زمانی که به در ورودی فروشگاه اپل رسیدم جمعیت نسبتا زیادی در مقابل این فروشگاه ایستاده بودند و هر از چند گاهی یکی سیبی گاز می‌زد و در کنار یکی از ویترین‌های فروشگاه می‌گذاشت و یکی دیگر پیامی می‌نوشت و آن را بر روی دیوار نصب می‌کند و یکی دیگر دسته گلی را می‌گذاشت و چند دقیقه‌ای می‌ایستاد و با گرفتن چند عکس می‌رفت.

در مدت زمانی حدود ۱۵ دقیقه‌ای که نظاره‌گر مردم بودم و مشغول عکس گرفتم با آیفون ۳GS، زنی میانسال را دیدم که در کنارم ایستاده بود و چیزی زیر لب می‌گفت، چیزی مانند دعا و طلب آمرزش برای استیو جابز.

در همین حین که در حال عکس گرفتن بودم، به یکباره یکی از کارکنان یکی از تلویزیون‌های بریتانیا که اسم تلویزیون را هم نپرسیدم (!) از من درخواست کرد که در مقابل دوربینش بایستم و به چند سوال او جواب بدهم. من هم ایستادم و به چند سوال او مانند اینکه آیا با مرگ استیو جابز دوران اپل و او (از نظر تاثیراتش) به پایان رسیده است یا خیر، پاسخ دادم. در همین حین و در قسمتی از مصاحبه سعی کردم که واکنش ایرانیان داخل کشور را نسبت به این اتفاق به او بگویم. برای همین در حدود دو سه دقیقه‌ای در مورد واکنش ایرانیان و اینکه برخی عکس‌های پروفایل خود را به احترام او عوض کرده‌اند و یا سخنرانی معروف او را که در کمتر از یک روز به صورت کامل با زیرنویس فارسی منتشر کرده‌اند صحبت کردم.

بعد از این مصاحبه دیدم بد نیست که فیلمی نیز از رفتار و حرکات مردم بگیریم که نتیجه‌ی آن ویدئوی زیر شده است:

لینک مستقیم ویدئو

اما بد نیست چند نکته‌ی حاشیه‌ای در مورد مرگ استیو جابز را نیز به این مطلب اضافه کنم که شاید برای شما جالب باشد:

- مدتی است که کتاب Free Radicals: The secret anarchy of science را می‌خوانم که در مورد بخش تاریک و زشت علم در آن صحبت شده است. در فصل اول این کتاب در بخشی در مورد موارد استفاده از قرص LSD و تاثیر آن در اختراعات و کشف‌های بزرگ صحبت شده است. در این بخش سخنی از استیو جابز گفته شده که در آن در مورد استفاده از این قرص صحبت کرده و استفاده از آن (قرص LSD) را یکی از دو یا سه کار مهمی نامیده است که در زندگی‌اش انجام داده است.

- انتشار کتاب رسمی زندگی استیو جابز که قرار بود در ۲۱ نوامبر صورت بگیرید، به ۲۴ اکتبر تغییر پیدا کرده است که در همین مدت کم از فعال شدن امکان پیش خرید آن، این کتاب رتبه اول در لیست کتاب‌های آمازون و آی‌بوک اپل را به خود اختصاص داده است.

در نهایت مجموعه عکس‌هایی که از این مراسم یادبود گرفته‌ام را می‌توانید از این آدرس تماشا کنید.

مطالب مرتبط

• نگاهی به ماجرای استیو جابز- ریچارد استالمن؛ دنیای ما دنیای ایده‌آل نیست!
• نامه‌وارده: گاف خبری رجانیوز- وقتی فروشگاه اپل به کعبه تشبیه می‌شود!
• آیا داشتن مک به معنای امنیت است؟
• پادکست «رسانه‌های خُرد»: پیش‌شماره ۸- از به روز شدن کروم تا ایمیل، لینک و آنتی‌ویروس تقلبی
• پادکست «رسانه‌های خُرد»: پیش‌شماره ۶- از حمله سایبری به کاربران بالاترین تا مشتریان فروشگاه اپل

ندای امروز را از طریق خوراک دنبال کنید:

این  جمله بدان معناست که همانگونه که شبکه‌های اجتماعی مانند فیس‌بوک و توییتر می‌توانند در مصر و تونس به مخالفان کمک کنند تا تظاهرات خود را برنامه‌ریزی و دولت را به زمین بزنند، این ابزارها می‌توانند به کمک شورشیان و گنگسترهایی بیایند که برنامه‌ای جز دزدی از فروشگاه‌ها و آتش زدن خانه و کاشانه‌ی مردم ندارد. علاوه بر آن بسیاری مانند جارد کوهن از Google Idea با نظریه‌ی انقلاب‌هایی از نوع توییتری و فیس‌بوکی مخالف هستند و به اعتقاد آنها این ابزارها تنها می‌توانند نقش شتاب‌دهنده یا کاتالیزور را بازی کنند نه شروع کننده.

