ندای امروز » جامعه

چرا افشاکننده‌ی رمز عبور کارت‌های بانکی ایران مجرم است؟

امین ثابتی — Mon, 16 Apr 2012 14:19:32 +0000

جادی در مطلبی عالی در مورد ماجرای انتشار رمز عبور حدود سه میلیون کارت بانکی در ایران صحبت کرده که خواندن کامل این مطلب را شدیدا توصیه می‌کنم. جادی در قسمتی از این مطلب گفته است:

اینکار برای من شبیه انتقام گیریه و بدون شک جرم. درخواست‌هایی مثل «درخواست از سازمان‌های جهانی و حقوق بشر برای حفاظت از من» یا حتی درخواست مسخره‌تر از مردم برای کمک مالی فقط و فقط معنی همون توهمی رو می‌ده که وقتی کسی یک قاضی رو ترور کرد فکر کرد بعدش باید بره خارج خودش رو به سفارت آمریکا معرفی کنه تا اونها بهش پناهندگی سیاسی بدن. قتل جرمه و مجرم به کشوری که توش جرم انجام داده تحویل می شه. اینکار هم جرمه و هیچ ربطی به حقوق بشر نداره. به اون سناریو فکر کنین که بانک ها به اون پیشنهاد آقای زارع مبنی بر اینکه در مقابل هر پسوردی که نشون بده بهش پول بدن عمل می کردن تا بدونین چقدر خیرخواهی توی اینکار هست. (منبع)

مجرم دانستن آقای خسرو زارع با واکنش‌های زیادی مواجه شد و بسیاری این حرف جادی را رد کرده‌اند و آقای زارع را مجرم ندانستند. ادعایی که از مبنا غلط است و آقای زارع بدون هیچ شکی مجرم است، چه براساس قوانین بین‌المللی و چه براساس قوانین ایران زیرا وی به صورت کاملا مشخصی حریم خصوصی هزاران شهروند ایرانی را نقض کرده است.

به عنوان مثال اگر آقای زارع در بریتانیا دست به انتشار رمزهای عبور کارت‌های بانکی شهروندان این کشور می‌زد، بدون شک دستگیر و برای محاکمه به دادگاه می‌رفت و محکوم به چندین سال زندان می‌شد. علاوه بر آن آقای زارع در ایران نیز براساس قوانین جرائم رایانه‌ای مجرم است زیرا اطلاعات خصوصی مردم را منتشر کرده است:

فروش انتشار یا در دسترس قرار دادن غیرمجاز گذرواژه‌ها و داده‌هایی که امکان دسترسی غیرمجاز به داده‌ها یا سامانه‌های رایانه‌ای یا مخابراتی دولتی یا عمومی را فراهم می‌کند. (منبع)

به همین دلیل و براساس قوانین بین‌المللی و کشوری، آقای خسرو زارع مجرم است و باید در یک دادگاه عادلانه محاکمه شود. گفتن این نکته نیز بد نیست که این کار آقای زارع می‌تواند باعث شود که از فردا روز هر شرکتی که به اطلاعات مردم دسترسی دارد (مثلا شرکتی که مسابقه‌ی اس‌ام‌اسی برنامه‌ی نود را برگزار می‌کند)، نیز به راحتی اطلاعات خصوصی مردم را بر روی اینترنت منتشر کند!

همواره یادمان باشد که حفظ حریم خصوصی مردم یکی از مهمترین اصول یک جامعه است که باید در حفظ آن فارغ از هر دیدگاه و دلیلی کوشا باشیم. این حریم خصوصی می‌تواند خانه‌ی یک زوج جوان که گیرنده‌ی ماهواره‌ای دارند باشد و یا اطلاعاتی مانند رمز عبور کاربران یک سرویس.

مطالب مرتبط

ندای امروز را از طریق خوراک دنبال کنید:

وب فارسی را درست ببینیم: حاشیه‌ای بر ماجرای عکس نیمه برهنه گلشیفته فراهانی و دستگیری چند روزنامه‌نگار و فعال اجتماعی

امین ثابتی — Wed, 18 Jan 2012 13:46:42 +0000

ماجرای انتشار عکس نیمه برهنه‌ی گلشیفته فراهانی در نشریه لفیگارو و دستگیری چند روزنامه‌نگار و فعال اجتماعی در ایران یکی از ماجراهایی است که از نظر من بار دیگر می‌توان حقیقت وب فارسی و البته جامعه‌ی ایران را دید.

