در این دوران که جنگ، نابرابر و انواع تبغیضها در دنیا بیداد میکند، کودکی پیدا میشود که با صدای رسایش از من و شما سوالاتی را میپرسد. سوالاتی که من به بسیاری از آنها نتوانستم پاسخ بدهم! حال اگر شما میخواهید که این سوالات را بشنوید تا شاید پاسخی برای آنها داشته باشد، باید ویدئوی زیر را تماشا کنید. ویدئویی که در آن بهترین زبان در تمام دنیا لبخند خوانده میشود.
در ضمن این ویدئو را امین آقا برای من فرستاده بود که از این بابت از وی تشکر میکنم.
از روز آغاز زندگی مشترک من و پروانه یک ماه گذشته است و در این مدت من و پروانه مسائل بسیاری را کشف کردهایم، و به جرات میتوانیم ادعا کنیم که تا فردی ازدواج نکند، آنها را درک و کشف نخواهد کرد.
یکی از این مسائل آرامش است که اگر تنها و تنها این مورد در زندگی مشترکی نباشد، آن زندگی سرنوشت خوبی نخواهد داشت.
به نظر من آرامش دارای چنان اهمیتی است که میتواند یک زندگی مشترک را به عرش و یا به فرش ببرد. به همین دلیل، اگر زمانی خواستید که آستینی بالا بزنید، اول ببینید که هدف شما از ازدواج کردن چیست؟ این هدف بسیار مهم است…
میدانم که از خواندن این تیتر کاملا گیچ شدهاید، اما برای اینکه از این گیجی خارج شوید به شما پیشنهاد میکنم که این مطلب را تا پایان بخوانید!
من، امین ثابتی در روز ۲۵ اسفند ماه ۱۳۸۷ برگی از زندگیام را ورق زدم که شاید مهمترین و تاثیرگذارترین برگ زندگی هر انسانی باشد. در این ورق زدن من از حالت A به حالت AP رسیدم! حالا بیایید این جملهی بی سر و ته را بررسی کنیم.
منظور از حالت A این است که Amin به صورت مفرد و تنها بوده است و منظور از حالت AP یعنی اینکه Amin از حالت تنها خارج شده است و بر اثر یک رویداد به حرف P چسبیده است. حرف P مخفف کلمهی Parvaneh یا همان پروانهی خودمان است که اگر کمی فکر کنید متوجه خواهید شد که این کلمه اسم دختر است.
در نتیجه با پیوند دو حرف اول کلمههای Amin و Parvaneh کلمهی AP بوجود میآید که مخفف آژانس خبری آسوشیتدپرس است. حالا متوجه شدهاید منظور من چیست؟
من امین ثابتی، در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۸۷ با پروانه ازدواج کردهام که مهریهی وی ۱۴ سکهی بهار آزادی، ۱۳۶۵ گل رز به همراه حق طلاق میباشد.
فکر کنم با این توصیفات دیگر نیازی نباشد تا در مورد غیبت این مدتم سخنی بگویم. در ضمن سال نو مبارک…