به عنوان مثال کشته شدن فردی با نام «خالد سعید» در مصر باعث آغاز تظاهرات بر علیه حکومت حسنی مبارک شد و در لندن نیز کشته شدن «مارک دوگان» توسط پلیس باعث آغاز شورش‌های خیابانی شد و در هیچ کدام از آنها آغاز کننده، ابزارهایی مانند توییتر، فیس‌بوک و بلک‌بری نبوده‌اند.

به همین دلیل مانند گذشته باز هم به این نکته تاکید می‌کنم که شبکه‌های اجتماعی ابزارهایی برای تغییر نیستند.

در نهایت نیز خواندن کامل مقاله‌ی Gigaom را شدیدا توصیه می‌کنم.

مطالب مرتبط

• آیا قطع شدن ابزارهای ارتباطی توسط دولت‌ها همواره بد است؟
• آموزش دور زدن فیلترینگ توسط سربازان جنگ نرم!
• پادکست «رسانه‌های خُرد»: پیش‌شماره ۴- چند بحث امنیتی در مورد شبکه‌های اجتماعی
• شبکه‌های اجتماعی ابزار تغییر نیستند!
• چگونه امنیت خود را در فضای مجازی افزایش بدهید؟

ندای امروز را از طریق خوراک دنبال کنید:

از آخرین مطلبی که در ندای امروز نوشته‌ام، حدود دو ماه می‌گذرد! دو ماهی که ماجراهای بسیاری داشته است؛ ماجراهایی از مشغله‌های درسی گرفته تا مشغله‌های کاری و زندگی خصوصی. خلاصه، با اینکه در اینجا چیزی نمی‌نوشتم، اما همواره به اینجا سر می‌زدم، به این دلیل که ندای امروز بخشی از زندگی من است و بدون این وبلاگ من چیزی را کم دارم! اما بعد از این غیبت بلند، می‌خواستم مطلبی در مورد سانسور در اینترنت بنویسم، ولی بنا به دلایلی تصیم گرفتم که از تجربه‌ی آکادمیک در بریتانیا بنویسم.

زمانی که به بریتانیا آمدم، از سیستم آموزشی این کشور هیچ ایده‌ای نداشتم و ورود به کلاس‌های درس برایم یکی از وحشتناک‌ترین اتفاقاتی بود که می‌توانست در بدو ورود من به بریتانیا و لندن بیافتد. هم اکنون که این مطلب را می‌نویسم حدود ۹ ماه است که در لندن هستم و دو امتحان نیز تا کنون داده‌ام. دو امتحانی که تقاوت آنها با اکثر امتحاناتی که در ایران داده‌ام از زمین تا آسمان است! برای درک این تفاوت، دو سیستم آموزشی که تا کنون من تجربه کرده‌ام را کنار هم می‌نویسم و در نهایت تصمیم‌گیری و نتیجه‌گیری را بر عهده‌ی شما می‌گذارم.

(more…)

مطالب مرتبط

• جوابی به منتقدین: چرا من با سانسور از هر نوع مشکل دارم؟
• ایرانی‌ها، عجوبه‌هایی از نظر اروپایی‌ها!
• ثانیه‌شمار پایان دوران دانشجویی
• اعلام دلایل شرکت شاتل در مورد اختلال‌های اخیر اینترنت در ایران
• حمله نظامی به ایران- پازلی که هر روز کامل‌تر می‌شود

ندای امروز را از طریق خوراک دنبال کنید:

اما برعکس مثال‌های بالا، لندن شهری است که می‌توان در آن با تمام وجود آزادی پوشش را دید. به طور مثال می‌توان در خیابان آکسفورد، بانویی را دید که با روبند و حجاب کامل در خیابان قدم می‌زند و در عین حال بانویی دیگر را دید که در کنار وی با دامنی کوتاه و پیراهنی یقه‌باز راه می‌رود. این دو بدون هیچ مشکلی از سوی هیچ کس و یا نگاه ویران‌کننده‌ی فردی راه می‌روند و به کارهای روزانه‌ی خود می‌رسند. و یا در دانشگاهی که درس می‌خوانم، در یکی از کلاس‌هایم، یک دختر آفریقایی‌تبار است که با پوشش کامل اسلامی در سر کلاس‌های حاضر می‌شود و در عین حال به راحتی با دیگران گفتگو می‌کند، بدون اینکه کسی با وی برخوردی ناشایست و یا بدی بکند.

