی خود کار اشتباهی نکرده است! قسمت جالبتر ماجرا آن است که وی حرف و ایدهی خودش را در دو نظر مختلف که در بالا آمده است نقض میکند. وی از یک سو از نبود اطلاعاتی ارزشمند در فیسبوک خبر میدهد و از سوی دیگر با حربهای به نام فیشینگ به حسابهای فیسبوک کاربران ایرانی نفوذ میکند! و سوالی که پیش میآید آن است که اگر فیسبوک اطلاعات ارزشمندی از نظر وی ندارد، ایجاد صفحهای شبیه به آن برای دزدیدن شناسه و کلمهی عبور کاربران چه معنایی دارد؟ مگر آدم برای کاری که ارزشی ندارد این همه زحمت میکشد؟!
نکتهی دیگر آن است که وی میگوید که با نفوذ به حساب کاربران در فیسبوک، به دنبال دسترسی به اطلاعات خصوصی کاربران قربانی یا عکسهای خانوادگی آنها نبوده است! حرفی که از سر تا پا غلط و خندهدار است و احتمالا تعریف اطلاعات خصوصی توسط ایشان با کل دنیا تفاوت دارد، حتی با سرهنگ تورج کاظمی، معاون مبارزه با جرایم پلیس فتا که در مصاحبهی اخیر خود در مورد نفوذ غیر مجاز به حساب کاربران فیسبوک میگوید:
براساس قانون جرایم رایانهای موضوعی به اسم مجازات افراد به دلیل عضویت در فیسبوک وجود ندارد و حتی اگر افراد از طریق فیسبوک اطلاعاتشان مورد سو استفاده قرار گیرد و به دادسرای جرایم یارانهای مراجعه کنند، شکایت آنان مورد پیگیری قرار میگیرد اما هیچگاه با این افراد به عنوان متهم برخورد نمیشود و بر این اساس عضویت در فیسبوک جرم نیست مگر آنکه افراد بخواهند از این فضا سو استفاده کنند. (منبع)
و بر همین اساس میتوان گفت که این هکر با توجه به نفوذ غیرمجاز به حساب کاربران باید به دادسرای جرایم یارانهای معرفی شود و مورد پیگرد قانونی قرار بگیرد.
این نکته را هم اضافه کنم که اگر شما از کاربران فیسبوک هستید، حتما ۱۰ پیششمارهی سری پادکستهای «رسانههای خُرد» را دستکم یک بار گوش کنید تا به تلهی هکرهای بیاخلاقی مانند مورد بالا نیافتید که دم از اسلام و مسلمانی میزنند اما تنها در شعار و نه در عمل و با اعتماد به نفس تمام از کم اطلاعاتی مردم سو استفاده میکنند و وارد حسابهای شخصی آنها میشوند.
در نهایت این را هم بگویم که اخلاق مهمترین فاکتور هر کاری است و فضای وب نیز از این مورد مستثنا نیست به طوری که همگی باید به حداقلهای اخلاقی پایبند باشیم و به حریم خصوصی دیگران احترام بگذاریم نه آنکه با اعتماد به نفس حریمها را بشکنیم و دیگران را تهدید به ایجاد مشکل کنیم. بهتر است خودمان را در سطح شعبان بیمخهای فضای وب نرسانیم که تنها کارمان عربدهکشی و ترساندن و نقض حقوق دیگران است.
ایران یکی از کشورهایی است که برای بسیار از مردم جهان ناشناخته است و در دو سالی که در بریتانیا زندگی کردهام و با افراد مختلف از کشورهای مختلف صحبت کردهام، به خوبی به این نکته پی بردهام که اکثر جهانیان ایران را همراه با محمود احمدینژاد، انرژی هستهای و اعتراضات خیابانی میشناسند. اما چیزی که شاید اکثریت مردم جهان از آن خبر ندارند، زندگی مردم عادی ایران است. اینکه ۷۰ میلیون انسان در یک کشور با تمام خوبیها و بدیهایش در کنار یکدیگر زندگی میکنند، کتاب و لباس میخرند، مهمانی و مسافرت میروند و درس میخوانند.