قبلا در مطلبی با عنوان «ما، وب فارسی و جامعه ایران» در مورد بخشی از وب فارسی صحبت کرده بودم:

… آنچه در فضای وب فارسی در حال رخ دادن است، با آنچه در بطن جامعه‌ی ایران در حال رخ دادن است از زمین تا آسمان فرق دارد و در خوش‌بینانه‌ترین حالت می‌توان فیس‌بوک را تنها نشان‌دهنده‌ی بخش بسیار بسیار کوچکی از جامعه‌ی ایران دانست، دقت کنید که در خوش‌بینانه‌ترین حالت!

و حالا ماجرای میزان واکنش به عکس نیمه برهنه‌ی گلشیفته فراهانی و دستگیری چند روزنامه‌نگار و فعال اجتماعی نیز نمونه‌ای دیگر از گفته‌ی بالاست. نمونه‌ای که چه بخواهیم و چه نخواهیم، بار دیگر نشان می‌دهد وب فارسی با آنچه که من و شما می‌بینیم بسیار متفاوت است. وب فارسی را اکثریتی تشکیل می‌دهند که دغدغه‌ی آنها دستگیری چند روزنامه‌نگار و یا اعدام یک انسان نیست؛ دغدغه‌ی این بخش وب فارسی تفریح و لذت بردن از زندگی است، تفریح‌هایی مثل دنبال کردن برنامه‌ی آکادمی گوگوش و… و شاید همین دغدغه باعث شده است که شبکه‌ی تلویزیونی‌ای مانند من و تو با عمری حدود یک سال و نیم اینگونه پرطرفدار باشد.

البته این را هم نباید فراموش کرد که به طور کلی علاقه به خبرهایی مانند عکس نیمه برهنه‌ی یک هنرمند و… در هر جای دنیا بسیار پرطرفدار است، مثلا در بریتانیا پرفروش‌ترین روزنامه‌ی این کشور روزنامه‌ی The Sun است که در مورد شایعه‌های موجود در مورد افراد معروف و… است. برای همین گفتن اینکه مردم ایران به دلیل آنکه به یک عکس نیمه برهنه، بیشتر از دستگیری چند روزنامه‌نگار و فعال اجتماعی توجه می‌کنند پس عقب مانده‌اند حرفی اشتباه است زیرا در این مورد همه‌ی مردم دنیا مانند یکدیگر هستند.

مطالب مرتبط

1 دیدگاه برای این نوشته:

شاهین آزاد:
۲۸ دی ۱۳۹۰ حرف جالبی زدی‌، البته توی همین وب فارسی هم وبلاگ‌هایی هستن که می‌نویسن‌، خود تو‌، آرش آبادپور و صادق جم از کسایی هستن که حالا چه تو وبلاگشون چه روش دیگه‌ای که در دست دارن از این حرف‌ها می‌گن‌. نکته‌ای که چند وقته آزارم می‌ده اینه که ما این‌جا توی یه همچین فضایی‌، با اعمال فشار از طرف قدرت بزرگ‌تر‌، دیگه یاد گرفتیم که خودمون خودمون رو سانسور کنیم‌، ولی توی غرب (‌آمریکایی‌های جهان خوار ؛-)) مردمی که خیلی خوب قدرتشون رو توی وب به رخ کشیدن‌. قدرتی که می‌تونه دولتشون رو بترسونه‌...! خیلی دوست داشتم جامعه‌ی وبلاگ نویسی بودیم که قدرت داشتیم (‌که مطمئنم داریم) می‌تونستیم تغییر بدیم حداقل خودمون و آدمایی که می‌خوننمون رو‌) و جلوی هر فشاری سر خم نمی‌کردیم‌. چرا شروع نمی‌کنیم‌؟ چرا نمی‌شیم‌؟ نمی‌دونم والله‌!