به همین دلیل، به نظر من، لندن شهری است که می‌توان به خوبی آزادی پوشش و مذهب را در آن دید.

مطالب مرتبط

• نقش شبکه‌های اجتماعی در شورش‌های لندن چیست؟
• تهران انار ندارد
• وقتی آیفون‌دار می‌شوم!
• اینترنت پرسرعت در لندن
• جوابی به منتقدین: چرا من با سانسور از هر نوع مشکل دارم؟

ندای امروز را از طریق خوراک دنبال کنید:

نکته‌ی جالبی که این فیلم برای من داشت، نکات تاریخی بود که در مورد تهران گفته شد، مانند اینکه تهران در ابتدا یک دهات بوده که کار اغلب مردم آنجا چوپانی بوده است! و ده‌ها نکته‌ی دیگر که می‌توانید با تماشای آن، از آنها اطلاع پیدا کنید.

اما از حاشیه‌های نمایش این فیلم می‌توانم به این نکات اشاره کنم:

- صدور ویزای مسعود بخشی در کمتر از ۴۸ ساعت! و زمانی که این نکته را مجری برنامه گفت، تمام تماشاگران خندیدند و مسعود بخشی هم در واکنش به این حرکت تماشاگران، شگفتی خودش را از اهمیت گرفتن ویزا در کمتر از ۴۸ ساعت نشان داد.

- مسعود بهنود، عنایت فانی و حمیدرضا صدر (کارشناس فوتبال) در این نمایش حاضر شده بودند.

- تعداد تماشاگران بسیار زیاد بود به گونه‌ای که عده‌ای پشت درهای بسته ماندند و نتوانستند این فیلم را تماشا کنند.

در نهایت این نکته را به ایرانیانی که در لندن و یا حومه ساکن هستند، یادآوری می‌کنم که سلسله برنامه‌هایی تحت عنوان Transit Tehran: Art and Documentary in Iran در دانشگاه LSE برگزار می‌شود که نمایش فیلم «تهران انار ندارد» از همین سری برنامه‌ها است. برنامه‌های دیگری که در پیش است عبارتند از:

- دوشنبه، ۱۹ اکتبر: سخنرانی با موضوع «ایران جوان: تصاویر، سیاست‌ها و داستان‌ها» در Wolfson Theater

- چهارشنبه، ۲۱ اکتبر: نمایش دو فیلم مستند به نام‌های «آیت‌الله آنلاین» و «شمارش معکوس» در New Theater

این برنامه‌ها تماما رایگان هستند و تنها شرط حضور در آنها داشتن صندلی برای نشستن است. به همین دلیل کمی زودتر در محل برنامه‌ها حاضر شوید و صندلی بگیرید تا مشکلی برای شرکت شما پیش نیاید.

مطالب مرتبط

• نقش شبکه‌های اجتماعی در شورش‌های لندن چیست؟
• لندن، شهری به معنای واقعی آزادی پوشش
• وقتی آیفون‌دار می‌شوم!
• اینترنت پرسرعت در لندن
• جوابی به منتقدین: چرا من با سانسور از هر نوع مشکل دارم؟

ندای امروز را از طریق خوراک دنبال کنید:

شاید از خودتان بپرسید که چطور ممکن است که در مدت سه ماه زندگی در لندن، به این نتیجه رسیده باشم و چطور ممکن است که بدون سفر به کشورهای دیگر اروپایی اینگونه نتیجه‌گیری کرده‌ام؟! برای پاسخ به این سوالات، تنها به گفتن یک خاطره از کلاس زبانی که در ماه سپتامبر می‌رفتم، اشاره می‌کنم و نتیجه‌گیری را بر عهده‌ی خودتان می‌گذارم:

