ندای امروز

زمانی که خبر استعفای افشین قطبی از پرسپولیس را شنیدم خیلی خوشحال شدم، چون خیالم راحت شد که قطبی ایرانیزه نشده است و هنوز توانسته است در طوفان اخلاقیات ناپسند ایرانی خودش را تاحدودی حفظ کند.

قطبی مردی بود که چه بخواهیم و چه نخواهیم فرهنگ جدیدی از نظر گفتار را نه تنها به جامعه‌ی فوتبال، بلکه به جامعه‌ی ایران آورد. قطبی مردی بود که با مهربانی توانست جواب منتقدین خودش را به بهترین شکل بدهد و به بسیاری از ایرانیان مانند خودم این را یاد بدهد که اخلاقیات مهمترین اصل در هر پُست و مقامی است. اما در عوض ما چه کردیم؟ ما به وی لقب دادیم و تا زمانی که نتایج خوبی می‌گرفت او را دوست داشتیم، اما زمانی که ورق برگشت و نتایج خوبی بدست نیاورد، همه به یکباره کارشناس شدیم و در مورد این بازیکن و آن بازیکن نظر دادیم! مانند حوادث رانندگی که در خیابان رخ می‌دهد همه کارشناس پلیس راهنمایی و رانندگی می‌شوند!

به همین دلیل من بسیار خوشحالم که افشین قطبی از ایران رفت و امیدوارم که وی تا زمانی که فرهنگ مردم ایران درست نشود به ایران بازنگردد. فرهنگی که همانگونه در پژواک گفته‌ام، فرهنگی است که در آن جای هنجارها با ناهنجارها عوض شده است. در فرهنگ کنونی ایران زمانی که کسی کلاهبرداری می‌کند از وی به عنوان یک آدم زرنگ و باهوش یاد می‌کنند، اما زمانی که کسی چیزی را از دست می‌دهد از او به عنوان یک آدم بی‌عرضه یاد می‌کنند.

پس بیاید و برای رفتن افشین قطبی غمگین نباشیم، بلکه برای رفتن وی خوشحال باشیم که وی آنقدر وجدان داشت که بدی‌ها را با پول عوض نکرد و شرفش را به پول نفروخت. کاری که امروز در جامعه‌ی ایران زیاد اتفاق می‌افتد.

این نوشته در تاریخ پنجشنبه، ۳۰ آبان ۱۳۸۷ و در زمان ۲:۱۲ ب.ظ با موضوع ورزش ارسال شده است. شما می توانید با استفاده از فید RSS 2.0 نظرات این نوشته نظرات دیگران را دنبال کنید. همچنین شما می توانید نظری بنویسید، و یا بازتابی از سایت خود ارسال نمائید.