ندای امروز را از طریق خوراک دنبال کنید:

معرفی کتاب- وبلاگ‌نویسی شیرین با WordPress

امین ثابتی — Mon, 28 Nov 2011 22:20:23 +0000

آموزش و افزایش آگاهی یکی از مواردی است که از صمیم قلب به آن اعتقاد دارم و همواره سعی کرده‌ام که در این مسیر قدم بردارم. به همین دلیل یکی از دلایل اصلی من برای گرفتن گاف‌های خبری افزایش آگاهی بوده است به گونه‌ای که هر چیزی را به راحتی باور نکنیم و دستکم در مورد آن کمی تحقیق کنیم.

در همین راستا و اینکه آموزش و به طور کلی یادگیری یکی از لذت‌بخش‌ترین کارهای این دنیا از نگاه من است، وب‌سایت «کسب و کار اینترنتی» کتابی الکترونیکی و جامع در زمینه‌ی آموزش وردپرس منتشر کرده است که خواندن آن را به تمامی کسانی که علاقمند به وبلاگ‌نویسی و کار با وردپرس هستند توصیه می‌کنم.

یکی از مزیت‌های فوق‌العاده‌ی این کتاب که در کمتر مرجع فارسی آن را دیده‌ام، آموزش از صفر تا ۱۰۰ است به گونه‌ای که با داشتن این کتاب تا حد بسیار زیادی مشکلات و نکات کلیدی در مورد وردپرس را خواهید آموخت.

به همین دلیل به شما پیشنهاد می‌کنم که این کتاب رایگان را از طریق صفحه‌ی مخصوص آن در وب‌سایت «کسب و کار اینترنتی» دریافت کنید تا لذت وبلاگ‌نویسی و کار با وردپرس را به خوبی درک کنید.

مطالب مرتبط

ندای امروز را از طریق خوراک دنبال کنید:

سانسور همواره محکوم به مرگ است!

امین ثابتی — Tue, 22 Nov 2011 13:31:11 +0000

سانسور منجر به نابینایی می‌شود. شما می‌توانید ببینید که چه کسی شما را نابینا کرده است؟

سانسور یکی از مواردی است که از دید من محکوم به فنا است و با آن تا جایی که از دستم برآید مبارزه می‌کنم. از نظر من سانسور مسخره‌ترین کاری است که یک دولت، سازمان، فرد و… می‌تواند انجام بدهد و با نگاهی به هر سیستمی که به صورت گسترده مشغول سانسور کردن بوده است می‌توان به این نتیجه رسید که در نهایت آن سیستم از بین رفته است!

علاوه بر آن سانسور از نگاه من مخرب‌تر از جنگ است به طوری که در بلند مدت باعث می‌شود که خلاقیت، علاقه، اشتیاق و دانش از بین برود. به عنوان مثال با نگاهی به وضعیت سانسور اینترنت در ایران به خوبی می‌توان به این نکته پی‌برد که در ایران به دلیل مشکلاتی که برای بسیاری از مردمان این کره‌ی خاکی معنایی ندارد، پروژه‌هایی موفق و یگانه که کپی‌ای از نمونه‌های غربی نباشد وجود ندارد! مثلا در زمانی که دنیای وب به سمت چندرسانه‌ای شدن می‌رود، کاربران اینترنت در ایران همچنان با ماجرایی به نام اینترنت کم سرعت و عدم داشتن پهنای باند مناسب دست و پنجه نرم می‌کنند و برای دیدن یک ویدئو در یوتیوب باید هزارن کلک بزنند تا بتوانند آن را مشاهده کنند.

همین ساختار خنده‌دار سانسور در ایران باعث شده است که کاربران اینترنت در داخل ایران سعی در دور زدن سانسور اینترنت بکنند و با نگاهی به فعالیت کاربران مختلف در شبکه‌های اجتماعی می‌توان دید که حتی حامیان سانسور اینترنت در ایران نیز از ابزارهای دور زدن فیلترینگ مانند وی‌پی‌ان (VPN) استفاده می‌کنند!

از نظر من و در بلند مدت آنچه که از بین خواهد رفت یا سانسور شدید اینترنت در ایران و یا دسترسی به شبکه‌ی جهانی اینترنت است! دو موردی که دو نقطه‌ی مقابل هم هستند و با توجه به سرگذشت فیلترینگ در ایران، رخ دادن مورد اول محتمل‌تر است!