یک روز در کلاس زبانی که همکلاسی‌هایی از کشورهای یونان، اسپانیا، عربستان، سوریه و چین داشتم و هیچ کدام از آنها در رشته‌های مهندسی درس نخوانده بودند و اکثرشان در اقتصاد و حقوق مدرکی داشتند، بحث بر سر مطالعه و درس‌خواندن شد که یکباره استاد کلاس برگشت و از من پرسید: «چرا ایران‌ها اینقدر درس‌خوان هستند؟» من که از این سوال شکه شده بودم، بعد از چند دقیقه برایش توضیح دادم که فرهنگ ایران، فرهنگ درس‌خواندن است و مهم خواندن درس است آن هم در رشته‌های مهندسی و پزشکی! در این بین به یکباره یکی از همکلاسی‌هایم که از یونان بود گفت: «من تمام ایرانی‌هایی را که می‌شناسم، شدیدا درس‌خوان هستند و دائم مطالعه می‌کنند و مثل اینکه ایرانی‌ها یک ژن (مرض) خواندن دارند!»

علاوه بر این خاطره این نکته را هم باید بگویم که برای جوانان بریتانیا دو چیز بسیار مهم است: ۱) فوتبال ۲) کلوب شبانه. و بیشتر وقتشان را با این دو پر می‌کنند و برایشان چیزهای دیگر، اهمیت کمتری دارد. به همین دلیل ای ملتی که در ایران هستید، خودتان را دستکم نگیرید، چون واقعا جایگاه علمی ایران در جهان، جایگاه فوق‌العاده‌ای است.

مطالب مرتبط

• جوابی به منتقدین: چرا من با سانسور از هر نوع مشکل دارم؟
• حمله‌ی نظامی به ایران- صدای طبل جنگ‌سالاران به گوش می‌رسد
• تجربه‌ی آکادمیک در بریتانیا (1)
• اعلام دلایل شرکت شاتل در مورد اختلال‌های اخیر اینترنت در ایران
• حمله نظامی به ایران- پازلی که هر روز کامل‌تر می‌شود

ندای امروز را از طریق خوراک دنبال کنید:

همان روزی که iPhone را با پسر دایی‌ام خریدیم، شدیدا گرسنه بودیم و به دنبال یکی از شعبه‌های KFC می‌گشتیم تا مرغ کنتاکی بخوریم و همین گرسنگی‌مان، نقطه‌ی شروعی شد برای استفاده‌ی ما از آیفون در اولین دقایق بعد از خرید! و در همان لحظه براساس مکان‌یاب و قطب‌نمایی که بر روی نسل سوم آیفون‌ها نصب شده است، نزدیک‌ترین فروشگاه KFC را پیدا کردیم و خودمان را از گرسنگی نجات دادیم!

اما مزیت دیگر آیفون برای من، نصب کردن برنامه‌ی دیکشنری است که از سایت Dictionary.com به صورت رایگان دانلود کردم و هر وقت که معنی کلمه‌ای را در کلاس‌های درس متوجه نمی‌شوم، به سرعت معنی آن را پیدا می‌کنم!

و آخرین امکانی که این روزها شدیدا به کار من می‌آید، گوش دادن به ترانه‌های مورد علاقه‌ام به صورت آنلاین است که باعث شده از گوش دادن به ترانه‌های تکراری رهایی پیدا کنم.

البته به همه‌ی این‌ها، امکانات عادی‌ای مانند توییت کردن، فرندفید رفتن و چک کردن ایمیل‌هایم را هم باید اضافه کرد. خلاصه‌ی کلام آنکه آیفون برای من حکم دنیایی را دارد که در دستانم است و به من کمک می‌کند تا در لندن به راحتی مکان‌های مورد نیازم را پیدا کنم و یا از وضعیت خطوط مترو با خبر شوم.

مطالب مرتبط

• اینترنت پرسرعت در لندن
• زندگی در جریان است…
• من و سال ۱۳۹۰
• نقش شبکه‌های اجتماعی در شورش‌های لندن چیست؟
• صدای من را از ایران می‌شنوید!

ندای امروز را از طریق خوراک دنبال کنید:

راستی از این پس سعی می‌کنم که ندای امروز را مانند گذشته زنده کنم و خون جدیدی را در رگ‌هایش به جریان بیاندازم.

مطالب مرتبط

• وقتی آیفون‌دار می‌شوم!
• من و سال ۱۳۹۰
• نقش شبکه‌های اجتماعی در شورش‌های لندن چیست؟
• جنگ نرم ایجاد خبرگزاری نیست، گسترش فرهنگ است
• صدای من را از ایران می‌شنوید!

ندای امروز را از طریق خوراک دنبال کنید: