برای غزه شعار ندهیم، عمل کنیم
همهی شما از ماجرای حملهی اسرائیل به نوار غزه خبر دارید و شاید در مورد این حملهی خونین که باعث کشته شدن مردان، زنان و کودکان بیگناه شده، مطلبی هم نوشته باشید. شاید مانند یکی از دوستان شعار معروف مرگ بر اسرائیل را داده باشید و شاید مانند یکی دیگر لعنت بر این و آن بفرستید!
اما آقایان و خانمهای محترم،
آیا مرگ و لعنت بر این و آن فرستادن راه منطقی است و جان دهها نفری که در این حملات ناجوانمردانه کشته شدهاند را بر میگرداند؟ آیا این همه سال مرگ بر این و آن فرستادیم تغییری در مواضع دولتها و سیاستمداران جهان ایجاد شده است؟ آیا مردم غزه با شعارهای من و شما اوضاعشان بهتر میشود؟
آقایان و خانمهای عزیز،
بهترین راه کنار گذاشتن احساسات و کمک کردن به مردان، زنان و کودکان بیگناهی است که در این مدت ستمهای زیادی بر آنها روا داشته شده است. یکی از این راهها فشار به مجامع حقوق بشر مانند فرستادن ایمیل یا انتشار نامهای سرگشاده است. چگونه است که برای بعضی از دوستان تومار امضا میکنید، اما برای مردم غزه تنها راه درست را فحاشی و لعنت و نفرین میدانید؟!
پس بهتر است احساسات خود را کنترل و کمی عاقلانه فکر کنید تا بتوانیم مردمی را از مصیبت نجات دهیم.
ببخشیدها! چرا هیچ کس برای اون ۱۶ سرباز ایرانی که در سراوان ایران به گروگان گرفته شدند و سربریده شدند، عزاداری و فحاشی و تظاهرات نکرد و فرمی رو امضا نکرد؟
آیا سربازان ایرانی خودمون رو فراموش کردید و چسبیدید به غزه! آدم از این حرص اش می گیره
والا من در همین وبلاگ در این مورد اعتراض کردم و خواهم کرد! نگاهی به مطالب مرتبط همین مطلب بیاندازید.
میدانی مشکل ما کشته شدن مردم فلسطین نیست، مشکل ما عامل این کشتار است یعنی اسرائیل وگرنه اگر همین کار را چین یا روسیه انجام میداد یک نفر در اینجا و آنجا حرفی از این کشتار نمیزند. مگر ماجرای چچن یا تبت را فراموش کردهاید؟
همونطور که گفتی بهترین راه کنار گذاشتن احساس است. اما با نتیجه ای که گرفتی موافق نیستم.