همواره باید به یاد داشت که آگاهی حق مردم است و اگر جلوی آگاهی بسته شود، مردم به دنبال آن می‌روند. مردم ایران، مردمی هستند که در دو سال گذشته به خوبی سانسور اینترنت را دور زده‌اند و به همین دلیل باید گفت که آقا یا خانومی که اینترنت را سانسور می‌کنی، به فکر کار جدیدی باش که در آینده‌ای نزدیک یا دور بیکار خواهی شد. این را نباید فراموش کرد که سانسور همواره محکوم به مرگ است.

مطالب مرتبط

ندای امروز را از طریق خوراک دنبال کنید:

ما، وب فارسی و جامعه ایران

امین ثابتی — Sat, 05 Nov 2011 22:24:46 +0000

آرش کمانگیر در مطلبی تحت عنوان «چرا ما مهم نیستیم و چرا این اتفاق مهمی است» در مورد بخشی از وب فارسی صحبت می‌کند که به اعتقاد وی هم اکنون جریان وب فارسی در دست آنهاست و می‌گوید:

شاید بشود بازکردن راهی را به «ما» نسبت داد. شاید. خیلی هم مهم نیست که راه چطور باز شد. مهم این است که سیل راه افتاده‌است. این‌که این جربان به‌کجا می‌رسد را من نمی‌دانم. چیزی که من می‌دانم این است که فرمان ِ موج دیگر دست «ما» نیست، و «آنها» که موج را جلو می‌برند هم بیشتر از دغدغه‌ی هدایت ِ این قطار، تشنه‌ی شکستن آن سد هستند. (منبع)

با خواندن این مطلبِ آرش ناگهان به یاد ماجرای اخیر حذف شدن یکی از کاندیداهای آکادمی گوگوش افتادم که با غوغایی در صفحه‌ی فیس‌بوک آکادمی موسیقی گوگوش و همچنین ایجاد صفحه‌های بسیاری در فیس‌بوک در حمایت از آن کاندیدا همراه شد که نمونه‌هایی از آن را می‌توانید در اینجا مشاهده کنید. ماجرایی که نشان داد دغدغه‌ی بخش بزرگی از وب فارسی که شاید من وبلاگ‌نویس آن را اصلا ندیده باشم، چیز دیگری است و با آنچه من فکر می‌کنم فرسنگ‌ها فاصله دارد.

قبلا هم در مورد اینکه وب فارسی نماینده‌ی تمام جامعه‌ی ایران نیست صحبت کرده‌ام. به عنوان مثال با نگاهی به گوگل ریدر قبل تغییرات اخیرش، می‌توان این تفاوت را تا حدودی مشاهده کرد. گوگل ریدر فضایی بود که در آن اعدام منفور و متلک انداختن به دخترها بی‌فرهنگی بود و ده‌ها مورد دیگر که فرسنگ‌ها با آنچه در بطن جامعه می‌گذشت متفاوت بود.

برای همین با تایید نوشته‌ی آرش باید بگوییم که آنچه در فضای وب فارسی در حال رخ دادن است، با آنچه در بطن جامعه‌ی ایران در حال رخ دادن است از زمین تا آسمان فرق دارد و در خوش‌بینانه‌ترین حالت می‌توان فیس‌بوک را تنها نشان‌دهنده‌ی بخش بسیار بسیار کوچکی از جامعه‌ی ایران دانست، دقت کنید که در خوش‌بینانه‌ترین حالت!

مطالب مرتبط

1 دیدگاه برای این نوشته:

شهریار:
۱۵ آبان ۱۳۹۰ این یک نگاه کارآمدی نیست. در واقع درصدها آنقدرها هم مهم نیستند. چیزی که مهم است این است که در تحرکات اجتماعی کدام دسته ادبیات ماجرا را تعریف می‌کند و با چه سرعتی و نفوذی می‌تواند که آن را نشر دهد. با مسامحه می‌توان گفت که قدرت شبکه‌ای نیروها مهمتر هستند.

ندای امروز را از طریق خوراک دنبال کنید:

حمله نظامی به ایران- پازلی که هر روز کامل‌تر می‌شود

امین ثابتی — Sun, 16 Oct 2011 00:02:10 +0000

در گذشته در این وبلاگ از بلند شدن صدای طبل جنگ‌سالاران نوشته بودم و اینکه:

جنگ‌سالاران دو طرف ماجرا (ایرانی و آمریکایی) از هرگونه درگیری نظامی بین این دو کشور با اشتیاق زیادی استقبال می‌کنند. باید مراقب بود… صدای طبل‌های آغاز جنگ، از دور دست‌ها در حال شنیده شدن است.

چند روز پیش هم در فیس‌بوک نوشتم که:

من تحلیلگر سیاسى نیستم و دانشش را هم ندارم اما این پازلى که داره براى ایران پیش میره نتیجه خوبى نداره به نظرم!

و حالا با هم روزنامه فیگارو در خبری از انتشار گزارش جدید آژانس بین‌المللی انرژی اتمی سخن گفته است که در آن از تلاش ایران برای ساخت بمب اتمی خبر می‌دهد.

اگر تمامی اخبار این دو هفته را در کنار هم بگذاریم، پازل حمله‌ی نظامی به ایران هر روز کامل‌تر می‌شود! پازلی که تصویر آن مورد علاقه‌ی دو گروه تندرو در ایران و آمریکا است که حیاتشان در جنگ، درگیری و بحران است.

منبع: South Bay Mobilization

مطالب مرتبط

2 دیدگاه برای این نوشته:

شاهین آزاد:
۲۵ مهر ۱۳۹۰ و در این بین چه کسی غیر از مردم عادی آسیب می‌بیند؟ لعنت به همشان‌!
حجت:
۰۱ آبان ۱۳۹۰ کی گفته مردم آسیب میبینند؟؟؟؟؟ مگر تاسیسات اتمی ایران در پشت بام مردم است؟؟؟ شما همه دانسته یا نادانسته با مخالفت با گزینه حمله نظامی به ایران شریک جرم جمهوری اسلامی هستید.

ندای امروز را از طریق خوراک دنبال کنید:

نگاهی به ماجرای استیو جابز- ریچارد استالمن؛ دنیای ما دنیای ایده‌آل نیست!

امین ثابتی — Sat, 08 Oct 2011 14:22:03 +0000

در چند روز اخیر واکنش ریچارد استالمن در مورد خبر مرگ استیو جابز سر و صداهای زیادی را در وب فارسی به راه انداخته است و هر کسی به نوبه‌ی خود از دیدگاه او انتقاد و یا حمایت کرده است اما آنچه که از نظر من فراموش شده است این نکته است که دیگران مانند ما به این دنیا نگاه نمی‌کنند.

ممکن است ریچارد استالمن، استیو جابز را «کسی که پیشگام تبدیل کامیپیوتر به یک زندان باحال بود» معرفی کند اما نباید فراموش کرد که این فضا ممکن است از دید استالمن یک زندان باشد اما از دید دیگری می‌تواند یک بهشت برین باشد!

از نظر من دنیایی که ما در آن زندگی می‌کنیم دنیایی است که ایده‌آل‌گرایی بعضی وقت‌ها خوب است و بعضی وقت‌ها بد! به عنوان مثال چند نفر از شما آلبرت انیشتین را انسانی درستکار می‌دانید، چند نفر از شما ایزاک نیوتن را دانشمندی خوب و اخلاق‌گرا می‌دانید؟ و ده‌ها مورد دیگر که من از آن خبر ندارم و شما خبر دارید؟

حقیقت دنیایی که ما در آن زندگی می‌کنیم آن است که انسان‌ها چند بعدی هستند و هر انسانی به نوع خود هم تاثیر منفی و هم تاثیر مثبتی در این دنیا دارد، اما آنچه که باید به آن نگاه کنیم برآیند تاثیرات اوست. ممکن است استیو جابز بابت سیاست فروشگاه اپلیکیشن‌های اپل انسانی مخوف باشد اما تاثیر او در دنیای تکنولوژی و ایجاد ابزارهای جدیدی مانند آیفون و آی‌پد را نیز نباید فراموش کرد.

به همین دلیل از نظر من برآیند آنچه استیو جابز انجام داده در جهت مثبت بوده است و برای همین برای آنچه او برای من و شما انجام داده است احترام قائل هستم، همانگونه که آلبرت انیشتین با تمام دانایی و هوش سرشارش بارها بر روی نتایجی که می‌دانسته اشتباه بوده تاکید کرده است و یا داده‌ها را براساس آنچه دوست داشته تغییر داده است،‌ احترام قائلم.

انسان‌ها موجوداتی هستند که نباید آنها را به صورت مطلق دید، انسان‌ها موجوداتی هستند که برآیند کارهای آن در این دنیا ماندگار است. علاوه بر این، دنیایی که ما در آن زندگی می‌کنیم دنیایی است که شاید در شعار جایی برای ایده‌آل گرایی داشته باشد اما جایگاه این شعار تنها در فیلم‌های هالیوودی است و نه کوچه و خیابان‌هایی که من و شما از صبح تا شب از آن می‌گذریم.

پی‌نوشت:
- در مورد ماجرای انیشتین، نیوتن و همچنین بخش تاریک علم در آینده بیشتر خواهم نوشت.

- در مورد ماجرای اپل و نرم‌افزار آزاد می‌توان ده‌ها صفحه نوشت اما آنچه محرز است این است که همه‌ی انسان‌ها علاقه‌ای به باز کردن ترمینال و تایپ چندین خط برای دانلود کردن یک نرم‌افزار ندارند و تنها می‌خواهند با دو کلیک یک نرم‌افزار را نصب کنند! بدانیم که نباید دنیای گیک‌ها را با دنیای انسان‌های معمولی مخلوط نکنیم!

مطالب مرتبط

4 دیدگاه برای این نوشته:

jimmyheller:
۱۶ مهر ۱۳۹۰ دقیقا حرف من هم همین هست، شاید استالمن عقیده خاصی داشته باشه اما باید دید که کجای دنیای فناوری و به خصوص کامپیوتر ایستاده! دنیای خوره‌های نرم افزار و آزادی (اتفاقا من با این آزادی بیش از حدشون گاهی اوقات خیلی مشکل دارم!) اصلا دنیایی نیست که کاربران به راحتی باهاش ارتباط برقرار کنن پس همونقدر که جابز می‌تونه شیوه‌های غلطی داشته باشه برای اوپن سورسی‌ها استالمن هم می‌تونه برای کاربرهای عادی داشته باشه!
Arash M:
۱۶ مهر ۱۳۹۰ ما در این پست بیشتر قضیه رو از دیدگاه نرم‌افزار آزاد باز کردیم: http://azadrah.net/2011/10/from-stallman-to-jobs
سعید:
۲۷ مهر ۱۳۹۰ درسته که رسیدن به شرایط ایده‌آل سخت و شاید نا‌ممکن باشه ولی من برخلاف نظر شما که که نوشتید «برآیند آنچه استیو جابز انجام داده در جهت مثبت بوده است»، این طور به قضییه نگاه می‌کنم که برایند کارهای جابز فقط برای این روز‌ها کمی مثبت بوده و در واقع مردم رو از سریع‌تر رسیدن به Better Society که تو حرف‌های استالمن شنیده می‌شه منع می‌کنه. جابز مصرف گرایی بیهوده رو به شدت گسترش داد. کاربران رو مجبور به خریدن دستگاه‌های جدید می‌کرد. فکر کن مثلا بنز یا ایران خودرو :D هر سال یه ماشین جدید تولید کنند و بگن چون ما ماشین جدید تولید کردیم شما ملت هم باید این رو بخرید. چرا؟ چون دیگه با اون ماشین قبلی نه می‌تونید بنزین بزنید، نه می‌تونید برید مسافرت چون خدمات فقط به این ماشین جدیده داده می‌شه، نه می‌تونید تعمیرش کنید و.... فقط باید مصرف کنید. در کل اعمال و نتایج FOSS نشان دهنده‌ی این بوده که تماما در جهت پیشرفت آدمی و روابط حرکت کرده.
دانیال بهزادی:
۲۹ مهر ۱۳۹۰ واقعا متاسفم برای شما که دیدتون ار نرم‌افزار آزاد باز کردن ترمینال و تایپ دستور برای انجام کاری هست. شما در اغلب موارد در نرم‌افزارهای ازاد نیازی به ترمینال ندارید. مثلا همین وردپرس که با اون مطالبتون رو می‌نویسین یکی از نرم‌افزارهای آزاده. شما برای کار با اون تا به حال به مشکلی برخوردین؟ به ترمینال نیاز داشتین؟

ندای امروز را از طریق خوراک دنبال کنید:

گاف خیزران در مورد من- اول مطالعه کنیم و بعد برچسب بزنیم

امین ثابتی — Sat, 03 Sep 2011 11:41:48 +0000

در وب فارسی یکی از ایده‌هایی که همواره بر روی آن تاکید کرده‌ام، گفتگو و دوستی با همه فارغ از هرگونه دیدگاه سیاسی بوده است، ایده‌ای که قبلا در مورد آن صحبت کرده‌ام. علاوه بر آن همیشه گفته‌ام که اگر اشتباهی بکنم به صورت کامل مسئولیت آن را می‌پذیرم و از تمام افرادی که آنها را به اشتباه انداخته‌ام عذرخواهی می‌کنم و در مورد ماجرای اسکایپ نیز دقیقا همین اتفاق افتاد و به صورت رسمی عذرخواهی کردم.

امروز مانند همیشه در فرندفید اسم خودم را جستجو کردم که با فیدی از سوی خیزران مواجه شدم که در آن به پستی از وبلاگ من اشاره کرده بود. پس از اینکه از خیزران در مورد ماجرای پست وبلاگم پرسیدم، این لینک را به من معرفی کرد: «خطری باور نکردنی امنیت اطلاعات میلیون‌ها کاربر ایرانی را تهدید می‌کند» که در وب‌سایت «ندای سبز آزادی» به قلم «نیما راشدان» منتشر شده است! مطلبی که در آن هیچ نقشی نداشته‌ام اما اینگونه از سوی خیزران به من مرتبط شده است:

و باید در یک کلام بگویم که خیزران در این مورد گاف داده است. گافی که با عذرخواهی خیزران از نظر من تمام شده است، اما آنچه که برای من سوال است آن است که دلیل اینگونه رفتار چیست؟ دلیل اینکه به این راحتی به افراد برچسب می‌زنیم چیست؟ دلیل اینکه تنها و تنها و به راحتی هر چه تمام‌تر به یک شخص برچسب می‌زنیم چیست؟ دلیل اینکه روی هوا و بدون داشتن هیچ مدرکی این و آن را به هم وصل می‌کنیم چیست؟ و هزاران سوال دیگر…

به عنوان مثال در ماجرای بالا که در مورد آن صحبت کرده‌ام، کاملا مشخص است که خیزران بدون آنکه یک کلمه از این مطلب را بخواند که در خط اول نام نویسنده در آن نوشته شده است، نظریه‌ای در مورد من داده است! به همین دلیل شاید بد نباشد بگویم که در کارهای دانشگاهی و آکادمیک همواره قبل از ارائه‌ی یک نظریه، فردی که ادعایی دارد ده‌ها مقاله را می‌خواند تا از درستی آن مطمئن شود، بد نیست ما هم برای اینکه به دیگران برچسب بزنیم دستکم یک مطلب را به صورت کامل بخوانیم و سپس برچسب بزنیم، هر چند که برچسب زدن از نظر من کاری کاملا اشتباه است اما کسانی که علاقه به این کار دارند بد نیست کمی زحمت بکشند و مطلبی را کامل بخوانند و سپس برچسب را بچسبانند.

در نهایت باز هم مانند گذشته به این نکته تاکید می‌کنم که بدون مدرک و روی هوا به این و آن برچسب نزنیم و به صورت سیستماتیک به یکدیگر حمله نکنیم. یاد بگیریم که خود را قربانی سیاستمداران نکنیم و قبل از هر برچسب و اتهامی کمی مطالعه کنیم چون آگاهی نادرست بسیار خطرناک‌تر از عدم آگاهی است.

مطالب مرتبط

3 دیدگاه برای این نوشته:

سیدعلی خیزران:
۱۲ شهریور ۱۳۹۰ کی گفته شما حق داری اسم واقعی من رو تگ کنی این زیره؟ کی اجازه داده فید پرایوت فرندفید من رو اینجا اسکرین شاتش رو بزنی؟ من توی گودر نوشتم، اونجا پابلیکه. شکستن حریم خصوصی هنر جدیده؟
سیدعلی خیزران:
۱۲ شهریور ۱۳۹۰ بعد هم من به صورت رسمی همون جایی که نوشته بودم، عذرخواهی کردم. مثل خودت. بعد این بزرگ نمایی دیگه چیه؟ اشتباه کردم، عین خودت تازه نه به اندازه تو. بعد عذرخواهی کردم. حالا مییایی عکس و اسم و ای دی های من جاهای مختلف رو جمع می کنی می ذاری اینجا که چی؟ برای اینکه بقیه من رو بشناسند؟ شدی گرداب دوم؟
امین ثابتی:
۱۲ شهریور ۱۳۹۰ @سیدعلی خیزران: در این مورد حق با خودت بود هر چند که به صورت غیرمستقیم اجازه داده بودی ولی هر دو مورد برداشته شد.

ندای امروز را از طریق خوراک دنبال کنید:

به احترام پدر و مادری که باید برایشان تمام قد خم شد

امین ثابتی — Sat, 27 Aug 2011 01:40:36 +0000

بعضی تصاویر را زمانی که مشاهده می‌کنیم نباید در مورد آنها حرف بزنیم و فقط باید تماشا کنیم،‌ تماشا کنیم که چگونه مادر و پدری بخشش را در عمل و نه در شعارهای توخالی که این روزها گوش آدمی را کر می‌کند، نشان می‌دهند.

این مادر و پدر را باید الگوی جامعه کرد، الگوی جامعه‌ای که مردم آن برای تماشای اعدام دست به موبایل و دوان دوان به محل اجرای اعدام می‌روند تا با موبایل‌هایشان تصویر جان دادن یک انسان را ضبط کنند تا شاید در فردا روزی با ذوق به بغل دستی خود بگویند بیا و صحنه‌ی اعدام فلانی را ببین.

این مادر و پدر را باید الگو کرد، همانگونه که باید آمنه بهرامی را الگوی جامعه کرد و از آنها درس زندگی گرفت، درس زندگی که به عینه دیده می‌شود نه درسی که…

خلاصه آنکه به احترام این پدر و مادر من تمام قد در مقابل آنها خم می‌شوم و بدون یک کلام حرف اضافه به بزرگی آنها حسادت می‌کنم. بزرگی‌ای که در جامعه‌ی ایران کمیاب است، بزرگی‌ای که نه با قدرت بدست آمده و نه با ثروت… درود بر شما و روح فرزندتان که اینگونه پدر و مادری دارد.

لینک مستقیم ویدئو

مطالب مرتبط

به آمنه بهرامی عیدی بدهید!

ندای امروز را از طریق خوراک دنبال کنید:

وقتی آگاهی باعث تغییر در جامعه می‌شود- حمایت عده‌ای ناشناس از کودکان کار در تهران

امین ثابتی — Sat, 13 Aug 2011 17:47:17 +0000

یکی از دلایلی که در این وبلاگ گاف‌ها و خبرسازی‌های بدون منبع رسانه‌ها را می‌نویسم این است که به اعتقاد من آگاهی حق مردم است و از دید من هر چه آگاهی مردم بیشتر شود، جامعه نیز به خودی خود در جهت مثبت حرکت می‌کند.

امروز خبری در روزنامه روزگار خواندم که در آن عده‌ای از جوانان هم سن و سال من به یاری کودکان کار در خیابان ولیعصر رفته‌اند و به جای آنها شیشه‌های ماشین‌ها را پاک کرده‌اند، فال و گل فروخته‌اند و در نهایت درآمد حاصل را در بین این کودکان تقسیم کرده‌اند. حرکتی که خودجوش (نه از نوع خبرگزاری‌های دولتی و صدا و سیما!) بوده و با استقبال فعالان حقوق کودکان مواجه شده است.

شما می‌توانید گزارش کامل این حرکت فوق‌العاده را از اینجا بخوانید و بار دیگر مانند من به این نکته پی ببرید که آگاهی حق مردم است و آگاهی تضمین‌کننده‌ی پیشرفت یک جامعه است.

پی‌نوشت:
- تصاویری از این حرکت عالی را می‌توانید در اینجا مشاهده کنید.

مطالب مرتبط

سانسور همواره محکوم به مرگ است!

ندای امروز را از طریق خوراک دنبال کنید: